امام سجاد (علیه السلام) می‏فرمایند:
«لان ادخل السوق ومعی درهم ابتاع به لحما لعیالی وقد قرموا الیه احب الی من ان اعتق نسمة؛
برای من به بازار رفتن و خرید یک درهم گوشت‏برای خانواده‏ام که میل به گوشت دارند، از بنده آزاد کردن دوست داشتنی‏تر است
وسائل الشیعة، ج‏۱۵، ص‏۲۵۱ .

امام سجاد علیه السلام: اِنتِظارُ الفَرَجِ مِن أَعظَمِ الْعَمَلِ
ترجمه حدیث : انتظار فرج از برترین اعمال است
منبع : منتخب الاثر، ص ۲۴۴

حدیث : کَفُّ الاَذی مِن کَمالِ العَقل وَ فیهِ راحةٌ لِلبَدَنِ عاجِلاً وَ آجِلاً.
الامام سجاد (ع)

ترجمه حدیث : خودداری از آزار رساندن، نشانه کمال خرد و مایه آسایش دو گیتی است.
منبع : تحف العقول ، ۲ص ۸۳

قال الإمام زین العابدین (علیه السلام) :
القول الحسن یثری المال، و ینمی الرزق، و ینسئ فی الأجل، و یحبب إلی الأهل، و یدخلالجنة.
امام سجاد (علیه السلام) فرمودند:
گفتار نیک دارایی را زیاد می کند و روزی را افزایش می دهد و أجل را به تأخیر می اندازد و انسان را نزد اهل و خانواده محبوب می گرداند و (شخص را) به بهشت می برد.
«أمالی صدوق، ص۱۲، ح ۱»

قال الامام علی بن الحسین – علیه السّلام – : ما مِنْ جرعةٍ أحبَّ الی اللهِ من جرعَتَین: جرعَة غیظٍ ردَّها مؤمِنٌ بحِلْمٍ أوْ جرعَة مصیبةٍ ردّها مؤمِنٌ بصبرٍ.
امام سجاد – علیه السّلام – فرمودند: نزد خداوند متعال حالتی محبوبتر از یکی از این دو حالت نیست: حالت غضب و خشمی که مؤمن با بردباری و حلم از آن بگذرد و حالت بلا و مصیبتی که مؤمن آن را با صبر و شکیبائی پشت سر بگذارد.
«مستدرک الوسائل، ج ۲، ص ۴۲۴»

قال الامام زین العابدین – علیه السلام – : مَن رَمَی النَّاسَ بِمَا فِیهِم رَمُوهُ بِمَا لَیسَ فِیهِ.
امام سجاد – علیه السلام – فرمودند: هر کس به مردم عیبی را که دارند نسبت دهد، مردم به او عیبی را که ندارد نسبت دهند.
«بحار الانوار، ج ۷۸، ص ۱۶۰»

قال الإمام زین العابدین – علیه السلام – (فی دعائه): فلولا أن الشیطان یختدعهم عن طاعتک ما عصاک عاص، ولولا أنه صور لهم الباطل فی مثال الحق ما ضل عن طریقک ضال.
امام سجاد – علیه السّلام – (در دعای خود) فرمودند: اگر شیطان با فریبکاری آنان را از طاعت تو باز نمی داشت، هیچ معصیت کاری معصیت تو نمی کرد و اگر او باطل را در لباس حق برای آنان در نمی آورد، هیچ ره گم کرده ای راه تو را گم نمی کرد.
«صحیفه سجادیه، دعای ۳۷»

امام سجاد(علیه السلام) فرمودند:
من لم یرج الناس فی شی ء ورد أمره إلی الله عزوجل فی جمیع اموره استجاب الله عزوجل له فی کل شیء.
هرکس در هیچ کاری به مردم امید نبندد و همه کارهای خود را به خدای عزوجل واگذارد، خداوند هر خواسته ای که او داشته باشد اجابت کند.
کافی ۲/۱۴۸/۳

امام سجاد(علیه السلام) فرمودند:
إن قسوه البطنه و فتره المیله و سکر الشبع و عزه الملک مما یثبط و یبطیء عن العمل و ینسی الذکر؛
پرخوری و سستی اراده و مستی سیری و غفلت حاصل از قدرت، از عوامل بازدارنده و کند کننده در عمل است و ذکر(خدا) را از یاد می برد.
بحارالانوار ۷۸/۱۲۹/۱۱

امام سجاد(علیه السلام) فرمودند:
لاءن اءدخل السوق و معى درهم اءبتاع به لحما لعیالى و قد قرموا الیه اءحب الى من اءن اءعتق نمسة.
چنانچه وارد بازار شوم و همراهم درهمى باشد که با آن براى خانواده ام گوشتى بخرم که به آن اشتیاق دارند براى من محبوبتر است از اینکه فردى را آزاد کنم.
ادامه مطلب »

امام حسین(ع)
قال الإمام الحسین – علیه السلام – لابن عباس: لا تتکلمن فیما لا یعنیک فإنی أخاف علیک الوزر، ولا تتکلمن فیما یعنیک حتی تری للکلام موضعا.
امام حسین – علیه السلام – به ابن عباس فرمودند: هرگز سخن بیهوده مگوی، زیرا بیم گناه برای تو دارم و سخن سودمند نیز مگوی مگر این که آن سخن به جا باشد.
«بحارالانوار، ج ۷۱، ص ۲۷۸، ح ۱۶»

الامام حسین (ع): اِذا سَمِعتَ اَحَداً یَتَناوَلُ اَعراضَ النّاسِ فَاجتَهِد اَن لا یَعرِفَکَ.
ترجمه حدیث : هرگاه شنیدی شخصی آبروی مردم را می ریزد بکوش تا تو را نشناسد.
منبع : بحارالانوار، ج ۷۴، ص۱۹۸

امام حسین(علیه السلام) فرمودند:
من زارنی بعد موتی زرته یوم القیامه و لولم یکن الافی النار لأخر جته؛
هرکس مرا پس از مرگم زیارت کند، در قیامت به دیدارش می روم و حتی اگر در دوزخ باشد او را بیرون می آورم.
المنتخب للطریحی ص ۷۰

امام حسین (علیه السلام) فرمودند:
صاحب الامر یضع سیفه على عاتقه ثمانیة اشهر.
صاحب الامر شمشیرش را به مدت هشت ماه بر شانه خویش مى گذارد (و به نبردى پیوسته مى پردازد).
کمال الدین، ص ۳۱۸، روایت ۵٫

امام حسین (علیه السلام) فرمودند:
فى القائم منا سنن من الانبیاء… فاما من نوح فطول العمر و اءما من ابراهیم فخفاء الولادة و اعتزال الناس و اما من موسى فالخوف و الغیبة و اءما من عیسى فاختلاف الناس فیه و اءما من ایوب فالفرج بعد البلوى و اءما من محمد فالخروج بالسیف.
در قائم ما سنتها و ویژگیهایى از پیامبران وجود دارد:
از نوح (علیه السلام) عمر طولانى، از ابراهیم (علیه السلام) مخفى بودن و ولادت و دورى گزینى از مردم، از موسى (علیه السلام) ترس و غیبت، از عیسى (علیه السلام) اختلاف مردم درباره او، از ایوب (علیه السلام) گشایش پس از گرفتاریها، و از محمد (علیه السلام) قیام با شمشیر.
کشف الغمة، ج ۳، ص ۳۲۹٫

قال الحسین (علیه السلام) للحر بن یزید:
لیس شأنى شأن من یخاف الموت، ما اهون الموت على سبیل نیل العز و احیأ الحق… افبالموت تخوفنى، هیهات طاش سهمک و خاب ظنک، لست اخاف الموت، ان نفسى لأکبر من ذلک و همتى لأعلى من أن أحمل الضیم خوفا من الموت و هل تقدرون على اکثر من قتلى؟
امام حسین (علیه السلام) به حر مى فرمایند:
من آن نیستم که از مرگ بترسم، هر مرگى در راه رسیدن به عزت و احیاى حق چه آسان است… آیا از مرگم بیم مى دهى؟ هیهات که نشانت نگرفت و پندارت ناکام ماند، من از مرگ نمى هراسم، روحم برتر و همتم والاتر از آن است که از بیم مرگ زیر بار ستم بروم، آیا شما به بیشتر از کشتن من توان دارید؟
احقاق الحق ۱۱: ۶۰۱ موسوعة کلمات الامام الحسین:۳۶۰

امام حسین (علیه السلام) فرمودند:
لو شتمنى رجل فى هذه الاذن (و اومى الى الیمنى) و اعتذر لى فى الاخرى، لقبلت ذلک منه.
اگر کسى در این گوش من (اشاره کرد به گوش راست) ناسزا گوید و در گوش ‍ دیگرم عذر خواهى کند، پوزش او را از او قبول مى کنم.
ادامه مطلب »

قال الامام الحسن – علیه السلام – وَ قَد سَأَلَهُ اَبُوهُ عَنِ الفَقرِ، اَلحِرصُ وَالشَّرَهُ.
امام حسن – علیه السلام – در پاسخ به پدر بزرگوارشان که پرسیدند: فقر چیست؟ فرمودند: آزمندی و سیری ناپذیری.
«معانی الأخبار، ص ۲۴۴»

رسول اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
أن الله خلقنی و خلق علیاً و فاطمه و الحسن و الحسین و الأئمه من نور واحد؛
خداوند، من و علی و فاطمه و حسن و حسین و امامان را از یک نور آفریده است.
جامع الاخبار ص ۴۶

امام سجاد (علیه السلام) فرمودند:
ان الحسن بن على (علیه السلام) کان اذا ذکر الجنة و النار اضطراب اضطراب السلیم و سأل الله الجنة و تعوذ به من النار.
امام مجتبى (علیه السلام) وقتى از بهشت و آتش دوزخ یاد مى کرد، مثل مار گزیده به خود مى پیچید و از خداوند بهشت مى طلبید و از آتش به خداوند پناه مى برد.
امالى صدوق، ص ۱۵۰، بحارالانوار، ج ۴۳ ص ۳۳۱

امام سجاد (علیه السلام) فرمودند:
ان الحسن بن على (علیه السلام) کان لایقرء من کتاب الله عزوجل ((یا ایها الذین آمنوا)) الا قال: لبیک، اللهم لبیک.
امام حسن (علیه السلام) هیچ وقت آیه ((یا ایها الذین آمنوا)) (اى کسانى که ایمان آورده اید) را از کتاب خدا نمى خواند مگر اینکه مى گفت ((لبیک اللهم لبیک)).
بحارالانوار ۴۳ ص ۳۳۱

امام سجاد (علیه السلام) فرمودند:
ان الحسن (علیه السلام) کان اذا ذکر البعث و النشور بکى و اذا ذکر الممر على الصراط بکى.
امام مجتبى (علیه السلام) وقتى برانگیخته شدن و حشر و نشر قیامت و گذشتن از پل صراط را به یاد مى آورد گریه مى کرد.
امالى صدوق ص ۱۵۰

امام سجاد (علیه السلام) فرمودند:
ان الحسن (علیه السلام) کان اذا ذکر الموت بکى و اذا ذکر القبر بکى.
امام حسن (علیه السلام) وقتى مرگ را به یاد مى آورد، مى گریست، و هرگاه به یاد قبر مى افتاد، مى گریست.
امالى صدوق، ص ۱۵۰، بحار الانوار ج ۴۳، ص ۳۳۱

امام سجاد (علیه السلام) فرمودند:
ان الحسن بن على (علیه السلام) کان اصدق الناس لهجة و افصحهم منطقا.
امام حسن (علیه السلام) از جهت زبان صادق ترین مردم و از نظر گفتار فصیح ترین آنان بود.
بحارالانوار ۴۳: ۳۳۱، عوالم ۱۶: ۱۳۲ ح ۵

امام سجاد (علیه السلام) مى فرماید:
ان الحسن بن على (علیه السلام) کان اذا قام فى صلاته تر تعد فرائضه بین یدى ربه عزوجل.
امام حسن (علیه السلام) وقتى به نماز مى ایستاد، پاهایش در مقابل پروردگار متعال و عظمت و کبریائى او مى لرزید.
بحارالانوار ج ۸۴، ص ۲۸۵

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
کان الحسن (علیه السلام) کثیر الاجهاد فى العبادة و التصدق.
امام حسن (علیه السلام) در عبادت و صدقه دادن سخت کوش ‍ بود.
نظم درر المسطین ص ۱۹۶

امام سجاد (علیه السلام) مى فرماید:
ان الحسن (علیه السلام) لم یر فى شى ء من احواله الا ذاکرا لله سبحانه.
امام حسن (علیه السلام) در هیچ حالى دیده نشد مگر اینکه خداى سبحان را یاد مى کرد.
امالى صدوق، ص ۱۵۰

امام رضا (علیه السلام) فرمودند:
کان الحسن (علیه السلام) تمریا و کان ابو عبد الله الحسین (علیه السلام) تمریا.
امام حسن (علیه السلام) و امام حسین (علیه السلام) خرما را دوست مى داشتند.
وسائل الشیعه، ج ۱۷ ص ۷۳ ح ۱۰۵

امام رضا (علیه السلام) فرمودند:
کان نقش خاتم الحسن (علیه السلام) ((العزة لله))
نقش نگین انگشترى امام حسن (علیه السلام) ((العزة لله)) (بزرگى مخصوص خداست) بود.
اعیان الشیعه ج ۱، ص ۵۶۳، بحارالانوار ج ۴۳، ص ۲۵۸

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
ادامه مطلب »

امام باقر(ع)
الإمام الباقر علیه السلام :
أخبَثُ المَکاسِبِ کَسبُ الرِّبا؛
امام باقر علیه السلام :
پلیدترینِ درآمدها ، درآمدِ ربا است .
الکافی : ۵ / ۱۴۷ / ۱۲٫

امام باقر(ع)
اَلمَهدِیُّ اَو سَعُکُم کَهَفاً وَ اَکثَرُکُم عِلماً وَ اَو سَعُکُم رَحماً.)

ترجمه حدیث : پناه دهی مهدی (ع) نسبت به مردم از همه شما بیشتر، علمش از همه شما افزون تر و لطفش از همه فراگیرتر است.
:
منبع : اثبات الهداة، ج۷، ص۷۵

الإمام الباقر علیه السلام :
عَلَیکَ بِالصَّبرِ ، وطَلَبِ الحَلالِ ، وصِلَةِ الرَّحِمِ ؛
امام باقر علیه السلام :
بر تو باد شکیبایى و جُستنِ حلال و پیوند با خویشان .
الکافی : ۲ / ۴۸۸ / ۱

الإمام الباقر علیه السلام :
إنّی أجِدُنی أمقُتُ الرَّجُلَ یَتَعَذَّرُ عَلَیهِ المَکاسِبُ فَیَستَلقی عَلى قَفاهُ ویَقولُ : «اللّهُمَّ ارزُقنی» ویَدَعُ أن یَنتَشِرَ فِی الأَرضِ ویَلتَمِسَ مِن فَضلِ اللّه ِ ، وَالذَّرَّةُ تَخرُجُ مِن جُحرِها تَلتَمِسُ رِزقَها!
امام باقر علیه السلام : همانا در درون خود چنین مى یابم که بیزارم از کسى که کسب و کار بر او دشوار مى آید و بر پشت مى خوابد و مى گوید:
«بار خدایا! مرا روزى بخش» و روان شدن در زمین و طلب کردن فضل خدا را وا مى نهد ، در حالى که مورچه کوچک [نیز] از لانه خود بیرون مى شود و روزى اش را مى جوید .
من لا یحضره الفقیه : ۳ / ۱۵۸ / ۳۵۷۹ .

الإمام الباقر علیه السلام :
لا خَیرَ فِی الکَسَلِ ؛ إذا کَسِلَ الرَّجُلُ أن یُتِمَّ رُکوعَهُ وطَهورَهُ فَلَیسَ فیهِ خَیرٌ لِأَمرِ آخِرَتِهِ ، وإذا کَسِلَ عَمّا یُصلِحُهُ بِمَعیشَةِ دُنیاهُ فَلَیسَ فیهِ خَیرٌ لِأَمرِ دُنیاهُ ؛
امام باقر علیه السلام :
در تنبلى ، خیرى نیست . هر گاه فرد در تکمیل رکوع و طهارت خود تنبلى ورزد ، خیرى در کار آخرتش نیست ؛ و آن گاه که در سامان بخشیدن به گذرانِ زندگى دنیایش تنبلى کند ، خیرى در کار دنیایش نباشد .
الکافی : ۵ / ۸۵ / ۳٫

الإمام الباقر علیه السلام :
إنّی لَأَبغَضُ الرَّجُلَ ـ أو أبغَضُ لِلرَّجُلِ ـ أن یَکونَ کَسلانا عَن أمرِ دُنیاهُ ، ومَن کَسِلَ عَن أمرِ دُنیاهُ فَهُوَ عَن أمرِ آخِرَتِهِ أکسَلُ ؛
امام باقر علیه السلام :
هر آینه من دشمن مى شمارم کسى را که در کار دنیایش تنبلى ورزد ؛ زیرا آن کس که در کار دنیایش تنبلى کند ، در کار آخرتش بیشتر تنبلى مى ورزد .
الکافی : ۵ / ۸۵ / ۴٫

الإمام الباقر علیه السلام :
الکَسَلُ یَضُرُّ بِالدّینِ وَالدُّنیا ؛
امام باقر علیه السلام : ت
تنبلى به دین و دنیا زیان مى رساند .
بحار الأنوار : ۷۸ / ۱۸۰ / ۶۴ .

امام باقر (علیه السلام) می‏فرمایند:
إنّی لَأَبغَضُ الرَّجُلَ ـ أو أبغَضُ لِلرَّجُلِ ـ أن یَکونَ کَسلانا عَن أمرِ دُنیاهُ ، ومَن کَسِلَ عَن أمرِ دُنیاهُ فَهُوَ عَن أمرِ آخِرَتِهِ أکسَل؛
هر آینه من دشمن مى شمارم کسى را که در کار دنیایش تنبلى ورزد؛ زیرا آن کس که در کار دنیایش تنبلى کند، در کار آخرتش بیشتر تنبلى مى ورزد .
الکافی : ۵ / ۸۵ / ۴

امام باقر (علیه السلام) می‏فرمایند:
النسآء یحببن ان یرین الرجل فی مثل ما یحب الرجل ان یری فیه النسآء من الزینة ؛
همان گونه که مردان دوست دارند زینت و آرایش را در زنانشان ببینند، زنان نیز دوست دارند زینت و آرایش را در مردانشان ببینند .
مکارم الاخلاق، ص‏۸۰ .

قال الإمام الباقر (علیه السلام) فی قول الله عزوجل«و قولوا للناس حسنا»: قولوا للناس أحسن ما تحبون أن یقال فیکم.
امام باقر (علیه السلام) درباره آیه ی «و با مردم به نیکویی سخن بگویید»، فرمودند: بهترین سخنی را که دوست دارید درباره شما گفته شود، به مردم بگویید.
«الکافی، ج ۲، ص ۱۶۵، ح ۱۰»

قال الامام الباقر – علیه السّلام – : الجنَّةُ محفوفَةٌ بالمکارِهِ و الصَّبرِ فَمَن صَبَر علی المکارِهِ فی الدّنیا دَخَلَ الجنّةَ.
امام باقر- علیه السّلام – فرمودند: بهشت آمیخته به سختی ها و صبر و بردباری است، پس هر کس در دنیا بر سختی ها صبور باشد، وارد بهشت خواهد شد.
«اصول کافی، ج ۲، ص ۸۹»

عن جعفر، عن ابیه(صلی الله علیه و آله و سلم) قال: ان ابلیس عدوالله رن اربع رنات: یوم لعن، و یوم اهبط الى الارض،و یوم بعث النبى(صلی الله علیه و آله و سلم) و یوم الغدیر.
امام باقر(علیه السلام) از پدر بزرگوارشان، امام صادق(علیه السلام) نقل کردند که فرمودند:
شیطان دشمن خدا چهار بار ناله کرد: روزى که مورد لعن خدا واقع شد و روزى که به زمین هبوط کرد و روزى که پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) مبعوث شد و روز عید غدیر.
قرب الاسناد: ۱۰٫

امام باقر(علیه السلام) فرمودند:
بنى الاسلام على خمس: الصلوة و الزکوة و الصوم و الحج و الولایة و لم یناد بشى ء ما نودى بالولایة یوم الغدیر.
اسلام بر پنج پایه استوار شده است: نماز، زکات، روزه، حج و ولایت و به هیچ چیز به اندازه آنچه در روز غدیر به ولایت تاکید شده، ندا نشده است.
کافى ۲، ۲۱، ح ۸٫

امام باقر علیه ‏السلام :
مَن صَلّى فِی المَسجِدِ الحَرامِ صَلاةً مَکتوبَةً ، قَبِلَ اللّه‏ُ بِها مِنهُ کُلَّ صَلاةٍ صَلّاهَا مُنذُ یَومَ وَجَبَت عَلَیهِ الصَّلاةُ ، وکُلَّ صَلاةٍ یُصَلّیها إلى أن یَموتَ .
هر کس نماز واجبى را در مسجد الحرام به جا آورد ، خداوند ، همه نمازهاى پیشین او را از زمانى که نماز بر او واجب شده است و هر نمازى را که تا پایان حیاتش خواهد خواند ، مى‏پذیرد .
وسائل الشیعة : ج ۳ ص ۵۳۶ ح ۱ .

قال الامام الباقر – علیه السّلام – : مَثَلُ الحَریصِ عَلَی الدنیا مَثَل دُودَةِ القَزّ، کُلَّما اِزادادَت مِنَ القَزِّ علی نَفسِها لَفّاً کان أَبعَدَ لها من الخروج حتی تَموتَ.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: شخص حریص بر دنیا مانند کرم ابریشم است که هر چه بیشتر ابریشم بر خود می پیچید راه خروجش دورتر و بسته تر می گردد تا اینکه بمیرد.
«الکافی، ج ۲، ص ۳۱۶»

قال الامام الباقر – علیه السّلام – : أَکثِر ذِکرَ الموتِ، فإنه لم یُکثِر إنسانٌ ذکرَ الموت إلا زَهِدَ فی الدنیا.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: مرگ را بسیار یاد کن، زیرا انسان مرگ را زیاد یاد نمی کند جز آنکه به دنیا بی رغبت شود.
«الکافی، ج ۲، ص ۱۳۱»

قال ابو جعفر – علیه السّلام – : الکِبرُ مَطایا النّار.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: کبر از مرکب های دوزخ است (که انسان را به جهنم می برد).
«ثواب الاعمال، ص ۵۰۰»

قال الباقر – علیه السّلام – : قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – : ویلٌ لِمَن یَختالُ فی الارضِ یُعارضُ جَبّارَ السّمواتِ و الارضِ.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: پیامبر – صلّی الله علیه و آله – فرموده است: وای بر کسی که در زمین تکبر ورزد که با خدای جبار آسمانها و زمین به معارضه برخاسته.
«ثواب الاعمال، ص ۶۲۷»

قال الامام الباقر – علیه السلام – لِرَجُلٍ اِستَوصَاهُ: اُوصِیک بِتَقوَی اللهِ، وَإِیَّاک وَالمِزَاحَ فَإِنَّهُ یَذهَبُ هَیبَةَ الرَّجُلِ وَمَاءَ وَجهِهِ، وَعَلَیک بِالدُّعَاءِ لإخوَانِک بِظَهرِ الغَیبِ فَإِنَّهُ یُهِیلُ الرِّزقَ – یَقُولُهَا ثَلاثاً -.
امام باقر – علیه السلام – به مردی که از ایشان سفارشی درخواست کرده بود، فرمودند: تو را سفارش می کنم به رعایت تقوای الهی و اینکه از شوخی کردن بر حذر باشی که شوخی ابهّت مرد و آبروی او را از بین می برد و بر تو باد که در پنهانی برای برادرانت دعا کنی که این کار روزی را زیاد می کند – و این جمله را سه بار تکرار کرد – .
«مستطرفات السرائر، ص ۱۴۴»

قال الإمام الباقر – علیه السلام – : تحرز من إبلیس بالخوف الصادق.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: با ترس واقعی (ترس از خدا)، خود را از ابلیس مصون دار.
«بحار الأنوار، ج ۷۸، ص ۱۶۲»

قال الإمام الباقر – علیه السلام – : علیکم بالصدقة، فبکروا بها، فإنها تسود وجه إبلیس.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: بر شما باد به صدقه دادن، صدقه را صبح زود بدهید، همانا (صدقه) روی ابلیس را سیاه می کند.
«تحف العقول، ص ۲۹۸»

قال الامام الباقر – علیه السّلام – : الغناءُ یُنبِتُ النفاق فی القلب کما یُنبت النخلُ الطلع.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: غناء و آوازه خوانی نفاق و دروئی را در دل می رویاند همان گونه که درخت نخل، خوشه خرما را رویش می دهد.
«دعائم الاسلام، ج ۲، ص ۲۰۸»

قال الامام الباقر – علیه السّلام – : الغِناءُ مِمّا وَعَدَاللهُ علیه النارَ و تلاهذه الآیة: و مِنَ الناس مَن یشتری لهوَ الحدیث لیُضِلَّ عن سبیل الله … (لقمان، ۶).
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: غنا و آوازه خوانی از جمله گناهانی است که خداوند برای آن وعده آتش داده است، سپس این آیه را تلاوت فرمودند: «برخی از مردم کسانی هستند که سخن بیهوده را می خرند تا دیگران را از روی نادانی از راه خدا گمراه کنند و آیات الهی را به استهزاء گیرند، برای آنان عذابی خوارکننده خواهد بود».
«وسائل الشیعه، ج ۱۲، ص ۲۲۶»

قال الامام الباقر – علیه السلام – : إنَّمَا الأعمَی أَعمَی القَلبِ فَإنَّهَا لا تَعمَی الأبصَارُ وَ لَکِن تَعمَی القُلُوبُ الَّتِی فی الصُّدُورِ.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: کوری حقیقی، کوری قلب است، زیرا به درستی که چشمها کور نیستند، اما دلهایی که در سینه هاست کور هستند.
«من لا یحضره الفقیه، ج ۱، ص ۳۷۹، ح ۱۱۰۹»

قال الامام الباقر – علیه السلام – : إِنَّ للهِ عُقُوبَاتٍ فی القُلُوبِ وَالأبدَانِ، ضَنکٌ فی المَعِیشَةِ وَ وَهنٌ فی العِبَادَةِ، وَ مَا ضُرِبَ عَبدٌ بِعُقُوبَةٍ أَعظَمَ مِن قَسوَةِ القَلبِ.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: خداوند را برای دلها و بدنها کیفرهایی است؛ تنگی در معیشت و سستی در عبادت و به هیچ بنده ای کیفری بزرگ تر از سنگ دلی چشانده نشده است.
«تحف العقول، ص ۲۹۶»

قال الامام الباقر – علیه السّلام – : لَعَنَ رسول الله – صلّی الله علیه و آله – رجلاً ینظر إلی فَرْجِ امرأةٍ لا تحلُّ له.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: رسول خدا – صلّی الله علیه و آله – مردی را که به عورت زن نامحرم نگاه کند، لعنت فرمود.
«وسائل الشیعه، ج ۱۴، ص ۱۳۸»

قال الامام الباقر – علیه السلام – : خَیرُ المَالِ اَلثِّقَةُ بِاللهِ، وَالیَأسُ مِمَّا فی أَیدِی النَّاسِ.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: بهترین سرمایه، اعتماد به خداست و ناامیدی به آنچه در دست مردم است.
«وسائل الشیعه، ج ۶، ص ۳۱۵»

قال الامام الباقر – علیه السلام – : إِیَّاکَ وَ الْغَفْلَةَ، فَفِیهَا تَکُونُ قَسَاوَةُ الْقَلْبِ.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: از غفلت بپرهیز؛ زیرا که در آن، قساوت دل است.
بحار الانوار، ج ۷۸، ص ۱۶۴

قال الامام الباقر – علیه السلام – : قال الله تعالی لموسی – علیه السلام – : یا موسی ! لا تَسْتَذِلَّ الْفَقِیرَ، وَ لا تَغْبِطِ الغَنِیَّ بِالشَّئِ الْیَسِیرِ.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: خداوند تبارک و تعالی به موسی – علیه السلام – فرمودند: ای موسی فقیر را خوار و ذلیل نشمار و ذره ای به حال انسان متمول غبطه نخور.
«بحار الانوار، ج ۶۹، ص ۴۳»

قال الامام الباقر – علیه السّلام – : إستجلبْ حلاوة الزُّهادة بقصر الأمل.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: با کوتاه کردن آرزو، شیرینی زهد و پارسایی را به دست آور.
«بحارالانوار، ج ۷۸، ص ۱۶۴»

قال الامام الباقر – علیه السّلام – : تزوَّدْ من الدنیا بقصرِ الأمل.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: با کوتاه کردن آرزو، (برای آخرتت) از دنیا توشه برگیر.
«بحارالانوار، ج ۷۸، ص ۱۶۴»

باقر(ع)
امام باقر(علیه السلام) فرمودند:
من أصبح یجد برد حبنا علی قلبه فلیحمد الله علی بادی النعم قیل و ما بادی النعم؟ قال: طیب المولد؛
هرکس صبح کند و خنکای محبت ما را در قلب خود بیابد، باید خدا را برای نخستین نعمت سپاس گوید، گفته شد نخستین نعمت چیست؟ فرمودند: حلال زادگی.
امالی صدوق ۱/۵۶۲/۷۵۵

امام باقر(علیه السلام) فرمودند:
ذکر اللسان الحمد و الثناء و ذکر النفس الجهد و العناء و ذکر الروح الخوف و الرجاء و ذکر القلب الصدق و الصفاء و ذکر العقل التعظیم و الحیاء و ذکرالمعرفه التسلیم و الرضا و ذکر السر الرؤیه و اللقاء؛
ذکر زبان حمد و ثناء، ذکر نفس سختکوشی و تحمل رنج، ذکر روح بیم و امید، ذکر دل صدق و صفا، ذکر عقل تعظیم و شرم، ذکر معرفت تسلیم و رضا و ذکر باطن مشاهده و لقا است
مشکاه النوار ص ۱۱۳

امام باقر(علیه السلام) فرمودند:
کأن المؤمنین هم الفقهاء أهل فکره و عبره، لم یصمهم عن ذکر الله ما سمعوا باذانهم و لم یعمهم عن ذکرالله ما رأوامن الزینه؛
گویا مؤمنان همان فقیهان(فرزانگان دین فهم) و اهل اندیشیدن و پند گرفتن هستند. شنیده های دنیوی، گوش آنها را از(شنیدن) یاد خدا کر نمی کند و زرق و برق دنیا چشم آنان را از یاد خدا کور نمی گرداند.
بحارالانوار ۷۳/۳۶/۱۷

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
ان رسول الله (صلى الله علیه و آله و سلم) سار فى امته باللین، کان یتاءلف الناس، و القائم (علیه السلام) یسیر بالقتل، بذلک امر فى الکتاب الذى معه ان یسیر بالقتل و لا یستتب احدا، ویل لمن ناواه.
همانا رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) با امت خویش به نرمى و محبت رفتار مى نمود، ولى امام مهدى (عجل الله تعالی فرجه الشریف) با کشتن با آنان برخورد کند. این فرمانى است که در نوشته اى که همراه اوست به او دستور داده اند تا با این شیوه رفتار کند و کسى را به توبه فرا نخواند. واى بر آنکه با او دشمنى ورزد!
الغیبة، نعمانى، ص ۱۵۳٫

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
اذا قام قائمنا فانه یقسم بالسویة و یعدل فى خلق الرحمن البر منهم و الفاجر.
چون قائم ما بپاى خیزد بطور مساوى تقسیم مى کند و در میان خلق خدا – با نیک و بد – به عدالت رفتار مى نماید.
علل الشرایع، ص ۱۶۱

قال الباقر (علیه السلام) فى صفة المهدى:
یعطیکم فى السنة عطائین و یرزقکم فى الشهر رزقین و تؤ تون الحکمة فى زمانه حتى ان المرئة لتقضى فى بیتها بکتاب الله تعالى و سنة رسول الله.
امام باقر (علیه السلام) در توصیف مهدى (عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند:
در سال دو بار بر شما بخشش مى فرماید و در هر ماه دوبار روزى مى دهد. در زمان او حکمت به شما داده شود، تا آنجا که زن در خانه خویش بر اساس کتاب خداوند و سنت پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم) حکم مى کند.
الغیبة، نعمانى، ص ۱۵۸٫

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
القائم منا منصور بالرعب مؤ ید بالنصر… یبلغ سلطانه المشرق و المغرب… فلا یبقى على وجه الارض خراب الا عمر.
قائم ما به وسیله بیم، یارى شود و با پیروزى تاءیید گردد. حکومت او مشرق و مغرب را فرا گیرد. پس در تمامى روى زمین خرابى باقى نمى ماند مگر آنکه آباد شود.
منهاج البراعة، ج ۸، ص ۳۵۳٫

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
اذا ظهر القائم سوى بین الناس حتى لا ترى محتاجا الى الزکاة.
چون قائم (علیه السلام) ظهور کند آنگونه بین مردم به مساوات رفتار نماید که نیازمند به دریافت زکات دیده نشود.
بحارالانوار ج ۵۲، ص ۳۹۰، روایت ۲۱۲٫

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
اذا قام القائم من آل محمد (صلى الله علیه و آله و سلم): ضرب فساطیط لمن یعلم الناس القران على ما انزل الله.
چون قائم آل محمد (صلى الله علیه و آله و سلم) کند نماید، خیمه هایى برپاى دارد تا افرادى قرآن را آنگونه که خداى نازل فرموده است به مردم بیاموزند.
نوائب الدهور، ح ۳، ص ۴۰۹٫

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
یهدم ما کان قبله کما هدم رسول الله (صلى الله علیه و آله و سلم) امر الجاهلیة و یستاءنف الاسلام جدیدا.
او (امام مهدى علیه السلام) آنچه را پیش از او بوده است در هم ریزد؛ آنگونه که رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) امور جاهلیت را در هم ریخت. مهدى (علیه السلام) اسلام را به گونه اى تازه و جدید مى آغازد.
الغیبة، نعمانى، ص ۱۵۲٫

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
اذا قام القائم (علیه السلام) یوسع الطریق الاءعظم… و یهدم کل مسجد على الطریق و یسد کل کوة الى الطریق
و کل جناح و کنیف و میزاب الى الطریق.
چون قائم (علیه السلام) قیام کند، راههاى اصلى را توسعه مى دهد و هر مسجدى را که مانع را باشد ویران مى سازد و هر پنجره را که به سوى راههاى عمومى گشوده باشد و نیز هر گونه ایوان و آبریزگاه و ناودانى را که به طرف راههاى عمومى باشد مى بندد.
الغیبة، شیخ طوسى، ص ۴۷۵٫

قال الباقر (علیه السلام):
فى قوله تعالى (و لمن انتصر بعد ظلمه (۳)): ذلک القائم (علیه السلام) اذا قام انتصر من بنى امیة و من المکذبین و من النصاب.
امام باقر (علیه السلام) درباره این آیه شریفه (و براى آن کس که انتقام کشد پس از ستمى که بر او رفته است) فرمودند: منظور از این آیه، قائم آل محمد (علیه السلام) است، چون او قیام کند از بنى امیه و تکذیب کنندگان و دشمنان انتقام بگیرد.
تفسیر برهان، ج ۱، ص ۲۱۲٫

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
ثم یرجع الى الکوفة فیبعث الثلاث ماءئة و البضعة عشر رجلا الى الافاق کلها فیمسح بین اکتافهم و على صدورهم فلا یتعایون فى قضاء.
سپس (امام مهدى علیه السلام) به شهر کوفه بر مى گردد و سیصد و ده نفر و اندى را به تمامى اطراف مى فرستد و دستى بر بین شانه ها و سینه هاى آنان مى کشد، پس در هیچ قضاوتى در نمى مانند.
الامام المهدى، ص ۵۴۳٫

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
کان على بن الحسین (علیه السلام) یصلى فى الیوم و اللیلة الف رکعة و کانت الریح تمیله بمنزلة السنبلة، و کانت له خمسماءة نخلة، فکان یصلى عند کل نخلة رکعتین، و کان اذا قام فى صلاته غشى لونه لون آخر، و کان قیامه فى صلاته قیام العبد الذلیل بین یدى الملک الجلیل، کان اءعضائه ترتعد من خشیة الله و کان یصلى صلاة مودع یرى اءنه لا یصلى بعدها اءبدا.
امام چهارم (علیه السلام) شبانه روز هزار رکعت نماز مى خواند و باد همانند سنبلى او را حرکت مى داد و او داراى پانصد نخل بود، که کنار هر کدام دو رکعت نماز مى خواند، و هنگامى که به نمازش مى ایستاد رنگ برنگ مى شد و ایستادنش در نماز همانند ایستادن بنده در مقابل پادشاه بزرگ بود، بدن او از خوف خدا مى لرزید، و همانند کسى که با نماز وداع مى کند و فکر مى کند آخرین نماز اوست و دیگر هیچ وقت نماز نخواهد خواند نماز مى گزارد.
بحار الانوار، ج ۴۶، ص ۷۹٫

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
کان على بن الحسین (علیه السلام) یصلى فى الیوم و اللیلة اءلف رکعة کما کان یفعل اءمیر المؤمنین (علیه السلام).
امام على بن الحسین (علیه السلام) شبانه روز هزار رکعت نماز مى خواند همانطور که امیرمؤمنان هم چنین مى کرد.
بحار الانوار، ج ۴۶، ص ۶۱٫

باقر(ع)
امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
کان لابى (علیه السلام) فى موضع سجوده آثار ناتئة و کان یقطعها فى السنة مرتین، فى کل مرة خمس ثفنات، فسمى ذاالثفنات لذلک.
در سجدگاه پدر بزرگوارم آثار ورم بود و سالى دوبار آن را قطع مى کرد در هر مرتبه پنج لایه پینه بود از این جهت او را ((ذو الثفنات)) نامیدند.
بحار الانوار، ج ۴۶، ص ۶٫

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
ان اءبى على بن الحسین (علیه السلام) ما ذکر الله عزوجل نعمة الا سجد، و لا قراء آیة من کتاب الله عزوجل فیها سجود الا سجد و لا دفع الله عزوجل عنه سوء یخشاه اءوکید کائد الا سجد و لا فرغ من صلاة مفروضة الا سجد، و لا وفق لاصلاح بین اثنین الا سجد و کان اءثر السجود فى جمیع مواضع سجوده، فسمى السجاد لذلک.
پدرم على بن الحسین (علیه السلام) هیچ گاه نعمتى را یاد نمى کرد جز اینکه سجده شکر انجام مى داد، و آیه اى از کتاب خدا را نمى خواند که داراى سجده بود مگر اینکه سجده مى کرد، و هر گاه خداوند، مکر حیله گرى یا خطرى را از او بر طرف مى کرد سجده شکر بجا مى آورد و هر وقت از نماز فارغ مى شد سجده مى کرد و زمانى که موفق مى شد بین دو نفر اصلاح کند سجده مى کرد و طورى بود که اثر سجده در تمام اعضاء هفتگانه سجده او نمایان بود از این جهت او سجاد نامیده شد.
بحار الانوار، ج ۴۶، ح ۶٫

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
ماتکلم الحسین (علیه السلام) بین یدى الحسن (علیه السلام) اعظاما له، و لا تکلم محمد بن الحنفیة بین یدى الحسین (علیه السلام) اعظاما له.
امام حسین (علیه السلام) در نزد امام حسن (علیه السلام) بخاطر احترام او و محمد حنفیه نیز در پیش امام حسین (علیه السلام) بخاطر احترامش حرف نمى زد.
مناقب ابن شهر آشوب ج ۳، ص ۴۰۱

امام باقر علیه‏السلام :
کانَ یُصَلّی صَلاةَ مُوَدِّعٍ یَرى أنَّهُ لایُصَلِّی بَعدَها أبَدَا ؛ ‏
امام سجّاد علیه‏السلام مانند کسى که آخرین نماز خود را به جاى مى‏آورد ، نماز مى‏گزارد. او چنین مى دید که پس از آن هیچ‏گاه نماز نمى‏گزارد .
. همان ، ج ۴۶ ، ص ۷۹ .

امام باقر علیه‏السلام :
کانَ أثَرُ السُّجُودِ فِی جَمیعِ مَواضِعِ سُجُودِهِ فَسُمِّىَ السَجّادُ لِذلِکَ ؛ ‏
اثر سجده در تمام مواضع هفت گانه سجده او(امام سجاد علیه لسلام) نمایان بود ؛ از این جهت «سجّاد» نامیده شد .
. بحار الأنوار ، ج ۴۶ ، ص ۶ .

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
ان فاطمة (سلام الله علیها) بنت رسول الله (صلى الله علیه و آله و سلم) کانت تزور قبر حمزة (صلى الله علیه و آله و سلم) ترمه و تصلحه و قد تعلمته بحجر؛
فاطمه (سلام الله علیها) دختر پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم) همواره به زیارت قبر حمزه مى رفت، و آن را با سنگ نشان گذاشته بود و به تعمیر و اصلاح آن مى پرداخت.
وفاء الوفاء ۳: ۹۳۲٫

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
ان فاطمة ضمنت لعلى (علیه السلام) عمل البیت و العجین و الخبز و قم البیت و ضمن لها على (علیه السلام) ما کان خلف الباب. نقل الحطب و ان یجیى ء بالطعام
– براى تقسیم کارهاى خانه – حضرت فاطمه (سلام الله علیها) خمیر نمودن و پخت نان و نظافت را بعهده گرفت و على (علیه السلام) نیز کارهاى بیرون خانه همچون نهیه هیزم و خرید لوازم خوراکى را پذیرفت.
تفسیر عیاشى ج ۱: ۱۷۱٫

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
کان صداق فاطمة (سلام الله علیها) جرد برد حبرة و درع حطمیة و کان فراشها اهاب کبش یلقیانه و یفرشانه و ینامان علیه.
مهر – کابین – حضرت فاطمه (سلام الله علیها) لباس کهنه و زرهى بود و فرش ‍ خانه او پوست میشى که آنرا مى انداختند و بر آن مى خوابیدند.
کافى ج ۵: ۳۷۸٫

حضرت امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
و لقد ولى خمس سنین و ما وضع آجرة على آجرة ولا لبنة على لبنة و لا أقطع قطیعا و لا أورث بیضأ لاحمرأ.
امیرالمؤمنین (علیه السلام) پنج سال حکومت کرد، و در طول این مدت آجرى بر آجر و خشتى روى خشت ننهاد، و زمینى را به خود اختصاص ‍ نداد و درهم سفید و دینار سرخى به ارث نگذاشت.
المناقب لابن شهر آشوب ۲:۹۵

امام باقر (علیه السلام):
اللهم ارزقنى ولدا واجعله تقیا زکیا لیس فى خلقه زیادة و لا نقصان واجعل عاقبته الى خیر؛
خداوندا به من فرزندى عطا کن و او را پرهیزگار و پاک قرار ده که در آفرینشش کم و زیادى نباشد و سرانجامش را نیکوگردان .
تهذیب الاحکام ۷/۴۱۱/۱۶۴۱٫

الإمام الباقر علیه‏السلام :
إنَّ اللّه‏َ عز و جل إذا کانَ مِن أمرِهِ أن یُکرِمَ عَبداً ولَهُ ذَنبٌ ؛ اِبتَلاهُ بِالسُّقمِ .
امام باقر علیه‏السلام :
آن‏گاه که خداوند عز و جل اراده کرده باشد بنده‏اى را که گناهى دارد ، گرامى بدارد ، وى را به بیمارى گرفتار مى‏سازد .
بحارالأنوار ، جلد ۸۱ ، صفحه ۱۹۸ ، حدیث ۵۴ دانش نامه احادیث پزشکی : ۱ / ۱۵۰

الإمامُ الباقرُ علیه‏السلام :
الجَسَدُ إذا لم یَمرَضْ‏أشِرَ ، ولا خَیرَ فی جَسَدٍ یَأشَرُ .
امام باقر علیه‏السلام :
جسم اگر بیمار نشود، سرمست مى‏شود و در بدنى که به بیمارى دچار نشود و سرمست شود ، خیرى نیست .
مشکاة الأنوار : ۲۸۰ منتخب میزان الحکمه: ۵۱۲

الإمام الباقر علیه‏السلام :
کانَ فیما ناجى بِهِ موسى علیه‏السلام رَبَّهُ أن قالَ : یا رَبِّ ما بَلَغَ مِن عِیادَةِ المَریضِ مِنَ الأَجرِ؟
فَقالَ اللّه‏ُ عز و جل : اُوَکِّلُ بِهِ مَلَکا یَعودُهُ فی قَبرِهِ إلى مَحشَرِهِ .
امام باقر علیه‏السلام :
در مناجات‏هاى موسى علیه‏السلام با پروردگار خویش آمده است که پرسید : پروردگارا! پاداش عیادت بیمار به چه مرتبه‏اى رسیده است؟
خداوند عز و جل فرمود : «فرشته‏اى را با او مى‏گمارم که تا رستاخیز ، وى را در قبرش عیادت کند» .
بحار الأنوار ، جلد ۸۱ ، صفحه ۲۱۷ ، حدیث ۱۱ دانش نامه احادیث پزشکی : ۱ / ۲۰۲

امام باقر(علیه السلام) فرمودند:
به یقین، شیعه ی علی، به ورع و سخت کوشی و سر نگهداری و دور بودن از کینه ها و محبت به دوستان خدا، شناخته می شود.
بحار الانوار ۶۶: ۴۹۳٫

امام باقر(علیه السلام) فرمودند:
همانا، رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) حق شفاعت امت اش را دارد و ما، حق شفاعت شیعیان خودمان را داریم و شیعیان ما، حق شفاعت خویشان خود را دارند.
بحار الانوار ۸: ۳۸/۱۶٫

الإمامُ الباقرُ علیه‏السلام :
اِستَرضِعْ لِولدِکَ بِلَبَنِ الحِسانِ ، وإیّاکَ والقِباحَ ؛ فإنّ اللَّبَنَ قد یُعدِی .
امام باقر علیه‏السلام :
براى شیر دادن کودک خود دایه خوش اخلاق استخدام کن و از دایه‏هاى بد اخلاق کن ؛ زیرا شیر (ویژگیها را) سرایت مى‏دهد .
الکافی : ۶ / ۴۴ / ۱۲

الإمام الباقر علیه‏السلام :
اِستَرضِع لِوَلَدِکَ بِلَبَنِ الحِسانِ ، وإیّاکَ وَالقِباحَ ؛ فَإِنَّ اللَّبَنَ قَد یُعدی .
امام باقر علیه‏السلام :
براى فرزند خود ، از زنان زیبا ، شیردهى بخواه و از زشتان بپرهیز ؛ چرا که شیر ، گاه سرایت مى‏کند .
تهذیب الأحکام ، جلد ۸ ، صفحه ۱۱۰ ، حدیث ۳۷۶ ، دانش نامه احادیث پزشکی : ۱ / ۶۸۲

الإمام الباقر علیه‏السلام
– فی حِزقیلَ النَّبِیِّ علیه‏السلام: خَرَجَت قَرحَةٌ عَلى کَبِدِهِ فَآذَتهُ فَخَشَعَ للّه‏ وتَذَلَّلَ وقَعَدَ عَلَى الرَّمادِ ، فَأَوحَى اللّه‏ إلَیهِ : أن خُذ لَبَنَ التّینِ فَحُکَّهُ عَلى صَدرِکَ مِن خارِجٍ ، فَفَعَلَ فَسَکَنَ عَنهُ ذلِکَ .
امام باقر علیه‏السلام
– درباره حزقیل علیه‏السلام: زخمى بر کبد او رسید و او را آزار مى‏داد . وى بر درگاه خداوند ، زارى و خشوع کرد و بر خاکستر نشست . پس خداوند به وى وحى فرستاد که: «شیرِ انجیر بردار و از بیرون ، بر سینه خویش بمال» .
او نیز چنین کرد و آن عارضه از وى برطرف شد .
بحار الأنوار ، جلد ۶۶ ، صفحه ۱۸۵ ، حدیث ۱ دانش نامه احادیث پزشکی : ۱ / ۴۴۶

الإمام الباقر علیه‏السلام :
الاِکتِحالُ بِالإِثمِدِ یُطَیِّبُ النَّکهَةَ ، ویَشُدُّ أشفارَ العَینِ .
امام باقر علیه‏السلام :
سرمه کشیدن به اِثْمِد ، بوى را خوش مى‏سازد و مژه‏گاه‏ها را استحکام مى‏بخشد.
الکافی ، جلد ۶ ، صفحه ۴۹۴ ، حدیث ۴ عن عبداللّه‏ بن الفضل الهاشمی عن أبیه دانش نامه احادیث پزشکی : ۱ / ۳۰۲

قال الامام الباقر – علیه السّلام – : اَوحیَ اللهُ اِلیَ مُوسی علی نبینا و اله و علیه السّلام اَنَا اُؤَاخِذُ عِبادیِ عَلَی قَدرِ ما اعطیتم مِنَ العَقلِ.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: خداوند به موسی – علیه السّلام – وحی کرد که من بندگانم را به اندازه آن چه از عقل عطا کردم مؤاخذه می کنم.
«وسائل الشیعه، ج ۱، ص ۴۱»

قال الامام الباقر – علیه السّلام – : لَمَّا خَلَقَ اللهُ العَقْلَ قالَ لَهُ اَقْبِلْ فَاَقبَلَ ثُمَّ قالَ لَهُ اَدبر فَاَدبَرَ فَقالَ وَ عزَّتیِ وَ جَلالی ما خَلَقتُ خلقاً اَحَسْنَ مِنکَ اِیّاکَ آمُرُ وَ ایّاکَ اَنهَی وَ ایّاکَ اُثِیبُ وَ ایّاکَ اُعاقِبُ.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: هنگامی که خداوند عقل را خلق کرد به او گفت: بیا جلو، (پس) جلو آمد؛ سپس گفت: برگرد، برگشت. سپس فرمودند: به عزّت و جلالم قسم مخلوقی بهتر از تو خلق نکردم، به خاطر تو امر می کنم و به خاطر تو نهی می کنم و به خاطر تو ثواب می دهم و به خاطر تو عقاب می کنم.
«اصول کافی، ج ۱، ص ۲۶»

قال الباقر – علیه السلام – إلی عمر بن عبد العزیز: اِفتَحِ البابَ وَ سَهِّلِ الحِجابَ وَ اُنصُرِ المُظلومَ وَ رَدِّ المَظالِمَ.
امام باقر – علیه السلام – به عمر بن عبد العزیز فرمودند: در را به روی مردم باز کن و دسترسی مردم را به خودت آسان گردان و ستمدیده را یاری کن و حق ستمدیدگان را به آنان برگردان.
«بحار الأنوار، ج ۴۶، ص ۳۴۶»

قال الامام الباقر – علیه السلام – : .. یا معشر المؤمنین تألفوا و تعاطفوا.
امام محمد باقر – علیه السلام – فرمودند: … ای گروه مؤمنان، با هم مأنوس و متحد باشید و به یکدیگر مهربانی کنید.
«الکافی، ج ۲، ص ۳۴۵»

قال الامام الباقر – علیه السلام – : اوّل قطره من دم الشّهید کفّاره لذنوبه الّا الدّین فانّ کفّارته قضاءه.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: اولین قطره خون شهید، کفاره گناهان اوست مگر دِین، که کفاره آن ادای آن است.
«وسائل الشیعه، ج ۱۳، ص ۸۵»

عَنِ الامام الباقِرِ – علیه السلام – قال: یُفَرَّقُ بین الْغِلْمانِ وَ النِّساءِ فی المَضاجِعِ إذا بَلَغُوا عَشْرَ سِنِینَ.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: وقتی که کودکان به ده سالگی رسیدند، باید محل خواب دختران را از پسران جدا ساخت.
«مکارم الاخلاق، ص ۱۱۵»

عَنِ الْإمامِ الْباقِرِ – علیه السلام – : أفْضَلُ الْعِبادَةِ عِفَّةُ الْبَطْنِ وَ الْفَرْج.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: برترین عبادت، عفت و پاکی شکم (از غذاهای نا مشروع) و طهارت دامن است.
«وسائل الشیعه، ج ۱۴، ص ۲۷۱»

قال الامام الباقر – علیه السّلام – : اِنّ الرجل اذا اَصابَ مالاً مِن حرامٍ لم یُقبل منه حجٌّ و لا عمرةٌ و لا صلةُ رَحِم حتی اَنّه یَفسُدُ فیه الفرج.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: اگر مردی از راه حرام مالی به دست آورد، حج و عمره و صله رحم از آن مال پذیرفته نمی شود و حتی باعث فساد و تباهی ناموس می گردد.
«بحارالانوار، ج ۹۹، ص ۱۲۵»

قال الامام الباقر – علیه السّلام – : یقول الله تعالی: یابنَ آدم اِجتنبْ ما حرَّمتُ علیک تکنْ‎ من اَورعِ الناس.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: خدای بزرگ می فرماید: ای فرزند آدم! از آنچه بر تو حرام کرده ام دوری کن تا از پارساترین مردم باشی.
«تحف العقول، ص ۳۴۰»

قال الامام الباقر – علیه السّلام – : اخبثُ المکاسبِ الربا.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: پست ترین کسب ها، ربا است.
«وسائل الشیعه، ج ۱۲، ص ۴۲۳»

قال الامام الباقر – علیه السلام – : المؤمنُ یَبتَلی بکلّ بلیّة و یَمُوتُ بکلّ میتةٍ اِلّا انّه لا یَقتُل نَفسُهُ.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: مؤمن به هر گرفتاری و بلا مبتلا می گردد به بهر نوع مرگ می میرد، اما دست به خودکشی نمی زند.
«بحار الانوار، ج ۸۱، ص ۱۹۶»

قال الإمام الباقر – علیه السلام – : اتبع من یبکیک وهو لک ناصح، ولا تتبع من یضحکک وهو لک غاش.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: از کسی که تو را می گریاند، اما خیرخواه توست پیروی کن و از کسی که تو را می خنداند، اما با تو یکرنگ نیست، پیروی مکن.
«محاسن، ج ۲، ص ۴۴۰»

قال الامام الباقر – علیه السّلام – : کلُّ ذَنبٍ یکفُرُهُ القتلُ فی سبیلِ الله الاّ الدَّین لا کَفّارةَ لَه الاّ اداءُهُ او یَقضی صاحِبَهُ، او یَعفُوَ الذّی لَهُ الحقّ.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: هر گناهی با شهادت در راه خدا بخشیده و پاک می شود، مگر قرض که کفّاره ای ندارد جز اینکه توسط شخص بدهکار یا شخص دیگری پرداخت شود و یا اینکه طلب کار گذشت نماید.
«وسائل الشیعه، ج ۱۳، ص ۸۳»

قال الامام الباقر – علیه السّلام – : اربعٌ من کنُوزِ البرّ: کتمانُ الحاجَة وَ کِتمانُ الصّدقَة و کتمانُ الوَجَع و کتمان المُصیبةِ.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: چهار چیز از گنج های خیر و نیکی است: پوشاندن حاجت و نیاز خود از دیگران، دادن صدقه و کمک به افراد به صورت مخفیانه، کتمان رنج و ناراحتی ها و تحمل مصیبت.
«بحار الانوار، ج ۷۵، ص ۱۷۵»

قال الإمام الباقر – علیه السلام – : إذا دخل أحدکم علی أخیه فی رحله فلیقعد حیث یأمر صاحب الرحل، فإن صاحب الرحل أعرف بعورة بیته من الداخل علیه.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: هرگاه یکی از شما به خانه برادرش وارد شد، هر جا صاحب خانه گفت همان جا بنشیند، زیرا صاحب خانه به وضع اتاق خود از میهمان آشنا تر است.
«بحار الانوار، ج ۷۵، ص ۴۵۱»

قال الامام الباقر – علیه السلام – : اَلنّاسُ رَجُلانِ: مَسْتَریحٌ بِالْمَوْتِ وَ مُسْتَراحٌ بِهِ مِنْهُ .
امام باقر – علیه السلام – فرمودند : مردم بر دو دسته اند: آن که با مرگ آسوده شود و آن که با مرگش دیگران آسوده شوند.
«معانی الأخبار، ص ۲۹۰»

قال الامام الباقر – علیه السلام – : اَلنّاسُ رَجُلانِ: مُؤْمِنٌ وَ جاهِلٌ، فَلا تُؤْذِی الْمُؤْمِنَ وَ لا تَجْهَلُ الْجاهِلَ فَتَکونَ مِثْلَهُ.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: مردم دو گروه اند: مؤمن و جاهل، مؤمن را آزار ندهید و با جاهل، رفتار جاهلانه نکنید؛ زیرا همانند او خواهید بود.
«خصال، ص ۴۹»

کانَ أبُوجَعْفَرٍ ـ علیه السّلام ـ إذا أراد سَفَراً جَمَعَ عَیالَهُ فی بَیْتٍ ثُمَّ قالَ: اَللّهُمَّ إنّی اَسْتَوْدِعُکَ دینی وَ نَفْسی وَ مالی وَ أهْلی وَ وَلَدی وَ جیرانی.
امام باقر ـ علیه السّلام ـ زمانی که می خواستند مسافرت کنند، عیال و فرزندانشان را در خانه ای جمع کرده، دعا می نمودند و می فرمودند: خدایا دین، نفس، مال، اهل، فرزندان و همسایگان خودم را به تو می سپارم.
«وسائل الشیعه، ج ۵، ص ۲۷۶».

قالَ الامام الباقر ـ علیه السّلام ـ :
اِذا اَرَدْتَ سَفَراً فَاشْتَرْ سَلامَتَکَ مِنْ رَبِّکَ بِما طابَتْ بِهِ نَفْسُکَ.
امام باقر ـ علیه السّلام ـ فرمودند:
هر گاه عزم سفر کردی، سلامت خود را با دادن صدقه ای که دلت به آن خشنود است از خداوند بخواه.
«مکارم الاخلاق، ص ۲۵۷».

الإمام الباقر علیه‏السلام :
مَن تَقَیَّأَ قَبلَ أن یَتَقَیَّأَ کانَ أفضَلَ مِن سَبعینَ دَواءً ، ویُخرِجُ القَیءُ عَن هذَا السَّبیلِ کُلَّ داءٍ وعِلَّةٍ .
امام باقر علیه‏السلام :
هر کس پیش از آن که خود به خود ، حالش به هم بخورد ، عمداً قِى کند ، [این کار] از هفتاد دارو بهتر است و این نوع قِى کردن ، هر درد و بیمارى‏اى را [که در او هست ، از تنش] بیرون مى‏آورد .
طبّ الأئمّة لابنی بسطام ، صفحه ۶۷ عن حمزة الثمالی ، بحار الأنوار ، جلد ۶۲ ، صفحه ۱۲۳ ، حدیث ۵۳ .

الإمام الباقر علیه‏السلام :
السِّواکُ یَذهَبُ بِالبَلغَمِ ، ویَزیدُ فِی العَقلِ .
امام باقر علیه‏السلام :
مسواک زدن ، بَلغَم را مى‏بَرَد و عقل را افزون مى‏کند.
ثواب الأعمال ، صفحه ۳۴ ، حدیث ۳عن یحیى أبی البلاد دانش نامه احادیث پزشکی : ۱ / ۲۴۶

الإمام الباقر علیه‏السلام :
السِّواکُ یَذهَبُ بِالبَلغَمِ ، ویَزیدُ فِی العَقلِ .
امام باقر علیه‏السلام :
مسواک زدن ، بلغم را از میان مى‏بَرَد و عقل را افزون مى‏سازد .
ثواب الأعمال ، صفحه ۳۴ ، حدیث ۳ عن یحیى أبی البلاد دانش نامه احادیث پزشکی : ۱ / ۳۷۲

الإمام الباقر علیه‏السلام :
أدنَى السِّواکِ أن تَدلُکَ بِإِصبَعِکَ .
امام باقر علیه‏السلام :
کمترین مسواک ، آن است که با انگشت خویش ، مالِش دهى .
الکافی ، جلد ۳ ، صفحه ۲۳ ، حدیث ۵ ، دانش نامه احادیث پزشکی : ۱ / ۳۸۷

الإمامُ الباقرُ علیه‏السلام :
إنّ السِّواکَ فی السَّحَرِ قَبلَ الوُضُوءِ مِنَ السُّنَّةِ .
امام باقر علیه‏السلام :
مسواک زدن در سحرگاه ، پیش از وضو گرفتن، جزء سنّت است .
الفقیه : ۱ / ۴۸۰ / ۱۳۹۰ ، منتخب میزان الحکمه: ۲۸۸

الإمام الباقر علیه‏السلام :
إنَّما قُصَّ الأَظفارُ ؛ لِأَنَّها مَقیلُ الشَّیطانِ ، ومِنهُ یَکونُ النِّسیانُ .
امام باقر علیه‏السلام :
ناخن‏ها را از آن رو باید کوتاه کرد که جایگاه شیطان است و فراموشى ، از آن سرچشمه مى‏گیرد .
الکافی ، جلد ۶ ، صفحه ۴۹۰ ، حدیث ۶ ، بحار الأنوار ، جلد ۷۶ ، صفحه ۱۲۳ ، حدیث ۱۲ دانش نامه احادیث پزشکی : ۱ / ۵۵۲

الإمام الباقر علیه‏السلام :
مَن أدمَنَ أخذَ أظفارِهِ کُلَّ خَمیسٍ لَم تَرمَد عَینُهُ .
امام باقر علیه‏السلام :
هر کس به گرفتن ناخن در هر پنج‏شنبه مداومت ورزد ، چشمْ‏درد نمى‏گیرد.
الکافی ، جلد ۶ ، صفحه ۴۹۱ ، حدیث ۱۴ ، بحار الأنوار ، جلد ۷۶ ، صفحه ۱۲۱ ، حدیث ۱۰ دانش نامه احادیث پزشکی : ۱ / ۲۸۶

باقر(ع)
امام باقر (علیه‏السلام) فرمودند:
غَیرَةُ النِّساءِ الحَسَدُ ، والحَسَدُ هو أصلُ الکُفرِ ، إنّ النِّساءَ إذا غِرْنَ غَضِبنَ ، وإذا غَضِبنَ کَفَرنَ إلاّ المُسلِماتِ مِنهُنَّ .
غیرت زنان (از) حـسـادت است و حسادت ریشه کفر است . زنان هرگاه غیرت و رشک ورزند ، خشم گیرند و چون خشم گیرند به کفر گرایند ، مگر زنان مسلمان .
الکافی : ۵ / ۵۰۵ / ۴

عَن الامامِ الباقرِ – علیه السّلام – قال: لَهو المؤُمنِ فی ثَلاثةِ اشیاءٍ التَمتعُ بِالنساءِ و مُفاکهَةِ الاِخوانِ و الصَلاةُ بِاللیلِ.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: سرگرمی انسان مؤمن در سه چیز است: کامجویی از زنان (حلال)، خوش گویی با دوستان و خواندن نماز شب.
«الخصال، ج ۱، ص ۱۱۶»

قال الامام الباقر – علیه السّلام – : ثلاثٌ لم یجعلِ الله لأحدٍ فیهنَّ رُخصةً: أداءُ الامانَة … و برّ الوالدینِ برَّین کانا أو فاجرین.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: خداوند سبحان در سه چیز به احدی اجازه ترک نداده است: ۱٫ ادای امانت به صاحبِ آن خواه نیکوکار باشد، خواه فاجر و گنهکار. ۲٫ وفای به عهد نسبت به هر کسی، نیکوکار باشد یا بدکار. ۳٫ نیکی به پدر و مادر خواه انسانهای خوب و نیکوکاری باشند، خواه گنهکار و اهل فجور.
«وسائل الشیعه، ج ۲۱، ص ۴۹۰»

قال الامام الباقر – علیه السلام – : اِنّ الحُسَیْنَ صاحِبَ کَربَلا قُتِلَ مَظْلوما، مَکروبا عَطْشانا، لَهفانا فآلَی اللّه عَزَّوَجلّ عَلی نَفْسِهِ اَن لا یاتیَهُ لَهفانٌ و لا مَکروبٌ و لا مُذنِبٌ و لا مَغمومٌ و لا عَطشانٌ و لا مَنْ بِهِ عاهَةٌ ثُمَّ دَعا عِندَهُ و تَقَرَّبَ بِالحُسَیْنِ بنِ عَلی علیه السلام اِلَی اللّه عَزَّوَجَلَّ إلاّ نَفَّسَ اللّه کُرْبَتَهُ وَ اَعطاهُ مَسأَلَتَهُ و غَفَرَ ذَنـْبَهُ وَ مَدَّ فی عُمُرِهِ وَ بَسَطَ فی رِزقِهِ فَاعتَبِروا یا اُولـِی الاَبْصار.
امام باقر – علیه السلام – : حسین، بزرگ مرد کربلا، مظلوم و رنجیده خاطر و لب تشنه و مصیب زده به شهادت رسید. پس خداوند، به ذات خود، قسم یاد کرد که هیچ مصیبت زده و رنجیده خاطر و گنهکار و اندوهناک و تشنه ای و هیچ بَلا دیده ای به خدا روی نمی آورد و نزد قبر حسین علیه السلام دعا نمی کند و آن حضرت را به درگاه خدا شفیع نمی سازد، مگر این که خداوند، اندوهش را برطرف و حاجاتش را برآورده می کند و گناهش را می بخشد و عمرش را طولانی و روزی اش را گسترده می سازد. پس ای اهل بینش، درس بگیرید!
«بحارالأنوار، ج ۱۰۱، ص ۴۶، ح ۵»

عن الامام الباقر – علیه السّلام – قال: إنّا لَنَأکُلُ الثُّومَ وَ الْبَصَلَ وَ الْکُرّاثَ.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: همانا ما سیر و پیاز و تره را با هم می خوریم.
«مکارم الاخلاق، ص ۱۸۵»

عن الامام الباقر – علیه السّلام – قال: فِی الکُرّاثِ اَرْبَعُ خصالٍ: یَطْرُدُ الرّیحَ وَ یَطیبُ النَّکْهَةَ وَ یَقْطَعُ الْبَواسیرَ وَ هُوَ اَمانٌ مِنَ الْجُذامِ لِمَنْ اَدْمَنَ.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: در تره چهار خاصیت است: بادها را دفع، بوی دهان را خوش، بواسیر را درمان و جلوی ابتلای به جذام (سرطان) را برای کسانی که به خوردن آن مداومت می کنند، می گیرد.
«مکارم الاخلاق، ص ۱۸۵»

قالَ اَلْاِمامُ الْباقِرُ – علیه السّلام – : لَعَنَ رَسُولُ اللهِ – صلَی الله علیه و آله – فِی الْخَمرِ عَشَرَةً غارِسَها وَحارِسَها وَعاصِرها وَشارِبَها، وَساقِیها وَحامِلَها وَالْمَحْمُولَةَ إِلَیْهِ وَبایِعَها وَمُشْتَرِیها وَآکلَ ثَمَنِها.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: پیامبر اکرم – صلَی الله علیه و آله – ده کس را در مورد شراب نفرین کرد: باغبان، نگهبان، شراب ساز، میگسار، ساقی، حمل کننده، انباردار، خریدار، فروشنده، و کسی که سود آن را دریافت می دارد.
«وسائل الشیعه، ج ۱۲، ص ۱۶۵»

قالَ الامام الْباقِرُ – علیه السّلام – : مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ فَسَکرَ مِنْها لَمْ یَقْبَلِ اللهُ صَلاتَهُ أَرْبَعِینَ یَوْماً فَاِنْ تَرَک الصَّلاةَ فِی هذِهِ الْأَیَّامِ ضُوعِفَ عَلَیْهِ الْعَذابُ لِتَرْک الصَّلاةِ.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: کسی که شراب بنوشد و از آن مست شود تا چهل روز نماز او قبول نمی شود، پس اگر نمازی را در این روزها ترک کند، عقاب و کیفر وی نیز به خاطر ترک نماز، چند برابر خواهد شد.
«ثواب الأعمال، ص ۵۵۱»
عَن الامام الباقر – علیه السّلام – قال: ما عُصِیَ اللهُ بِشَیْءٍ أَشَدُّ مِنْ شُرْبِ الْمُسْکرِ.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: نافرمانی نشده است خداوند به چیزی بدتر از شرب خمر.
«وسائل الشیعه، ج ۱۷، ص ۲۵۰»
قال الامام الباقر – علیه السلام – : وَجَدنَا فی کتَابِ رَسُولِ اللهِ – صلی الله علیه و آله – إِذَا ظَهَرَ الزِّنَا مِن بَعدِیکثُرَ مَوتُ الفُجأَةِ.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: در کتاب رسول اکرم – صلی الله علیه و آله – یافتیم که: هنگامی که بعد از من زنا آشکار گردد، مرگهای ناگهانی زیاد شود.
«الکافی، ج ۲، ص ۳۷۴»
قال الامام الباقر – علیه السلام – لَمَّا سُئِلَ عَن رَجُلٍ اِغتَصَبَ اِمرَأَةً فَرجَهَا: یُقتَلُ مُحصِناً کانَ أَو غَیرَ مُحصِنٍ.
امام باقر – علیه السلام – در پاسخ به سؤال از حکم مردی که به زور به زنی تجاوز کند، فرمودند: باید کشته شود، خواه دارای همسر باشد یا نباشد.
«الکافی، ج ۷، ص ۱۸۹»

قال الامام الباقر – علیه السلام – : ثَلاثَةٌ لا یَقبَلُ اللهُ لَهُم صَلاةً: مِنهُم الدَّیُّوثُ الَّذِی یُفجَرُ بِاِمرَأَتِهِ.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: خداوند نماز سه نفر را نمی پذیرد: یکی از آنها مرد بی غیرت است که با زنش زنا می شود.
«بحار الأنوار، ج ۷۹، ص ۱۱۵»
قال الامام الباقر – علیه السلام – : قِیلَ یَا رَسُولَ اللهِ: وَمَا الدَّیُّوثُ؟ قَالَ: اَلَّذِی تَزنِی اِمرَأَتُهُ وَ هُوَ یَعلَمُ.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: عرض شد ای رسول خدا بی غیرت کیست؟ حضرت فرمودند: مردی که زنش زنا می دهد و او از آن اطلاع دارد.
«بحار الأنوار، ج ۷۹، ص ۱۴۴»
قال الامام الباقر – علیه السلام – : خَیرُ الأعمالِ الحَرثُ.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: بهترین کارها کشاورزی است.
«میزان الحکمه، ح ۷۵۴۵»
قال الامام الباقر – عَلَیْهِ السَّلامُ – : یُحْفَظُ الْاَطْفالُ بِصلاحِ آبائِهِمْ.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: حفظ اطفال از خطرات و انحراف‌ها در صلاحیت و شایستگی (وظیفه) پدران آن‌ها است.
«بحار الانوار، ج ۱۵، ص ۱۷۸»
احادیث امام باقر(ع)
قال الامام الباقر- عَلَیْهِ السَّلامُ – : إذا بلغ الغلام ثلاث سنین فقل له سبع مرات قل لا إله إلا الله ثم یترک حتى یبلغثلاث سنین و سبعة أشهر و عشرین یوما ثم یقال له قل محمد رسول الله سبع مرات و … .
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: هنگامی که کودک به سه سالگی رسید به او بگویند هفت مرتبه بگوید لا اله الّا الله (تا بیاموزد)، در چهار سالگی به او بگویند که هفت مرتبه بگوید محمد رسول الله (تا یاد بگیرد)، در پنج سالگی رویش را به قبله متوجه کنند و به او بگویند که سر به سجده بگذارد، در پایان شش سالگی رکوع و سجده صحیح را به او بیاموزند و در هفت سالگی به طفل گفته شود: دست و رویت را بشوی و پس از آن به او گفته شود: نماز بخوان.
«مکارم الاخلاق، ص ۱۱۵»
قال الامام الباقر – علیه السلام – : إنَّ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ کتَبَ عَلَی الرِّجالِ الْجِهادَ وَ عَلَی النِّساءِ الْجِهادَ فَجِهادُ الرَّجُلِ أنْ یَبْذُلَ مالَهُ وَ دَمَهُ حَتّی یُقْتَلَ فِی سَبِیلِ اللهِ وَ جِهادُ الْمَرْأةُ أنْ تَصْبِرَ عَلی ماتَری مِنْ أذی زَوْجِها وَ غِیرَتِهِ.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: خداوند متعال برای مردان جهاد را مقرّر داشت و برای زنان نیز جهاد را منظور داشت و جهاد مردان آن است که مال و جان خویش را در راه خدا ایثارکنند. ولی جهاد زنان آنست که بر اذیت های شوهر و غیرت ورزیهای او صبر کنند.
«وسائل الشیعه، ج ۲۰، ص ۱۵۷»
قال الإمام الباقر – علیه السلام – : أیما امرأة خدمت زوجها سبعة أیام أغلق الله عنها سبعة أبواب النار وفتح لها ثمانیة أبواب الجنة تدخل من أیها شاءت. وقال – علیه السلام – : ما من امرأة تسقی زوجها شربة من ماء … .
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: هر زنی که هفت روز شوهرش را خدمت کند، خداوند هفت در دوزخ را به روی او ببندد و هشت در بهشت را به رویش بگشاید، تا از هر در که خواهد وارد شود و فرمودند: هیچ زنی نیست که جرعه ای آب به شوهرش بنوشاند مگر آن که این عمل او برایش بهتر از یک سال باشد که روزهایش را روزه بگیرد و شبهایش را به عبادت سپری کند.
«وسائل الشیعه، ج ۱۴، ص ۱۲۳»
قال الامام الباقر – عَلَیْهِ السَّلامُ – : لاشَفیعَ لِلمَرأَةِ أنجَحُ عِندَ رَبِّها مِن رِضا زَوجِها.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: برای زن نزد پروردگارش، هیچ شفیعی کارسازتر از رضایت شوهرش نیست.
«میزان الحکمه، ح ۷۸۶۴»
قال الإمام الباقر – علیه السلام – : من لم یوص عند موته لذوی قرابته ممن لایرثه فقد ختم عمله بمعصیة.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: هر کس در هنگام مرگ خود برای خویشاوندانش که از او ارث نمی برند وصیت نکند، عمل خود را به معصیتی ختم کرده است.
«تهذیب الأحکام، ج ۹، ص ۱۷۴»
قال الامام الباقر – علیه السّلام – : لا یکتُب المَلَکُ الاّ ما سَمِعَ و قال اللهُ عزوجلّ و اذکر رَبَّکَ فی نَفْسِکَ تضّرعاً و خیفَةًفَلا یعلَمُ ثوابَ ذلک الذّکر … .
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: ملائکه نمی نویسند مگر آن چه را می شنوند و خداوند عزوجل می فرماید: پروردگارت را در پیش خود با تضرع و زاری و از روی ترس یاد کن، پس ثواب چنین ذکری که در نفسِ انسان و پنهانی صورت گیرد را جز خدا کسی نمی داند، زیرا دارای ثواب بسیار بزرگی است.
«الکافی، ج ۲، ص ۵۰۲»
قال الامام الباقر – علیه السّلام – : مکتوب فی التوراةِ التی لَم تُغَیَّر … فاوحی الله تعالی الیه: یا موسَی! اَنا جَلیسُ مَنْذَکرَنی.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: در توراتی که تحریف نشده آمده است که، موسی – علیه السّلام – از پروردگارش درخواستی کرد. او به خدا عرض کرد، خداوندا تو به من نزدیک هستی تا با تو نجوا کنم (آهسته سخن گویم) و یا از من دوری تا فریاد بزنم. خداوند به او وحی نمود: ای موسی! من همنیشن کسی هستم که مرا یاد کند.
«الکافی، ج ۲، ص ۴۹۶»
قال الامام الباقر – علیه السّلام – : ینبغی للمؤمِنِ أن یکونَ دعاءُهُ فی الرّخاءِ نحواً من دعائِهِ فی الشّدَةِ.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: سزاوار است بندة مؤمن، همانگونه که در حال سختی و بلا دعا می کند و پروردگارش را می خواند، در حال آسایش و راحتی نیز آنگونه دعا کند.
«اصول کافی، ج ۲، ص ۴۸۸»
قال الامام الباقر – علیه السّلام – : لا تَستَکْثِروُا شیئاً مِمّا تطلُبُونَ، فما عنداللهِ أکثر.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: آنچه را از خداوند درخواست می کنید زیاد مشمارید، پس همانا آنچه در نزد خداست، بسیار بیشتر است.
«مکارم الاخلاق، ج ۲، ص ۹۷»
ال الامام الباقر – علیه السلام – : فَرَضَ اللهُ الزکاةَ مَعَ الصَّلاةِ.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: خداوند زکات را همراه نماز، واجب کرده است.
«وسائل الشیعة، ج ۹، ص ۱۳»
قال الامام الباقر – علیه السلام – : بَینا رَسولُ الله فی المَسجد اِذ قالَ … .
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: روزی رسول اکرم – صلی الله علیه و آله – در مسجد عده ای را از سر جایشان بلند کرد و فرمودند: از مسجد بیرون شوید و تا زمانی که زکات خود را نپرداخته اید، برای نماز به مسجد نیایید.
«وسائل الشیعة، ج ۹، ص ۲۴»
قال الامام الباقر – علیه السلام – : ما مِنْ عَبْدٍ مَنَعَ مِنْ زکاة مالِهِ شیئاً الّا جَعَل اللهُ ذلک یَوْمَ القِیامَةِ ثَعباناً مِن النّارِ … .
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: کسی که زکات مال خود را نپردازد، خداوند آن را در روز قیامت به صورت ماری قرار می دهد که بر گردن صاحبش پیچیده و پیوسته او را نیش می زند تا هنگامی که حساب رسی آن روز پایان یابد.
«وسائل الشیعة، ج ۹، ص ۲۲»
قال الامام الباقر – علیه السلام – : اَلزَّکاةُ تَزِیدُ فِی الرِّزقِ.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: پرداخت زکات، بر روزی انسان می افزاید.
«بحار الانوار، ج ۹۳، ص ۱۴»
عن الامام أبی جعفر – علیه السلام – : اِنَّ الله یَبْعَثُ یَوْمَ الْقِیامَةِ ناساً من قبورهم مشدوَّدةً اَیدیهِم إلی اَعناقِهِم … .
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: خداوند در روز قیامت عده ای را از قبورشان در حالی محشور می کند که دست هایشان به گردن های آنان محکم بسته شده و فرشتگان آن ها را پیوسته نکوهش می کنند و می گویند: این ها کسانی هستند که خداوند به آن ها روزی داد اما آن ها از پرداخت حق خدا امتناع ورزیدند.
«بحار الانوار، ج ۹۶، ص ۲۱»
قال الامام الباقر ـ علیه السّلام ـ : لایکونُ العبدُ عابداً للهِ حقَّ عبادتهِ حتّی ینقَطِعَ عَنِ الخلقِ کُلِّهم … .
امام باقر ـ علیه السّلام ـ فرمودند: هیچ بنده ای به مقام بندگی و عبودیت حقیقی پروردگار نمی رسد، مگر اینکه از همة‌ خلائق قطع امید نموده و تنها به خداوند امیدوار باشد.
«تنبیه الخواطر، ص ۴۲۷»
قال الامام الباقر – علیه السلام – :مروا شیعتنا بزیارة قبر الحسین بن علی – علیه السلام – فان اتیانه مفترض علی کل مؤمن یقرللحسین – علیه السلام – بالأمامة من الله.
امام محمد باقر – علیه السلام – فرمودند:شیعیان ما را دستور دهید که قبر حسین بن علی – علیه السلام – را زیارت کنند، چرا که رفتن به زیارت او، بر هر کس که به پیشوایی الهی آن حضرت (امامت ایشان از جانب خدا) معتقد است، واجب است.
«بحارالانوار، ج ۹۸، ص ۱، ۳ و۴»
قال الامام الباقر – علیه السلام – :انما امر الناس ان یأتوا هذه الأحجار فیطوفوا بها ثم یأتونا فیخبرونا بولایتهم ویعرضوا علینا نصرهم.
امام محمد باقر – علیه السلام – فرمودند:همانا مردم فرمان یافته‏اند که سراغ این سنگها(ی کعبه) آمده، آنها را طوافکنند، سپس نزد ما آیند و ولایت و همبستگی خویش را به ما خبر دهند و یاری خویش را برما عرضه کنند.
«وسائل الشیعة، ج ۱۰، ص ۲۵۲»
قال الامام الباقر ـ علیه السلام ـ : آلُ محمّدٍ ـ صلی الله علیه و آله ـ هُم حَبلُ اللهِ الذّی أمرَ بالاعتِصامِ به فَقالَ: و اعتَصِمُوا بحبلِ الله جمیعاّ و لاتَفرَّقُوا.
امام باقر ـ علیه السلام ـ فرمودند: اهل بیت پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ همان ریسمان الهی هستند که خداوند امر فرمود به آن چنگ زده و پناه ببرید، پس خداوند فرموده است: همگی به ریسمان خداوند چنگ زده و پراکنده نشوید.
«بحارالانوار، ج ۲۴، ص ۸۴»
قال الامام الباقر ـ علیه السلام ـ : لا تسألوهُم الحوائج فتَکوُنوا لَهُمُ الوَسیلةَ الی رسولِ اللهِ ـ صلی الله علیه و آله ـ فی القیامَةِ.
امام باقر ـ علیه السلام ـ فرمودند: (شما شیعیان) از دیگران (غیر شیعه) حاجت نخواهید تا در روز قیامت وسیله عرض حاجت آنان به محضر رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ نگردید.
«بحار الانوار، ج ۸، ص ۵۵»
عن ابی جعفر – علیه السّلام – : ان الله تبارک و تعالی حیثُ خَلَقَ الخلقَ … أخَذَ المیثاقَ علی اُوِلی العزمِ انّنی ربُّکُم و محمدً رسولی و علی امیرُ المؤمنین و اوصیائُه من بعده وُلاةُ امری و خُزّانُ علمی … .
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: خداوند تبارک و تعالی زمانی که مخلوفات را آفرید … از پیامبران اولی العزم پیمان گرفت که من پروردگار شمایم و محمد فرستاده من است و علی و جانشینان بعد از او والیان امر و مخزن علم من هستند و همانا به وسیله مهدی دینم را یاری می کنم و حکومتم را بر پا می سازم و از دشمنانم انتقام می گیرم و به وسیله او همه را به بندگی خود می کشانم، خواه از روی اطاعت باشد و خواه از روی اکراه.
«الکافی، ج۲، ص ۸»
قال ابو جعفر – علیه السّلام – : انّ القائمَ اذا قام بمکةَ و ارادَ أن یَتَوَجَّهَ الی الکوفةِ نادَی مُنادیهِ الا لا یحملْ احدٌ منکم … .
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: همانا قائم زمانی که در مکه قیام کرد و خواست به سوی کوفه حرکت کند، منادیش ندا می دهد. «آگاه باشید هیچ کس از شما غذا و نوشیدنی حمل نکند» و حضرت، سنگ موسی بن عمران را همراه خود دارند و آن بار شتری است، پس در هیچ جای فرود نمی آیند مگر اینکه چشمه ای از آن می جوشد، پس هر کس گرسنه یا تشنه باشد سیر می شود و این توشه آنها تا نجف است.
«الکافی، ج ۱، ص ۲۳۱»
عن ابی جعفر – علیه السّلام – قال: السُّفیانی و القائمُ فی سَنَةٍ واحدةٍ.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: خروج سفیانی و قیام قائم – علیه السّلام – در یک سال اتفاق می افتد.
«اثبات الهداة، ج ۷، ص ۴۲۶»
قال ابو جعفر – علیه السّلام – و قد سألته عن القائم – علیه السّلام – فقال: لا یکون حتی ینادی مناد من السماء یسمع اهل المشرق و اهل المغرب حتی یسمع الفتاة فی حذرها.
امام باقر – علیه السّلام – در جواب سئوالی که در مورد قائم – علیه السّلام – از او پرسیده شده بود، فرمودند: (مهدی – عجل الله تعالی فرجه الشریف -) قیام نمی کند تا آن که منادیی از آسمان ندا دهد، ندایی که اهل شرق و غرب عالم، حتی دختران پرده نشین از پس پرده آنرا می شنوند.
«اثبات الهداة، ج ۷، ص ۴۲
عن ام هانی قال: قلت لابی جعفر – علیه السّلام – ما معنی قولِ الله تعالی «فلا اقسم بالخُنَّس»؟ قال لی: ‌یا ام هانی امام یَخنِسُ سَنَةَ ستینَ و مأتینِ ثم یَظهَرُ کالشهاب یتَوقَد فی اللیلة الظلماء فان ادرکتِ زمانه قرَت عینُک.
ام هانی گوید به امام باقر – علیه السّلام – عرضه داشتم، معنی کلام خداوند در آیه «فلا اقسم بالخُنَّس» (تکویر، ۱۵) چیست؟ حضرت فرمودند: ای ام هانی این آیه درباره امامی است که خود را از سال ۲۶۰ پنهان نموده (بگونه ای که مردم او را نمی شناسند). سپس مانند شهابی درخشنده در شب تاریک، ظهور می کند پس اگر تو آن زمان را درک کردی چشمت روشن.
«الکافی، ج ۱، ص ۳۴۱»
عن الامام ابی جعفر – علیه السّلام – قالَ : یَظْهَرُ الْمَهْدِیُّ بِمَکةَ عِنْدَ الْعِشاءِ مَعَهُ رایَةُ رَسُولِ اللهِ – صلَی الله علیه وآله – وَقَمِیصُهُ وَسَیْفُهُ وَعَلاماتٌ وَ نُورٌ وَبیانٌ.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: مهدی (موعود (عج)) هنگام نماز عشا در مکه در حالی که پرچم رسول الله بر دست و پیراهن او را در بدن و شمشیر وی را با خود دارد، ظهور می کند و با او نشانه ها و نورانیت و بیان ویژه ای است.
«روضة الکافی، ج ۲، ص ۱۴۵»
عن الامام ابی جعفر – علیه السّلام – قالَ : إِذا قامَ قائِمُنا وَضَعَ اللهُ یَدَهُ عَلی رُؤُوسِ الْعِبادِ فَجَمَعَ بِها عُقُولَهُمْ وَ کمُلَتْ بها أَحْلامُهُمْ.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: آنگاه که قائم ما قیام کند خداوند متعال عنایت خویش را متوجّه مردم خواهد ساخت آن چنان که عقل آنان را جمع و حلم آنان کامل می گردد.
«الکافی، ج ۱، ص ۲۵»
عن الامام ابی جعفر – علیه السّلام – قالَ : الْقائِمُ مِنّا مَنْصُورٌ بِالرُّعْبِ مُؤَیَّدٌ بِالنَّصْرِ تُطْوی لَهُ الْأَرْضُ وَ تَظْهَرُ لَهُ الْکنُوزُ وَ یَبْلُغُ سُلْطانُهُ الْمَشْرِقَ وَالْمَغْرِبَ وَیُظْهِرُ بِهِ اللهُ دِینَهُ کلَّهُ وَلُوْ کرِهَ الْمُشْرِکونَ فَلا یَبْقی عَلی وَجْهِ الْأَرْضِ خَرابٌ إِلاّ عُمِّرَ.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: قائم ما بر اثر رعب و ترسی که در دلهای مخالفان ایجاد می شود، پیروز می گردد، زمین در اختیار او قرار می گیرد، همه گنجینه های نهفته در دل زمین برای او ظاهر می شوند، قدرت حکومت او شرق و غرب عالم را فرا می گیرد و دین خدا بوسیلة او به همگان عرضه می شود. گرچه کفار را ناخوش آید. و در سطح زمین خرابه ای باقی نمی ماند، جز آنکه به آبادانی تبدیل گردد.
«المحجة البیضاء، ج ۴، ص ۳۴۱»
عن ابی جعفر- علیه السّلام – قال: کان رسول الله – صلّی الله علیه و آله – اذا ارادَ السفرَ سلََّّمَ علی مَنْ اراد …
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: پیامبر اکرم – صلّی الله علیه و آله – هرگاه می خواستند به سفر بروند با هر کس از اهلبیت خود می خواستند خدا حافظی کنند، خداحافظی می کردند، سپس آخرین کسی که از او خداحافظی می کردند، فاطمه – سلام الله علیها – بود، پس سفرشان را از خانه فاطمه آغاز می کردند و زمانی که از سفر باز می گشتند اول از همه به خانه فاطمه – سلام الله علیها – می رفتند.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۸۳»
قال الامام الباقر – علیه السّلام – : وُلِدَتْ فاطمةُ بنت محمدٍ – صلّی الله علیه و آله – بعدَ مبعثِ الرسولِ بخمسِ سنینَ و تُوَفِّیَتْ و لها ثمانَ عَشَرةَ سنةً.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: فاطمه دختر محمد – صلّی الله علیه و آله – پنج سال بعد از به نبوت رسیدن پیامبر اکرم متولد شد و هیجده ساله بود که وفات کرد.
ادامه مطلب »

  • دیدگاه‌ها خاموش

قال الامام الجواد – علیه السّلام – : تَوسَّدِ الصّبرَ و اعْتنِقِ الفَقْرَ وَ ارْفَضِ الشّهواتِ وَ خالِفِ الهَوی … .
امام جواد – علیه السّلام – فرمودند: در زندگی صبر را تکیه گاه و فقر و تنگدستی را همنشین خود قرار بده، شهوات و خواسته های دنیوی را رها کن و با هواهای نفسانی به مخالفت برخیز و بدان که هیچ گاه از دید خداوند مخفی نیستی، پس مواظب باش که چگونه رفتار می کنی.
«بحار الانوار، ج ۷۵، ص ۳۵۸»

امام جواد (علیه السلام) فرمودند:
انا الجواد، انا العالم بانساب الناس فى الاصلاب انا اعلم بسرائرکم و ظواهرکم، و ما انتم صائرون الیه.
من جوادم، من عالم به نسبهاى مردم در صلبها هستم، من از نهانها و آشکارهاى شما آگاهترم، و بهتر مى دانم که سرانجام شما چه خواهد بود.
بحارالانوار ۵۰: ۱۰۸٫

امام جواد (علیه السلام) فرمودند:
نحن خزان الله على علمه و غیبه و حکمته و اءوصیاء اءنبیائه، و عباد مکرمون.
ما (خاندان پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم) خزانه داران علم خدا و غیب و حکمت پروردگاریم. ما جانشینان انبیاء الهى و بندگان بزرگواریم.
مستدرک عوالم العلوم ۲۳: ۱۶۰٫

امام جواد (علیه السلام) فرمودند:
انى اذا اءردت الاستخارة فى الاءمر العظیم استخرت الله ماءة مرة…اءقول: اءللهم انى اءسئلک باءنک عالم الغیب و الشهادة، ان کنت تعلم اءن کذا و کذا خیر لى، فخره لى و یسره، و ان کنت تعلم اءنه شر لى فى دینى و دنیاى و آخرتى فاصرفه عنى الى ما هو خیر لى و رضنى فى ذلک بقضائک فانکه تعلم و لا اءعلم و تقدر ولا اءقدر و تقضى و لا اءقضى انک علام الغیوب.
من هنگامى که تصمیم مى گیرم در مساءله مهمى از خدا طلب خیر کنم، صد بار از خدا طلب خیر مى کنم و این چنین مى گویم: خدایا از تو خواستارم، تو از ظاهر و باطن آگاهى، اگر مى دانى که فلان چیز براى من خیر است پس آن را براى من برگزین و آسان گردان، و اگر مى دانى که آن براى دین و دنیاى من بد است پس آن را به چیزى که براى من خیر است تبدیل کن و مرا به قضاى خودت راضى و خشنود کن، چون تو آگاهى و من ناآگاه، تو توانایى و من ناتوان، و تو حکمرانى و من حاکم نیستم، تو از غیبها نیز آگاهى.
محاسن برقى: ۶۰۰٫

قال الامامُ الجوادُ – علیه السّلام – : انّ الله عَزوجلَّ حَرمَ علی شیعتنا المُسکرَ مِن کل شرابٍ و عَوَّضَهم عَن ذلک المتعةَ.
امام جواد – علیه السّلام – فرمودند: خداوند متعال بر شیعیان ما استفاده از هر چیز مست کننده را حرام نموده و در برابر آن ازدواج موقت را حلال دانسته است.
«معانی الاخبار، ص ۳۱۶»

قال مُحَمَّد بْنُ عَلِیٍّ – علیه السّلام – … تَاللهِ أَفاعِیلُ الْخَمْرِ تَعْلُوا عَلی کلِّ ذَنْبٍ کما تَعْلُوا شَجَرَتُها عَلی کلِّ شَجَرَةٍ.
امام جواد – علیه السّلام – فرمودند: قسم به خدا، شرب خمر بالاترین (بزرگترین) گناهان است، چنان که درخت آن نیز بالای سایر درختان است.
«نور الثقلین، ج ۵، ص ۱۶۴»

امام جواد(سلام الله علیه):
الحَمدُ للَّهِِ الَّذى خَلَقَنا مِن نورِهِ بِیَدِهِ؛
سپاس خدایى را که ما را با دست خود از نور خویش آفرید.
اهل بیت: ج ۱ ص ۲۴۶ ح ۳۴۵

امام جواد(سلام الله علیه):
إظهارُ الشَّی‏ءِ قَبلَ أن یُستَحکَمَ مَفسَدَةٌ لَهُ؛
آشکار کردن چیزى پیش از استوار شدن، مایه تباهى آن است.
تحف العقول، ص ۴۵۷

امام جواد(سلام الله علیه):
تأخِیرُ التَّوبَةِ اغْتِرارٌ؛
به تأخیر انداختن توبه فریب و غفلت است.
میزان الحکمة: ح ۲۳۳۲

امام جواد(سلام الله علیه):
الحَمدُ للَّهِِ الَّذى خَلَقَنا مِن نورِهِ بِیَدِهِ؛
سپاس خدایى را که ما را با دست خود از نور خویش آفرید.
اهل بیت: ج ۱ ص ۲۴۶ ح ۳۴۵

امام جواد(سلام الله علیه):
الشَّریفُ کُلُّ الشَّریفِ مَن شَرَفُهُ عِلمُهُ.
شریفِ به تمام معنا کسى است که دانشش مایه شرف او گردد.
علم و حکمت: ج ۱ ص ۵۴ ح ۱۰۳

امام جواد(سلام الله علیه) :
مَن هَجَرَ الْمُداراةَ قَاربَهُ المَکرُوهُ؛
آن که سازش و مدارا را ترک کند، ناگوارى به او روى آورَد.
بحارالأنوار، ج ۶۸، ص ۳۴۱

امام جواد(سلام الله علیه):
مَن زارَ قَبرَ عَمَّتِى بِقُمّ فَلَهُ الجَنَّةُ؛
پاداش کسى که قبر عمه‏ام (فاطمه معصومه) را در قم زیارت کند بهشت است.
میزان الحکمة: ح ۸۱۸۰

امام جواد (علیه‏السلام) فرمودند:
ثَلاثٌ مَن کُنَّ فِیهِ لَم یَندَم: تَرکُ العَجَلة ، وَ المَشوِرَة ، وَ التَّوَکُلُ عَلَی اللهِ عِندَ العَزمِ؛
سه چیز است که هر کس آن را مراعات کند ، پشمیان نگردد : ۱ – اجتناب از عجله ، ۲ – مشورت کردن ، ۳ – و توکل بر خدا در هنگام تصمیم گیری .
(مسند الامام الجواد، ص ۲۴۷)

امام جواد (علیه السلام) فرمودند:
نِعمَةٌ لاتُشکَرُ کَسَیِّئَةٍ لاتُغفَرُ؛
نعمتى که سپاسگزارى نشود، مانند گناهى است که آمرزیده نشود.
غررالحکم، ج۶، ص۴۴۱، ح۱۰۹۲۶

امام جواد (علیه السلام) می فرمایند :
از سستی و بی قراری بپرهیز ، که این دو ، کلید هر بدی می باشند ، کسی که سستی کند ، حقی را ادا نکند ، و کسی که بی قرار شود ، بر حق صبر نکند .
بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربی ، ج ۷۵، ص ۱۷۵

امام جواد ـ علیه السّلام ـ می فرمایند :
أفضل العبادة الاخلاص؛
برترین عبادت، اخلاص است.
تنبیه الخواطر: ۲ / ۱۰۹٫

امام جواد (علیه السلام) می فرمایند:
الثِّقَةُ بِاللَّهِ ثَمَنٌ لِکُلِّ غالٍ و سُلَّمٌ إلى کُلِّ عالٍ؛
اعتماد به خدا بهاى هر چیز گران بها است ، و نردبانى به سوى هر بلندایى.
بحار الأنوار ، ج ۷۵ ، ص ۳۶۴

امام جواد (علیه السلام) فرمودند:
اِعلَم أنَّک لَن تَخلُوَ مِن عَینِ اللهِ، فَانظُر کیفَ تَکونُ؛
بدان که از دید خداوند پنهان نیستی، پس بنگر چگونه ای.
تحف العقول، ص ۴۵۵

امام جواد (علیه السلام) فرمودند:
الأَیَّامُ تَهتِک لَک الأمرَ عَنِ الأسرارِ الکامِنَةِ؛
روزگار رازهای نهان را بر تو آشکار می کند.
بحار الأنوار، ج ۷۸، ص ۳۶۵

امام جواد (علیه السلام) فرمودند:
إظهارُ الشَّیءِ قَبلَ أن یُستَحکمَ مَفسَدَةٌ لَهُ؛
آشکار کردن چیزی پیش از استوار شدن، مایۀ تباهی آن است.
تحف العقول، ص ۴۵۷

امام جواد (علیه السلام) فرمودند:
اَلمُؤمِنُ یحتاجُ إلى ثَلاثِ خِصالٍ: تَوفیقٍ مِنَ اللّه‏ِ وَواعِظٍ مِن نَفسِهِ وَقَبُولٍ مِمَّن ینصَحُهُ؛
مؤمن نیازمند سه چیز است: توفیقى از پروردگار، پند دهنده‏اى از درون خویش و پذیرش از نصیحت کنندگان.
(بحارالأنوار، ج ۷۸، ص ۳۵۸، ح ۱)

امام جواد (علیه السلام) فرمودند:
المؤمن یحتاج الی توفیق من الله ، و واعظ من نفسه ، و قبول ممن ینصحه
مؤمن نیاز دارد به توفیقی از طرف خدا ، و به پندگویی از طرف خودش ، و به پذیرش از کسی که او را نصیحت کند.
(تحف العقول ، ص ۴۸۰)

امام جواد (علیه السلام) فرمودند:
عَن اِسماعیلِ بنِ سَهلِ قالَ : کَتَبتُ الی اَبی جَعفر الثّانی (علیه السلام) عَلَّمَنی شَیئا اِذا قُلتُه کُنتُ مَعَکُم فی الدُّنیا وَ الآخِرَة فقا: فَکَتَبَ بِخَطِّه اَعرَفُهُ: اَکثِر مِن تِلاوَةِ اِنّا اَنزَلناهُ و رَطِّب شَفَتَیکَ بِالاستِغفار؛
اسماعیل بن سهل گوید: به خدمت امام جواد نوشتم : به من چیزی بیاموز که هر گاه آن را بگویم در دنیا و آخرت با شما باشم. حضرت با خط شریف خود که آن را می شناختم نوشتند: سوره مبارکه انا انزلناه را زیاد تلاوت کن و دو لب خود را با گفتن استغفار تر کن (نیروی تازه بخش).
(جهاد با نفس، ح ۷۸۶)

امام جواد (علیه السلام) فرمودند:
ثلاث یبلغن بالعبد رضوان الله تعالی : کثرة الاستغفار ، و لین الجانب ، و کثرة الصدقة
سه چیز است که بنده را به رضوان خدا می رساند : ۱ – زیادی استغفار ، ۲ – نرمخویی ، ۳ – صدقه بسیار دادن.
(مستند الامام الجواد، ص ۲۴۷)

امام جواد (علیه السلام) فرمودند:
عِزُّ الْمُؤمِنِ غِناهُ عَنِ النَّاسِ؛
عزّت مؤمن در بى‏نیازى او از مردم است.
(بحارالأنوار،ج۷۵،ص ۱۰۹،ح‏۱۲)

امام جواد (علیه السلام) فرمودند:
مَن لَم یَعرف المَواردَ اَعیَتُهُ المَصادِرُ؛
کسى که راه ورود به کارى را نشناسد، راه برون شدن از آن درمانده اش مى کند.
(بحارالانوار،ج۶۸ص۳۴۱)

امام جواد علیه السلام فرمودند:
اِیاک و مصاحبة الشریر ، فاِنه کالسیف المسلول یحسن منظره و یقبح اَثره
از همراهی و رفاقت با آدم شرور بپرهیز ،زیرا که او مانند شمشیر برهنه است که ظاهرش نیکو و اثرش زشت است.
(مسندالامام الجواد،ص۲۴۳)

امام جواد (علیه السلام)می فرمایند:
لن یستکمل العبد حقیقة الإیمان حتی یؤثر دینه علی شهوته؛
بنده هرگز حقیقت ایمان را به کمال نرساند مگر آنگاه که دینش را بر هوس خود ترجیح دهد.
میزان الحکمه، ج۱، ص ۳۷۲٫

امام جواد (علیه السلام) فرمودند:
انا الجواد، انا العالم بانساب الناس فى الاصلاب انا اعلم بسرائرکم و ظواهرکم، و ما انتم صائرون الیه.
من جوادم، من عالم به نسبهاى مردم در صلبها هستم، من از نهانها و آشکارهاى شما آگاهترم، و بهتر مى دانم که سرانجام شما چه خواهد بود.
بحارالانوار ۵۰: ۱۰۸٫

پیامبر اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
…. و اءن الله عزوجل رکب فى صلبه (الحسین (علیه السلام)) نطفة مبارکة طیبة زکیة مرضیة و سماها محمد بن على (علیه السلام) فهو شفیع شیعته، و وارث علم جده، له علامة بینة و حجة ظاهرة.
…خداوند بزرگ در صلب امام حسین (علیه السلام) نطفه بابرکت و پاک و پاکیزه و پسندیده اى قرار داده و او را محمد بن على (علیه السلام) نامیده است که او شفیع شیعیان، و وارث دانش جدش مى باشد، او داراى نشانه اى آشکار و برهانى روشن است.
ادامه مطلب »

اگر علی را نیافریده بودم، همسری مناسب فاطمه، از فرزندان آدم و نسل او نبود.
(عیون اخبارالرضا(ع)۲۰۳)

قال الله عزّوجلّ:
همانا علی امام پرهیزگاران و رهبر روسفیدان پاک و پادشاه مؤمنان است.
(امالی‌الصدوق۳۵۲)

قال الله عزّوجلّ:
ولایت علی بن ابی طالب(ع) دژ (امان) من است هرکه وارد آن شود، از عذاب من در امان خواهد بود.
(عیون اخبارالرضا(ع)۱/۱۴۶)

قال الله عزّوجلّ:
اگر علی را نیافریده بودم، همسری مناسب فاطمه، از فرزندان آدم و نسل او نبود.
(عیون اخبارالرضا(ع)۲۰۳)

قال الله عزّوجلّ:
همانا علی امام پرهیزگاران و رهبر روسفیدان پاک و پادشاه مؤمنان است.
(امالی‌الصدوق۳۵۲)

قال الله عزّوجلّ:
ولایت علی بن ابی طالب(ع) دژ (امان) من است هرکه وارد آن شود، از عذاب من در امان خواهد بود.
(عیون اخبارالرضا(ع)۱/۱۴۶)

قال الله عزّوجلّ:
من بی‌نیازترین شریک هستم، هر کس کاری انجام دهد و دیگری را (با من) شریک کند، من از آن (کار) بیزارم و آن (کار)، برای همان شریک خواهد بود.
(بحارالانوار۶۷/۲۲۲)

قال الله عزّوجلّ:
(ای آدم!) اگر این‌ها(اهل بیت علیهم‌السلام) نبودند، نه تو را می‌آفریدم و نه بهشت و جهنم را، و نه آسمان و زمین را.
ادامه مطلب »

پیامبر اعظم (ص) می فرمایند:
یُبعَثُ کُلُّ عَبد على ما ماتَ عَلَیهِ، اَلمُؤمِنُ عَلى إیمانِهِ وَ المُنافِقُ عَلى نِفاقِهِ
هر بنده‏اى بر همان چیزى که در درون داشته و با آن از دنیا رفته، برانگیخته مى‏شود، مؤمن بر ایمانش و منافق بر نفاقش.

کنزالعمّال، ح ۳۸۹۵۴
حدیث (۱۱۰۲) پیامبر اعظم (ص) می فرمایند:

مَن کانَ یُؤمِنُ بِاللَّهِ وَالیَومِ الخِرِ فَلیُکرِم ضَیفَهُ؛
هر کس به خدا و روز قیامت ایمان دارد، باید میهمانش را گرامى دارد

کافى، ج ۶، ص ۲۸۵، ح‏۱
حدیث (۱۱۰۳) امام صادق(ع) می فرمایند:

اَلبَنونَ نَعیمٌ وَ البَناتُ حَسَناتٌ وَ اللّه‏ُ یَسألُ عَنِ النَّعیمِ ، وَ یُثیبُ عَلَى الحَسَناتِ .
پسران، نعمت ‏اند و دختران خوبى. خداوند ، از نعمت‏ها سؤال می‏کند و به خوبی ‏ها پاداش میدهد .

کافى ، ج ۶، ص ۷، ح ۱۲
حدیث (۱۱۰۴) امام صادق(ع) می فرمایند:

صِلُوا أرحامَکُم و بِرّوا بِإخوانِکُم وَ لَو بِحُسن السَّلامِ وَ رَدِّ الجَواب.
صله رحم نمایید و به برادران (دینى) خود نیکى کنید، هر چند با سلام کردن خوب و یا جواب سلام خوب باشد.

کافى، ج ۲، ص ۱۵۷، ح ۳۱
حدیث (۱۱۰۵) امام رضا(ع) می فرمایند:

مَن أَرادَ أَن لایُوذیَهُ مِعدَتُهُ فَلا یَشرَب بَینَ طَعامِهِ ماءً
هر کس می‏خواهد معده ‏اش آزارش ندهد، در بین غذا آب نخورد.
ادامه مطلب »

حضرت فاطمه زهرا (س) فرمودند:

فَفَرَضَ اللّه‏ُ الایمانَ تَطهیرا مِنَ الشِّرک… وَ العَدلَ تَسکینا لِلقُلوبِ
خداوند ایمان را براى پاکى از شرک… و عدل و داد را براى آرامش دل‏ها واجب نمود.

(من لایحضره الفقیه، ج ۳، ص ۵۶۸)
حدیث (۵۰۲) امام هادی (ع) فرمودند:

اَلنّاسُ فِى الدُّنیا بِالاَموالِ وَ فِى الآخِرَةِ بِالاَعمالِ

اعتبار مردم در دنیا به مال است و در آخرت به عمل.

(بحارالأنوار، ج ۷۸، ص ۳۶۸، ح۳)
حدیث (۵۰۳) پیامبر اعظم (ص) فرمودند:

کلوا جَمیعا وَ لا تَفَرَّقوا فَاِنَّ البَرَکةَ مَعَ الجَماعَةِ

با هم غذا بخورید و پراکنده نباشید، که برکت با جماعت است.

(بحارالأنوار، ج ۶۶، ص ۳۴۹)
حدیث (۵۰۴) امام صادق (ع) فرمودند:

اَلا اُحَدِّثُک بِمَکارِمِ الاَخلاقِ؟ الصَّفحُ عَنِ النّاسِ وَ مُواساةُ الرَّجُلِ اَخاهُ فى مالِهِ وَ ذِکرُ اللّه‏ِ کثیراِ

آیا به شما بگویم که مکارم اخلاق چیست؟ گذشت کردن از مردم، کمک مالى به برادر (دینى) خود و بسیار به یاد خدا بودن.

(معانى الأخبار، ص ۱۹۱، ح ۲)
حدیث (۵۰۵) امام علی (ع) فرمودند:

مَن ساءَ خُلقُهُ، مَلَّهُ اَهلُهُ

هر کس بد اخلاق باشد، خانواده ‏اش از او دلتنگ و خسته مى‏ شوند.

(تحف العقول، ص ۲۱۴)
حدیث (۵۰۶) پیامبر اکرم(ص) فرمودند:

اِختَبِرُوا النّاسَ بِاَخدانِهِم فَاِنَّ الرَّجُلَ یخادِنُ مَن یعجِبُهُ

مردم را از دوستانشان بشناسید، زیرا انسان با کسى رفاقت مى ‏کند که او را مى ‏پسندد.

(تحف العقول، ص ۲۱۴)
حدیث (۵۰۷) پیامبر اکرم(ص) فرمودند:

اَحِبُّو المَعروفَ وَ اَهلَهُ فَوَالَّذى نَفسى بِیدِهِ اِنَّ البَرَکةَ وَ العافیةَ مَعَهُما

نیکى و نیکوکاران را دوست بدارید. سوگند به آن که جانم به دست اوست، برکت و تندرستى، با نیکى و نیکوکاران است.

(کنز العمّال، ح ۱۵۹۷۴)
حدیث (۵۰۸) امام على (ع) فرمودند:

رَأسُ العِلمِ التَّمییزُ بَینَ الاخلاقِ وَ اِظهارُ مَحمودِها وَ قَمعُ مَذمومِها
بالاترین درجه دانایى، تشخیص اخلاق از یکدیگر و آشکار کردن اخلاق پسندیده و سرکوب اخلاق ناپسند است.

(غررالحکم، ح ۵۲۶۷)
حدیث (۵۰۹) امام صادق (ع) فرمودند:

لا یستَیقِنُ القَلبُ اَنَّ الحَقَّ باطِلٌ اَبَدا وَ لا یستَیقِنُ اَنَّ الباطِلَ حَقٌّ اَبَدا
هرگز دل به باطل بودن حق و به حق بودن باطل یقین نمی ‏کند

(تفسیر العیاشى، ج ۲، ص ۵۳، ح ۳۹)
حدیث (۵۱۰) امام حسن عسکری (ع) فرمودند:

کفاک اَدَبا تَجَـنُّـبُک ما تَکرَهُ مِن غَیرِک
براى ادب تو همین بس که آنچه را از دیگران نمى ‏پسندى، از آن دورى کنى.

(بحارالأنوار، ج ۷۸، ص ۳۷۷)
حدیث (۵۱۱) امام علی (ع) فرمودند:

اَلنّاسُ کلُّهُم اَحرارٌ وَلکنَّ اللّه‏َ خَوَّلَ بَعضَکم بَعضا
مردم همگى آزادند، ولى خداوند بعضى را سرپرست بعضى دیگر قرار داده است

(امالى شیخ صدوق، ص ۵۳۱، ح ۷۱۸)
حدیث (۵۱۲) امام علی (ع) فرمودند:

مَن رُزِقَ الدِّینَ فَقَد رُزِقَ خَیرَ الدُّنیا وَ الآخِرَةِ
هر کس دین روزى او شود، براستى خیر دنیا و آخرت روزى او شده است

(غررالحکم، ح ۸۵۲۳)
حدیث (۵۱۳) امام صادق (ع) فرمودند:

حُسنُ الظَّنِّ باللهِ أن لَا تَرجُوَ إلاَّ اللهَ وَ لَا تَخَافَ إلَّا ذَنبَکَ.
گمان نیکو به خدا داشتن این است که امید به هیچکس جز او نداشته باشی و از هیچ چیز جز گناهت نترسی.

(جهاد با نفس، ح ۱۴۳)
حدیث (۵۱۴) پیامبر اعظم (ص) فرمودند:

اَمّا عَلامَةُ التّائِبِ فَاَربَعَةٌ: اَلنَّصیحَةُ لِلّهِ فى عَمَلِهِ وَ تَرک الباطِلِ وَ لُزومُ الحَقِّ وَ الحِرصُ عَلَى الخَیرِ
نشانه توبه ‏کننده چهار است: عمل خالصانه براى خدا، رها کردن باطل، پایبندى به حق و حریص بودن بر کار خیر.

(تحف العقول، ص ۲۰٫ )
حدیث (۵۱۵) امام علی(ع) فرمودند:

شَرُّ النّاسِ مَن لا یعفو عَنِ الزَّلَّةِ وَ لا یستُرُ العَورَةَ
بدترین مردم کسى است که خطا را نمی ‏بخشد و عیب (دیگران) را نمی ‏پوشاند

(غررالحکم، ج۴، ص۱۷۵، ح ۵۷۳۴)
حدیث (۵۱۶) امام علی(ع) فرمودند:

فى سَعَةِ الاَخلاقِ کنوزُ الاَرزاقِ
گنج‏هاى روزى در وسعت اخلاق نهفته است.

(کافى، ج ۸ ، ص ۲۳)
حدیث (۵۱۷) امام علی(ع) فرمودند:

مَن ساءَ خُلقُهُ ضاقَ رِزقُهُ
هر کس بد اخلاق باشد، روزى ‏اش تنگ مى ‏شود.

(غررالحکم، ح ۸۰۲۳)
حدیث (۵۱۸) امام جواد (ع) فرمودند:

اَلمُؤمِنُ یحتاجُ إلى ثَلاثِ خِصالٍ: تَوفیقٍ مِنَ اللّه‏ِ وَواعِظٍ مِن نَفسِهِ وَقَبُولٍ مِمَّن ینصَحُهُ
مؤمن نیازمند سه چیز است: توفیقى از پروردگار، پند دهنده‏اى از درون خویش و پذیرش از نصیحت کنندگان

(بحارالأنوار، ج ۷۸، ص ۳۵۸، ح ۱)
حدیث (۵۱۹) امام صادق (ع) فرمودند:

مَن اَحسَنَ خُلقَهُ اَحَبَّهُ الاخیارُ وَ جانَبَهُ الفُجّارُ
انسان خوش اخلاق، از دوستى مردمان خوب برخوردار است و از تعرّض آدم‏هاى نابکار در امان است .

(مستدرک الوسائل، ج ۸ ، ص ۴۴۹)
حدیث (۵۲۰) پیامبر (ص) فرمودند:

معلَم اَنَّ الصِّدقَ مُبارَک وَ الکذبَ مَشؤومٌ
بدان که راستگویى، پر برکت است و دروغگویى، شوم.

(تحف العقول، ص ۱۴٫ )
حدیث (۵۲۱) امام باقر (ع) فرمودند:

الکِبرُ مَطَایَا النَّارِ
کبر و بزرگی نمودن(به منزله ی) مرکبی است که سوار خود را به سوی آتش می برد.

(جهاد با نفس، ح ۵۷۸ )
حدیث (۵۲۲) امام رضا (ع) فرمودند:

لَیسَ العِبادَةُ کَثرَةَ الصَّلاةِ وَ الصَّوم إنَّما العِبادَةُ التَّفَکُرُ فِی أمر اللهِ عَزَّوَجَلَّ
عبادت به زیاد بودن نماز و روزه نیست، بلکه تفکر نمودن در کار خدای عزوجل است

(جهاد با نفس، ح ۵۴ )
حدیث (۵۲۳) امام هادی (ع) فرمودند:

أمّا إنّک لَو زُرتَ قَبرَ عَبدِ العَظیمِ عِندَکم لَکنتَ کمَن زارَ الحُسَینَ بنَ عَلِیِّ (ع)
(خطاب به یکی از اهالی ری)بدان که اگر قبر عبد العظیم در شهر خودتان را زیارت کنى، همچون کسى باشى که حسین بن على (ع) را زیارت کرده باشد.

(میزان الحکمه، ح ۷۹۸۴ )
حدیث (۵۲۴) امام صادق (ع) فرمودند:

مَن لَم یملِک غَضَبَهُ لَم یملِک عَقلَهُ.
هر آنکه بر غضب خود چیره نشود، بر عقل خود اختیاری ندارد.

( کافی، ج ۲، ص ۳۰۳ )
حدیث (۵۲۵) امام صادق (ع) فرمودند:

انَّ شِیعَةَ عَلِیِّ(ع) کانُو خُمُصَ البُطُونِ، ذُبُلَ الشَّفَاهِ، اَهلَ الرَافَةٍ وَ عِلمٍ وَ حِلمٍ، یُعرَفُونَ بِالرَّهبَانِیَّةِ
همانا شیعیان علی(ع) شکمهاشان تهی و لبهاشان خشکیده بود، اهل مهربانی و علم و بردباری بودند و به پارسایی شناخته می شدند

( جهاد با نفس، ح ۳۵ )
حدیث (۵۲۶) پیامبر اعظم (ص) فرمودند:

کلوا جَمیعا وَ لا تَفَرَّقوا فَاِنَّ البَرَکةَ مَعَ الجَماعَةِ
با هم غذا بخورید و پراکنده نباشید، که برکت با جماعت است.

(بحارالأنوار، ج ۶۶، ص ۳۴۹٫ )
حدیث (۵۲۷) امام علی (ع) فرمودند:

اَفضَلُ النّاسِ عَقلاً اَحسَنُهُم تَقدیرا لِمَعاشِهِ وَ اَشَدُّهُمُ اهتِماما بِاِصلاحِ مَعادِهِ
عاقل ‏ترین مردم کسى است که بهتر بتواند امور زندگى ‏اش را برنامه ‏ریزى کند و براى اصلاح آخرتش بیشتر همت نماید.

( غررالحکم، ح ۳۳۴۰٫ )
حدیث (۵۲۸) حضرت محمد(ص) فرمودند:

اِنَّ اللّه‏َ یحِبُّ المُلِحّینَ فِى الدُّعاءِ.
خداوند اصرار کنندگان در دعا را دوست دارد.

( بحارالأنوار، ج ۹۳، ص ۳۷۸ )
حدیث (۵۲۹) امام صادق(ع) فرمودند:

اِنَّ لاَِهلِ الجَنَّةِ اَربَعَ عَلاماتٍ: وَجهٌ مُنبَسِطٌ وَ لِسانٌ لَطیفٌ وَ قَلبٌ رَحیمٌ وَ یدٌ مُعطیةٌ
بهشتى ‏ها چهار نشانه دارند: روى گشاده، زبان نرم، دل مهربان و دستِ دهنده

( مجموعه ورام، ج ۲، ص ۹۱ )
حدیث (۵۳۰) امام علی (ع) فرمودند:

جَمعُ خَیرِ الدُّنیا وَ الآخِرَةِ فى کتمانِ السِّرِّ وَ مُصادَقَةِ الاَخیارِ، وَ جَمعُ الشَّرِّ فِى الاِذاعَةِ وَ مُؤاخاةِ الاَشرار

همه خیر دنیا و آخرت در رازدارى و هم‏نشینى با نیکان است و همه شر در افشاى اسرار و دوستى با اشرار است.

( بحارالأنوار، ج ۷۴ ، ص ۱۷۸، ح ۱۷ )
حدیث (۵۳۱) پیامبر اعظم(ص) فرمودند:

رَاسُ العَقل بَعدَ الایمانِ باللّه‏ِ مُداراةُ النّاس فى غَیر تَرک حَقٍّ.
کمال عقل پس از ایمان به خدا، مدارا کردن با مردم است به شرط آن که حق، ترک نشود.

( تحف العقول، ص ۴۲)
حدیث (۵۳۲) پیامبر اعظم(ص) فرمودند:

اَلمُؤمِنُ یبدَأُ بِالسَّلامِ وَ المُنافِقُ یقُولُ:حَتّى یبدَا بی
مؤمن ابتدا به سلام می کند و منافق منتظر سلام دیگران است

(کنزالعمّال، ح ۷۷۸)
حدیث (۵۳۳) پیامبر اعظم(ص) فرمودند:

اذا رَأَیتَ مِن أَخیک ثَلاثَ خِصالٍ فَارجُهُ: اَلحَیاءُ وَالأَمانَةُ وَالصِّدقُ
هر گاه در برادر (دینى) خود سه صفت دیدى به او امیدوار باش: حیا، امانتدارى و راستگویى

(نهج الفصاحه، ح ۲۰۵)
حدیث (۵۳۴) امام صادق (ع) فرمودند:

اِنَّ مِمّا یزَینُ الاِسلامَ الاَخلاقُ الحَسَنَةُ فیما بَینَ النّاس
خوش اخلاقى در بین مردم، زینت اسلام است.

(مشکاة الأنوار، ص ۴۲۲)
حدیث (۵۳۴) امام صادق (ع) فرمودند:

اِنَّ مِمّا یزَینُ الاِسلامَ الاَخلاقُ الحَسَنَةُ فیما بَینَ النّاس
خوش اخلاقى در بین مردم، زینت اسلام است.

(مشکاة الأنوار، ص ۴۲۲)
حدیث (۵۳۵) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

ما عَمِلَ ابنُ آدَمَ شَیئاً اَفضَلَ مِنَ الصَّلاةِ وَ صَلاحِ ذاتِ البَینِ وَ خُلق حَسَن
انسان هیچ کارى بهتر از نماز، اصلاح میان مردم و خوش اخلاقى نکرده است.

(نهج الفصاحه، ح ۲۶۵۱ )
حدیث (۵۳۶) حضرت علی(ع) فرمودند:

لَو یعلَمُ المُصَلّى ما یغشاهُ مِنَ الرَّحمَةِ لَما رَفَعَ رَأسَهُ مِنَ السُّجودِ
اگر نماز گزار می دانست تا چه حد مشمول رحمت الهى است، هرگز سر خود را از سجده بر نمی داشت

(غررالحکم، ح ۷۵۹۲ )
حدیث (۵۳۷) پیامبر اعظم(ص) فرمودند:

ثَلاثٌ مَن کنَّ فیهِ جَمَعَ اللّه‏ُ لَهُ خَیرَ الدُّنیا وَ الآخِرَةِ: اَلرِّضا بِالقَضاءِ وَ الصَّبرُ عِندَ البَلاءِ وَ الدُّعاءُ عِندَ الشِّدَّةِ وَ الرَّخاءِ
کسى که سه خصلت در او باشد، خداوند خیر دنیا و آخرت را براى او فراهم می کند: خشنودى به مقدرات، صبر در بلا و دعا در سختى و راحتى

(بحارالأنوار، ج ۷۱، ص ۱۵۶، ح ۷۱)
حدیث (۵۳۸) پیامبر اعظم(ص) فرمودند:

اِنّا اُمِرنا مَعاشِرَ الاَنبیاءِ بِمُداراةِ النّاسِ، کما اُمِرنا بِاقامَةِ الفَرائِضِ
ما پیامبران، همان‏گونه که به برپا داشتن واجبات مأمور شده‏ایم، به مدارا کردن با مردم نیز مأمور شده ‏ایم.

(ارشاد القلوب، ج ۱، ص ۱۱۵)
حدیث (۵۳۹) پیامبر اعظم (ص) فرمودند:

جِماعُ التَّقوى‏ فى قولِهِ تَعالى‏: «اِنَّ اللَّهَ یامُرُ بِالعَدلِ وَ الاِحسانِ»
عصاره تقوا در این گفته خداوند آمده است: خداوند به عدالت و نیکى فرمان مى‏دهد.

(کافى، ج ۲، ص ۸۲ ، ح ۴)
حدیث (۵۴۰) امام علی(ع) فرمودند:

اَلکیسُ صَدیقُهُ الحَقُّ وَ عَدُوُّهُ الباطِلُ
انسان زیرک، دوستش حق است و دشمنش باطل

(غررالحکم، ح ۱۵۲۴)
حدیث (۵۴۱) امام علی(ع) فرمودند:

خَیرُ هذِهِ الاُُمَّةِ النَّمَطُ الاَوسَطُ
بهترین این امت، میانه ‏روها هستند

(بحارالأنوار، ج ۴، ص ۴۱، ح ۱۸)
حدیث (۵۴۲) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

اِنَّ البَلاءَ لِلظّالِمِ اَدَبٌ وَ لِلمُؤمِنِ اِمتحانٌ وَ لِلانبیاءِ دَرَجَة وَ لِلاولیاءِ کرامَة
بلا براى ظالم مایه ادب، براى مؤمن آزمایش و براى پیامبران مایه ترفیع درجه و براى اولیا بزرگوارى است.

(بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۱۲۷، ح ۹ )
حدیث (۵۴۳) امام علی (ع) فرمودند:

اِنَّ النّاسَ اِلى صالِحِ الادَبِ اَحوَجُ مِنهُم اِلَى الفِضَّةِ وَ الذَّهَبِ
مردم، به ادب (فرهنگ و تربیتِ) درست ، نیازمندترند، تا به طلا و نقره.

(مکارم الأخلاق، ص ۱۷)
حدیث (۵۴۴) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

بُکاءُ المُؤمِنِ مِن قَلبِهِ وَ بُکاءُ المُنافِقِ مِن هامَّتِهِ
گریه مؤمن از (درون) دل اوست و گریه منافق از (ظاهر و) سرش

(الجامع الصغیر، ح ۳۱۵۶)
حدیث (۵۴۵) امام حسن عسکرى (ع) فرمودند:

لَیسَ مِنَ الاَدَبِ اِظهارُ الفَرَحِ عِندَ المَحزونِ
شادى کردن در حضور غمگین، از ادب به دور است

(غرر الحکم، ح ۱۰۸۷۵)
حدیث (۵۴۶) امام على (ع) فرمودند:

مَنِ اتَّقَى اللَّهَ اَحَبَّهُ النَّاسُ
هر کس تقواى الهى پیشه کند، مردم او را دوست خواهند داشت

(کشف الغمه، ج ۳، ص ۱۳۹)
حدیث (۵۴۷) امام على (ع) فرمودند:

إنَّ حَدِیثَنا یُحیِی القُلُوبَ
به راستی که حدیث ما (اهل بیت) دلها را زنده می‌کند
ادامه مطلب »

حدیث (۱) امام رضا علیه السلام فرمودند:

تزاوَرُوا تحـابـوا و تصـافحُـوا و لا تحـاشمـوا؛

به دیدن یکدیگر روید تا یکدیگر را دوست داشته باشید و دست یکدیگر را بفشارید و به هم خشم نگیرید.

(بحارالانوار،ج۷۸،ص ۳۴۷)
حدیث (۲) حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند:
من اصعد الی الله خالص عبادته اهبط الله عزوجل الیه افضل مصلحته؛

کسی که عبادت های خالصانه خود را به سوی خدا فرستد، پروردگار بزرگ برترین مصلحت را به سویش فرو خواهد فرستاد.

(بحار الانوار ، ج ۷۰، ص ۲۴۹ )
حدیث (۳) حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند:
ان السعید، کل السعید، حق السعید من أحب علیا فی حیاته و بعد موته؛

همانا سعادتمند(به معنای) کامل و حقیقی کسی است که امام علی(ع) را در دوران زندگی و پس از مرگش دوست داشته باشد.

(مجمع‌ الزوائد علامه‌ هیثمى‌ ، ج‌ ۹ ، ص‌ ۱۳۲)
حدیث (۴) حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند:
نحن وسیلته فی خلقه و نحن خاصته و محل قدسه و نحن حجته فی غیبه و نحن ورثه أنبیائه؛

ما اهل بیت رسول خدا(ص) وسیله ارتباط خدا با مخلوقاتیم ما برگزیدگان خداییم و جایگاه پاکی ها، ما دلیل های روشن خداییم و وارث پیامران الهی

(شرح‌ نهج‌ البلاغه‌ لابن‌ ابی‌ الحدید ، ج‌ ۱۶ ، ص‌ ۲۱۱)
حدیث (۵) حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند:
قاریءُ الحدید، و اذا وقعت، و الرحمن، یدعی فی السموات و الارض، ساکن الفردوس؛

تلاوت کننده سوره حدید و واقعه و الرحمن در آسمانها و زمین اهل بهشت خوانده می شوند

(کنزالعمال ، ج‌ ۱ ، ص۵۸۲)
حدیث (۶) حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند:
خیارکم الینکم مناکبة و اکرمهم لنسائهم؛

بهترین شما کسی است که در برخورد با مردم نرم تر و مهربان تر باشد و ارزشمندترین مردم کسانی هستند که با همسرانشان مهربان و بخشنده اند.

(دلال الامامه و کنزالعمال ، ج‌ ۷، ص۲۲۵)
حدیث (۷) حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند:
حبب الی من دنیاکم ثلاث: تلاوة کتاب الله و انظر فی وجه رسول و الانفاق فی سبیل الله؛

از دنیای شما سه چیز محبوب من است: ۱-تلاوت قرآن ۲-نگاه به چهره رسول خدا ۳-انفاق در راه خدا

(وقایع الایام خیابانی، جلد صیام، ص۲۹۵)
حدیث ( ۸) حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند:
فجعل الله…اطاعتنا نظاما للملة و امامتنا أمانا للفرقة؛

خدا اطاعت و پیروی از ما اهل بیت را سبب برقراری نظم اجتماعی در امت اسلامی و امامت و رهبری ما را عامل وحدت و درامان ماندن از تفرقه ها قرار داده است.

(بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۱۵۸)
حدیث ( ۹) امام رضا علیه السلام فرمودند:
لا یستَکمِلُ عَبدٌ حقیقةَ الایمانِ حَتَّى تَکونَ فیهِ خِصالُ ثَلاثٍ: اَلتَّفقُّهُ فِى الدّینِ وَحُسنُ التَّقدیرِ فِى المَعیشَةِ، وَالصَّبرُ عَلَى الرَّزایا.؛

هیچ بنده ‏اى حقیقت ایمانش را کامل نمى ‏کند مگر این که در او سه خصلت باشد: دین‏ شناسى، تدبر نیکو در زندگى، و شکیبایى در مصیبت‏ها و بلاها.

(بحار الانوار، ج ۷۸، ص ۳۳۹، ح۱ )
حدیث (۱۰) امام رضا علیه السلام فرمودند:
مَن حاسَبَ نَفسَهُ رَبَحَ وَمَن غَفَلَ عَنهَا خَسِر؛

آن کسى که نفسش را محاسبه کند، سود برده است و آن کسى که از محاسبه نفس غافل بماند، زیان دیده است.

(بحار الأنوار، ج ۷۸، ص ۳۵۲، باب ۲۶، ح ۹)
حدیث (۱۱) امام رضا علیه السلام فرمودند:

مَن رَضى عن الله تعالى بالقَلیل مِن الرّزق رضَى الله منه بالقَلیل مِنَ العَمل؛

هر کـس به رزق و روزى کم از خدا راضى باشد، خداوند از عمل کم او راضى خواهد بود.

(بحـارالانـوار،ج ۷۸،ص ۳۵۷)
حدیث (۱۲) امام حسین علیه السلام فرمودند:

لاتـَرفع حــاجَتَک إلاّ إلـى أحـَدٍ ثَلاثة: إلـى ذِى دیـنٍ، اَو مُــرُوّة اَو حَسَب ؛

جز به یکى از سه نفر حاجت مبر: به دیندار، یا صاحب مروت، یا کسى که اصالت خانوادگى داشته باشد.

(تحف العقول ، ص ۲۵۱)
حدیث (۱۳) امام رضا علیه السلام فرمودند:
مَـن فـرّج عن مـومـن فـرّج الله عَن قَلبه یـَوم القیمة ؛

هر کس اندوه و مشکلى را از مومنى بر طرف نماید خداوند در روز قیامت انـدوه را از قلبش بر طرف سازد.

(اصول کافى، ج ۳، ص ۲۶۸)
حدیث (۱۴) امام حسین علیه السلام فرمودند:
أیما اثنَین جَرى بینهما کلام فطلب أحدهما رضَـى الاخر کانَ سابقة الىَ الجنّة ؛

هر یک از دو نفـرى که میان آنها نزاعى واقع و یکـى از آن دو رضایت دیگرى را بجـویـد ، سبقت گیـرنـده اهل بهشت خـواهـد بــود.

(محجه البیصاء ج ۴،ص ۲۲۸)
حدیث (۱۵) امام حسین علیه السلام فرمودند:

لاأفلَحَ قـَومٌ اشتَـروا مَـرضـاتِ المَخلـُوق بسَخَطِ الخـالِق ؛

رستگـار نمی شوند مـردمـى که خشنـودى مخلـوق را در مقـابل غضب خـالق خریدنـد.

(تاریخ طبرى،ص ۱،ص ۲۳۹)
حدیث (۱۶) امام حسین علیه السلام فرمودند:

إنَّ شِیعَتَنا مَن سَلمَت قُلُوبُهُم مٍن کلِّ غَشٍّ وَ غِلٍّ وَ دَغَلٍ ؛

بدرستی که شیعیان ما قلبشان از هرناخالصی و حیله و تزویر پاک است.

(فرهنگ سخنان امام حسین ص/ ۴۷۶)
حدیث (۱۷) امام حسین علیه السلام فرمودند:

لا یأمَن یومَ القیامَةِ إلاّ مَن خافَ الله فِی الدُّنیا
کسی در قیامت در امان نیست مگر کسی که در دنیا ترس از خدا در دل داشت

(مناقب ابن شهر آشوب ج/۴ ص/ ۶۹)
حدیث (۱۸) امام حسین علیه السلام فرمودند:

أَعجَزالنّاسٍ مَن عَجَزَ عَنِ الدُّعاء؛

عاجزترین مردم کسی است که نتواند دعا کند.

(بحارالانوارج/ ۹۳ ص/ ۲۹۴)
حدیث (۱۹) امام حسین علیه السلام فرمودند:

اَلبُکاءُ مِن خَشیةِ اللهِ نَجآةٌ مِنَ النّارِ ؛

گریه از ترس خدا سبب نجات از آتش جهنّم است.

(حیات امام حسین ج ۱ /ص ۱۸۳)
حدیث (۲۰) امام محمد باقر علیه السلام فرمودند:

اِنَّما یُداقُّ اللهُ العِبادَ فی الحِسابِ یَومَ القِیامَةِ علی قَدرِ ما اَتاهُم مِن العُقُولِ فِی الدُّنیا؛

خدا در روز قیامت نسبت به حساب بندگانش به اندازه عقلی که در دنیا به آنها داده است باریک بینی می کند.

(اصول کافی ج ۱ /ص ۱۲)
حدیث (۲۱) رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:

طَلَبُ العِلمِ فَریضَةٌ عَلی کُلِّ مُسلِمٍ، اَلا اِنَّ اللهَ یُحِبُّ بُغاةَ العِلمِ؛

طلب علم بر هر مسلمانی واجب است، همانا خدا جویندگان علم را دوست دارد.

(اصول کافی ج ۱ /باب دوم/ص ۳۵)
حدیث (۲۲) رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:

خَیرُ الأصحابِ مَن قَلَّ شِقاقُهُ و کَثُرَ وِفاقُهُ؛

بهترین یاران کسی است که ناسازگاریش اندک باشد و سازگاریش بسیار

(تنبیه الخواطر، ج۲، ص۱۲۳ )
حدیث (۲۳) رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:

إنَّ الصَّدَقَة َلتُطفِئُ غَضَبَ الرَّبِّ؛

صدقه، خشم پروردگار را فرو می‌نشاند.

(کنزالعمال، ح۱۶۱۱۴۳ )
حدیث (۲۴) امام حسن عسکری علیه السلام فرمودند:

لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛

عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است.

(تحف العقول، ص۴۴۸)
حدیث (۲۵) رسول اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند:
مَن رَدَّ عَن عِرضِ اَخیهِ المُسلِمِ وَجَبَت لَهُ الجَنَّةُ اَلبَتَّةَ؛

هرکس آبروی مؤمنی را حفظ کند، بدون تردید بهشت بر او واجب می شود.

(ثواب الاعمال و عقاب الاعمال)
حدیث (۲۶) امام صادق علیه السلام فرمودند:
أَقرَبُ ما یَکُونُ العَبدُ إلَی اللهِ وَ هُوَ ساجِدٌ؛

نزدیکترین حالات بنده به پروردگارت حالت سجده است.

(ثواب الاعمال و عقاب الاعمال)
حدیث (۲۷) امام صادق علیه السلام فرمودند:
إنَّ اللهَ عَزَّوَجَّلَ یََرحَمُ الرَّجُلَ لَشُدَةِ حُبِّ لُوَلَدُه؛

براستی که خداوند عزوجل رحم می نماید مرد را، به سبب شدت محبت او به فرزندش.

(ثواب الاعمال و عقاب الاعمال)
حدیث (۲۸) امام حسین علیه السلام فرمودند:

مَن حاوَلَ اَمراً بمَعصِیَهِ اللهِ کانَ اَفوَتَ لِما یَرجُو وَاَسرَعَ لِمَجئ ما یَحذَرُ؛

آن که در کاری که نافرمانی خداست بکوشد امیدش را از دست می دهد و نگرانیها به او رو می آورد.

(بحار الانوار ، ج ۳ ، ص ۳۹۷)
حدیث (۲۹) امام علی علیه السلام فرمودند:
اَلمُؤمِنُ بَشرُهُ فی وَجِهِهِ وَحُزنُهُ فی قَلبِهِ؛

شادی مومن در رخسار او و اندوهش در دل است.

(نهج البلاغه، کلمات قصار، شماره۳۲۵)
حدیث (۳۰) امام علی علیه السلام فرمودند:
اَلعِلمُ کَنزٌ عَظیمٌ لایَفنی؛

علم گنج بزرگی است که با خرج کردن تمام نمی شود.

(غرر الحکم و درر الکلم)
حدیث (۳۱)رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:
اَلعِبادَهُ سَبعونَ جُزء، اَفضَلُها جُزءً طَلَبُ الحَلالِ؛

عبادت هفتاد جزء است و بالاترین و بزرگترین جزء آن کسب حلال است.

(ثواب الاعمال و عقاب الاعمال)
حدیث (۳۲) امام حسین علیه السلام فرمودند:
اِنّ اَعفَی النّاسِ مَن عَفا عِندَقُدرَتِهِ؛

بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.

(الدره الباهره ، ص۲۴)
حدیث (۳۳) امام باقر علیه السلام فرمودند:
اِصبِروا عَلی اداء الفَرائضِ، وَ صابِروعَدُوُّکُم ، وَ رابِطو امامَکُمُ المُنتَظَرِ؛

صبر کنید برگزاردن احکام شرع و شکیبایی ورزید در برابر دشمنتان و آماده و حاضر یراق باشید برای امامتان که در انتظار او هستید.

(غیبه النعمانی، ینابیع الموده)
حدیث (۳۴) امام حسن عسکری علیه السلام فرمودند:

من آنَس بِالله اِستوحَشَ مِنَ النّاس؛

کسی که با خدا مانوس باشد، از مردم گریزان گردد

(مسند الامام العسکری، ص۲۸۷)
حدیث (۳۵) امام حسن عسکری علیه السلام فرمودند:

جُعِلتِ الخَبائِثُ فی بَیت وَ جُعِل مِفتاحُهُ الکَذِبَ؛

تمام پلیدیها در خانه ای قرار داده شده و کلید آن دروغگویی است.

(بحار الانوار، ج۷۸، ص۳۷۷)
حدیث (۳۶) امام علی علیه السلام فرمودند:

اَللِّسانُ سَبُعٌ، اِن خُلّیَ عَنهُ عَقَرَ؛

زبان، حیوان درنده است، اگر رها شود می گزد.

(نهج البلاغه)
حدیث (۳۷) امام حسن عسکری (ع):

کَفاکَ ادبا تَجنُّبُکَ ما تَکرهُ مِن غَیرکَ؛

در مقام ادب همین بس که آنچه برای دیگران نمی پسندی، خود از آن دوری کنی

(مسند الامام العسکری، ص۲۸۸)
حدیث (۳۸) امام حسن عسکری (ع):

اِنَّ الوُصُولَ اِلی اللهِ عَزّوجلَّ سَفَرٌ لا یُدرَکُ اِلّا بِامتِطاءِ اللَّیلِ؛

وصول به خداوند عزوجل سفری است که جز با عبادت در شب حاصل نگردد.

(مسند الامام العسکری، ص۲۹۰)
حدیث (۳۹) امام حسن عسکری (ع):

التَّواضُعُ نِعمَةٌ لایُحسَدُ عَلیها؛

تواضع و فروتنی نعمتی است که بر آن حسد نبرند

(تحف العقول، ص۴۸۹)
حدیث (۴۰) امام حسن عسکری (ع):

لَیسَ مِنَ الاَدَبِ اِظهارِ الفَرَح عِندَ المَحزونِ؛

اظهار شادی نزد غمدیده، از بی ادبی است

(تحف العقول، ص۴۸۹)
حدیث (۴۱) امام حسن عسکری علیه السلام فرمودند:

المُومِنُ بَرَکَةٌ عَلی المُومِنِ وَ حُجَّةٌ عَلی الکافر؛

مومن برای مومن برکت و برای کافر، اتمام حجت است.

(تحف العقول، ص۴۸۹)
حدیث (۴۲) امام موسی کاظم علیه السلام فرمودند:

مَن لَم یجِد لِلاساءَةِ مَضَضّا لَم یکن عِندَهُ لِلاِحسانِ مَوقعٌ؛

کسی که مزه رنج و سختی را نچشیده، نیکی و احسان در نزد او جایگاهی ندارد.

(بحارالانوار، جلد ۷۸، ص۳۳۳)
حدیث (۴۳) امام موسی کاظم علیه السلام فرمودند:
أفضَلُ العِبادَةِ بَعدِ المَعرِفَةِ‌ إِنتِظارُ‌ الفَرَجِ؛

بهترین عبادت بعد از شناختن خداوند،‌ انتظار فرج و گشایش است.

(تحف العقول، ص۴۰۳)
حدیث (۴۴) امام محمدباقر علیه السلام فرمودند:

خُذُوا الکلِمَةَ اطَّیبَةَ مِمَّن قالَها و إن لَم یعمَل بِها ؛

سخن طیب و پاکیزه را از هر که گفت بگیرید،‌ اگر چه او خود،‌ بدان عمل نکند.

(تحف العقول، ص۳۹۱)
حدیث (۴۵) امام موسی کاظم علیه السلام فرمودند:

مَن أرادَ أن یکنَ‌ أقوَی النّاسِ‌ فَلیتَوکل عَلی اللهِ؛

هر که می خواهد که قویترین مردم باشد بر خدا توکل نماید.

(بحار الانوار،۷ ، ص۱۴۳)
حدیث (۴۶) امام موسی کاظم علیه السلام فرمودند:

أوشَک دَعوَةً‌ وَ أسرَعُ إجابَةُ دُعاءُ المَرءِ لاِخیهِ‌ بِظَهرِ الغَیبِ؛

دعایی که بیشتر امید اجابت آن می رود و زودتر به اجابت می رسد،‌ دعا برای برادر دینی است در پشت سر او.

(اصول کافی،ج۱ ،ص۵۲)
حدیث (۴۷) امام علی علیه السلام فرمودند:

اُحصُدِ الشَّرَّ مِن صَدرِ غَیرِک بِقَلعِهِ مِن صَدرِک؛

قلب خود را از کینه دیگران پاک کن،‌ تا قلب آنها از کینه تو پاک شود.

(الامالی، ج۲، ص ۱۷۴)
حدیث (۴۸) امام علی علیه السلام فرمودند:

مَن ظَنَّ بِکَ‌ خَیرَاً فَصَدِّق ظَنَّه؛

کسی که به تو گمان نیکی برد، گمانش را (عملاً) تصدیق کن.

(نهج البلاغه نامه ۳۱)
حدیث (۴۹) امام علی علیه السلام فرمودند:
اَلعَفافُ زِینَهُ‌ الفَقرِ، وَ الشُّکرُ زِینَهُ الغِنَی؛

خویشتن داری، زینت فقر است و سپاس گزاری زینت غنا و توانگری.

(تحف العقول ص ۷۵)
حدیث (۵۰) امام علی علیه السلام فرمودند:

إِذَا اختَشَمَ المُومِن أَخَاهُ فَقَد فَارقَهُ ؛

به خشم درآوردن و شرمنده ساختن دوست، مقدمه جدایی از اوست.

(محاضرات ج۲ ص۲۸)
حدیث (۵۱) امام علی علیه السلام فرمودند:

قِیمَهُ کلَّ امرِی ءٍ مَا یحسِنُهُ؛

قیمت و ارزش هر کس به اندازه ی کاری است که به خوبی می تواند انجام دهد.

(بیان و التبین ص ۱۷۹)
حدیث (۵۲) امام علی علیه السلام فرمودند:

بِکَثرَةِ الصَّمتِ تَکون الهَیبَهُ، وَ بِالنَّصَفَهِ یَکثُر المُوَاصِلونَ؛

کثرت سکوت موجب ابهت و بزرگی است و انصاف مایه فزونی دوستان است.
حدیث (۵۳) امام علی علیه السلام فرمودند:
لا تَرَی الجاهِلَ اِلّا مُفرِطاً اَو مُفَرِّطاً؛

همیشه جاهل: یا افراط گر و تجاوزکار و یا کندرو و تفریط کننده است.

(النهایه،جلد ۳ ص ۴۳۵)
حدیث (۵۴) امام علی علیه السلام فرمودند:

اَکثَرُ مَصَارعِ‌ العُقُولِ تَحتَ بُرُوقِ المَطَامِعِ؛

قربانگاه عقلها غالبا در پرتو طمعها است.

(محاضرات ج ۱ ص ۲۵۱)
حدیث (۵۵) امام محمد باقر علیه السلام فرمودند:

قُولُوا لِلنّاسِ‌ أحسَنَ ما تُحِبُّونَ أن یقالَ لَکم؛

به مردم بگویید بهتر از آن چیزی که می خواهید به شما بگویند.

(محاضرات ج ۱ ص ۲۵۱)
حدیث (۵۶) امام محمد باقر علیه السلام فرمودند:

اَفضَلُ العِبادَةِ عِفَّةُ البَطنِ وَ الفَرجِ؛

بالاترین عبادت، عفت شکم و شهوت است

(تحف العقول، ص ۲۹۶)
حدیث (۵۷) امام علی علیه السلام فرمودند:

ثمَرَهُ التَّفِریطِ النَّدامَهُ، وَ ثَمَرَهُ الحَزمِ السَّلامَهُ؛

ثمره تفریط و کوتاهی پشیمانی است و ثمره دور اندیشی سلامت.

(محاظرات ج۲ ص ۳۱۳)
حدیث (۵۸) امام علی علیه السلام فرمودند:

أشَدُّ الذُّنُوبِ مَا استَهَانَ بِهِ صَاحِبُهُ؛

سخت ترین گناهان آن است که صاحبش آن را کوچک بشمرد.

(نهج البلاغه حکمت ۳۴۸)
حدیث (۵۹) امام محمد باقر علیه السلام فرمودند:

ما عَرَفَ اَللهَ مَن عَصاهُ؛

خدا را نشناخته آن که نافرمانی اش کند

(تحف العقول ص۲۹۴)
حدیث (۶۰) امام محمد باقر علیه السلام فرمودند:
لا یکونُ اَلعَبدُ عالِماً حَتّی لا یکونَ حاسِداً لِمَن فَوقَهُ و لا مُحَقِّراً لِمَن دُونَهُ؛

هیچ بنده ای عالم نباشد تا اینکه به بالا دست خود حسد نبرد و زیر دست خود را خوار نشمارد.

(تحف العقول ص۲۹۳)
حدیث (۶۱) امام علی علیه السلام فرمودند:
اَعجَزُ النَّاسِ مَن عَجَزَ عَنِ اکتِسابِ الاِخوَانِ، وَاَعجَزُ مِنهُ مَن ضَّیعَ مَن ظَفِرَ بِهِ مِنهُم؛

عاجز ترین مردم کسی است که از بدست آوردن دوست عاجز بماند و از او عاجزتر کسی است که دوستان بدست آورده را از دست بدهد

(الامالی ص ۱۱۰)
حدیث (۶۲) امام موسی کاظم علیه السلام فرمودند:
اَلمُومِنُ مِثلُ کفَّتی المیزانِ کلَّما زیدَ فی ایمانِهِ زیدَ فی بَلائِهِ؛

مومن همانند دو کفه ترازوست. هرگاه به ایمانش افزوده گردد، به بلایش نیز افزوده می گردد

( تحف العقول ص ۴۰۸)
حدیث (۶۳) امام موسی کاظم علیه السلام فرمودند:
اَفضَلُ العِبادَةِ بَعدَ المَعرِفَةِ إِنتِظارُ الفَرَجِ؛

بهترین عبادت بعد از شناختن خداوند، انتظار فرج و گشایش است.

(تحف العقول ص ۴۰۳)
حدیث (۶۴) امام حسن عسکری علیه السلام فرمودند:
لا تُمار فَیذهَبَ بَهاوُک وَ لا تمازح فَیجتَرَاُ عَلَیک؛

جدال مکن که ارزشت می رود و شوخی مکن که بر تو دلیر شوند

(تحف العقول ص ۴۸۶)
حدیث (۶۵) امام علی علیه السلام فرمودند:
یابنَ آدَمَ ما کسَبتَ فَوقَ قُوَّتِک ، فَاَنتَ فیهِ خازِنٌ لِغَیرِک؛

ای فرزند آدم! هرچه بیشتر از مقدار خوراکت به دست آوری خزانه دار دیگران خواهی بود.

(مروج الذهب ج ۲ ص ۲۴۶)
حدیث (۶۶) امام علی علیه السلام فرمودند:
لا یعابُ المَرءُ بِتَاخیرِ حَقهِ اِنمَا یعابُ مَن اَخَذَ ما لَیسَ لَهُ؛

برای انسان عیب نیست که حقش تاخیر افتد، عیب آن است که چیزی را که حقش نیست بگیرد

(الامالی ج ۱ ص ۷۶)
حدیث (۶۷)پیامبر اکرم (ص) فرمودند:
لِکُلِّ شَیئٍ زَکاةٌ وَ زَکاةُ الاَبدانِ الصِّیامُ؛

براى هر چیزى زکاتى است و زکات بدنها روزه است.

(الکافى، ج ۴، ص ۶۲)
حدیث (۶۸) امام علی علیه السلام فرمودند:
صَومُ النَّفسِ عَن لَذّاتِ الدُّنیا اَنفَعُ الصِّیامِ
روزه نفس از لذتهاى دنیوى سودمندترین روزه ‏هاست.

(غرر الحکم، ج ۱ ص ۴۱۶)
حدیث (۶۹) امام صادق علیه السلام فرمودند:
اِذا صُمتَ فَلیَصُم سَمعَک وَ بَصرَک وَ شَعرَک وَ جِلدَک؛

آنگاه که روزه مى ‏گیرى باید چشم و گوش و مو و پوست تو هم روزه ‏دار باشند.(یعنى از گناهان پرهیز کند.)

(الکافى ج ۴ ص ۸۷)
حدیث (۷۰) امام رضا علیه السلام فرمودند:

مَن قَرَاَ فى شَهرِ رَمضانَ آیَة مِن کِتابِ اللهِ کانَ کَمَن خَتَمَ القُرآنَ فِى غَیرِه مِن الشُهُورِ؛

هر کس ماه رمضان یک آیه از کتاب خدا را قرائت کند مثل اینست که درماههاى دیگر تمام قرآن را بخواند.

(بحار الانوار ج۹۳، ص۳۴۶)
حدیث (۷۱) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:
هوَ شَهرٌ اَوَّلُه رَحمَة وَ اَوسَطُه مَغفِرَة و آخِرُه عِتقٌ مِنَ النّارِ؛

رمضان ماهى است که ابتدایش رحمت است و میانه‏اش مغفرت و پایانش آزادى از آتش جهنم.

(بحار الانوار،ج۹۳،ص۳۴۲)
حدیث (۷۲) امام محمد باقر علیه السلام فرمودند:
لا فَضیلَةَ کالجِهادِ ، ولا جِهادَ کمُجاهَدَةِ اَلهَوی؛

فضیلتی چون جهاد نیست ، و جهادی چون مبارزه با هوای نفس نیست.

(تحف العقول ص ۲۸۶)
حدیث (۷۳) امام حسن مجتبی علیه السلام فرمودند:
لا تُجاهِدِ الطَّلَبَ جِهادَ الغالِبِ وَ لا تَتَّکل عَلَى القَدَرِ إِتَّکالَ المُستَسلَمِ؛

چون شخص پیروز در طلب مکوش، و چون انسان تسلیم شده به قَدَر اعتماد مکن [بلکه با تلاش پیگیر و اعتماد و توکل به خداوند، کار کن].

(تحف العقول ، ص ۲۳۶ )
حدیث (۷۴) امام صادق علیه السلام فرمودند:
اثافى الاسلام ثلاثة: الصلوة و الزکوة و الولایة،لا تصح واحدة منهن الا بصاحبتیها؛

سنگهاى زیربناى اسلام سه چیز است: نماز، زکات و ولایت که هیچ یک از آنها بدون دیگرى درست نمى‏ شود.

(کافى جلد۲، ص ۱۸)
حدیث (۷۵) امام علی علیه السلام فرمودند:
لا غِنَی کالعَقلِ، و لا فَقرَ کالجَهلِ، و لا میراثَ کالاَدَب و لا ظَهیرَ کالمُشاوَرَه؛

هیچ ثروتی چون عقل و هیچ فقری چون جهل و هیچ میراثی چون ادب و هیچ پشتیبانی چون مشورت نخواهد بود.

(تحف العقول ص۸۹)
حدیث (۷۶) امام صادق علیه السلام فرمودند:

اِنَّ مِن تَمامِ الصَّومِ اِعطاءُ الزَّکاةِ یَعنى الفِطرَة کَما اَنَّ الصَّلوةَ عَلَى النَّبِى (ص) مِن تَمامِ الصَّلوةِ؛

تکمیل روزه به پرداخت زکاة یعنى فطره است، همچنان که صلوات بر پیامبر (ص) کمال نماز است.

(وسائل الشیعه، ج ۶ ص ۲۲۱)
حدیث (۷۷) امام علی علیه السلام فرمودند:
رُبِّ عالِمٍ قَد قَتَلَهُ جَهلُهُ ، وَ عِلمُهُ مَعَهُ لا ینفَعُهُ؛

چه بسیارند دانشمندانی که جهلشان آنها را کشته در حالی که علمشان با آنهاست، اما به حالشان سودی نمی دهد.

(ارشاد ص۱۴۴)
حدیث (۷۸) امام حسن عسکری علیه السلام فرمودند:
اَشَدُّ النّاس اجتهاداً مَن تَرَک الذُّنوبَ؛

کوشنده ترین مردم کسی است که گناهان را رها سازد.

(تحف العقول ، ص ۴۸۹)
حدیث (۷۹) امام موسی کاظم علیه السلام فرمودند:
اِیاک وَ المِزاحَ فَاِنَّهُ یذهَبُ بِنُورِ ایمانِک؛

از شوخی (بی مورد) بپرهیز، زیرا که شوخی نور ایمان تو را می برد.

(بحارالانوار،ج۷۸،ص۳۲۱)
حدیث (۸۰) رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:

اِثنانِ یعلهما اللهُ فِی الدُّنیا البَغیَ وعُقوقَ الوالدین؛

دو چیز را خداوند در دنیا کیفر میدهد : تعدی و ناسپاسی پدر و مادر.

(کنز العمال، ج ۱۶، ص ۴۶۲، ح ۴۵۴۵۸)
حدیث (۸۱) رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:

اُدعُوا اللهَ وَ اََنتم مُوقِنونَ بِالاِجابَةِ وَاعلَموا اَنَّ اللهَ لا یَستَجِیبُ دُعاءَ مِن قَلبِ غافِلٍ لاه؛

خدا را بخوانید و به اجابت دعای خود یقین داشته باشید و بدانید که خداوند دعا را از قلب غافل بیخبر نمی پذیرد.

(کنز العمال، ج۲، ص۷۲)
حدیث (۸۲) امام صادق علیه السلام فرمودند:
الـرَّغبَهُ فِـى الـدُّنیـا تـُورِثُ الغَمِّ وَ الحُزنِ وَ الزُّهـدِ فـِى الدُّنیا راحَهُ القَلبِ وَ البَـدَنِ؛

رغبت و تمایل به دنیا مایه غم و اندوه و زهد و بـى میلى به دنیا سبب راحتى قلب و بدن است.

(تحف العقول، ص ۳۵۸)
حدیث (۸۳) امام صادق علیه السلام فرمودند:

مَن عَرَفَ اللهَ خافَ اللهَ و مَن خافَ اللهَ سَخَت نَفسَهُ عَنِ الدُّنیا؛

هر که خدا رابشناسد ترس او در دلش می افتد و هر از خدا ترسان باشد نفسش از دنیا باز می ماند.

(جهاد النفس، ص ۸۳)
حدیث (۸۴) امام کاظم علیه السلام فرمودند:
اَفضَلُ ما یَتَقَرَّبُ به العَبدُ اِلی اللهِ بَعدِ المَعرِفَةِ به ، الصَلوةُ؛

بهترین چیزی که بنده بعد از شناخت خدا به وسیله آن به درگاه الهی تقرب پیدا می کند، نماز است.

(تحف العقول،ص۴۵۵)
حدیث (۸۵) رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:
اِنَّ الدینارَ وَ الدِّرهَمَ اَهلَکا مَن کانَ قَبلکم و هُما مُهلِکاکم؛

همانا دینار و درهم پیشینیان شما را به هلاکت رساند و همین دو نیز هلاک کننده شماست.

(جهاد النفس، ص ۲۴۷)
حدیث (۸۶) امام حسین علیه السلام فرمودند:

لا یَأمَنُ یَومَ القِیامَةِ إِلا مَن خافَ اللهَ فی الدُّنیا؛

هیچ کس روز قیامت در امان نیست، مگر آن که در دنیا خدا ترس باشد.

(بحار الانوار،ج ۴،ص ۱۹)
حدیث (۸۷) امام حسین علیه السلام فرمودند:

لا أفلَحَ قَومٌ إشتَرَوا مَرضاةَ المَخلوقِ بِسَخَطِ الخالِق؛

کسانی که رضایت مخلوق را به بهای غضب خالق بخرند، رستگار نخواهند شد.

(مقتل خوارزمی،ج ۱،ص۲۳۹)
حدیث (۸۸) امام حسن علیه السلام فرمودند:

المَسؤولُ حُرّ حَتی یَعِد ، وَ مُستَرِقُ المَسئولِ حَتی یَنجَز؛

انسان تا وعده نداده ، آزاد است . اما وقتی وعده میدهد زیر بار مسؤولیت میرود، و تا به وعدهاش عمل نکند رها نخواهد شد .

(بحار الانوار،ج۷۸،ص۱۱۳)
حدیث (۸۹) امام علی علیه السلام فرمودند:

خالطوا الناس مخالطه ان متم معها بکوا علیکم ، و ان عشتم حنوا الیکم؛

با مردم آنچنان معاشرت کنید که اگر بمیرید بر مرگ شما اشک ریزند و اگر زنده بمانید به شما عشق ورزند.

(نهج البلاغه)
حدیث (۹۰) امام حسین علیه السلام فرمودند:

مَن حاوَلَ اَمراً بِمَعصِیَةِ اللهِ کانَ اَفوَتُ لِما یَرجو و اَسرَعُ لِما یَحذَرُ؛

کسی که بخواهد از راه گناه به مقصدی برسد ، دیرتر به آروزیش می رسد و زودتر به آنچه می ترسد گرفتار می شود .

(بحارالانوار،ج۷۸،ص۱۲۰)
حدیث (۹۱) امام حسین علیه السلام فرمودند:

مَن طَلَبَ رِضَی الناسِ بِسَخَطَ اللهِ وَکَّلَهُ اللهُ إلی الناسِ؛

کسی که برای جلب رضایت و خوشنودی مردم ، موجب خشم و غضب خداوند شود، خداوند او را به مردم وا می گذارد.

(بحارالانوار،ج۷۸،ص۱۲۶)
حدیث (۹۲) رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:
لا فقرَ اَشدُّ مِنَ الجَهلِ ، لا مالَ اَعودُ مِن العَقلِ؛

هیچ تهیدستی سخت تر از نادانی و هیچ مالی سودمندتر از عقل نیست .

(اصول کافی،ج۱،ص۳۰)
حدیث (۹۳) امام علی علیه السلام فرمودند:

لِکُلِّ شَیءٍ وَجهٌ وَ وَجهُ دینِکم الصَّلاةُ؛

هر چیز دارای سیماست ، سیمای دین شما نماز است .

(بحار الانوار،ج۸۲،ص۲۲۷)
حدیث (۹۴) امام صادق علیه السلام فرمودند:
اَحبّ اخوانى الى من اهدى الى عیوبى؛

محبـوبتـرین بـرادرانـم نزد من، کسـى است که عیبهایـم را به من اهدا کنـد.

(تحف العقول،ص۳۶۶)
حدیث (۹۵) رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:
لا یَنالُ شَفاعَتی مَن اَخَّرَ الصَّلوةَ بَعدَ وَقتِها؛

کسی که نماز را از وقتش تأخیر بیندازد، (فردای قیامت) به شفاعت من نخواهدرسید

(بحارالانوار،ج،۸۳ص۲۰)
حدیث (۹۶) امام علی علیه السلام فرمودند:
العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛

علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف.

(نهج البلاغه)
حدیث (۹۷) امام محمدباقر علیه السلام فرمودند:
مَن تَرَکَ الجَماعَةَ رَغبَةً عَنها وَ عَن جَماعَةِ المُسلِمینَ مِن غَیرِ عِلَّةٍِ فَلا صَلاةَ لَه؛

کسی که از روی بی میلی ،بدون عذر و علت نمازجماعت را که اجتماع مسلمانان است ترک کند، نمازی برای او نیست.

(امالی شیخ صدوق،ص۲۹۰)
حدیث (۹۸) امام علی علیه السلام فرمودند:
مَن صَلّی رَکعَتَینِ یَعلَمُ مایَقولُ فِیهما اِنصَرَفَ وَ لَیسَ بَینَه وَ بَینَ اللهِ – عَزَّ وَ جَلَّ – ذَنبٌ؛

هر کس دو رکعت نماز بخواند و بداند چه می گوید، از نماز فارغ می شود، درحالی که میان او و میان خدای عز و جل گناهی نیست.

(اصول وافی،ج۲،ص۱۰۰)
حدیث (۹۹) امام حسین علیه السلام فرمودند:
مَن اَحَبَّکَ نَهاکَ وَ مَن اَبغَضَکَ اَغراکَ؛

کسی که تو را دوست دارد، از تو انتقاد می کند و کسی که با تو دشمنی دارد، از تو تعریف و تمجید می کند.

(بحار الانوار،ج۷۵،ص۱۲۸)
حدیث (۱۰۰) امام علی علیه السلام فرمودند:
اَکبَرُ العَیبِ اَن تَعیبَ ما فیک مِثلُهُ؛

بزرکترین عیب آن است که آنچه را که مانند آن در خود توست عیب بشماری.

حدیث (۱۰۱) امام جواد علیه السلام فرمودند:
اِیاکَ وَ مصاحِبَةَ الشِّریرِ ، فَاِنَّهُ کالسَّیفِ المَسلولِ یُحسِنُ مَنظَرَه وَ یَقبَحُ اَثَره؛

از همراهی و رفاقت با آدم شرور بپرهیز ،زیرا که او مانند شمشیر برهنه است که ظاهرش نیکو و اثرش زشت است.

(مسندالامام الجواد،ص۲۴۳)
حدیث (۱۰۲) امام صادق علیه السلام فرمودند:
لا یَنالُ شَفاعَتَنا مَن استَخَفَّ بِالصَّلاةِ؛

هرکس نماز را سبک بشمارد ، بشفاعت ما دست نخواهد یافت.

(فروع کافی،ج۳،ص۲۷۰)
حدیث (۱۰۳) امام محمدباقر علیه السلام فرمودند:

عالِمٌ یُنتَفَعُ بِعِلمِهِ اَفضَلُ مِن سَبعینَ اَلفٍ عابِدٍ؛

دانشمندی که از علمش سود برند ، از هفتاد هزار عابد بهتر است .

(بحارالانوار،ج۷۵ ،ص۱۷۳)
حدیث (۱۰۴) امام محمدباقر علیه السلام فرمودند:

قولوا لِلنّاسِ اَحسنَ ما تُحِبُّونَ اَن یُقالَ لَکم؛

بهترین چیزی را که دوست دارید درباره شما بگویند ، درباره مردم بگویید.

(بحارالانوار،ج۶۵،ص۱۵۲)
حدیث (۱۰۵) امام محمدباقر علیه السلام فرمودند:

لا یَسلِمُ اَحَدٌ مِنَ الذُّنوبِ حَتّی یَخزُنَ لِسانَه؛

هیچ کس از گناهان سالم نمی ماند، مگر اینکه زبانش را نگه دارد.

(بحارالانوار،ج۷۵،ص۱۷۸)
حدیث (۱۰۶) امام محمدباقر علیه السلام فرمودند:

اِنَّ اَعجَلَ الطاعَهِ ثَواباً لِصِلَهِ الرَّحِم؛

نزدیکترین و سریعترین طاعت در ثواب ، پیوند با خویشان است.

(تحف العقول،ص۳۰۳)
حدیث (۱۰۷) امام حسین علیه السلام فرمودند:

مِن دَلائِلِ العالِمِ إنتقادَةِ لِحَدِیثِه وَ عِلمِه بِحَقائِقَ فُنونِ النَّظَر؛

از نشانه های عالم ، نقد سخن و اندیشه خود و آگاهی از نظرات مختلف است.

(بحارالانوار،ج۷۸،ص۱۱۹)
حدیث (۱۰۸) امام حسین علیه السلام فرمودند:

من دلائل العالم إنتقادة لحدیثه و علمه بحقائق فنون النظر.
از نشانه های عالم ، نقد سخن و اندیشه خود و آگاهی از نظرات مختلف است .

(بحارالانوار،ج۷۸،ص۱۱۹)
حدیث (۱۰۹) رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:
آیَةُ المُنافِقِ ثَلاثٌ: اِذا حَدَثَ کَذِبَ وَ اِذا وَعَدَ اَخلَفَ وَ اِذا اؤتُمِنَ خانَ؛

نشان منافق سه چیز است: ۱ – سخن به دروغ بگوید . ۲ – از وعده تخلف کند .۳ – در امانت خیانت نماید .

(صحیح مسلم،کتاب الایمان،ح ۸۹)
حدیث (۱۱۰) امام صادق علیه السلام فرمودند:

انَّ العَملَ القَلیلَ الدّائمَ عَلَی الیَقینِ اَفضَلُ عِنداللهِ منَ العَمَلِ الکثیرِ عَلی غَیرِ یَقینٍ؛

عمل اندک و بادوام که بر پایه یقین باشد و در نزد خداوند از عمل زیاد که بدون یقین باشد برتر است.

(جهاد النفس،‌ص۶۲)
حدیث (۱۱۱) امام رضا علیه السلام فرمودند:

اِنَّ یَومَ الغَدیرِ فِی السَماءِ اَشهَرُ مِنهُ فِی الاَرضِ؛

روز غدیر در آسمان مشهورتر از زمین است.

(مصباح المجتهد،ص ۷۳۷)
حدیث (۱۱۲) امام صادق علیه السلام فرمودند:

ثَلاثٌ مـَن کـُنَّ فِیهِ کـانِ سَیِّـداً: کَظمُ الغَیظِ وَالعَفـوُ عَن المَسیىءِ والصِّله بِـالنَفـسِ وَالمـالِ؛

سه چیز است که در هـر که بـاشـد آقـا و سـرور است: خشـم فـرو خـوردن ،گذشت از بدکـردار، کمک و صله رحـم بـا جـان و مـال.

(تحف العقول، ص ۳۱۷)
حدیث (۱۱۳) امام حسن علیه السلام فرمودند:

اَلخَیرُ الَّذِی لا شَرَّ فِیهِ، اَلشُّکرُ مَعَ النِّعمَة وَ الصَّبرُ عَلَی النّازِلَة؛

خیری که هیچ شری در آن نیست ، شکر بر نعمت و صبر بر مصیبت ناگوار است.

(تحف العقول ، ص ۲۳۷)
حدیث (۱۱۴) امام هادی علیه السلام فرمودند:

مَن کانَ عَلَی بَیِّنَةٍ مِن رَبِّهِ هانَت عَلَیهِ مَصائِبُ الدُّنیا وَ لَو قَرضَ وَ نَشَرَ؛

هر که بر طریق خداپرستی محکم و استوار باشد، مصائب دنیا بر وی سبک آید، گر چه تکه تکه شود.

(تحف العقول، ص ۵۱۱)
حدیث (۱۱۵) امام صادق علیه السلام فرمودند:

اِنَّ مِن اَعظَمِ النّاسِ حَسرَهً یَومَ القِیامَهِ، مَن وَصفَ عَدلاً ثُمَّ خالَفَهُ اِلَى غَیرِه؛

پشیمان ترین شخص در روز قیامت، کسى است که براى مردم از عدالت سخن بگوید، اما خودش به دیگران عدالت روا ندارد.

(وسائل الشیعه،ج۱۵،ص۲۹۵)
حدیث (۱۱۶) امام صادق علیه السلام فرمودند:

عَلَیکَ بِالصَّمتِ، تَعد حَلِیماً، جاهِلاً کُنتَ اَو عالِماً، فَاِنَّ الصَّمتَ زَینٌ لَکَ عِندَ العٌلَماءِ وَ سِترٌ لَکَ عِندَالجُّهالِ؛

عالم باشى یا جاهل ، خاموشى را برگزین تا بردبار به شمار آیى . زیرا خاموشى نزد دانایان زینت و در پیش نادانان پوشش است.

(مستدرک ،ج ۹، ص۱۷)
حدیث (۱۱۷) امام صادق علیه السلام فرمودند:

ما عَذَّبَ اللهُ اُمَّهً اِلا عِندَ استِهانَتِهِم بِحُقُوقِ فُقَراءِ اِخوانِهِم؛

خداوند امتى را عذاب نخواهد کرد، مگر در وقتى که نسبت به حقوق برادران نیازمند خود سستى نمایند.

(مستدرک ،ج ۱۲، ص۴۱۳)
حدیث (۱۱۸) امام صادق علیه السلام فرمودند:

اِیّـاکُـم اَن یَحسُـدَ بَعضُکـُم بَعضـاً فَـاِنَّ الکُفـرَ اَصلُه الحَسَـد؛

از حسـد ورزى به یکـدیگـر بپـرهیزیـد، زیـرا ریشه کفـر، حسـد است.

(تحف العقول ، ص ۳۱۵)
حدیث (۱۱۹) رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:

اَوَّلُ ما یَسالونَ عَنهُ الصَّلواتُ الخَمسُ؛

اولین چیزی که از انسانها سؤال می شود، نمازهای پنج گانه است .

(کنز العمال،ج ۷،حدیث ۱۸۸۵۹)
حدیث (۱۲۰) امام علی علیه السلام فرمودند:

الصَّلاةُ حِصنٌ مِن سَطَواتِ الشَّیطانِ؛

نماز قلعه و دژ محکمی است که نمازگزار را از حملات شیطان نگاه می دارد.

(غررالحکم ، ص ۵۶ )
حدیث (۱۲۱) امام سجاد علیه السلام فرمودند:

الخیرَ کُلُّهُ قَد اجتَمَعَ فی قَطعِ الطّمعِ عمّا فی أَیدِی النّاس؛

تمامیِ خیر و خوبی در بریدن طمع و چشم نداشتن به آنچه که در دستان مردم جمع شده، است.

(جهادالنفس، ص۲۷۶)
حدیث (۱۲۲) امام صادق علیه السلام فرمودند:

لا تُشـاوِر اَحمَق وَ لا تَستَعِنَّ بَکَذّابٍ وَ لا تَثق بِمَوَدَهِ مُلُوک؛

با احمق مشورت نکن و از دروغگو یارى مجو و به دوستى زمامداران اعتماد مکن.

(تحف العقول،ص۳۱۶)
حدیث (۱۲۳) امام صادق علیه السلام فرمودند:

ما اَقبَحَ بِالمُومنِ اَن تَکونَ لَهُ رَغبةٌ تُذِلهُ؛

برای مومن چقدر زشت است که میل و رغبتی داشته باشد که او را به ذلت و خواری بکشاند.

(جهاد النفس،ص۲۷۷)
حدیث (۱۲۴) امام موسی کاظم علیه السلام فرمودند:
ما مِن شَیءٍ تَراهُ عَیناکَ اِلا وَ فِیهِ مَوعِظَه؛

چیزی نیست که چشمانت آن را بنگرد ، مگر آن که در آن پند و اندرزی است.

(بحاالانوار،ج ۷۸،ص۳۱۹)
حدیث (۱۲۳) امام محمد باقر علیه السلام فرمودند:

لا تُنالُ وِلایَتُنا الّا بِالعَمَلِ و َ الوَرَع؛

کسی به ولایت ما نمی رسد مگر با عمل شایسته و خودداری از گناه.

(جهاد النفس،ص۱۱۲)
حدیث (۱۲۶) رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:
أجمِلوا فِی طَلَبِ الدُّنیا فَإنَّ کُلًّا مَیسَرٌ لما خُلقَ لَه؛

در طلب دنیا معتدل باشید و حرص نزنید ، زیرا به هر کس هر چه قسمت اوست می رسد.

(کتاب التجارات،ح۲۱۳۳)
حدیث (۱۲۷) امام صادق علیه السلام فرمودند:

ما عذب الله اُمة الا عند اِستهانتهم بحُقوق فُقَرإِ اِخوانِهِم؛

خداوند امتى را عذاب نخواهد کرد، مگر در وقتى که نسبت به حقوق برادران نیازمند خود سستى نمایند.

(مستدرک،ج۱۲،ص۴۱۳)
حدیث (۱۲۸) امام محمد باقر علیه السلام فرمودند:

الجَبّارونَ اَبعَدُ النّاس منَ اللهِ عزُّ و جلَّ یومَ القیامَةِ؛

دورترین مردم ار خداوند عزّو جل در روز قیامت سرکشانِ متکبّر هستند.

(جهادالنفس،ص۲۵۴)
حدیث (۱۲۹) امام محمد باقر علیه السلام فرمودند:
خُذُوا الکَلِمَهَ الطَّیِبَهِ مِمَّن قالَها وَ اِن لَم یَعمَل بِها؛

سخن نیک را از هر کسی ، هر چند به آن عمل نکند ، فرا گیرید .

(بحارالانوار،ج۷۵،ص۱۷۰)
حدیث (۱۳۰) امام محمد باقر علیه السلام فرمودند:

اِنَّ لِکُلِّ شَیءٍ قُفلاً وَ قُفلُ الایمانِ الرِّفقُ؛

هر چیزی قفلی دارد و قفل ایمان مدارا کردن و نرمی است.

(جهاد النفس، ح۲۷۱)
حدیث (۱۳۱) امام صادق علیه السلام فرمودند:

الجبارون ابعد الناس من الله عز و جل یوم القیامة؛

دورترین مردم از خداوند عزو جل در روز قیامت سرکشان متکبر هستند.

(جهاد النفس، ح۵۸۹)
حدیث (۱۳۲) امام علی علیه السلام فرمودند:

لا یَعدَمُ الصَبورُ الظَّفَرَ و اِن طالَ بِهِ الزَّمان؛

شخص صبور پیروزی را از دست نمی دهد و عاقبت به پیروزی می رسد اگر چه زمانی طولانی بر او بگذرد.

(جهاد النفس، ح۲۵۱)
حدیث (۱۳۳) امام صادق علیه السلام فرمودند:

الحَسبُ الفِعالُ و الشّرَفُ المالُ و الکرَمُ التَّقوی؛

گوهر مرد و بزرگی او اعمال اوست و شرافت و ارجمندی او دارایی او و کرامت و بزرگواری او تقوای اوست .

(جهاد النفس، ح۱۸۰)
حدیث (۱۳۴) امام رضا علیه السلام فرمودند:

صدیقُ کلُّ امرئٍ عَقلُهُ و عَدُوُّهُ جَهلُهُ؛

دوست هرکسی عقل اوست و دشمن هر کس نادانی اوست.

(جهاد النفس، ح۸۲)
حدیث (۱۳۵) امام حسن علیه السلام فرمودند:
عَجِبتُ لِمَن یَتَفَکَّرُ فِی مَأکولِه کَیفَ لا یَتَفَکَّرُ فِی مَعقُولِه؛

تعجب میکنم از کسانیکه در غذای جسم خود فکر میکنند ولی در امور معنوی و غذای جان خویش تفکر نمیکنند.

(بحار الانوار،ج۱،ص۲۱۸)
حدیث (۱۳۶) امام رضا علیه السلام فرمودند:

لا تَدعُوا العَمـلَ الصّالِـحَ وَ الاِجتهادَ فِى العِبادَةِ اتِّکالاً عَلى حُبِّ آلِ مُحَمدٍ (ص) وَ لا تَدعُوا حُبَّ آلِ مُحَمـدٍ (ص) لامرِهـم اِتِّکـالاً عَلـى العِبـادَةِ فَـاِنَّـهُ لایَقـبَلُ اَحـدَهُـمـا دونَ الآخَر؛

مبادا اعمال نیک را به اتکاى دوستى آل محمد(ص) رها کنید، مبادا دوستى آل محمد(ص) را به اتکاى اعمال صالح از دست بدهید، زیرا هیچ کدام از ایـن دو ، به تنهایى پذیرفته نمى شود

( بحارالانوار،ج۷۸،ص۳۴۸)
حدیث (۱۳۷) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

اثنان یعجلهما الله فی الدنیا البغی و عقوق الوالدین؛

دو چیز را خداوند در این جهان کیفر میدهد : تعدی ، و ناسپاسی پدر و مادر.

(کنز العمال ، ج ۱۶ ، ص ۴۶۲)
حدیث (۱۳۸) امام محمد باقر(ع) فرمودند:

اتَّقوا اللّهَ و صُونوا دینَکُم بِالوَرَع ؛

تقوای خدا پیشه کنید و دینتان را با ورع و تقوا حفظ کنید.

(جهاد النفس،ح ۱۸۸)
حدیث (۱۳۹) امام حسن عسکری(ع) فرمودند:

لَیسَت العِبادَةُ کَثرةَ الصِّیامِ وَ الصَّلاةِ وَ إنَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّرِ فِی أمرِ اللهِ؛

عبادت پر روزه گرفتن و پر نماز خواندن نیست ، عبادت پر اندیشه کردن در امر خداست.

(تحف العقول ، ص ۵۱۸)
حدیث (۱۴۰) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

لا تَتظُروا اِلی صَغیرِ الذّنبِ ولَکنِ انظُرُوا اِلی ما اجتَرَأتُم؛

به کوچکی گناه نگاه نکنید بلکه به چیزی [نافرمانی خدا] که برآن جرات یافته اید بنگرید.

(جهاد النفس،ح ۴۰۵)
حدیث (۱۴۱) امام صادق(ع) فرمودند:

اِحمَل نَفسَک لِنَفسِک فَإن لَم تَفعَل لَم یحمِلک غَیرُک؛

نفست را به خاطر خودت به زحمت ومشقت بیانداز زیرا اگر چنین نکنی دیگری خودش را به برای تو به زحمت نمی افکند.

(جهاد النفس،ح ۲)
حدیث (۱۴۲) امام رضا(ع) فرمودند:

ما حَدُّ التَّوکل؟ فَقال لی: اَن لا تَخافَ معَ اللهِ اَحَداً ؛

حد توکل چیست؟ حضرت فرمودند: اینکه با وجود خدا از هیچ کس نترسی

(جهاد النفس،ح ۲۹۲)
حدیث (۱۴۳) امام صادق(ع) فرمودند:

لا یَتـِمُّ المَعروفُ اِلا بِثَلاثِ خِصـالٍ: تَعجیلِه وَ تقلیلِ کَثیرِه وَ تَرکِ الامتِنانِ بِه؛

احسان و نیکى کامل نباشد،مگر با سه خصلت: شتاب در آن،کم شمردن بسیار آن و منت ننهادن بر آن.

(تحف العقول،ص۳۲۳)
حدیث (۱۴۴) امام صادق(ع) فرمودند:

اِعمَل بِفرائِض اللهِ تشکن أتقَی النّاس؛

به واجبات الهی عمل کن تا پرهیزکارترین مردمان باشی.

(جهاد النفس،ح ۲۴۲)
حدیث (۱۴۵) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

اثنان یعجلهما الله فی الدنیا البغی وعقوق الوالدین؛

دو چیز را خداوند در این جهان کیفر میدهد : تعدی ، و ناسپاسی از پدر و مادر.

(کنز العمال،ج۱۶،ص ۴۶۲)
حدیث (۱۴۶) امام صادق(ع) فرمودند:

علیک بالصمت، تعد حلیما، جاهلا کنت او عالما، فان الصمت زین لک عندالعلمإ و سترلک عندالجهال؛

عالم باشى یا جاهل ، خاموشى را برگزین تا بردبار به شمار آیى ; زیرا خاموشى نزد دانایان زینت و در پیش نادانان پوشش است.

(مستدرک الوسایل،ج۹،ص۱۷)
حدیث (۱۴۷) امام علی(ع) فرمودند:

مَن لَم یعطِ نَفسَهُ شَهوَتَها أَصابَ رُشدُهُ؛

کسی که به نفس خود، خواسته نفس را عطا نکند به رشد خود رسیده است.

(جهاد النفس،ح ۲۱۳)
حدیث (۱۴۸) امام صادق(ع) فرمودند:

اِذا رأَیتمُ العَبدَ مُتفُقَّداً لِذُنوبِ النّاس ناسیا لِذنوبه فَاعلُمو اَنَّهُ مُکرَ بهِ؛

هرگاه دیدید که بنده ای گناهان مردمان را جستجو می کند و گناهان خویش را فراموش کرده است بدانید که او فریب شیطان را خورده است.

(جهاد النفس،ح ۲۳۷)
حدیث (۱۴۹) امام موسی کاظم(ع) فرمودند:
مَن اَراد ان یکون اقوی الناس فلیتوکل علی الله؛

هر که می خواهد که قویترین مردم باشد بر خدا توکل نماید .

(بحاالانوار،ج۷۱،ص۱۴۳)
حدیث (۱۵۰) امام علی(ع) فرمودند:

خَیرُ الخَلائق الرِّفقُ؛

بهترین خوبی ها رفق است (مهربانی و لطف با مردم).

(غررالحکم)
حدیث (۱۵۱) امام علی(ع) فرمودند:

خَیرُ الناسِ مَن نَفَعَ النّاس؛

بهترین مردم کسی است که نفع رساننده مردم باشد.

(غررالحکم)
حدیث (۱۵۲) امام علی(ع) فرمودند:

کَم مِن شَهوَةِ ساعَةٍ اَورَثَت حُزناً طَویلاً؛

چه بسیار خواهش های نفسانی لحظه ای، که اندوه طولانی و درازی را در پی دارد.

(جهادالنفس،ح۹۳)
حدیث (۱۵۳) امام صادق(ع) فرمودند:

ثَلاثٌ تـُورِثُ المَحَبَّه: الـدَیـنُ وَ التَّـواضُعُ وَ البَذلُ؛

سه چیز است که محبت آورد: قـرض دادن وفـروتنـى و بخشـش.

(تحف العقول،ص ۳۱۶)
حدیث (۱۵۴) امام صادق(ع) فرمودند:

اَرج الله رَجاءَ لایجرّئک عَلی مَعصیتِه و خَف اللهَ خوفاً لا یؤیسُک مِن رَحمته؛

به خداوند امیدوار باش، امیدی که تو را بر انجام معصیتش جرات نبخشد و از خداوند بیم داشته باش بیمی که تو را از رحمتش ناامید نگرداند.

(جهادالنفس،ح۱۰۹)
حدیث (۱۵۵) امام صادق(ع) فرمودند:

اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛

برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست.

(جهادالنفس،ح۵۳)
حدیث (۱۵۶) امام صادق(ع) فرمودند:

وَ اعـلَـم اَنَّ الـعَـمَـلَ الـدائِمَ القلیلَ على الیقین افضل عند اللّه من العمل الکثیر على غیر یقین؛

بـدان بـه درستى که عمل دایمى اندک،که همراه با یقین باشد،نزد خداوند متعال،افضل از عمل بسیارى است که با یقین همراه نباشد.

(بحارالانوار،ج ۶۹ح۹۳)
حدیث (۱۵۷) امام سجاد(ع) فرمودند:

حق الکبیر توقیرهُ لِسنَّهِ و اجلالُهُ لِتَقدَّمَهُ فی الاسلام؛

حق آنکه بزرگتر است این است که او را به خاطر سنش احترام کنی و او را به خاطر اینکه برتو در مسلمانی پیشی داشته است، بزرگ شماری

(جهادالنفس،ح۱۹)
حدیث (۱۵۸) امام زمان(ع) فرمودند:

قُلُوبنا اَوعیَةٌ لِمَشیَّةِ اللهِ فَاذا شاءَ شِئنا؛

دلهای ما ظرف اراده و مشیت خداست پس هرگاه او چیزی را اراده کند،ما نیز همان چیز را اراده می کنیم.

(بحارالانوار،ج۵۲،ص۵۱)
حدیث (۱۵۹) امام علی(ع) فرمودند:

قُم عَن مَجلِسِکَ لِاَبیکَ وَ مُعَلِّمِکَ وَ اِن کُنتَ اَمیراً؛

به احترام پدر و معلمت از جای برخیز هرچند فرمان روا باشی.

(غررالحکم،ح۲۳۴۱)
حدیث (۱۶۰) امام علی(ع) فرمودند:

مَن یَطلُبُ العِزَّ بِغَیرِ حَقٍّ یَذِلُّ وَ مَن عانَدَ الحَقُّ لَزِمَهُ الوَهنُ؛

هر کس به جز حق جویای عزت شود به ذلت در افتد و هر کس با حق عناد ورزد خوار گردد.

(تحف العقول،ص۹۵)
حدیث (۱۶۱) رسول اکرم(ص) فرمودند:

اَجوَدُکُم مِن بَعدی رَجُلٌ عَلِمَ عِلماً فَنَشَرَ عِلمَهُ؛

بخشنده ترین شما پس از من کسی است که دانشی بیاموزد آنگاه دانش خود را بپراکند.

(میزان الحکمه،ح۱۳۸۲۵)
حدیث (۱۶۲) امام صادق(ع) فرمودند:

فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛

یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.

(بحارالانوار،ج۷۱ص۳۲۶)
حدیث (۱۶۳) امام علی(ع) فرمودند:

شیئانِ لایَعرِفُ فَضلَهُما اِلّا مَن فَقَدَهُما : الشَباب وَ العافِیَه؛

دو نعمت است که ارزش آنها را نمی دانند مگر کسی که آنها را از دست داده باشد : جوانی و تندرستی.

(غررالحکم،حدیث ۵۷۶۴)
حدیث (۱۶۴) رسول اکرم(ص) فرمودند:

اِنَّکم لَن تَسعَوا الناس بِاَموالِکم فَسَعَوهُم بِاَخلاقِکم؛

با دارایی خود نمی توانید دل مردم را به دست بیاورید پس دلشان را با اخلاق (نیک) به دست آورید.

(نثرالدر،ج۱ص۱۲۳)
حدیث (۱۶۵) امام علی(ع) فرمودند:

خُذِ الحِکمَه اَنَّی کانَت؛ فَاِنَّ الحِکمَه ضالَّه کُلِّ مُومِن؛

حکمت را هر کجا که یافتی فراگیر، زیرا حکمت گمشده هر مومن است.

(غررالحکم،ح۳۴۴۰)
حدیث (۱۶۶) رسول اکرم(ص) فرمودند:

اَفضَلُ الإِیمانِ اَن تَعلَمَ اَنَّ اللهَ مَعَکَ حَیثُ ما کُنتَ؛

برترین ایمان آن است که معتقد باشی هر کجا هستی خداوند با توست.

(کنزالعمال،ج۱،ح۶۶)
حدیث (۱۶۷) امام صادق(ع) فرمودند:

تَزاوَروا وَ تَلاقُوا وَ تَذاکرُوا وَ احیَوا اَمرَنا؛

به زیارت و دیدار یکدیگر بروید، با هم به سخن و مذاکره بنشینید و امر ما را (کنایه از حکومت و رهبرى) زنده کنید.

(بحارالانوار،ج۷۱،ص۳۵۲)
حدیث (۱۶۸) امام صادق(ع) فرمودند:

ما من رَجُلٍ تَکبّرَ أَو تَجبَّرَ الّا لذلَّةٍ یَجدُها فی نََفسِهِ؛

هیچ مردی نیست که تکبر بورزد یا خود را بزرگ بشمارد مگر بخاطر ذلتی که در نفس خود می یابد.

(جهادالنفس، ح۵۸۵)
حدیث (۱۶۹) امام صادق(ع) فرمودند:

مَن ماتَ و لَم یعرف امام زمانِهِ ماتَ میتةً جاهِلیةً؛

هرکس بمیرد و امام زمانش را نشناسد به مرگ جاهلیت مرده است.

(کافی،ج۱،ص۳۷۱)
حدیث (۱۷۰) امام صادق(ع) فرمودند:

الغَیبَةُ اَن تَقولَ فِى اَخیکَ ما سَتَرَهُ اللهُ عَلَیهِ؛

غیبت آن است که درباره برادرت چیزى بگویى که خداوند آن را پنهان کرده است.

(میزان الحکمه،ح۱۵۵۱۰)
حدیث (۱۷۱) رسول اکرم(ص) فرمودند:

مَن صاحَبَ الناسَ بالَّذى یُحِبُّ اَن یُصاحِبُوهُ کانَ عَدلاً؛

هر که با مردم چنان رفتار کند که دوست دارد آنها با او آنگونه رفتار کنند، عادل است.

(کنزالفوائد،ج۱ص۱۶۲)
حدیث (۱۷۲) امام حسین(ع) فرمودند:

لا تَقُولُوا باَلسِنَتِکُم ما یَنقُصُ عَن قَدرِکم؛

چیزى را بر زبان نیاورید که از ارزش شما بکاهد.

(جلاءالعیون،ج۲ص۲۰۵)
حدیث (۱۷۳) امام علی(ع) فرمودند:

خالِطوُا النّاسَ مُحالِطَةً اِن مِتُّم مَعُها بَکَوا عَلَیکُم وَ اِن عِشتُم حَنُّوا اِلَیکُم؛

با مردم چنان معاشرت کنید که اگر فوت نمودید بر شما بگریند و اگر زنده ماندید به شما مهربانی ورزند.

(نهج البلاغه،قصارالحکم۱۰)
حدیث (۱۷۴) امام موسی کاظم(ع) فرمودند:

من ولههُ الفقرُ ابطرهُ الغن؛

آن که نَدارى حیرانش کند، توانگرى سرمستش مى سازد.

(بحارالانوار،ج۷۴ص۱۹۸)
حدیث (۱۷۴) امام موسی صادق(ع) فرمودند:

من راى اخاه على امر یکرهه فلم یرده عنه – و هو یقدر علیه – فقد خانه؛

هر که برادرش را در کارى ناپسند ببیند و بتواند او را از آن باز دارد و چنین نکند، به او خیانت کرده است.

(الامالى صدوق،ص۳۴۳)
حدیث (۱۷۶) امام صادق(ع) فرمودند:

لایصیر العبد عبداً خالصاًللّه حتى یصیر المدح و الذم عنده سواء؛

آدمى بنده خالص خدا نمى شود تا آنگاه که ستایش و نکوهش نزد او یکسان شود.

(بحارالانوار،ج۷۳ص۲۹۴)
حدیث (۱۷۷) امام علی(ع) فرمودند:

لاتَصحَب المائِق فَاِنَّهُ یُزَیِّنُ لَکَ فِعلَه وَ یَوَدُّ اَن تَکُونَ مِثلَه؛

همنشین بی خرد مباش که او کار (نابخردانه) خود را برای تو آراید و دوست دارد تو را چون خود نماید.

(قصارالحکم،۲۹۳)
حدیث (۱۷۸) امام صادق(ع) فرمودند:

انَّ أبغَضَ خلقِ اللهِ عبدٌ أتقی الناسُ لسانَهُ؛

همانا نفرت انگیزترین مخلوق خدا بنده ای است که مردم از شرّ زبان او پرهیز می کنند.

(جهاد النفس،ح۶۷۲)
حدیث (۱۷۹) امام رضا(ع) فرمودند:

لَیسَ مِنّا مَن تَرَکَ دُنیاهُ لِدِینِه وَ دینَهُ لِدُنیاه؛

از ما نیست آن که دنیاى خود را براى دینش و دین خود را براى دنیایش ترک گوید.

(بحارالانوار،ج۷۸،ص۳۴۶)
حدیث (۱۸۰)پیامبر اکرم(ص) فرمودند:

اَعظَمُ الناسِ قَدراً مَن تَرَکَ مالاً یَعنِیه؛

ارجمندترین مردم کسى است که آن چه را که برایش سودى ندارد رها کند.

(الامالى،صدوق،ص۷۳)
حدیث (۱۸۱)امام علی(ع) فرمودند:

خالِطوُا النّاسَ مُحالِطَةً اِن مِتُّم مَعُها بَکَوا عَلَیکُم وَ اِن عِشتُم حَنُّوا اِلَیکُم؛

با مردم چنان معاشرت کنید که اگر فوت نمودید بر شما بگریند و اگر زنده ماندید به شما مهربانی ورزند.

(نهج البلاغه،قصارالحکم۱۰)
حدیث (۱۸۲)امام باقر(ع) فرمودند:

مَن کَفَّ غَضَبَهُ عن النّاس کَفَّ اللهُ عنهُ عَذابَ یومَ القِیامة؛

کسی که خشمش را از مردمان باز دارد خداوند نیز در روز قیامت عذابش را از او باز می دارد.

(جهادالنفس،ح۵۳۲)
حدیث (۱۸۳)پیامبر اکرم(ص) فرمودند:

فاطِمَهُ بِضعَهٌ مِنّی فَمَن آذاهـا فَـقَـد آذانی وَ مَن اَحَبَّـها فَـقَـد اَحَبَّنِی؛

فاطمه پاره وجود من است، هر که او را بیازارد مرا آزار داده و هر که او را خوشحال کند مرا خوشحال کرده است.

(بحارالانوار،ج۴۳ص۲۹)
حدیث (۱۸۴)پیامبر اکرم(ص) فرمودند:

من عَبَد الله حق عبادته آتاه الله فوق امانیه و کفایته؛

هر که خدا را، آنگونه که سزاوار اوست، بندگى کند، خداوند بیش از آرزوها و کفایتش به او عطا مى کند.

(بحارالانوار،ج۷۱ص۱۸۳)
حدیث (۱۸۵)امام باقر(ع) فرمودند:

من عَبَد الله حق عبادته آتاه الله فوق امانیه و کفایته؛

هر که خدا را، آنگونه که سزاوار اوست، بندگى کند، خداوند بیش ازآرزوها و کفایتش به او عطا مى کند.

(بحارالانوار،ج۷۱ص۱۸۳)
حدیث (۱۸۶)پیامبر اکرم(ص) فرمودند:

الجَلیسُ الصالِحُ خَیرٌ مِن الوَحدَةِ وَ الوَحدَةُ خَیرٌ مِن جَلِیسِ السُّوء؛

همنشین خوب بهتر از تنهایى است و تنهایى بهتر از همنشین بد.

(الامالى طوسى،ص۵۳۶)
حدیث(۱۸۷)حضرت زهرا (س) فرمودند:

فَجَعلَ اللهُ الایمانَ تَطهیراً لَکم مِنَ الشِّرکِ ، وَ الصَّلاةَ تَنزیهاً لَکم عَن الکِبرِ؛

خدای تعالی ایمان را برای پاکیزگی از شرک قرار داد ، و نماز را برای دوری از تکبر و خودخواهی.

(احتجاج طبرسی،ج۱،ص۲۵۸)
حدیث(۱۸۸)امام محمدباقر(ع) فرمودند:

اِنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ یُحِبُّ المُداعِبَ فی الجَماعَهِ بِلا رَفَث؛

خداوند عزوجل کسی را که در میان جمع ، بدون ناسزاگویی شوخی کند، دوست دارد .

(کافی،ج۲،ص۶۶۳)
حدیث(۱۸۹)امام جعفر صادق(ع) فرمودند:

مَـن سَـرَّتـهُ حَسَـنَـتُـهُ وَ سَـاءَتـهُ سَیِِّـئَـتُـهُ فَـهُـوَ مُـؤمِـنًٌ؛

کسی که نیکو کاری اش او را شادمان کند و بدی اش وی را بد حال گرداند چنین کسی مومن است.

(جهادالنفس،ح۷۶۵)
حدیث(۱۹۰) پیامبراکرم (ص) فرمودند:

لَئِن یَهدِی اللهُ بِکَ رَجُلاً واحِداً خَیرٌ لَکَ مِنَ الدُّنیا وَ ما فِیها؛

اگر خداوند بوسیله تو یک نفر را هدایت کند برای تو بهتر است از دنیا و هر آنچه در آن است.

(بحارالانوار،ج۲ص۲)
حدیث(۱۹۱) امام علی (ع) فرمودند:

مِنَ الخُرقِ المعاجَلَةُ قَبلَ الإمکانِ و الاَناةٌ بعدَ الفُرصةِ؛

شتاب کردن در کاری پیش از بدست آوردن توانایی و سستی کردن بعد از به دست آوردن فرصت از نادانی است.

(جهادالنفس،ح۸۲۹)
حدیث(۱۹۲) امام علی(ع) فرمودند:

مَن حاسَبَ نفسَهُ وَقَفَ علی عُیُوبِهِ؛

هر کس به حساب نفس خود رسیدگی کند به عیبهایش آگاه شود.

(شرح غررالحکم،ج۵،ص۲۹۹)
حدیث(۱۹۳) امام جواد(ع) فرمودند:

غِنَى المُومِنِ غِناهُ عَنِ النّاسِ؛

توانگرى مومن در بى نیازى از مردم است.

(بحارالانوار،ج۷۸ص۳۶۴)
حدیث(۱۹۴)امام علی(ع) فرمودند:

مَن لَم یُنجهِ الصَّبرُ أهلَکَهُ الجَزَعُ؛

کسی که صبر وی را نجات نبخشد، جزع و بی تابی وی را از پای در می آورد.

(جهادالنفس،ح۲۵۲)
حدیث(۱۹۵)حضرت فاطمه (س) فرمودند:

اَزهَدُ الناسِ مَن تَرَکَ الحَرام ، اَشَدُّ الناسِ اِجتهاداً مَن تَرکَ الذُّنوب؛

زاهد ترین مردم کسی است که حرام را وانهد، کوشاترین مردم تارک گناهان است.

(تحف العقول،ص۵۱۹)
حدیث(۱۹۶)حضرت فاطمه (س) فرمودند:
خِیارُکم اَلیَنُکُم مَناکِبَهً وَ اَکرَمُهُم لِنِسائِهم؛

بهترین شما کسانى اند که با مردم نرم ترند و زنان خویش را بیشتر گرامى مى دارند.

(دلائل الامامه،ص۷۶)
حدیث(۱۹۷) امام صادق (ع) فرمودند:

اِیّاکُم وَ النَّظرَة فَانَّها تَزرَع فی القَلبِ الشَهوَة وَ کَفى بِها لِصاحِبِها فِتنَة؛

از نگاه [ناپاک] بپرهیزید که چنین نگاهى تخم شهوت را در دل مى‌کارد و ‏همین براى فتنه‌ى صاحب آن دل بس است.

(تحف ‏العقول صفحه ۳۰۵)
حدیث(۱۹۸) امام جواد (ع) فرمودند:

مَن لَم یعرف المَواردَ اَعیتُهُ المَصادِرُ؛

کسى که راه ورود به کارى را نشناسد، راه برون شدن از آن درمانده اش مى کند.

(بحارالانوار،ج۶۸ص۳۴۱)
حدیث(۱۹۹) امام رضا (ع) فرمودند:

لاتَنظُرُوا إلی کَثرَةِ صَلاتِهم وَ صَومِهم وَ کَثرَةِ الحَجِّ وَ المَعرُوف وَ طَنَطنُتِهم بِاللَّیل وَ لکِن انظُرُوا إلی صِدقِ الحَدیثِ وَ أداءِ الأمانَةِ؛

به بسیاری نماز و روزه و زیادی حجّ و احسان و زمزمه‌شان در شب منگرید بلکه به راستی سخن و امانت داریشان بنگرید.

(عیون اخبار الرضا۲،ص۵۱)
حدیث (۲۰۰) امام باقر (ع) فرمودند:

جَاهِد هَوَاکَ کَمَا تُجَاهِدُ عَدُوَّک؛

با هوای نفسانی خود مبارزه کن همانگونه که با دشمنت مبارزه می کنی.

حدیث(۲۰۱) امام موسی کاظم(ع) فرمودند:

مَنِ استَوى‏ یوماهُ فَهُوَ مَغبُونٌ
هر کسى که دو روزش مساوى باشد (و روز بعد بهتر از روز قبل نباشد) مغبون است.

(بحار الأنوار،ج ۷۸،ص۳۲۶،ح۵)
حدیث(۲۰۲) امام جواد(ع) فرمودند:

عِزُّ المُؤمِنِ غِناهُ عَنِ النَّاسِ.
عزّت مؤمن در بى‏نیازى او از مردم است.

(بحارالأنوار،ج۷۵،ص ۱۰۹،ح‏۱۲)
حدیث(۲۰۳) امام صادق(ع) فرمودند:

کُونُو دُعاةً للنّاسِ بِغَیر اَلسِنَتِکُم لِیَرُوا منکُم الوَرَع و الاِجتهادَ و الصَّلاة و الخیر فَانَّ ذلکَ داعیةٌ
مردم را با غیر زبانتان بخوانید تا از شما پارسایی و کوشش و نماز و خوبی را ببینند زیرا این امور آنان را به سوی حق فرا می خواند

(جهادالنفس،ح‏۱۹۵)
حدیث(۲۰۴) امام علی(ع) فرمودند:

لا یکون الصدیق صدیقا حتى یحفظ اخاه فى ثلاث:فى نکبته و غیبته و وفاته.
دوست اگر در سه مورد دوستش را حمایت نکند دوست نیست:در شدت و گرفتارى او ، در غیبت وى و پس از مرگش

(نهج البلاغه)
حدیث(۲۰۵) امام علی(ع) فرمودند:

عَلیکم بِالدِرایات لا بالرّوایات
برشما باد به فهمیدن، نه نقل کردن

(میزان الحکمه،ح ۳۳۵۵)
حدیث(۲۰۶) پیامبراکرم (ص) فرمودند:

اِذا رَاَیتُم الرَّجُل لایُبالی ما قال و لا ما قِیلَ لَهُ فَهُوَ شِرکُ الشَّیطان
هرگاه دیدید که مردی باکی ندارد که چه می گوید و چه درباره اش گفته می شود،چنین کسی شریک شیطان است

(جهادالنفس،ح۶۸۷)
حدیث(۲۰۷) امام رضا(ع) فرمودند:

أحسن الناس إیماناً أحسنهم خلقاً و ألطفهم باَهله، و اَنا اَلطفکم باَهلى
نیکوترین مردم از نظر ایمان، خوش خلق‌ترین و با لطفترین آنها نسبت به اهل خویش است

(عیون اخبار الرضا۲، ۳۸)
حدیث(۲۰۸) امام علی(ع) فرمودند:

الغنى الاکبر الیأس عما فى ایدى الناس
بى اعتنائى و امید نداشتن بدانچه در دست مردم است بزرگترین توانگرى است.

(نهج البلاغه)
حدیث(۲۱۰) امام صادق(ع) فرمودند:

عبدٍ مُومن الّا وَ فی قَلبهِ نُورانِ نورُ خیفَةٍ و نُورُ رَجاء
هیچ بنده مومنی نیست جز اینکه در قلب او دو نور وجود دارد: نور بیم و نور امید

(جهادالنفس،ح۱۰۴)
حدیث(۲۱۱) امام حسن عسکری(ع) فرمودند:

من لم یتّق وجوه الناس لم یتّق الله
آن که از مردم پروا نکند، از خدا نیز پروا نمى کند

(بحارالانوار،ج۷۱،ص۳۳۶)
حدیث(۲۱۲) امام رضا(ع) فرمودند:

ان الایمان افضل من الاسلام بدرجة, والتقـوى افضـل مـن الایمان بدرجة و لم یعط بنوآدم افضل من الیقین.
ایمان یک درجه بالاتر از اسلام است, و تقوا یک درجه بالاتر از ایمان است و به فـرزنـد آدم چیزى بـالاتـر از یقیـن داده نشده است.

(تحف العقول، ص۴۴۵)
حدیث(۲۱۳) امام جواد(ع) فرمودند:

الثقة بالله ثمن لکل غال و ُسلّم الى کل عال
اعتماد به خدا بهاى هر چیز گرانبها است و نردبانى به سوى هر بلندایى

(بحارالانوار،ج۵ص۱۴)
حدیث(۲۱۴) امام حسن(ع) فرمودند:

لایغش العاقل من استنصحه
خردمند به کسى که از او نصیحت مى خواهد، خیانت نمى کند.

(تحف العقول ص ۱۶۶)
حدیث(۲۱۵) امام صادق(ع) فرمودند:
مَن اَصلَحَ فیما بَینَهُ وَ بَینَ اللهِ اَصلَحَ اللهُ ما بَینَهُ و بَینَ النَّاسِ
کسی که بین خود و خدایش را اصلاح کند خداوند بین او و مردم را اصلاح می کند

(جهاد النفس ح ۳۵۵)
حدیث(۲۱۶) امام صادق(ع) فرمودند:
اصولُ الکُفرِ ثَلاثَهٌ الحِرصُ وَ الاِستِکبارُ وَ الحَسَدُ
ریشه های کفر سه چیز است:حرص و بزرگ منشی نمودن و حسد ورزیدن

(جهاد النفس ح ۵۵۰)
حدیث(۲۱۷) امام صادق(ع) فرمودند:
لَایَنفَعُ اجتِهادٌ لَا وَرَعَ فیه
کوششی که پارسایی در آن رعایت نشود سودی نخواهد داشت

(جهاد النفس ح ۱۸۷)
حدیث(۲۱۸) امام هادی(ع) فرمودند:

من کان علی بینة من ربه هانت علیه مصائب الدنیا و لو قرض و نشر
هر که بر طریق خداپرستی محکم و استوار باشد ، مصائب دنیا بر وی سبک آید ، گر چه تکه تکه شود .

(تحف العقول ، ص ۵۱۱)
حدیث(۲۱۹) امام محمد باقر(ع) فرمودند:

خذوا الکلمه الطیبه ممن قالها و ان لم یعمل بها
سخن نیک را از هر کسی ، هر چند به آن عمل نکند ، فرا گیرید .

(بحارالانوار ، دار احیاء التراث العربی ، ج ۷۵ ، ص ۱۷۰)
حدیث(۲۲۰) امام جواد(ع) فرمودند:

ثلاث من کن فیه لم یندم : ترک العجلة ، و المشورة ، و التوکل علی الله عند العزم
سه چیز است که هر کس آن را مراعات کند ، پشمیان نگردد : ۱ – اجتناب از عجله ، ۲ – مشورت کردن ، ۳ – و توکل بر خدا در هنگام تصمیم گیری .

(مسند الامام الجواد ، ص ۲۴۷)
حدیث(۲۲۱) امام صادق(ع) فرمودند:

آفَةُ الدِّینِ الحَسَدُ وَ العُجبُ وَ الفَخرُ
آفت دینداری حسد و خودبینی و فخر فروشی است.

(جهاد النفس ح ۵۴۵)
حدیث(۲۲۲) امام سجّاد (ع) فرمودند:

مَن عَمِلَ بما افتَرَضَ اللهُ عَلَیهِ فَهُوَ مِن خَیر النَّاس
کسی که به آنچه خداوند بر او واجب ساخته عمل کند از بهترین مردمان است.

(جهاد النفس ح ۲۳۷)
حدیث(۲۲۳) امام جواد(ع) فرمودند:

الإصرار علی الذنب أمن لمکر الله ” و لا یأمن مکر الله الا القوم الخاسرون ”
اصرار بر گناه آسودگی از مکر خداست ، ” و از مکر خدا آسوده نباشد جز مردمی زیانکار ” .

(تحف العقول ، ص ۴۸۰ )

حدیث(۲۲۴) امام صادق(ع) فرمودند:

أکمل الناس عقلا أحسنهم خلقا .
عاقل ترین مردم خوش خلق ترین آنهاست .

(اصول کافی ، ج ۱ ، ص ۲۷ )
حدیث(۲۲۵) امام صادق(ع) فرمودند:

لا یَدخُلُ الجَنَّهَ مَن فِی قَلبهِ مِثقالَ ذَرَّهٍ مِن کِبر
کسی که در قلبش به اندازه ذره ای کبر و خود بزرگ بینی باشد به بهشت وارد نمی شود.

(جهاد النفس ح ۵۶۹)
حدیث(۲۲۶) امام جواد (ع) فرمودند:
القصد الی الله تعالی بالقلوب أبلغ من إتعاب الجوارح بالأعمال
با دلها به سوی خداوند متعال آهنگ نمودن، رساتر از به زحمت انداختن اعضا با اعمال است.

(مسند الامام الجواد ، ص ۲۴۴)
حدیث(۲۲۷) امام صادق (ع) فرمودند:
إنَ اللهَ رَفیقٌ یُحِبُّ الرّفقَ و یُعینُ عَلَیهِ
با خداوند اهل مدارا است و مدارا را دوست دارد و (آدمی را) بر مدارا یاری می کند.

(جهاد النفس ح ۲۸۱)
حدیث(۲۲۸) امام موسی کاظم(ع) فرمودند:
قله المنطق حکم عظیم ، فعلیکم بالصمت فانه دعه حسنه و قله وزر و خفه من الذنوب
کم گویی ، حکمت بزرگی است ، بر شما باد به خموشی که آسایش نیکو و سبکباری و سبب تخفیف گناه است .

(بحاالانوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۲۱ )
حدیث(۲۲۹) پیامبراکرم (ص) فرمودند:
احب الاعمال الی الله الصلاة لوقتها ثم بر الوالدین ثم الجهاد فی سبیل الله .
بهترین کارها در نزد خدا نماز به وقت است ، آنگاه نیکی به پدر و مادر ، آنگاه جنگ در راه خدا .

(کنز العمال ، ج ۷ ، ص ۲۸۵ ، ح ۱۸۸۹۷ )
حدیث(۲۳۰) امام حسین فرمودند:

لا یأمن یوم القیامة إلا من خاف الله فی الدنیا.
هیچ کس روز قیامت در امان نیست ، مگر آن که در دنیا خدا ترس باشد.

(بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۱۹۲ )
حدیث(۲۳۱) امام صادق فرمودند:
مَن کَفَّ غَضَبَهُ سَتَرَ اللهُ عَورَتَهُ .
کسی که جلوی خشمش را بگیرد خداوند نقصها و کاستی های او را می پوشاند

(جهاد النفس ح ۵۲۸)
حدیث(۲۳۲) امام صادق (ع) فرمودند:
إنَّ المُومِنَ یَغبطُ وَ لا یَحسُدُ وَ المُنافِقُ یَحسُدُ وَ لا یَغبطُ.
همانا مومن غبطه می خورد ولی حسد نمی ورزد و منافق حسد می ورزد ولی غبطه نمی خورد .

(جهاد النفس ح ۵۴۷)
حدیث(۲۳۳) امام صادق (ع) فرمودند:
قالَ رَجُلٌ لِلنَّبی (ص):یا رَسُولَ اللهِ عَلِّمنی. فَقالَ : إذهَب فَلا تَغضَب .
مردی به پیامبر اکرم(ص) عرض کرد:ای رسول خدا چیزی به من بیاموز، حضرت فرمود: برو و خشمگین مشو..

(جهاد النفس ح ۵۲۴)
حدیث(۲۳۴) امام باقر (ع) فرمودند:

کَفَی بالنَّدَم تَوبَهً.
پشیمانی از گناه برای توبه کافی است

(جهاد النفس ح ۷۷۰)
حدیث(۲۳۵) امام حسین (ع) فرمودند:

لا یکمل العقل إلا باتباع الحق .
عقل کامل نمی شود مگر با پیروی از حق .

(بحار الانوار، ج ۷۸، ص ۱۲۷ )
حدیث(۲۳۶) امام باقر (ع) فرمودند:

من حسنت نیته ، زید فی رزقه
هر که خوش نیت باشد ، روزی اش افزایش می یابد .

(بحارالانوار ، دار احیاء التراث العربی ، ج ۷۵ ، ص ۱۷۵)
حدیث(۲۳۷) امام هادی(ع) فرمودند:

التواضع أن تعطی الناس ما تحب أن تعطاه
فروتنی در آن است که با مردم چنان کنی که دوست داری با تو چنان باشند .

(المحجة البیضاء ، ج ۵ ، ص ۲۲۵ )
حدیث(۲۳۸) امام هادی(ع) فرمودند:

العقوق یعقب القلة و یؤدی الی الذلة
نارضایتی پدر و مادر ، کم توانی را به دنبال دارد و آدمی را به ذلت می کشاند .

(مسند الامام الهادی ، ص ۳۰۳ )
حدیث(۲۳۹) امام صادق (ع) فرمودند:

سِتَّهٌ لَا تَکوُنُ فِی المُؤمِن العُشرُ وَ النَّکَدُ وَ اللَّجَاجَه وَ الکَذِبُ وَ الحَسَدُ وَ البَغیُ.
شش چیز در مورد مومن وجود ندارد : دشواری(بدخویی) و کم خیری و لجاجت و سرسختی و دروغگویی و حسد ورزیدن و ستم کردن.

(جهاد النفس ح ۴۹۶)
حدیث(۲۴۰) امیر المؤمنین (ع) فرمودند:

أکبَرُ العَیب أن تَعیبَ مَا فِیکَ مِثلُهُ
بزرگترین عیب آن است که آنچه را که مانند آن در خودِ توست عیب بشمری.

(جهاد النفس ح ۳۳۶)
حدیث(۲۴۱) امام صادق (ع) فرمودند:

مَن تَعَصَّبَ أو تُعُصِّبَ لَهُ فَقَد خَلَعَ ربقَهَ الإیمانَ مِن عُنُقِهِ.
کسی که از چیزی ترفداری مصرّانه و نابجا کند یا اینکه از جانب دیگران به نفع او طرفداری نابجا شود ( و او خشنود باشد ) محققاً که ریسمان ایمان را از گردن خویش باز کرده است

(جهاد النفس ح ۵۵۸)
حدیث(۲۴۲) رسول اکرم (ص) فرمودند:

مَا قَلَّ وَ کَفَی خَیرٌ مِمّا کَثُرَ وَ ألهَی
آنچه اندک باشد و کفایت کند، از آنچه که فراوان باشد و [آدمی را به خود] مشغول سازد بهتر است

(جهاد النفس ح ۶۳۱)
حدیث(۲۴۳) امام جواد (ع) فرمودند:

ثَلاثَ مَن کن فیهِ لَم یندَم: تَرک العَجلَة وَ المَشوِرَة وَ التَوَکلِ عَلی اللهِ عِندَ العِزَم
سه چیز است که هر کس آن را مراعات کند، پشمیان نگردد: ۱٫ اجتناب از عجله ۲٫ مشورت کردن ۳٫ توکل بر خدا در هنگام تصمیم گیری

(مسندالامام الجواد ص ۲۴۷)
حدیث(۲۴۴) رسول اکرم (ص) فرمودند:

اتقوا فراسة المؤمن فَإنه ینظر بنور الله

از فراست مؤمن بترسید که چیزها را با نور خدا می نگرد.

(سنن ترمذی، کتاب تفسیر القرآن، ح ۳۰۵۲)
حدیث(۲۴۵) امام حسن عسکری (ع) فرمودند:

بسم الله الرحمن الرحیم أقرب الی اسم الله الأعظم من سواد العین الی بیاضها
نسبت بسم الله الرحمن الرحیم به اسم اعظم خدا ، از سیاهی چشم به سفیدیش نزدیکتر است .

(تحف العقول – ص ۵۱۷)
حدیث(۲۴۶) رسول اکرم (ص) فرمودند:

آفَهُ الحَسَب الاِفتِخَارُ وَ العُجبُ.
آفت شرافت و بزرگی ، به خود نازیدن و خود بزرگ بینی است

(جهاد النفس ح ۷۰۹)
حدیث(۲۴۷) امام محمد باقر (ع) فرمودند:

اعرف الموده فی قلب اخیک بما له فی قلبک
دوستی قلبی برادرت را از اندازه دوستی قلبی خودت نسبت به او بفهم.

(تحف العقول ، ص ۳۰۴)
حدیث(۲۴۸) امیر المؤمنین(ع) فرمودند:

کُلَ مُقتَصَر عَلَیهِ کاف.
هر مقداری که بتوان بر آن اکتفا نمود کافی است

(جهاد النفس ح ۶۳۵)

حدیث(۲۴۹) امام هادی (ع) به کسی که در ستایش از ایشان افراط کرده بود فرمودند:

أقبل علی شأنک، فإن کثرة الملق یهجم علی الظنة، و اذا حللت من أخیک فی محل الثقة فاعدل عن الملق الی حسن النیة.
از این کار خودداری کن که تملق بسیار، بدگمانی به بار آورد و اگر برادر مؤمنت مورد اعتماد تو واقع شد، از تملق او دست بردار و حسن نیت نشان ده.

(مسند الامام الهادی، ص ۳۰۲)
حدیث(۲۵۰) حضرت رسول اکرم (ع) فرمودند:

اذا أرادَ الله بِعَبد خَیراً فقهه فی الدین وَ زَهده فی الدُنیا وبَصره عُیوبه
وقتی خداوند برای بنده ای نیکی خواهد ، وی را در کار دین دانا و به دنیا بی اعتنا سازد و عیوب وی را بدو بنمایاند .

(کنز الاعمال، جلد ۱۰، صفحه ۱۳۷)
حدیث(۲۵۱) امام موسی کاظم (ع) فرمودند:

التودد الی الناس نصف العقل
مهرورزی و دوستی با مردم، نصف عقل است.

(تحف العقول، ص ۴۲۵)
حدیث(۲۵۲) رسول اکرم (ص) فرمودند:

ان احب عباد الله الی الله أنصحهم لعباده.
ی بندگان خدا بنزد وی کسی است که با بندگان او دلسوزتر و مهربانتر باشد.

(نهج الفصاحه ، ص ۱۱۵)
حدیث(۲۵۳) امام موسی کاظم (ع) فرمودند:

فطرک اخاک الصائم خیر من صیامک.
افطارى دادن به برادر روزه دارت از گرفتن روزه بهتر است.

(الکافى، ج ۴ ص ۶۸، ح ۲)
حدیث(۲۵۴) رسول اکرم (ص) فرمودند:

ان اعجل الطاعة ثوابا صلة الرحم.
ثواب نیکی با خویشاوندان را از همه کارهای نیک زودتر میدهند.

(الکافى، ج ۴ ص ۶۸، ح ۲)
حدیث(۲۵۵) امام محمد باقر (ع) فرمودند:

ما شیب شی ء بشی ء احسن من حلم بعلم

چیزی با چیزی نیامیخته است که بهتر از حلم با علم باشد.

(بحارالانوار ، دار احیاء التراث العربی ، ج ۷۵ ، ص ۱۷۲ )
حدیث(۲۵۶) حضرت زهرا (س) فرمودند:

من أصعد إلی الله خالص عبادته، أهبط الله عزوجل إلیه أفضل مصلحته.
پاداش خوشرویی در برابر مؤمن بهشت است و خوشرویی با دشمن ستیزه جو، انسان را از عذاب آتش باز می دارد.

(بحار الانوار ، ج ۷۵ ، ص ۴۰۱)
حدیث(۲۵۷) امام محمد باقر (ع) فرمودند:

ان الله عزوجل یحب المداعب فی الجماعه بلا رفث

خداوند عزوجل کسی را که در میان جمع ، بدون ناسزاگویی شوخی کند ، دوست دارد .

(کافی ، ج ۲ ، ص ۶۶۳)
حدیث(۲۵۸) رسول اکرم (ص) فرمودند:

ان الله تعالی یحب السهل الطلیق .
خداوند شخص آسانگیر نرمخو را دوست دارد .

(کنز العمال ، ج ۳ ، ص ۳)
حدیث(۲۵۹) امام رضا (ع) فرمودند:

انما امروا بالصوم لکى یعرفوا الم الجوع و العطش فیستد لوا على فقر الاخر.
مردم به انجام روزه امر شده‏اند تا درد گرسنگى و تشنگى را بفهمند و به واسطه آن فقر و بیچارگى آخرت را بیابند.
حدیث(۲۶۰) امام حسن (ع) فرمودند:

ان لکل صائم عند فطوره دعوة مستجابة فاذا کان اول لقمة فقل : بسم الله اللهم یاواسع المغفرة اغفر لی
هر روزه داری هنگام افطار یک دعای اجابت شده دارد . پس در اولین لقمه افطار بگو: به نام خدا ، ای خدایی که آمرزش تو فراگیر و وسیع است ، مرا ببخش

(اقبال الاعمال ، ص ۱۱۶)
حدیث(۲۶۱) امام علی (ع) فرمودند:

طوبی لمن ذکر المعاد ، و عمل للحساب ، وقنع بالکفاف ، و رضی عن الله

خوشا به حال کسیکه بیاد معاد باشد . و برای روز حساب عمل کند و بمقدار کفایت قناعت نماید . و از خدا راضی باشد.

(نهج البلاغه)
حدیث(۲۶۲) حضرت فاطمه (س) فرمودند:

جعل الله … الزکاة تزکیة للنفس و نماء فی الرزق ، و الصیام تثبیتا للاخلاص
خدای تعالی زکات را مایه پاکی جان و فزونی روزی ، و روزه را برای پابرجایی اخلاص قرار داد

(احتجاج طبرسی ، ایران ، انتشارات اسوه ، ج ۱)
حدیث(۲۶۳) حضرت علی (ع) فرمودند:

الحَذَر الحَذَر فَوالله لَقَد سَتَر ، حَتّی کَاّنَه قَد غَفَر
بترس [از خدا] بترس، به خدا سوگند آنقدر پرده پوشی کرده که گوئی آمرزیده است.

(نهج البلاغه)
حدیث(۲۶۴) حضرت رسول اکرم (ص) فرمودند:

احب الاعمال الی الله أدومها وان قل.
ی کارها در پیش خدا کاریست که دوام آن بیشتر است ، اگر چه اندک باشد .

(صحیح مسلم ، کتاب صلاة المسافرین و قصرها ، ح ۱۳۰۵)
حدیث(۲۶۵) امام حسین (ع) فرمودند:
یاک و ما تعتذر منه ، فإن المؤمن لا یسیء و لا یعتذر، و المنافق کل یوم یسیء و یعتذر
حذر کن از مواردی که باید عذرخواهی کنی ، زیرا مؤمن نه کار زشتی انجام می دهد و نه به عذرخواهی می پردازد، اما منافق همه روزه بدی می کند، و به عذرخواهی می پردازد.

( بحار الانوار، ج ۷۸، ص۱۲۰ )
حدیث(۲۶۶) حضرت زهرا (س) فرمودند:

ما یصنع الصائم بصیامه اذا لم یصن لسانه و سمعه و بصره و جوارحه.
روزه‏ دارى که زبان و گوش و چشم و جوارح خود را حفظ نکرده، روزه ‏اش به چه کارش خواهد آمد.

(بحار الانوار، ج ۹۳ ص ۲۹۵)
حدیث(۲۶۷) حضرت زهرا (س) فرمودند:

جعل الله … اجتناب القذف حجابا عن اللعنة ، و ترک السرقة إیجابا للعفة
خدای تعالی پرهیز از افترا و دشنام را برای دور شدن از لعنت واجب فرمود و دزدی را منع کرد تا راه عفت پویند .

(احتجاج طبرسی ، ایران ، انتشارات اسوه ، ج ۱)
حدیث(۲۶۹) امام محمد باقر (ع) فرمودند:

من حسنت نیته ، زید فی رزقه

هر که خوش نیت باشد ، روزی اش افزایش می یابد .

(بحارالانوار ، دار احیاء التراث العربی ، ج ۷۵ ، ص ۱۷۵)
حدیث(۲۷۰) حضرت مهدی (عج) فرمودند:
ان استرشدت أرشدت ، و ان طلبت وجدت
اگر خواستار رشد و کمال معنوی باشی هدایت می شوی ، و اگر طلب کنی می یابی .

(بحارالأنوار ، ج ۵۱ ، ص ۳۳۹)
حدیث(۲۷۱) حضرت مهدی (عج) فرمودند:
ما ارغم انف الشیطان بشی ء مثل الصلاة فصلها و ارغم انف الشیطان

هیچ چیز مثل نماز بینی شیطان را به خاک نمی مالد و او را خوار نمی کند، پس نماز بخوان و بینی شیطان را به خاک بمال.

( بحار الانوار، ج ,۵۳ ص ۱۸۲ )
حدیث(۲۷۲) امام علی (ع) فرمودند:
لیس من العدل القضاء علی الثقه بالظن
داوری در حق افراد مورد اطمینان با تکیه بر گمان از عدالت دور است.

( نهج البلاغه )
حدیث(۲۷۳) امام علی (ع) فرمودند:
لَا شَفیعَ اَنجَحُ مِنَ التَّوبَه
هیچ شفاعت کننده ای پیروزمندتر از توبه نیست.

( جهاد النفس، ح ۴۶۰ )
حدیث(۲۷۴) امام حسن عسگری (ع) فرمودند:
بئس العبد عبد یکون ذا وجهین و ذا لسانین، یطری أخاه شاهدا، و یأکله غائبا، إن أعطی حسده، و إن ابتلی خانه
چه بد است آن بنده خدا که دورو و دو زبان است. در حضور برادرش او را می ستاید و در غیاب او بدگوئیش می کند. اگر عطایی به برادرش رسد حسد برد، و اگر گرفتار گردد او را وانهد.

(تحف العقول ، ص ۵۱۸)
حدیث(۲۷۵) حضرت رسول اکرم (ص) فرمودند:

اِذا أرادَت أَمراً فَعَلَیک بــِالتَؤُدَة حَتّی یریک اللهُ مِنهُ المَخرج.
وقتی خواستی کاری را انجام دهی، تأمل کن تا خدا راه آن را به تو نشان دهد.

(کنز العمال ، ج ۳ ، ص ۹۹ ، ح ۵۶۷۷)
حدیث(۲۷۶) امام محمد باقر (ع) فرمودند:
اَوشَک دَعوَهُ و اَسرَعُ اِجابَه دُعاءَ المَرءِ لِاَخیهِ بِظَهرِ الغَیبِ
دعای انسان پشت سر برادر دینی اش ، نزدیکترین و سریعترین دعا به اجابت است .

(کافی ، ج ۲ ، ص ۵۰۷)
حدیث(۲۷۷) امام سجّاد (ع) فرمودند:

مَن عَمِلَ بما افتَرَضَ اللهُ عَلَیهِ فَهُوَ مِن اَعبَدِ النَّاس
کسی که به آنچه که خداوند بر او واجب ساخته عمل کند، از عابد ترین مردمان است

(جهاد النفس، ح ۲۴۳)
حدیث(۲۷۸) امام صادق (ع) فرمودند:

لا ینبَغی لِلمُؤمِنِ أن یجلِسَ مَجلِساً یعصَی اللهُ فیهِ وَ لا یقدِرُ عَلیَ تَغییرِهِ.
سزاوار نیست مؤمن در مجلسی بنشیند که در آن معصیت خدا می‌شود و او نمی‌تواند آن وضع را تغییر دهد.

(بحارالأنوار، ج۷۱، ص۱۹۹)
حدیث(۲۷۹) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

الرَّفقُ یُمنٌ وَ الخُرقُ شُؤمٌ.
مدارا نمودن مایه ی برکت و درشتی کردن مایه ی شومی است.

(جهاد النفس، ح ۲۶۹)
حدیث(۲۸۰) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

اَجرأکم عَلی قَسَمُ الجِّدَ اَجرأکم عَلی النّار.
هر کس از شما در خوردن قسم جدی تر است به جهنم نزدیکتر است.

(کنز العمال ، ج ۱۱ ، ص ۷ ، ح ۳۰۳۹۰)
حدیث(۲۸۱) امام علی (ع) فرمودند:

الظَفَرَ بالحَزمِ ، وَ الحَزمِ بِاجالَه الرَایَ، وَ الرَای بتَحصینِ الاَسرارِ

پیروزی در پرتو تدبیر و احتیاط است و تدبیر و احتیاط به تفکر است و تفکر صحیح به نگهداری اسرار است.

(نهج البلاغه)
حدیث(۲۸۲) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

اِنَّ أحَبَّ الأعمالُ اِلَی الله (عَزَّوَجَلَّ) اَلصلاةُ وَ البـِرُ وَ الجَهاد.
همانا، ی اعمال در نزد خداوند عزوجل، نماز، نیکی کردن و جهاد در راه خداست.

(وسائل الشیعه، ج ۳، ص ۲۷)
حدیث(۲۸۳) امام محمد باقر (ع) فرمودند:

مَا حَسَنَةُ الدُّنیا إلّا صِلَةُ الإخوانِ وَالمَعارِفِ.
خوبی دنیا جز در پیوند با برادران و آشنایان نیست.

(بحار الأنوار، ج ۴۶، ص۲۹۱)
حدیث(۲۸۴) امام صادق (ع) فرمودند:

إنَّ سُوءَ الخُلُق لِیُفسِدَ الایمانَ کَما یُفسِدُ الخَلُّ العَسَلَ.
به راستی که بد اخلاقی ایمان را تباه می کند همچنانکه سرکه عسل را فاسد می کند .

(جهاد النفس، ح ۶۶۱)
حدیث(۲۸۵) امام صادق (ع) فرمودند:

اَفضَل العِبادَة العَفَافُ

برترین عبادت پاکدامنی است

(جهاد النفس، ح ۲۱۱)
حدیث(۲۸۶) امام صادق (ع) فرمودند:

ِانّ فِی السَّماءِ مَلَکَینِ مُوکَلَینِ باِلعِبادِ فَمَن تَواضَعَ للهِ رَفَعاه وَ مَن تَکّبَرَ وَضَعاهُ.

همانا در آشمان دو فرشته اند که بر بندگان گمارده شده اند پس هر که برای خدا فرتنی کند بالایش می برند و هر که تکبر ورزد فرودش آورند.

(جهاد النفس، ح ۲۸۵)
حدیث(۲۸۷) امام صادق (ع) فرمودند:

ِالبذاء من الجفاء و الجفاء فی النار
زشت گفتاری ناشی از ستمکاری و ستمکاری در آتش است

(جهاد النفس، ح ۶۸۹)
حدیث(۲۸۸) امام علی (ع) فرمودند:

إن‎‏َّ هذِِهِ القُلوبَ تَمَلُّ‏‏‎ُّ کما تَمَلُّ الأبدانُ فَابتَغوا لَها طَرائِفَ الحِکمِ.
دلها مانند بدنها خسته می‌شوند پس (برای رفع خستگی آنها) حکمتهای تازه بجویید.

(نهج البلاغة، حکمت۹۱)
حدیث(۲۸۹) امام علی (ع) فرمودند:

إنَّ المِسکین رَسولُ اللهِ، فَمَن مَنِعَهُ فَقَد مَنَع اللهُ ، و مَن أعطاءُ فَقَد اَعطی الله.
مستمند فرستاده خدا است . کسیکه از او دریغ دارد از خدا دریغ داشته و کسیکه به او عطا و بخشش کند بخدا عطا کرده.

(نهج البلاغة)
حدیث(۲۹۰) حضرت معصومه (س) فرمودند:

عَن فَاطِمَةُ بِنتَ مذوسَى بن ر جَعفَر (ع)… عَن فَاطِمَةَ بِنت ِرَسُول ِاللّهِ صَلَّى اللّه عَلَیه ِوَ آلِهِ وِ سَلَّمَ ، قَالَت: قَالَ رَسُولُ اللّه ِصَلَّى اللّه ِعَلَیه ِوَ آلِه ِوَ سَلَّمَ : «ألا مَن ماتَ عَلى حُبِّ آل ِمُحَمَّد ماتَ شَهِیداً.

فاطمه معصومه(س)، از دختر امام صادق (ع) روایتى نقل مى کند که سلسله سندش به حضرت فاطمه زهرا(س)مى رسد که آن حضرت مى فرماید: حضرت رسول اکرم (ص) فرمود: «آگاه باشید! هرکس با محبّت آل محمّد بمیرد شهید از دنیا رفته است.»

(عوالم العلوم، ج ٢١، ص ٣۵٣)
حدیث(۲۹۱) حضرت رسول اکرم (ص) فرمودند:

اَلا لا یمنَعنَ اَحَدُکم مَخَافَة النَّاس اَن یقُولُ الحَقَّ اِذا رَآه.
کسی که سخن حقی می داند نباید از بیم مردم از گفتن آن خودداری کند.

(مسند احمد، باقی مسند المکثرین، ح ۱۱۴۰۴)
حدیث(۲۹۲) امام رضا (ع) فرمودند:

اَحسِنِ الظَّنَّ بِالله فاِنَّ اللهَ عَزَّ وَ جَل یَقولُ : اَنَا عِندَ ظَنِّ عَبدی بِی فَلا یَظُنَّ بی الّا خَیراً.

گمان نیکو به خداوند داشته باش زیرا خداوند عز و جل می فرماید: من در نزد گمان بنده ام حاضرم پس بنده ام جز گمان خیر به من نداشته باش.

(جهاد با نفس، ح ۱۴۷)
حدیث(۲۹۳) حضرت رسول اکرم (ص) فرمودند:

اِنَّ أوسَطَ عَرَی الاَیمانُ أن تُحِبُّ فِی اللهِ وَ تَبغُضُ فِی اللهِ.
بالاترین دستاویزهای ایمان این است که کسی را برای خدا دوست داری و کسی را برای خدا دشمن داری.

(مسند احمد، مسند الکوفیین، ح ۱۷۷۹۳)
حدیث(۲۹۴) امام سجاد (ع) فرمودند:

رَأیتُ الخَیرَ کلَّهُ قَد اجتَمَعَ فی قَطعِ الطَّمَعِ عَمّا فی أیدی ‌النّاسِ.
همۀ خوبیها را در بریدن طمع از آنچه در دست مردم است دیدم.

(بحارالأنوار، ج۵۲، ص۲)
حدیث(۲۹۵) امام صادق (ع) فرمودند:

إنَّ سُوءَ الخُلُق لَیُفسِدُ العَمَلَ کَما یُفسِدُ الخَلُّ العَسَلَ

راستی که بداخلاقی عمل را تباه می کند همچنانکه سرکه عسل را فاسد می سازد.

(جهاد با نفس، ح ۶۵۹ )
حدیث(۲۹۶) امام صادق (ع) فرمودند:

قِیلَ لِاَمِیرالمُومِنینَ مَا الزُّهدُ فِی الدُّنیا؟ قَالَ : تَنَکّب حَرَامهَا.

از امیر المومنین پرسیده شد که : زهد در دنیا چیست؟ فرمود: اعراض و دوری کردن از حرام خدا.

(جهاد با نفس، ح ۶۲۱ )
حدیث(۲۹۷) حضرت رسول اکرم (ص) فرمودند:

یهرمُ اِبنَ آدَمُ وَ یشِبُ مَعَهُ اثنَتَانِ: الحِرصُ عَلَی المَالِ وَ الحِرصُ عَلَی العُمر.
آدمیزاد پیر می شود و دو چیز از او جوان می شود: حرص مال و حرص عمر.

(کنز العمال، ج ۳، ص ۴۹۰، ح ۷۵۵۷)
حدیث(۲۹۸) امام رضا (ع) فرمودند:

عَن اَبَائه عَن اَمیرالمومنینَ اَنه قالَ : تَعَطَّروا بِالاِستِغفارِ لَاتَفضَحَنَّکُم رَوائِحُ الذُّنوبِ.

از پدر بزرگوارش روایت فرمود که: امیرالمومنین فرموده اند : بوسیله ی استغفار خود را خوشبو کنید ، مبادا بوی بد گناهان شما را رسوا کند.

(جهاد با نفس، ح ۷۹۰)
حدیث(۲۹۹) امام رضا (ع) فرمودند:

التَّواضُعُ أن تُعطِیَ النّاسَ مَا تُحِبُّ أََََن تُعطاهُ.
تواضع آن است که آنچه را که دوست می داری مردم به تو عطا کنند، تو به مردم عطا کنی.

(جهاد با نفس، ح ۲۸۹)
حدیث(۳۰۰) حضرت رسول اکرم (ص) فرمودند:

إیاک وَ اللَّجاجَةَ فَإنَّ أوَّلَها جَهلٌ وَ آخِرَها نَدامَةٌ.
از لجاجت بپرهیز که آغاز آن نادانی و فرجامش پشیمانی است.
حدیث(۳۰۱) امام باقر (ع) فرمودند:

مَن قُسِمَ لَهُ الرَّفقُ قَسِمَ لَهُ الإیمانُی
کسی که برایش مدارا تقسیم شده ایمان برای وی تقسیم گردیدهی

(جهاد با نفس، ح ۲۷۲)
حدیث(۳۰۲) امام صادق (ع) فرمودند:

کانَ اَبی یَقولُ : اَنّه لَیسَ مَن عَبدَ مُومِن اِلّا وَ فِی قَلبِه نورانی نُورُ خیفَة و نُورُ رَجاءی لَو وُزِنَ هذا لَم یَزِد عَلی هذا وَ لَو وُزِنَ هذا لَو یَزِد عَلی هذای

پدرم می فرمود: هیچ بنده ی مومنی نیست جز اینکه در قلب او دو نور وجود دارد: نور بیم و نور امیدی به گونه ای که اگر این با ان و آن با این سنجیده شود هیچیک بر دیگری زیادتی نداردی

(جهاد با نفس، ح ۱۰۶)
حدیث(۳۰۳) حضرت رسول اکرم (ص) فرمودند:

اِنَّ هَذِهِ القُلُوب تَصدأ کما یصدَأ ُالحَدید اِذا أصابَهُ المَاءِی قیلَ: وَما جَلَاؤُها؟ قالَ رسولُ الله (ص): کثرَة ذِکرَ المَوتِ وَ تِلاوَةَ القُرآنِی
دل ها مانند آهن هنگام رسیدن آب به آن زنگ می زند، گفتند: صیقل آن چیست؟ آن حضرت فرمود: زیادی یاد مرگ و خواندن قرآنی

(کنز العمال، ج ۱۵، ص ۵۴۹، ح ۴۲۱۳۰)
حدیث(۳۰۴) امام صادق (ع) فرمودند:

قالَ اَمیرَالمُومِنینَ : اَلایمانُ اَربَعَةُ اَرکان اَلرِّضا بِقَضاءِ الله وِ التَّوَکُل عَلَی الله وَ تَفویضِ الاَمرِ اِلَی الله وَ التَّسلیم لِاَمرِاللهی

امیرالمومنین فرمود: ایمان چهار رکن دارد: خشنودی به قضای الهی و توکل بر خدا و سپردن امر زندگی به خداوند و تسلیم در برابر امر خدای

(جهاد با نفس، ح ۶۳)
حدیث(۳۰۵) امیر المؤمنین (ع) فرمودند:

صِحَّه الجَسَدِ مِن قِلّه الحَسَدی

سلامت بدن نشانه کمی حسد استی

(جهاد با نفس، ح ۵۵۳)
حدیث(۳۰۶) امام رضا (ع) فرمودند:

خَیرُ مالِ المَرءِ ذَخائِرُ ‌الصَّدَقَةِی
بهترین مال انسان، اندوخته‌های صدقه استی

(تنبیه ‌الخواطر، ج۲، ص۱۸۲)
حدیث(۳۰۷) امام صادق (ع) فرمودند:

إنَّ أعجَلَ الشَّـرَّ عُقوبَهً البَغیُی

راستی که عقوبت و کیفر ستم از عقوبت هر بدیِ دیگر زودتر و با شتاب تر فرا می رسدی

(جهاد با نفس، ح ۶۶۹)
حدیث(۳۰۸) امام علی (ع) فرمودند:

اِتَّقِ الله بَعضَ التُّقی و اِن قَلَّ وَ اجعَل بَینَکَ وَ بَینَ الله سِتراً وَ اِن رَقَّی

تقوای خدا را پیشه کن تقوایی اگر چه کم و بین خود و خدایت پرده ای قرار ده اگر چه نازکی

(جهاد با نفس، ح ۱۸۳)
حدیث(۳۰۹) حضرت رسول اکرم (ص) فرمودند:

اِنَّک لَن تُدِع شَیئاً اَتقَاء اللهُ عَزَّوَجَلّ اِلاّ أعطاک اللهُ خَیراً مِنهی
اگر از ترس خدا از چیزی درگذری، خداوند بهتر از آن را به تو خواهد دادی

(مسند احمد، مسند البصریین، ح ۱۹۸۱۳)
حدیث(۳۱۰) امام صادق(ع) فرمودند:

مَن قَرَا القُرآن و هو شابٌّ مُؤمِنٌ ، اختَلَطَ القُرآنُ بلَحمِهِ و دَمِهِی

هر جوانی مؤمنی که قرآن بخواهد، قرآن با گوشت و خون او را در می آمیزدی

الامام صادق (ع)- الوسائل ۱۴/۲
حدیث(۳۱۱) امام صادق(ع) فرمودند:

رأسُ کُلِّ خَطِیئَةٍ حُبُّ الدُنیا

سر هر گناهی دوستی دنیاستی

(جهاد با نفس، ح ۶۰۵)
حدیث(۳۱۲) امام سجاد(ع) فرمودند:

کثرةُ النُّصحِ یدعو إلی التُّهمَةِی
نصیحت زیاد، موجب بدبینی می‌شودی

بحار الأنوار، ج۷۲، ص۶۶
حدیث(۳۱۳) امام صادق (ع) فرمودند:
مَا أقبَحَ بالمُؤمِن أن تَکونَ لَهُ رَغبَةٌ تُذِلُّهُی
برای مؤمن چقدر زشت است که میل و رغبتی داشته باشد که او را به ذلّت و خواری بکشاندی

(جهاد با نفس، ح ۶۴۸)
حدیث(۳۱۴) امام جواد (ع) فرمودند:

ثلاث یبلغن بالعبد رضوان الله تعالی : کثرة الاستغفار ، و لین الجانب ، و کثرة الصدقة

سه چیز است که بنده را به رضوان خدا می رساند : ۱ – زیادی استغفار ، ۲ – نرمخویی ، ۳ – صدقه بسیار دادن ی

(مستند الامام الجواد، ص ۲۴۷)
حدیث(۳۱۵) امام صادق (ع) فرمودند:

مَن ظَلَمَ مَظلِمَة ً اُخِذَ بهَا فِی نَفسِهِ أو فِی مَالِهِ أو فِی وُلدِهِی

کسی که ستمی کند به سبب آن ستم، در جانش یا مالش یا فرزندانش به گرفتاری می افتدی

(جهاد با نفس، ح ۷۲۷)
حدیث(۳۱۶) امام جواد (ع) فرمودند:

عَن اِسماعیلِ بنِ سَهلِ قالَ : کَتَبتُ الی اَبی جَعفر الثّانی (ع) عَلَّمَنی شَیئا اِذا قُلتُه کُنتُ مَعَکُم فی الدُّنیا وَ الآخِرَة فقا: فَکَتَبَ بِخَطِّه اَعرَفُهُ: اَکثِر مِن تِلاوَةِ “اِنّا اَنزَلناهُ” و رَطِّب شَفَتَیکَ بِالاستِغفاری

اسماعیل بن سهل گوید: به خدمت امام جواد نوشتم : “به من چیزی بیاموز که هر گاه آنرا بگویم در دنیا و آخرت با شما باشمی” حضرت با خط شریف خود که آنرا میشناختم نوشت: سوره مبارکه “انا انزلناه” را زیاد تلاوت کن و دو لب خود را با گفتن استغفار تر کن (نیروی تازه بخش)ی

(جهاد با نفس، ح ۷۸۶)
حدیث(۳۱۷) امام حسن (ع) فرمودند:

الخَیرُ الَذی لَا شَرَّ فیه ، الشُّکرُ مَع النِعمَة و الصَبرُ عَلی النازلة

خیری که هیچ شری در آن نیست ، شکر بر نعمت و صبر بر مصیبت و ناگواری است ی

(تحف العقول ، ص ۲۳۷)
حدیث(۳۱۸) امام رضا (ع) فرمودند:
أفضَلُ المَالِ مَا وُقِیَ بِهِ العِرضُی
بهترین مال آن است که آبرو با آن محفوظ ماندی

(بحار الأنوار، ج۷۸، ص۳۵۲)
حدیث(۳۱۹) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

اَسَدُّ الاَعمال ثَلاثَة ذِکرُ الله عَلی کلِّ حال وَ الاِنصاف من نَفسَک و مُواساةّ الاَخ فی المال ی
استوارترین کارها سه چیز است: یاد خداوند در همه حال، و رعایت انصاف به ضرر خویش و تقسیم مال با برادر دینی

(نهج الفصاحه ، ص ۵۷ ، ح ۲۹۰)
حدیث(۳۲۰) امام محمد باقر (ع) فرمودند:

رَحِمَ اللهُ عَبداً اِحیاءَ العِلمَ

خدا رحمت کند بنده ای را که علم را زنده می کندی

(کافی ، ج ۱ ، ص ۴۱)
حدیث(۳۲۱) حضرت رسول اکرم (ص) فرمودند:

اَلتّاجِرُ الاَمینُ الصَدوقُ المُسلِم مَعَ الشُّهَداءِ یومَ القیامَةی
تاجر درستکار راستگوی مسلمان، روز رستاخیز با شهیدان استی

(کنز العمال ، ج ۴ ، ص ۷ ، ح ۹۲۱۶)
حدیث(۳۲۲) امام جواد (ع) فرمودند:

المؤمن یحتاج الی توفیق من الله ، و واعظ من نفسه ، و قبول ممن ینصحه
مؤمن نیاز دارد به توفیقی از طرف خدا ، و به پندگویی از طرف خودش ، و به پذیرش از کسی که او را نصیحت کند ی

(تحف العقول ، ص ۴۸۰)
حدیث(۳۲۳) امام صادق (ع) فرمودند:

اُصُولُ الکُفر ثَلاثَهٌ الحِرصُ وَ الاِستِکبارُ وَ الحَسَدُی
ریشه های کفر سه چیز است: حرص و خود بزرگ بینی و حسد ورزیدنی

(جهاد با نفس، ح ۴۷۴)
حدیث(۳۲۴) امام علی (ع) فرمودند:

مَن أخلَصَ النِیةَ تَنَزَّهَ عَنِ الدَّنِیةِی
هر که نیت خود را خالص گرداند، از پستی دور ماندی

(غرر الحکم و درر الکلم، ح۲۶۷۸)
حدیث(۳۲۵) امام صادق (ع) فرمودند:

مَن طَلَبَ الرِّئَاسَةَ هَلَکَی
کسی که طالب ریاست باشد هلاک می شودی

(جهاد با نفس، ح ۴۹۸)
حدیث(۳۲۶) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

إنَّهُ لا یُدرکُ ما عِندَ الله إلّا بطاعَتِهِی
حقیقتاً آنچه (از نعمتها و رضوان) که در نزد خداوند است جز با طاعت و فرمانبرداری از او بدست نمی آید

(جهاد با نفس، ح ۱۵۳)
حدیث(۳۲۷) امام باقر (ع) فرمودند:

لا تَنالُ وَلایَتُنا إلاّ بالعَمَل وَ الوَرَعی
کسی به ولایت ما نمی رسد مگر با عمل (شایسته) و دوری از گناهی

(جهاد با نفس، ح ۱۹۹)
حدیث(۳۲۸) امام صادق (ع) فرمودند:

ِانَّ الفُحشَ وَ البَذاءَ وَ السَّلاطَةَ مِنَ النِّفاق

همانا دشنام دادن و هرزه گویی و زبان درازی ناشی از نفاق و دورویی استی

(جهاد با نفس، ح ۶۷۸)
حدیث(۳۲۹) امام محمد باقر (ع) فرمودند:

إنَّ اللهَ یُبغِضُ الفَاحِشَ المُتَفَحِّشَ

راستی که خداوند شخص بد زبان بیهوده گوی را دشمن می داردی

(جهاد با نفس، ح ۶۷۷)
حدیث(۳۳۰) امام صادق (ع) فرمودند:

اَلعَدلُ اَحلَی مِنَ الشَّهدِ وِ اَلیَنُ مِنَ الزُّبدِ وِ اِطیِبُ ریحاً مِنَ المِسکِ

عدل شیرین تر از عسل و نرم تر از کف و خوشبوتر از مشک استی

(جهاد با نفس، ح ۳۴۲)
حدیث(۳۳۱) امام صادق (ع) فرمودند:

مَن أذنَبَ ذَنباً وَ هُوَ ضَاحِکٌ دَخَلَ النَّارَ وَ هُوَ باک

هر کس مرتکب گناهی شود در حالی که خندان است (در روز قیامت) با چشم گریان به آتش دوزخ در افتدی

(جهاد با نفس، ح ۳۷۶)
حدیث(۳۳۲) امام علی (ع) فرمودند:

کَفی بِالاَجَلِ حارِساً

اجل به عنوان نگهبان برای آدمی کافی استی

(جهاد با نفس، ح ۷۸)
حدیث(۳۳۳) امام حسین(ع) فرمودند:

مُجالَسَةِ أهلِ الدِنَاءَة شَر، وَ مُجَالَسَةِ أَهلِ الفُسُوقِ ریبَة

همنشینی با سفلگان و افراد پست ناپسند است و همدمی گناهکاران موجب بدبینی مردم و از دست دادن اعتماد و اعتبار استی

(بحارالانوار، ج۷۸، ص ۱۲۲)
حدیث(۳۳۴) امام هادی (ع) فرمودند:

الحَسَدُ ماحِقُ الحَسَناة

حسد نیکوییها را نابود سازدی

(مسند الامام الهادی، ص۳۰۲)
حدیث(۳۳۵) امام محمد باقر (ع) فرمودند:

مَا عُبدَ اللهُ بشَیءٍ أفضَلَ مِن عِفَّةِ بَطن ٍ وَ فَرج ٍ

خداوند به هیچ عبادتی برتر از رعایت پاکی شکم و پاکی دامن عبادت نشده استی

(جهاد با نفس، ح ۲۰۷)
حدیث(۳۳۶) امام حسین (ع) فرمودند:

فَإنی لا أَرَی المَوتَ إلَّا السَّعادَةَ وَ الحَیاة مَعَ الظّالِمینَ إلّا بَرماًی
به درستی که من مرگ را جز سعادت نمی بینم و زندگی با ستمکاران را جز محنت نمی دانم ی

(تحف العقول ، ص ۲۴۵)
حدیث(۳۳۷) حضرت رسول اکرم (ص) فرمودند:

إنَّ الدینارَ و الدِّرهَمَ أهلَکَا مَن کان قَبلَکُم و هُما مُهلِکاکُمی
همانا دینار و درهم پیشینیان شما را به هلاکت رساند و همین دو نیز هلاک کننده شماستی

(جهاد با نفس، ح ۶۴۳)
حدیث(۳۳۸) امام صادق (ع) فرمودند:

مَا زُویَ الرّفقُ عَن أهل بَیت إلّا زُویَ عَنهُمُ الخَیرُی
سازگاری و مدارا از اهل هیچ خانه ای باز داشته نشده جز اینکه آنان از خیر و خوبی محروم و بی بهره گشته استی

(جهاد با نفس، ح ۲۷۹)
حدیث(۳۳۹) امام باقر (ع) فرمودند:

من أحَبِّ عِبادِ اللهِ إلَی اللهِ المُحسِنُ التَّوَّابُی
یکی از محبوبترین بندگان خدا در نزد خداوند کسی است که نیکوکار و بسیار توبه کننده باشدی

(جهاد با نفس، ح ۸۳۶)
حدیث(۳۴۰) امام صادق (ع) فرمودند:

قَالَ رَسُولُ اللهِ (ص): مَن تَرَکَ مَعصِیَة ً للهِ مَخَافَةَ اللهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أرضَاهُ یَومَ القِیَامَةِی
رسول خدا فرمود: کسی که معصیت الهی را از خوف خدای تبارک و تعالی ترک کند خداوند او را در روز قیامت خوشنود می سازدی

(جهاد با نفس، ح ۲۲۲)
حدیث(۳۴۱) امام صادق (ع) فرمودند:

مَا مِن قَبض ٍ وَلا بَسط ٍ إلّا وَلِلّهِ فِیهِ مَشِیئَةٌ وَقَضَاءٌ وَابتِلَاءٌی
هیچ تنگنا و گشایشی نیست، مگر آنکه مشیت و قضا و امتحان الهی در آن نهفته استی

(اصول کافی، ج۱، ص۱۵۲، ح۲)
حدیث(۳۴۲) حضرت رسول اکرم (ص) فرمودند:
اِنَّ لقَتل الحُسینِ حَرارَةً فی قُلوبِ المومِنین لاَتبُردُ اَبَداًی
کشته شدن حسین آتشی در دل مومنان در انداخته است که هرگز سرد نخواهد شدی

(مستدرک مسائل ج۱۰)
حدیث(۳۴۳) امام صادق (ع) فرمودند:

مَن اَرادَ الله بهِ الخَیرَ قَذَفَ فی قَلبَهِ حُبَّ الحُسَین وَ حُبَّ زیارتِهِی
کسی که خدا خیر خواه او باشد، محبّت حسین و شوق زیارتش را در دل او می اندازدی

(بحارالانوار ج ۹۸،‌ص ۷۶)
حدیث(۳۴۴) امام علی (ع) فرمودند:

قَلبُ الأحمَق ِ فی لِسَانِهِ وَ لِسَانُ العَاقِل ِ فی قَلبهِی
قلب شخص نادان در زبان اوست و زبان شخص خردمند در قلب اوستی

(جهاد با نفس، ح ۳۱۰)
حدیث(۳۴۵) امام صادق (ع) فرمودند:

یَقولُ اللهُ عزَّوجل إذا عَصَانِی مَن یَعرفُنی سَلَّطتُ عَلَیهِ مَن لَا یَعرفُنیی
خداوند عزوجل فرمود هرگاه کسی که مرا می شناسد نافرمانی ام کند کسی را که مرا نمی شناسد بر او مسلّط می گردانمی

(جهاد با نفس، ح ۳۸۲)
حدیث(۳۴۶) امام علی (ع) فرمودند:

اَشَّدُ الذّنُوبِ مَا استَهَانَ بِهِ صَاحِبُهُ
سخت ترین گناهان، گناهی است که انجام دهنده ی آن، آن را ناچیز بشماردی

(جهاد با نفس، ح ۳۹۸)
حدیث(۳۴۷) امام صادق (ع) فرمودند:
مَن لَم یَملِک غَضَبَهُ لَم یَملِک عَقلَهُی
کسی که مالک خشم خود نباشد مالک عقل خود نیستی

(جهاد با نفس، ح ۵۳۰)
حدیث(۳۴۸) امام صادق (ع) فرمودند:
انّ جَارَ الله آمَنَ مَحفُوظ وَ عَدُوه خائِف مَخذُولی
پناهنده به خدا آسوده و محفوظ است ، و دشمنش ترسان و بی یاوری

(تحف العقول ، ص ۲۲۹)
حدیث(۳۴۹) امام علی (ع) فرمودند:

العُمُرُ الَّذی أعذَرَ الله فِیهِ إلَی ابن ادَمَ سِتُّونَ سَنَهی
آن مدّت عمری که خداوند برای فرزند آدم جای عذر و بهانه باقی گذارده شست سال استی

(جهاد با نفس، ح ۸۷۳)
حدیث(۳۵۰) امام موسی کاظم (ع) فرمودند:
مَن اَحزَنَ والدَیهِ فَقَد عَقهُما
هر که پدر و مادر را اندوهگین کند آنان را ناسپاسی کرده ی

(تحف العقول ، ص ۴۲۵)
حدیث (۳۵۱) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

مَثَلُ أهلِ بَیتی کَمَثَلِ سَفینَهِ نوحٍ مَن رَکِبَها فَقَد نَجی وَ مَن تَخَلَّفَ عَنها فَقَد هَلَکَی
اهل بیت من چون کشتی نوح‌اند؛ هر که بر آن نشیند نجات یابد و آنکه از آن تخلف کند هلاک گرددی

(عیون الاخبار‍‍، ج ۱، ص۲۱۱)
حدیث (۳۵۲) امام علی (ع) فرمودند:

إنَّ النَّدمَ عَلَی الشَّرِّ یَدعو إلَی تَرکِهی
همانا پشیمانی از بدی آدمی را به سوی ترکِ بدی فرا می خواندی

(جهاد با نفس، ح ۷۶۷)
حدیث (۳۵۳) امام حسن عسگری (ع) فرمودند:

ما أقبَحَ بِالمؤمِن أَن تَکوُن لَه رَغبَة تَذِلَهی
چه زشت است برای مؤمن دلبستگی به چیزی که او را خوار می کند ی

(تحف العقول ، ص ۵۲۰)
حدیث (۳۵۴) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

أرکانُ الکُفر أربَعَةٌ الرَّغبَةُ وَ الرَّهبَةُ وَ السَّخَطُ وَ الغَضَبُی
پایه های کفر چهار چیز است : میل و خواهش، ترس و بیم ، ناخشنودی و خشمی

(جهاد با نفس، ح ۴۷۵)
حدیث (۳۵۵) امام صادق (ع) فرمودند:

عَن یَزیدَ الصّائِغِ قالَ: قُلتُ لِاَبی عَبدِاللهِ (ع) : رَجُلٌ عَلَی هذا الاَمرِ اِن حَدَثَ کَذَبَ وَ اِن وَعَدَ اَخلَفَ وَ اِن اَوتُمِنَ خانَ؛ ما مَنزِلَتُهُ؟ قال: هیَ اَدنی المنازِل مِن الکُفرِ وَ لَیسَ بِکافِر
یزید بن صائغ گوید: به امام جعفر صادق عرض کردم که : مردی هست که شیعه است ولی اگر سخن گوید دروغ می گوید و اگر وعده دهد به وعده اش وفا نمی کند و اگر امینش شمرند خیانت می کند؛ چنین کسی چه مقام و منزلتی دارد؟ حضرت فرمود: منزلت او نزدیکترین منزلها به کفر است ولی کافر نیستی

(جهاد با نفس، ح ۴۷۹)
حدیث (۳۵۶) امام باقر (ع) فرمودند:

کَفَی بِالنَّدَم تَوبَة
پشیمانی از گناهان برای توبه کفایت می کندی

(جهاد با نفس، ح ۷۷۰)
حدیث (۳۵۷) امام علی (ع) فرمودند:

الصَّبرُ مِفتاحُ الدَّرک وَ النُّجحُ عُقبَی مَن صَبَرَی
صبر کلید رسیدن است و کامیابی سرانجام کسی که صبر می‌کندی

(بحارالأنوار، ج۷۵، ص۴۵)
حدیث (۳۵۸) امام صادق (ع) فرمودند:

اتَّقوا اللهَ وَ لا یَحسُد بَعضُکُم بَعضای
از خدا بترسید و کسی از شما بر دیگری حسد نوَرزدی

(جهاد با نفس، ح ۵۴۳)
حدیث (۳۵۹) امام صادق (ع) فرمودند:

کَفی بالحِلم ناصِراً و قالَ: إذا لَم تَکُن حَلیماً فَتَحَلَّمی
بردباری به عنوان یاری کننده کافی است و فرمودند: اگر بردبار نیستی خود را به برداباری واداری

(جهاد با نفس، ح ۲۶۱)
حدیث (۳۶۰) امام باقر (ع) فرمودند:

جاهِد هَوَاکَ کَمَا تُجاهِدُ عَدُوَّکَی
با هوای نفسانی خود مبارزه کن همانگونه که با دشمنت مبارزه می کنیی

(جهاد با نفس، ح ۳۰۴)
حدیث (۳۶۱) امام مهدی (عج) فرمودند:
أنا بَقیةَ اللهِ فی أرضِهِ وَ المُنتَقِم مِن أَعدائِهِ
من ذخیره خدا در روی زمین و انتقام گیرنده از دشمنان او هستمی

(تفسیر نورالثقلین، ج ۲، ص ۳۹۲)
حدیث (۳۶۲) حضرت زهرا (س) فرمودند:
مَثَلُ الإمام مَثل الکعبة إذ تُؤتی وَ لا تَأتی
از حضرت فاطمه زهرا (علیها السلام) روایت شده که رسول خدا فرمودند: امام همچون کعبه است که باید به سویش روند، نه آنکه (منتظر باشند تا) او به سوی آنها بیایدی

(بحار الانوار ، ج ۳۶ ، ص ۳۵۳)
حدیث (۳۶۳) حضرت علی (ع) فرمودند:

الکریمُ مَن صانَ عِرضَهُ بِمالِهِ وَ اللَّئیمُ مَن صانَ مالَهُ بِعِرضِهِی
بزرگوار کسی است که آبرویش را با مالش حفظ کند و فرومایه کسی است که مالش را با آبرویش حفظ کندی

(غرر الحکم و درر الکلم: ح ۲۱۵۹)
حدیث (۳۶۴) امام صادق (ع) فرمودند:

فَزَکاةُ العَینِ انَّظَرُ‌ بِالعِبَرِ وَالغَضُّ عَنِ الشَّهَواتِ وَ ما یضاهیها
زکات چشم به دیده عبرت نگریستن و چشم پوشی از شهوات و مانند آن استی

(مصباح الشریعه، باب ۲۱)
حدیث (۳۶۵) امام صادق (ع) فرمودند:

مُجالَسَةُ الصّالِحینَ داعیةٌ إلَی الصَّلاحِی
همنشینی با صالحان، (انسان را) به سوی صلاح رهنمون می‌شودی

(بحارالأنوار، ج۷۸،ص ۳۰۴)
حدیث (۳۶۶) امام علی (ع) فرمودند:
أولَی الأشیاءِأن یتَعَلَّمَها الأحداثُ الأشیاءُالَّتِی إذا صاروُارِجالاً إحتاجوا إلَیهای
بهترین چیزی که نوجوانان باید فراگیرند، چیزهایی است که در بزرگسالی خود به آنها نیاز خواهند داشتی

(شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج۲، ص۳۳۳)
حدیث (۳۶۷) حضرت فاطمه (س) فرمودند:
فَجَعَلَ اللهُ إطاعَتَنا نِظاماً لِلمِلَّةِ و إمامَتَنا أماناً لِلفُرقَةِی
خدا اطاعت از ما را رشتۀ سامان ملت، ‌‌‌‌‌‌‌و امامت ما را مایۀ ایمنی از تفرقه قرار داده است

(احتجاج، ج۱، ص۱۳۴)
حدیث (۳۶۸) امام صادق (علیه‌ السلام) فرمودند:
إِذا کانَ یومُ النَّیرُوزِ فاغتَسِل وَ البَس أَنظَفَ ثِیابِک وَ تَطَیب بِأَطیبِ طِیبِک وَ تَکونُ ذلِک الیومَ صَائِماًی
چون روز عید نوروز فرا رسید، غسل کن، پاکیزه‌ترین جامه‌ی خود را بپوش، با بهترین عطر، خود را خوشبو کن و آن روز را روزه بداری

(وسائل ‏الشیعة: ج ۸، ص ۱۷۲، ح ۱۰۳۳۸)
حدیث (۳۶۹) امام صادق (علیه‌ السلام) فرمودند:
بَکَتِ السَّماءُ عَلَی الحُسَینِ أربَعینَ یَوماً بِالدَّمِی
آسمان چهل روز بر حسین (ع)، خون گریه کردی

(مناقب آل أبی طالب، ج۳، ص۲۱۲)
حدیث (۳۷۰) رسول خدا (ص) فرمودند:

حُسنُ البِشرِ یذهَبُ بِالسَّخِیمَةِی
خوش‌رویی کینه را از بین می‌بردی

(کافی، ج۲ ، ص ۱۰۳)
حدیث (۳۷۱) رسول خدا (ص) فرمودند:

طوُبیَ لِمَن أنفَقَ الفَضلَ مِن مالِهِ و أمسَک الفَضلَ مِن قَولِهِی
خوشا آنکه زیادی دارایی‌اش را انفاق کند و زبانش را از زیاده‌گویی نگه‌دارد

(کافی، ج۲، ص ۱۴۴)
حدیث (۳۷۲) امام علی (ع) فرمودند:

الصَّبرُ یُنَاضِلُ الحِدثَانَ وَ الجَزَعُ مِن أعوَانِ الزَّمَانِی
صبر به سوی سختی های زمانه تیر می افکند و بی تابی از یاری کنندگان ِ زمانه است.

(جهاد با نفس، ح ۲۵۳)
حدیث (۳۷۳) امام باقر (ع) فرمودند:

مَا حَسَنَةُ الدُّنیا إلّا صِلَةُ الإخوانِ وَالمَعارِفِی
خوبی دنیا جز در پیوند با برادران و آشنایان نیستی

(بحار الأنوار، ج۴۶، ص ۲۹۱)
حدیث (۳۷۴) امام باقر (ع) فرمودند:

قَالَ رَسُول اللهِ (ص): إنَّ اللهَ یُحِبُّ الحَییَّ الحَلِیمَ العَفِیفَ المُتَعَفِّفَی
رسول خدا (ص) فرمودند: خداوند دوست می دارد کسی را که با حیا، بردبار، پاکدامن، و باز ایستنده ی از حرام باشدی

(جهاد با نفس، ح ۲۵۷)
حدیث (۳۷۵) امام حسن مجتبی (ع) فرمودند:

قیلَ لَهُ – عَلَیهِ السَّلام – مَا الزُّهد ؟ قالَ : اَلرَّغبَةَ فِی التَّقوی وَالزّهادَةَ فِی الدُّنیا ی
از آن حضرت سؤال شد : زهد چیست ؟ فرمود : رغبت به تقوی و بی رغبتی به دنیا ی

(تحف العقول،ص ۲۲۷)
حدیث (۳۷۶) رسول خدا (ص) فرمودند:

ما أعَزَّّّّ اللهُ بجَهل قَطُّ وَ لا أذَلَّ بحِلم قَطُّی
هرگز خداوند کسی را به خاطر نادانی اش عزیز نگردانده و کسی را خاطر بردباری اش ذلیل و خوار نکرده استی

(جهاد با نفس، ح ۲۶۰)
حدیث (۳۷۷) امام علی (ع) فرمودند:

کفاک أدباً لِنفسِک اجتِنابُ ما تَکرَهُهُ مِن غَیرِکی
برای تربیت کردن خود همین بس که از آنچه در دیگران نمی‌پسندی، دوری کنیی

(بحار الأنوار، ج ۷۰، ص ۷۳)
حدیث (۳۷۸) امام صادق (ع) فرمودند:

إنَّ مِن حَقِیقَةِ الإیمانِ أن تُؤثِرَ الحَقَّ وَ إن ضَرَّک عَلَی الباطِلِ و إن نَفَعَک
از نشانه‌های ایمان حقیقی آن است که حق را بر باطل ترجیح دهى، هر چند حق به زیان تو و باطل به سود تو باشدی

(بحار الأنوار، ج ۷۰، ص ۱۰۶)
حدیث (۳۷۹) امام علی (ع) فرمودند:

لا تَخُن مَن ِ ائتَمَنَک وَ إن خانَک، وَ لا تُذِع سِرَّهُ وَ إن أذاعَ سِرَّکی
به کسی که تو را امین شمرده خیانت مکن، هر چند او به تو خیانت کرده باشد و راز او را فاش مساز، اگر چه او راز تو را فاش ساخته باشدی

(بحار الأنوار، ج ۷۷، ص ۲۰۸)
حدیث (۳۸۰) رسول خدا (ص) فرمودند:

مَن أحَبَّ دُنیاهُ أضَرَّ باِخِرَتهی
هر کس دنیایش را دوست داشته باشد به آخرت خود زیان می رساندی

(جهاد با نفس، ح ۶۰۹)
حدیث (۳۸۱) رسول خدا (ص) فرمودند:

أفضَلُ الإیمانِ أن تَعلَمَ أنَّ اللهَ مَعَک حَیثُ ما کنتَی
برترین ایمان آن است که بدانی خداوند همه جا با توستی

(کنزل العمال، ۶۶)
حدیث (۳۸۲) رسول خدا (ص) فرمودند:

مِلاک العَمَلِ خَواتیمُهُی
ملاک [ارزیابى] کارها، پایان آن‌هاستی

(اختصاص، ص ۳۴۳)
حدیث (۳۸۳) رسول خدا (ص) فرمودند:

تَمامُ البِرِّ أن تَعمَلَ فِی السِّرِّ عَمَلَ العَلانِیةِی
کمال نیکوکارى آن است که در نهان همان‌گونه رفتار کنی، که در آشکارا

(کنزل العمال، ۵۲۶۵)
حدیث (۳۸۴) امام حسین(ع) فرمودند:

مَن عَبَدَ اللهَ حَقَّ عِبادَتِهِ آتاهُ اللهُ فَوقَ أمانِیهِ وَ کفایتِهِی
هر که خدا را، آن‌گونه که سزاوار اوست، بندگی کند، خداوند بیش از آرزوها و کفایتش به او عطا کندی

(بحار الأنوار، ج ۷۱، ص ۱۸۳)
حدیث (۳۸۵) پیامبر اعظم (ص) فرمودند:
لَیسَ مِنَّا مَن یحَقِّرُ الأمانَةَ حتّی یستَهلِکها إذَا استَودَعَهای
از ما نیست کسى که امانت را بدان اندازه بی‌اهمیت شمرد که هرگاه امانتی به او بسپرند، آن را ضایع گرداندی

(بحار الأنوار، ج ۷۱، ص ۱۷۲)
حدیث (۳۸۶) امام صادق (ع) فرمودند:
العَقلُ دَلیلُ المُؤمِن
عقل راهنمای مؤمن است

(جهاد با نفس، ح ۸۶)
حدیث (۳۸۷) رسول خدا (ص) فرمودند:
لِکُل دَاءٍ دَواءُ وَ دَواءُ الذُّنُوبِ الاِستِغفَارُی
هر دردی دوایی دارد و دوای گناهان استغفار کردن استی

(جهاد با نفس، ح ۷۸۴)
حدیث (۳۸۸) رسول خدا (ص) فرمودند:
ابن آدم اذا اصبحت معافی فی بدنک آمنا فی سربک عندک قوت یومک فعلی الدنیاالعفاء
فرزند آدم وقتی تن تو سالم است و خاطرت آسوده است و قوت یک روز خویش راداری ، جهانگر مباش ی

(کنز العمال ، ج ۳ ، ص ۷۸۲)
حدیث (۳۸۹) رسول خدا (ص) فرمودند:
إنَّ اللهَ تَعَالَی جَمِیلٌ یحِبُّ الجَمَالَ
خداوند متعال زیباست و زیبایی را دوست داردی

(کنز العمال، ح۱۷۱۶۶)
حدیث (۳۹۰) رسول خدا (ص) فرمودند:
الایمانُ مَعرفَهٌ بالقَلبِ وَ قَولٌ باللِّسانِ وَ عَمَلٌ بالاَرکانِی
ایمان عبارت است از شناخت قلبی، گفتار زبانی و کردار با اعضا و جوارحی

(میزان الحکمه، ج ۱، ص ۳۰۱)
حدیث (۳۹۱) امام صادق (ع) فرمودند:

مَن کَثُرَ اشتِباکُهُ فِی الدُّنیا کانَ أشَدُّ لِحَسرَتِهِ عِندَ فِراقِهای
کسی که زیاد با دنیا گره خورده باشد حسرت و اندوهش هنگام جدایی از آن زیادتر خواهد بود

(جهاد با نفس، ح ۶۳۹)
حدیث (۳۹۲) امام على (ع) فرمودند:

اَلحِلمُ یطفى نارَ الغَضَبِ وَالحِدَّةُ تُؤَجِّجُ إِحراقَهُ

بردبارى آتش خشم را فرو می ‏نشاند و تندى، آن را شعله ‏ور می ‏کند

( غررالحکم ، ح ۲۰۶۳)
حدیث (۳۹۳) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

اِذا بَلَغَ الرَّجُلُ اَربَعینَ سَنَةً وَ لَم یغلِب خَیرُهُ شَرَّهُ قَبَّلَ الشَّیطانُ بَینَ عَینَیهِ وَ قالَ: هذا وَجهٌ لا یفلِحُ

هرگاه انسان چهل ساله شود و خوبیش بیشتر از بدیش نشود، شیطان بر پیشانى او بوسه می ‏زند و می ‏گوید: این چهره ‏اى است که روى رستگارى را نمی ‏بیندی

( مشکاة الأنوار، ص ۲۹۵)
حدیث (۳۹۴) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

اِنَّ اللّه‏َ یحِبُّ مِن عِبادِهِ الغَیورَ
خداوند بندگان غیرتمند خود را دوست داردی

(نهج الفصاحه، ح ۷۵۲)
حدیث (۳۹۵) امام صادق(ع) فرمودند:

لَستُ اُحِبُّ أن أریَ الشّابَّ مِنکُم إلّا غادِیاً فی حالَینِ: إمّا عالِماً أو مُتَعَلِّماًی
دوست ندارم جوانی از شما را جز بر دو گونه ببینم: دانشمند یا دانشجوی

(أمالی طوسی، ص ۳۰۴)
حدیث (۳۹۶) امام هادی (ع) فرمودند:

لو سلک الناس وادیا شعبا لسلکت وادی رجل عبد الله وحده خالصا

اگر همه مردم مسیری را انتخاب کنند و در آن گام نهند ، من به راه کسی که تنها خدا را خالصانه می پرستد خواهم رفت ی

(بحار الانوار ، ج ۷۸ ، ص ۲۴۵)
حدیث (۳۹۷) امام باقر (ع) فرمودند:

اِنَّ اللّه‏َ عَزَّوَجَلَّ یقى بِالتَّقوى عَنِ العَبدِ ما عَزُبَ عَنهُ عَقلُهُ وَ یجَلّى بِالتَّقوى عَنهُ عَماهُ وَ جَهلَهُ

خداوند به وسیله تقوا بنده را حفظ می ‏کند از آنچه که عقلش به آن نمى ‏رسد و کور دلى و نادانى او را بر طرف مى ‏سازدی

(کافى، ج ۸ ، ص ۵۲، ح ۱۶)
حدیث (۳۹۸) امام صادق (ع) فرمودند:

مَن ساءَ خُلُقُهُ عَذَّبَ نَفسَهی

هر کس اخلاقش بد شد، خود را در عذاب قرار داده است

(جهاد با نفس، ح ۶۶۲)
حدیث (۳۹۹) امام علی (ع) فرمودند:
أَبلَغُ ماتَستَدِرُّ بِهِ الرَّحمَةَ أَن تُضمِرَ لِجَمیعِ النّاسِ الرَّحمَةَ

مؤثّرترین وسیله جلب رحمت خدا این است که خیرخواه همه مردم باشىی

(غررالحکم، ح ۳۳۵۳)
حدیث (۴۰۰) امام علی (ع) فرمودند:
العجز آفة ، و الصبر شجاعة ، و الزهد ثروة ، و الورع جنة ، و نعم القرین الرضی

ناتوانی آفت است و شکیبائی شجاعت و زهد ثروت و تقوی سپر و بهترین همنشین رضایت و خشنودی استی
حدیث (۴۰۱) امام صادق (ع) فرمودند:
انَّ امیر المومنین(ع) یَقُولُ: افضلُ العِبادَةِ العَفَاف
امیر المومنین(ع) می فرمود:برترین عبادت پاکدامنی است.

(جهاد با نفس، ح ۲۱۱)
حدیث (۴۰۲) پیامبر اعظم (ص) فرمودند:

من صلی اربعین یوما جماعة یدرک التکبیرة الاولی ، کتب له برائتان برائة من النار و برائة من النفاق
کسی که نماز خود را با جماعت و با درک تکبیر اول نماز، چهل روز انجام دهد، خداوند دو برائت را برای او مقرر می سازد: ۱- برائت از آتش دوزخ .۲- برائت از نفاق

(بحار الانوار، ج ,۸۸ ج ۴)
حدیث (۴۰۳) امام علی (ع) فرمودند:
اَلحِلمُ غِطاءٌ ساتِرٌ وَالعَقلُ حِسامٌ قاطِعٌ، فَاستُر خَلَلَ خَلقِک بِحِلمِک وَقاتِل هَواک بِعَقلِک .
بردبارى پرده‏اى پوشاننده و عقل شمشیرى برنده است، پس عیبهاى اخلاقى خود را با بردبارى بپوشان و با عقلت به جنگ هوا و هوست برخیز.

( نهج ‏البلاغه، حکمت ۴۲۴)
حدیث (۴۰۴) پیامبر اعظم (ص) فرمودند:
إنَّ اللّه‏َ تَعالى یعرِضُ عَلى عَبدِهِ فى کلِّ یومٍ نَصیحَةً فَإن هُوَ قَبِلَها سَعِدَ و إن تَرَکها شَقىَ.
خداوند متعال، به بنده‏اش در هر روز نصیحتى عرضه مى ‏کند، که اگر بپذیرد، خوشبخت و اگر نپذیرد، بدبخت مى ‏شود.

( کنز العمّال، ح ۱۰۲۵۰)
حدیث (۴۰۵) امام علی (ع) فرمودند:

مِن عَلامَةِ اَحَدِهِم (المُتَقینَ) اَنَّک تَرى لَهُ قُوَّةً فى دینٍ… وَحِرصا فى عِلمٍ وَعِلما فى حِلمٍ
از نشانه‏ هاى پرهیزکاران این است که مى ‏بینى در دین نیرومند … در کسب دانش حریص و داراى علم همراه با بردبارى‏اند.

(نهج ‏البلاغه، خطبه ۱۹۳)
حدیث (۴۰۶) امام حسین (ع) فرمودند:
إنَّ أجوَدَ النَّاسِ مَن أعطیَ مَن لا یرجُو.
بخشنده‌ترین مردم کسی است که به آنکه چشم امید به او نبسته، بخشش ‌کند.

(کشف ‌الغمّة، ج۲، ص۲۳۹ )
حدیث (۴۰۷) امام علی (ع) فرمودند:
اتَّقوا معاصیَ الله فی الخَلَوَات فانَّ الشَّاهدَ هُوَ الحَاکِم
از ارتکاب معصیتهای الهی(حتّی) در نهان خودداری کنید زیرا آن خدایی که شاهد است خود نیز حاکم است

(جهاد با نفس، ح ۱۷۰ )
حدیث (۴۰۸) امام باقر (ع) فرمودند:

ایما مؤمن حافظ علی الصلوات المفروضة فصلاها لوقتها فلیس هذا من الغافلین

هر مؤمنی محافظت برنمازش نماید، و او را در وقتش به جا آورد، از انسانهای غافل شمرده نمی شود.

( وسائل الشیعه ، ج ۳، ص ۷۹ )
حدیث (۴۰۹) امام صادق (ع) فرمودند:

إذا أرادَ أَحَدُکم أَن یستَجابَ لَهُ فَلیطَیب کسبَهُ وَلیخرُج مِن مَظالِمِ النّاسِ ، وَ إِنَّ اللّه‏َ لا یرفَعُ إِلَیهِ دُعاء عَبدٍ وَ فى بَطنِهِ حَرامٌ أَو عِندَهُ مَظلَمَةٌ لأِحَدٍ مِن خَلقِهِ

هر کس بخواهد دعایش مستجاب شود، باید کسب خود را حلال کند و حق مردم را بپردازد. دعاى هیچ بنده‏اى که مال حرام در شکمش باشد یا حق کسى بر گردنش باشد، به درگاه خدا بالا نمى‏رود.

( بحارالأنوار، ج ۹۳، ص ۳۲۱، ح ۳۱ )
حدیث (۴۱۰) امام علی (ع) فرمودند:

و َإیاک … اَن تَعِدَهُم فَتُتبِعَ مَوعِدَک بِخُلفِک … فَاِنَّ الخُلفَ یوجبُ المَقتَ عِندَ اللّه‏ِ وَ النّاس.

بپرهیز از خلف وعده که آن موجب نفرت خدا و مردم از تو مى ‏شود.

(نهج البلاغه، نامه ۵۳ )
حدیث (۴۱۱) رسول اکرم (ص) فرمودند:

مَن أَرادَ تُستَجابُ دَعوَتُهُ وَأَن تُکشَفَ کربَتُهُ فَلیفَرِّج عَن مُعسِرٍ

هر کس مى ‏خواهد دعایش مستجاب و اندوهش برطرف شود، به تنگدست مهلت دهد.

(کنزالعمال، ج ۶، ص ۲۱۵، ح ۱۵۳۹۸ )
حدیث (۴۱۲) رسول اکرم (ص) فرمودند:

مَن أخلَصَ لِلّهِ أربَعینَ صَباحا ظَهَرَت ینابیعُ الحِکمَةِ مِن قَلبِهِ عَلى لِسانِهِ.

هر کس چهل روز خود را براى خدا خالص کند چشمه‏ هاى حکمت از قلب وى بر زبانش جارى مى ‏شود.

(نهج الفصاحه، ح ۲۸۳۶ )
حدیث (۴۱۳) رسول اکرم (ص) فرمودند:

آیة المنافق ثلاث : اذا حدث کذب و اذا وعد اخلف و اذا اؤتمن خان

نشان منافق سه چیز است : ۱ – سخن به دروغ بگوید. ۲ – از وعده تخلف کند. ۳ – در امانت خیانت نماید.

(صحیح مسلم، کتاب الایمان، ح ۸۹ )
حدیث (۴۱۴) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

شرُّ النّاس یَومَ القِیامَةِ الذَّینَ یُکرمُونَ اتِّقَاءَ شَرِّهِم

بدترین مردم در روز قیامت کسانی هستند که(در این دنیا) از ترس شرّشان مورد اکرام و احترام واقع می شوند.

(جهاد با نفس، ح ۶۷۳ )
حدیث (۴۱۵) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

من لم تنهه صلاته عن الفحشاء و المنکر لم تزده من الله الا بعدا

هر کس که نمازش او را از فحشاء و منکر باز ندارد، هیچ بهره ای از نماز جز دوری از خدا حاصل نکرده است .

(بحار الانوار، ج ,۸۲ ص .۱۹۸ شهاب الاخبار، ص ۲۱۵)
حدیث (۴۱۶) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

خَیرُ ما اُعطىَ الرَّجُلُ المُؤمِنُ خُلقٌ حَسَنٌ وَ شَرُّ ما اُعطِىَ الرَّجُلُ قَلبُ سوءٍ فى صورَةٍ حَسَنَةٍ

بهترین چیزى که به مؤمن داده شده خوش اخلاقى و بدترین چیزى که به انسان داده شده دلى بد در چهره‏اى زیباست.

(کنزالعمّال، ح ۵۱۷۰)
حدیث (۴۱۷) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

مَن رُزِقَ تُقىً فَقَد رُزِقَ خَیرَ الدُّنیا وَ الآخِرَةِ

هر کس تقوا روزى ‏اش شود، خیر دنیا و آخرت روزى او شده است.

(نهج الفصاحه، ح ۳۰۱۵)
حدیث (۴۱۸) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:
ان أشقی الاشقیاء من اجتمع علیه فقر الدنیا وعذاب الاخرة

بدبختترین بدبختان کسی است که فقر دنیا و عذاب آخرت را با هم دارد .

(کنز العمال، ج ۶، ص ۴۷۰، ح ۱۶۵۹۳)
حدیث (۴۱۹) امام صادق (ع) فرمودند:

انَّ العَمَلَ القَلیلَ عَلی الیَقینِ افضَلُ عند اللهِ مِنَ العَمَل الکَثیر عَلی غَیر یَقین.

عمل اندک و بادوام که بر پایه ی یقین باشد در نزد خداوند از عمل زیاد که بدون یقین باشد برتر است.

(جهاد با نفس، ح ۷۴)
حدیث (۴۲۰) امام باقر (ع) فرمودند:

الظُلمُ فِی الدُّنیَا هُوَ الظُلُمَاتُ فِی الاَخِرَه.
ظلم در دنیا همان ظلمتها و تاریکی های آخرت است.

(جهاد با نفس، ح ۷۳۳)
حدیث (۴۲۱) رسول اکرم (ص) فرمودند:

عَدلُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ سَبعینَ سَنَةً قِیامِ لَیلِها وَ صِیامِ نَهارِها
ساعتى عدالت بهتر از هفتاد سال عبادت است که شب‏هایش به نماز و روزهایش به روزه بگذرد.

(مشکاة‏الأنوار، ص ۵۴۴)
حدیث (۴۲۳) امام مهدی (عج) فرمودند:

أنا خاتم الأوصیاء و بی یدفع الله البلاء عن أهلی و شیعتی

من آخرین جانشین پیامبر هستم ، و به وسیله من است که خداوند بلا را از خاندان و شیعیانم دور می سازد.

(بحارالأنوار ، ج ۵۲ ، ص ۳۰)
حدیث (۴۲۴) امام صادق (ع) فرمودند:

انَّ اللهَ یُحِبُّ العَبدَ المُفَتَّنَ التَّوَّابَ وَ مَن لا یَکُونُ ذَلِکَ مِنهُ کَانَ اَفضَلَ
به راستی که خداوند بنده ای که بوسیله گناه آزموده شده و آزمایش شده، سپس توبه نموده است را دوست می دارد و بنده ای که اصلاً به گِرد گناه نگشته از بنده ای که گناه کرده و توبه نموده برتر است.

(جهاد با نفس، ح ۸۱۷)
حدیث (۴۲۵) امام حسن عسکری (ع) فرمودند:

من وعظ أخاه سرا فقد زانه ، و من وعظه علانیة فقد شانه
هر که نهانی برادر خود را پند دهد او را آراسته و زیور بسته ، و هر که در برابر دیگرانش پند دهد زشتش کرده .

(تحف العقول ، ص ۵۲۰)
حدیث (۴۲۶) رسول اکرم (ص) فرمودند:

مَن أرادَ اللّه‏ُ بِهِ خَیرا رَزَقَهُ اللّه‏ُ خَلیلاً صالحِا
هر کس که خداوند براى او خیر بخواهد، دوستى شایسته نصیب وى خواهد نمود.

(نهج الفصاحه، ح ۳۰۶۴)
حدیث (۴۲۷) امام موسی کاظم (ع) فرمودند:

ما من شی ء تراه عیناک الا وفیه موعظه
چیزی نیست که چشمانت آن را بنگرد ، مگر آن که در آن پند و اندرزی است .

(بحاالانوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۱۹)
حدیث (۴۲۸) امام صادق (ع) فرمودند:

مَن قَالَ لا الَهَ الا اللهُ مُخلِصاً دَخَلَ الجَنَّةَ وَ اِخلاصُهُ اَن یَحجُزَهُ لا الهَ الا اللهُ عَمَّا حَرَّمَ اللهُ.
کسی که از روی اخلاص (لا اله الا الله) گوید به بهشت داخل شود و اخلاص او این است که گفتن(لا اله الا الله) او را از ارتکاب آنچه که خداوند بر او حرام نموده باز دارد.

(جهاد با نفس، ح ۲۳۰)
حدیث (۴۲۹) امام صادق (ع) فرمودند:

المنجیات : اطعام الطعام و افشاء السلام والصلاة باللیل و الناس نیام

عوامل رستگاری : اطعام کردن ، آشکارا سلام کردن ، نمازشب خواندن در حالی که مردم آرمیده اند.

(محاسن البرقی ، ص ۳۸۷)
حدیث (۴۳۰) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

إنَّ أَعظَمَ النّاسِ مَنزِلَةً عِندَاللّه‏ِ یومَ القیامَةِ أَمشاهُم فى أَرضِهِ بِالنَّصیحَةِ لِخَلقِهِ
بلند مرتبه ‏ترین مردم نزد خداوند در روز قیامت کسى است که در روى زمین بیشتر در خیرخواهى و ارشاد مردم قدم بردارد.

(کافی، جلد ۲، ص ۲۰۸ صفحه ۵)
حدیث (۴۳۱) امام صادق (ع) فرمودند:

مَن اعانَ ظالِماً عَلی مَظلومٍ لَم یزَلِ اللهُ عَلَیهِ سَاخِطاً حَتَّی ینزِعُ عَن مَعُونَتِهِ.
کسی که ظالمی را بر علیه مظلومی یاری کند پیوسته خداوند از او خشمگین است تا اینکه دست از یاری او بردارد.

(جهاد با نفس، ح ۷۵۲ )
حدیث (۴۳۲) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

المُؤمِنُ دَعِبٌ لَعِبٌ، وَالمُنافِقُ قَطِبٌ غَضِبٌ

مؤمن شوخ و شنگ است، و منافق اخمو و عصبانى.

(تحف العقول، ص ۴۹ )
حدیث (۴۳۳) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

إنَّما سُمِّیت ابنَتی فاطِمَةُ لأنَّ اللَّهَ‏عزّ و عجل فَطَمَها وفَطَمَ مَن أحَبَّها مِنَ النَّار

دخترم به این دلیل فاطمه نامیده شده است که خداوند عزّ و جل او و دوستدارانش را از آتش دوزخ به دور داشته است.

(بحارالانوار‌، ج‌۴۰۳، باب‌۲، ص‌ (۱۰
حدیث (۴۳۴) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

المَهدِی مِن عِترَتی مِن وُلدِ فاطِمَةَ
مهدی (عج) از عترت من و از فرزندان فاطمه است.

(بحار الأنوار، ج۳۸، ص۴۴)
حدیث (۴۳۵) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

أَمَرَنى رَبّى بِمُداراةِ النّاسِ کما أَمَرَنى بِأَداءِ الفَرائِضِ.
پروردگارم، همان گونه که مرا به انجام واجبات فرمان داده، به مدارا کردن با مردم نیز فرمان داده است.

(کافى، ج ۲، ص ۱۱۷، ح ۴٫)
حدیث (۴۳۶) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

القَنَاعَةُ مَالٌ لا یَنفَدُ.
قناعت مالی است که تمام شدنی نیست.

(جهاد با نفس، ح ۲۹۹)
حدیث (۴۳۷) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

اِنَّ اَسرَعَ الخَیرِ ثَوابا البِرُّ وَ اِنَّ اَسرَعَ الشَّرِّ عِقابا البَغىُ

پاداش نیکوکارى زودتر از هر کار خوب دیگرى مى‏ رسد و کیفر ستم و تجاوز زودتر از هر کار بد دیگرى گریبان مى ‏گیرد.

(خصال، ص ۱۱۰، ح ۸۱)
حدیث (۴۳۸) امام علی (ع) فرمودند:

اِنَّک مُقَوَّمٌ بــِاَدَبــِک، فَـزَ ینهُ بــِالحِلم ِ
ارزش تو به ادب توست، پس آن را با بردبارى آراسته کن.

(غررالحکم، ج ۳، ص ۵۷، ح ۳۸۱۳)
حدیث (۴۳۹) امام صادق (ع) فرمودند:

مَن کَانَ عَاقِلاً کَانَ لَهُ دِین وَ مَن کَانَ لَهُ دِین دَخَلَ الجَنَّةَ

کسی که عاقل باشد دین دارد و کسی که دین دارد وارد بهشت خواهد شد.

(جهاد با نفس، ح ۸۳)
حدیث (۴۴۰) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

نیةُ المُؤمِنِ خَیرٌ مِن عَمَلِهِ وَ نیةُ الکافِرِ شَرُّ مِن عَمَلِهِ وَ کلُّ عامِلٍ یعمَلُ عَلى نیتِهِ

نیت مؤمن بهتر از عمل او، و نیت کافر بدتر از عمل اوست و هر کس مطابق نیت خود عمل مى ‏کند.

(کافى، ج ۲، ص ۸۴ ، ح ۲)
حدیث (۴۴۱) امام علی (ع) فرمودند:

مَن أجهَدَ نَفسَهُ فى إصلاحِها سَعِدَ، مَن أهمَلَ نَفسَهُ فى لَذّاتِها شَقِىَ وَ بَعُدَ

هر کس براى اصلاح خود، خویشتن را به زحمت بیندازد، خوشبخت مى ‏شود هر کس خود را در لذت‏ها رها کند، بدبخت مى ‏گردد و بى ‏بهره مى‏ ماند.

(غررالحکم، ح ۸۲۴۶ و ح ۸۲۴۷)
حدیث (۴۴۲) امام صادق (ع) فرمودند:

اِنَّ القَلبَ لَیـتَجَلجَلُ فِى الجَوفِ یطلُبُ الحَقَّ فَاِذا اَصابَهُ اطمَاَنَّ وَ قَرَّ
به راستى که دل در درون سینه بى قرار است و به دنبال حق مى ‏گردد و چون به آن رسید، آرام و قرار مى ‏گیرد.

(کافى، ج ۲، ص ۴۲۱)
حدیث (۴۴۳) حضرت فاطمه (س) فرمودند:

من أصعد إلی الله خالص عبادته ، أهبط الله عزوجل إلیه أفضل مصلحته
کسی که عبادتهای خالصانه خود را به سوی خدا فرستد ، پروردگار بزرگ بهترین مصلحت او را به سویش فرو خواهد فرستاد.

(بحار الانوار، ج ۷۰، ص ۲۴۹)
حدیث (۴۴۴) حضرت فاطمه (س) فرمودند:

خیارکم ألینکم مناکبه و أکرمهم لنسائهم .
بهترین شما کسانی هستند که در برخورد با مردم نرم تر و مهربان ترند و با همسرانشان مهربان و بخشنده اند .

(دلائل الامامه طبری ، ص ۷)
حدیث (۴۴۵) امام علی (ع) فرمودند:
اَحسَنُ العَدلِ نُصرَةُ المَظلومِ
بهترین عدالت یارى مظلوم است.

(غررالحکم، ج۲، ح ۲۹۷۷)
حدیث (۴۴۶) امام علی (ع) فرمودند:

جَلیسُ الخَیرِ نِعمَةٌ، جَلیسُ الشَّرِّ نِقمَةٌ
همنشین خوب نعمت و همنشین بد، بلا و مصیبت است.

(غررالحکم، ح۴۷۱۹ و ۴۷۲۰)
حدیث (۴۴۷) امام صادق (ع) فرمودند:

اِنَّ الفُحشَ وَ البَذَاءَ وَ السَّلاطَةَ مِنَ النِفاقِ

همانا دشنام دادن و هرزه گویی و زبان درازی ناشی از نفاق و دورویی است

(جهاد بانفس، ح۶۶۷ و ص ۲۸۴)
حدیث (۴۴۸) رسول خدا (ص) فرمودند:

إذا أرَدتَ أن یُثرِی اللهُ ما لَکَ فَزَکِّهِ.
هر گاه خواستی که خداوند دارایی تو را زیاد کند، زکات آن را بپرداز.

(بحار‌الأنوار، ج۹۶، ص۲۳)
حدیث (۴۴۹) حضرت زهرا (س) فرمودند:

فجعل الله طاعتنا نظاما للملة و إمامتنا أمانا من الفرقة
خداوند پیروی از ما اهل بیت را سبب برقراری نظم اجتماعی در امت اسلامی و رهبری ما را عامل در امان ماندن از تفرقه ها قرار داده است .

(احتجاج طبرسی ج ۱، ص ۲۵۸)
حدیث (۴۵۰) امام موسی کاظم (ع) فرمودند:

ما من شی ء تراه عیناک الا وفیه موعظه

چیزی نیست که چشمانت آن را بنگرد، مگر آن که در آن پند و اندرزی است.

(بحارالانوار، ج ۷۸، ص ۳۱۹)
حدیث (۴۵۱) رسول اکرم (ص) فرمودند:

لَو کَانَ الرِّفقُ خَلقاً یُریَ مَا کَانَ مِمَّا خَلَقَ اللهُ شَیءٌ اَحسَنَ مِنهُ.

اگر مدارا مخلوقی بود که دیده می شد هیچ مخلوقی از مخلوقات خدا از او نیکوتر نبود.

(جهاد با نفس، ح ۲۷۴)
حدیث (۴۵۲) امام علی (ع) فرمودند:

إن لَم تَکن حَلیما فَتَحَلَّم فَإِنَّهُ قَلَّ مَن تَشَبَّهَ بِقَومٍ إِلاّ أَوشَک أَن یکونَ مِنهُم

اگر بردبار نیستى خود را بردبار جلوه ده، زیرا کمتر کسى است که خود را شبیه گروهى کند و بزودى یکى از آنان نشود.

(نهج ‏البلاغه، حکمت ۲۰۷)
حدیث (۴۵۳) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

اَلنّاسُ یعمَلونَ بِالخَیرِ وَ اِنَّما یعطَونَ اُجورَهُم عَلى قَدرِ عُقولِهِم

مردم، کارهاى خیر مى ‏کنند، ولى پاداش آنان تنها به اندازه عقلشان عطا مى ‏شود.

(کنزالعمال، ح ۷۰۵۲)
حدیث (۴۵۴) حضرت زهرا (س) فرمودند:

جعل الله … الجهاد عزا للإسلام، و الصبر معونة علی استیجاب الأجر

خداوند جهاد را موجب عزت و هیبت اسلام، و صبر را وسیله استحقاق و شایستگی پاداش حق تعالی قرار داد.

(احتجاج طبرسی، ج ۱، ص ۲۵۸)
حدیث (۴۵۵) امام علی (ع) فرمودند:

الصلوة حصن من سطوات الشیطان
نماز قلعه و دژ محکمی است که نمازگزار را از حملات شیطان نگاه می دارد.

(میزان الحکمة، ج ۵، ص ۳۶۷)
حدیث (۴۵۶) امام صادق (ع) فرمودند:

انَّ مِنَ الکَبَائِر عُقُوقَ الوَالِدَین وَالیَاسَ مِن رَوحِ اللهِ وَالاَمنَ مِن مَکرِ اللهِ

همانا آزار رساندن به پدر و مادر و نا امیدی از رحمت خداوند و ایمنی از مکر خداوند از گناهان کبیره است

(جهاد با نفس، ح ۴۲۴)
حدیث (۴۵۷) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

اِنَّ اَصلَ کلِّ خَیرٍ فِى الدُّنیا وَ الآخِرَةِ شَى‏ءٌ واحِدٌ وَ هُوَ الخَوفُ مِنَ اللّه‏ِ تَعالى

ریشه هر خیرى در دنیا و آخرت یک چیز است و آن ترس از خداوند متعال است.

(مستدرک الوسائل، ج ۱۱، ص ۲۳۵، ح ۱۲۸۴۲)
حدیث (۴۵۸) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

اِنَّ اللّه‏َ یحِبُّ بُغاةَ العِلمِ

خداوند جویندگان دانش را دوست دارد.

(کافى، ج۱، ص ۳۰، ح۱ )
حدیث (۴۵۹) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

اَلنّاسُ رَجُلانِ: عالِمٌ وَ مُتَعَلِّمٌ وَ لا خَیرَ فیما سِواهُما

مردم، دو گروهند: دانشمند و دانش ‏اندوز و در غیر این دو، خیرى نیست.

(نهج الفصاحه، ح ۳۱۴۵ )
حدیث (۴۶۰) امام باقر (ع) فرمودند:

ما مِن قَطرَةٍ احَبَّ الی اللهِ عَزَّوَجَلَّ مِن قَطرَةٍ دُمُوعٍ فی سََوَادِ اللَّیلِ مَخَافَةً مِنَ اللهِ لا یُرادُ بِها غَیرُهُ
هیچ قطره ای در نزد خداوند عزوجل دوست داشتنی تر و محبوب تر از قطره ی اشکهایی که در تاریکی شب و از خوف خدا با اخلاص کامل ریخته می شود نیست.

(جهاد با نفس، ح ۱۳۷ )
حدیث (۴۶۱) امام علی (ع) فرمودند:

مَن حَلَمَ عَن عَدُوِّهِ ظَفِرَ بِهِ

هر کس در مقابل دشمن بردبار باشد بر او پیروز مى ‏شود.

(کنزالفوائد، ص۱۴۷ )
حدیث (۴۶۲) امام علی (ع) فرمودند:

اِحتَجِب عَنِ الغَضَبِ بِالحِلمِ، وَغُضَّ عَنِ الوَهمِ بِالفَهمِ

با بردبارى خود را از خشم پنهان کن و با فهم و دانایى از وهم و خیال چشم بپوش.

(غررالحکم، ج۲، ص ۱۹۹، ح ۲۳۶۵ )
حدیث (۴۶۳) امام علی (ع) فرمودند:

مَن غاظَک بِقُبحِ السَّفَهِ عَلَیک، فَغِظهُ بِحُسنِ الحِلمِ عَنهُ

هر کس با زشتىِ سبکسرى تو را خشمگین کرد تو با زیبایى بردبارى او را به خشم آور.

(غررالحکم، ج ۵، ص۳۳۳، ح ۸۶۲۰ )
حدیث (۴۶۴) امام صادق (ع) فرمودند:

مَا احَبَّ اللهَ مَن عَصَاهُ

کسی که نافرمانی خدا را کند، خداوند را دوست نمی دارد.

(جهاد با نفس، ح ۳۸۶ )
حدیث (۴۶۵) امام صادق (ع) فرمودند:

المُومِنُ حَلِیمٌ لا یَجهَلُ، وَ اِن جُهِلَ عَلَیهِ یَحلُمُ، وَ لا یَظلِمُ وَ اِن ظُلِمَ غَفَرَ وَ لا یَبخَلُ وَ اِن بُخِلَ عَلَیهِ صَبَر

مومن بردباری است که بردباری اش از روی نادانی نیست و اگر با او از روی نادانی و حماقت رفتار شود او بردباری به خرج می دهد و به کسی ستم نمی کند و اگر به او ستمی شد می بخشاید و بخل نمی ورزد و اگر به او بخل ورزیده شد صبر پیشه می کند.

(جهاد با نفس، ح ۳۶ )
حدیث (۴۶۶) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

اَلسَّخىُّ قَریبٌ مِنَ اللّه‏ِ ، قَریبٌ مِنَ النّاسِ ، قَریبٌ مِنَ الجَنَّةِ
سخاوتمند به خدا، مردم و بهشت نزدیک است.

(بحارالأنوار، ج ۷۳، ص ۳۰۸، ح۳۷)
حدیث (۴۶۷) امام على (ع) فرمودند:

مَن أَصلَحَ فیما بَینَهُ وَبَینَ اللّه‏ِ أَصلَحَ اللّه‏ُ فیما بَینَهُ وَبَینَ النّاس.

هر کس رابطه ‏اش را با خدا اصلاح کند، خداوند رابطه او را با مردم اصلاح خواهد نمود.

(بحارالأنوار، ج ۷۱، ص ۳۶۶، ح ۱۲)
حدیث (۴۶۸) امام على (ع) فرمودند:

اِنَّ اَهنَأَ النّاسِ عَیشا مَن کانَ بِما قَسَمَ اللّه‏ُ لَهُ راضیا

هر کس به آنچه خداوند به او داده است راضى باشد، راحت‏ترین زندگى را دارد.

(غررالحکم، ح ۳۳۹۷)
حدیث (۴۶۹) امام باقر (ع) فرمودند:

اِنَّ اللهَ رَفیقٌ یُحِبُّ الرِّفقَ
خداوند اهل مدارا است و مدارا را دوست دارد

(جهاد با نفس، ح ۲۸۳)
حدیث (۴۷۰) امام باقر (ع) فرمودند:

مَا اَحسَنَ الحَسَنَاتِ بَعدَ السَّیِّئاتِ وَ مَا اَقبَحَ السَّیِّئاتِ بَعدَ الحَسَنَاتِ
چه نیکوست نیکی ها بعد از بدیها و چه زشت است بدیها پس از نیکی ها

(جهاد با نفس، ح ۸۸۰)
حدیث (۴۷۱) امام علی (ع) فرمودند:

مَن تَوکلَ عَلَى اللّه‏ِ ذَلَّت لَهُ الصِّعابُ وَتَسَهَّلَت عَلَیهِ الأسبابِ

هر کس به خدا توکل کند، دشواری‏ها براى او آسان می ‏شود و اسباب برایش فراهم می ‏گردد.

(غررالحکم، ح ۹۰۲۸)
حدیث (۴۷۲) امام کاظم (ع) فرمودند:

وَاللّه‏ِ ما اُعطِىَ مُومِنُ قَطَّ خَیرَ الدُّنیا وَالآخِرَةِ، اِلاّ بِحُسنِ ظَنِّهِ بِاللّه‏ِ عَزَّوَجَلَّ وَ رَجائِهِ لَهُ وَ حُسنِ خُلقِهِ وَالکفِّ عَنِ اغتیاب المُؤمِنینَ

به خدا قسم خیر دنیا و آخرت را به مؤمنى ندهند مگر به سبب حسن ظن و امیدوارى او به خدا و خوش اخلاقى اش و خوددارى از غیبت مؤمنان.

(بحارالأنوار، ج ۶، ص ۲۸، ح۲۹)
حدیث (۴۷۳) امام علی (ع) فرمودند:

لا یسعَدُ امرؤ ٌإلاّ بِطاعَةِ اللّه‏ِ سُبحانَهُ وَ لا یشقَى امرُؤٌ إلاّ بِمَعصیةِ اللّه‏ِ.

هیچ کس جز با اطاعت خدا خوشبخت نمى ‏شود و جز با معصیت خدا بدبخت نمى ‏گردد.

(غررالحکم، ح ۱۰۸۴۸)
حدیث (۴۷۴) پیامبر اعظم (ص) فرمودند:

إذا قالَ العَبدُ عِندَ مَنامِهِ بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ یقولُ اللّه‏ُ: مَلائِکتى! اُکتُبُوا بِالحَسَناتِ نَفسَهُ إلَى الصَّباحِ
هر گاه بنده‏اى هنگام خوابش، بسم اللّه‏ الرحمن الرحیم بگوید، خداوند به فرشتگان مى‏گوید: به تعداد نفس‏هایش تا صبح برایش حسنه بنویسید

(جامع الأخبار، ص ۴۲)
حدیث (۴۷۵) پیامبر اعظم (ص) فرمودند:

مَن سَرَّهُ أن یستَجیبَ اللّه‏ُ لَهُ عِندَ الشَّدائِدِ وَالکربِ فَلیکثِرِ الدُّعاءَ فِى الرَّخاءِ

هر کس دوست دارد خداوند هنگام سختی‏ها و گرفتاری‏ها دعاى او را اجابت کند، در هنگام آسایش، دعا بسیار کند.

(نهج الفصاحه، ح ۳۰۲۳)
حدیث (۴۷۶) امام صادق (ع) فرمودند:

مَن عَرَفَ اللهَ خَافَ اللهَ وَ مَن خَافَ اللهَ سَخَت نَفسُهُ عَن الدُّنیا.
هر که خدا را بشناسد ترس او در دلش می افتد و هر که از خدا ترسان باشد نفسش از دنیا طلبی باز می ماند.

(جهاد با نفس ، ح ۱۱۷)
حدیث (۴۷۷) امام صادق (ع) فرمودند:

صَدَقَةٌ یحِبُّهَا اللّه‏ُ: إِصلاحٌ بَینَ النّاسِ إِذا تَفاسَدوا، وَتَقارُبٌ بَینَهُم إِذا تَباعَدوا

صدقه‏ اى که خداوند آن را دوست دارد عبارت است از: اصلاح میان مردم هرگاه رابطه‏ شان تیره شد و نزدیک کردن آنها به یکدیگر هرگاه از هم دور شدند.

(کافى، ج ۲، ص ۲۰۹، ح ۱)
حدیث (۴۷۸) امام باقر (ع) فرمودند:

اَلحِلمُ لِباسُ العالِمِ فَلا تَعرَینَّ مِنهُ

بردبارى لباس عالم است، پس تو خود را از آن عریان مدار.

(کافى، ج ۸، ص ۵۵)
حدیث (۴۷۹) امام على (ع) فرمودند:

مَن حَسُنَت خَلیقَتُهُ طابَت عِشرَتُهُ

هر کس خوش اخلاق باشد، زندگى‏اش پاکیزه و گوارا مى‏گردد.

(غررالحکم، ح۸۱۵۳)
حدیث (۴۸۰) پیامبر اعظم (ص) فرمودند:

أشقَى النّاسِ المُلوک… وَ أسعَدُ النّاسِ مَن خالَطَ کرامَ النّاسِ
بدبخت‏ترین مردم پادشاهانند و خوشبخت‏ترین مردم کسى است که با مردم بزرگوار معاشرت کند.

(الأمالى صدوق، ص ۷۳، ح ۴۱)
حدیث (۴۸۱) امام صادق (ع) فرمودند:

اِنَّ المُؤمِنَ لَیسکنُ اِلَى المُؤمِنِ کما یسکنُ الظَّمانِ اِلَى الماءِ البارِدِ.

به راستى که مؤمن با برادر مؤمنش آرامش پیدا مى ‏کند، چنان که تشنه، با آب خنک آرامش مى ‏یابد.

(کافى، ج ۲، ص ۲۴۷)
حدیث (۴۸۲) امام صادق (ع) فرمودند:

لا ینبَغى لِمَن لا یتَّقى مَلامَةَ العُلَماءِ وَ ذَمِّهِم اَن یرجى لَهُ خَیرُ الدُّنیا وَ الآخِرَةِ

کسى که از سرزنش و نکوهش علما پروا نمی‏کند، نمی‏توان به خیر دنیا و آخرت او امید داشت.

(تحف العقول، ص ۳۶۴)
حدیث (۴۸۳) امام علی (ع) فرمودند:

اِذا ظَهَرَتِ الجِنایاتُ ارتَفَعَتِ البَرَکاتُ
هرگاه گناهان آشکار شوند، برکت‏ها از میان مى‏رود.

(غررالحکم، ح ۴۰۳۰)
حدیث (۴۸۴) امام علی (ع) فرمودند:

قُلوبُ الرَّعِیةِ خَزائِنُ راعیها فَما اَودَعَها مِن عَدلٍ اَو جَورٍ وَجَدَهُ

دلهاى مردم صندوقچه‏هاى حاکم است، پس آنچه از عدالت و یا ظلم در آنها بگذارد، همان را خواهد دید.

(غررالحکم، ج۴، ص ۵۲۱، ح ۶۸۲۵)
حدیث (۴۸۵) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

شَعبانُ شَهری، وَرَمَضانُ شَهرُ اللهِ؛ فَمَن صامَ شَهری، کنتُ لَهُ شَفیعاً یَومَ القیامَهِ.

شعبان ماه من است، و رمضان ماه خداست؛ پس هرکس در شعبان روزه بدارد، من در روز قیامت شفیع او خواهم بود.

(بحار الأنوار، ج ۹۷، ص ۸۳)
حدیث (۴۸۶) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

اِنَّ اللّه‏َ یحِبُّ اِذا عَمِلَ اَحَدُکم عَمَلاً اَن یتقِنَهُ

خداوند دوست دارد که وقتى یکى از شما کارى انجام مى‏دهد در آن محکم ‏کارى کند.

(نهج الفصاحه، ح ۷۲۶)
حدیث (۴۸۷) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

مَن اَحَبَّ اَن یکونَ اَغنَى النّاسِ فَلیکن بِما فى یدِ اللّه‏ِ اَوثَقَ مِنهُ بِما فى یدِهِ

هر کس دوست دارد بى‏نیازترین مردم باشد، باید به آنچه در دست خداست مطمئن‏تر باشد تا آنچه به دست خودش دارد.

(نهج الفصاحه، ح ۲۷۹۸)
حدیث (۴۸۸) پیامبر اعظم (ص) فرمودند:

باکروا طَـلَبَ الرِّزقِ وَ الحَوائِجِ فَاِنَّ الغُدُوَّ بَرَکةٌ وَ نَجاحٌ

در پى روزى و نیازها، سحر خیز باشید؛ چرا که حرکت در آغاز روز، [مایه] برکت و پیروزى است.

(المعجم الاوسط، ج ۷، ص ۱۹۴، ح ۷۲۵۰)
حدیث (۴۸۹) امام علی (ع) فرمودند:

اَلکریمُ یرى مَکارِمَ اَفعالِهِ دَینا عَلَیهِ یقضیهِ، اَللَّئیمُ یرى سَوالِفَ اِحسانِهِ دَینا لَهُ یقتَضیهِ ؛
بزرگوار، نیکوکارى‏هاى خود را بدهى به گردن خود مى‏داند که باید بپردازد و فرومایه، احسان‏هاى گذشته خود را بدهى به گردن دیگران مى‏داند که باید پس بگیرد.

(غررالحکم، ح ۲۰۳۱ و ۲۰۳۲ .)
حدیث (۴۹۰) امام علی (ع) فرمودند:

اِصبِر عَلى مَرارَةِ الحَقِّ وَ ایاک اَن تَنخَدِعَ لِحَلاوَةِ الباطِلِ
تلخى حق را تحمل کن، و مبادا که فریب شیرینى باطل را بخورى.

(غررالحکم، ح ۲۴۷۲)
حدیث (۴۹۱) امام علی (ع) فرمودند:

اَهنَى العَیشِ اطِّراحُ الکلَفِ

گواراترین زندگى، رها کردن تکلّف‏ها (تجمّلات) است.

(غررالحکم، ح ۲۴۷۲)
حدیث (۴۹۲) امام علی (ع) فرمودند:

اَربَعٌ مَن اُعطِیهُنَّ فَقَد اُعطىَ خَیرَ الدُّنیا وَ الآخِرَةِ: صِدقُ حَدیثٍ وَ اَداءُ اَمانَةٍ وَ عِفَّةُ بَطنٍ وَ حُسنُ خُلُقٍ

چهار چیز است که به هر کس داده شود خیر دنیا و آخرت به او داده شده: راستگویى، امانتدارى، حلال خورى و خوش اخلاقى

(غررالحکم، ح۲۱۴۲)
حدیث (۴۹۳) امام علی (ع) فرمودند:

اَصلُ العَقلِ القُدَرةُ وَ ثَمَرَتُها السُّرورُ.

ریشه عقل، قدرت است و میوه آن شادى.

(بحارالأنوار، ج ۷۸، ص ۷، ح ۵۹)
حدیث (۴۹۴) امام علی (ع) فرمودند:

مَنِ اقتَصَرَ عَلى بُلغَةِ الکفافِ فَقَدِ انتَظَـمَ الرّاحَةَ وَ تَبَوَّاَ خَفضَ الدَّعَةِ

هر کس به اندازه‏اى که او را کفایت مى ‏کند، قناعت کند، به آسایش و نظم مى‏ رسد و در آسودگى و رفاه منزل مى ‏گیرد.

(نهج البلاغه، حکمت ۳۷۱)
حدیث (۴۹۵) امام علی (ع) فرمودند:

ما اَعطَى اللّه‏ُ سُبحانَهُ العَبدَ شَیئا مِن خَیرِ الدُّنیا وَ الآخِرَةِ اِلاّ بِحُسنِ خُلُقِهِ وَ حُسنِ نیتِهِ

خداوند خیر دنیا و آخرت را جز به خاطر خوش اخلاقى و خوش نیتى به بنده نمى ‏دهد.

(غررالحکم، ح ۹۶۷۰)
حدیث (۴۹۶) امام علی (ع) فرمودند:

عِندَ فَسادِ النِّیةِ تَرتَفِعُ البَرَکةُ
هرگاه نیت‏ها فاسد باشد، برکت از میان مى ‏رود.

(غررالحکم، ح ۶۲۲۸)
حدیث (۴۹۷) امام علی (ع) فرمودند:

بسمِ اللّهِ شِفاءٌ مِن کلِّ داءٍ و عَونٌ لِکلِّ دَواءٍ

بسم اللّه‏، شفاى هر دردى و یارى کننده هر دارویى است.

(عیون أخبار الرضا علیه‏السلام ، ج ۲، ص )
حدیث (۴۹۸) امام علی (ع) فرمودند:

حَسِّن خُلقَک یخَفِّفِ اللّه‏ُ حِسابَک

اخلاقت را خوب کن تا خداوند حسابت را آسان گرداند.

(امالى صدوق، ص ۲۷۸ )
حدیث (۴۹۹) امام علی (ع) فرمودند:

رَاسُ العِلمِ التَّمییزُ بَینَ الاَخلاقِ وَ اِظهارُ مَحمودِها وَ قَمعُ مَذمومِها
بالاترین درجه دانایى، تشخیص اخلاق از یکدیگر و آشکار کردن اخلاق پسندیده و سرکوب اخلاق ناپسند است.

(غررالحکم، ح ۵۲۶۷ )
حدیث (۵۰۰) امام علی (ع) فرمودند:

عَوِّد نَفسَک الجَمیلَ فَبِاعتیادِک اِیاهُ یعودُ لَذیذا
خودت را به کارهاى زیبا عادت بده که اگر به آنها عادت کنى، برایت لذت بخش مى ‏شوند.

درباره‌ی این وبلاگ

این پایگاه توسط تبیان گیلان برای واحد مبلغین طراحی و راه اندازی شده است. تمام حقوق آن متعلق به مرکز تحقیقات اینترنتی تبیان گیلان و اداره کل تبلیغات اسلامی استان گیلان است..

تصاویر

دسته‌ها

بایگانی

  • admin: سلام ازحسن نظرجنابعالی تشکرمی کنم مدیروب [...]
  • admin: علیک سلام آنانکه خاک رابه نظرکیما کنند آیاشود که گوش [...]
  • رامین نظری: با عرض سلام و خداقوت بسیار عالی بود در عین اختصار جامع [...]
  • جعفر: با سلام، من همیشه وقتی زندگی این افراد را مطالعه میکنم [...]
  • admin: قران کریم می فرماید قدافلح من تزکی کسی که خودراازآلودگ [...]