آخرین مطالب

 
No Image
خوش آمديد!
احادیث شناخت قرآن پيوند ثابت

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
من لم یعرف الحق من القرآن لم یتنکب الفتن؛
هرکس حقیقت را از طریق قرآن نشناسد، از فتنه ها بر کنار نمی ماند.
محاسن ۱/۳۴۱/۷۰۲

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
ان القرآن ظاهره انیق و باطنه عمیق لا تفنی عجائبه و لا تنقضی غرائبه و لاتکشف الظلمات الا به؛
براستی که قرآن ظاهرش زیباست و باطنش عمیق، عجایبش پایان ندارد، اسرار نهفته آن پایان نمی پذیرد و تاریکی های جهل جز بوسیله آن رفع نخواهد شد.
نهج البلاغه خطبه ۱۸

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
الا ان فیه علم مایأتی و الحدیث عن الماضی و دواء دائکم و نظم ما بینکم؛
آگاه باشید که دانش آینده، اخبار گذشته و درمان دردهایتان و نظم میان شما در قرآن است.
نهج البلاغه خطبه ۱۵۷

الإمام علیّ علیه‏السلام
– وسُئِلَ فَقیلَ : إنَّ فِی القُرآنِ کُلَّ عِلمٍ إلاَّ الطِّبَّ؟: أما إنَّ فِی القُرآنِ لاَیَهً تَجمَعُ الطِّبَّ کُلَّهُ : « وَکُلُواْ وَاشْرَبُواْ وَلاَ تُسْرِفُواْ » .
امام على علیه‏السلام
– در پاسخ این پرسش که : «آیا در قرآن ، همه دانش‏ها بجز دانش طب هست؟» -: زنهار ! در قرآن ، آیه‏اى هست که همه طب را یکجا در خود گرد آورده است : (بخورید و بیاشامید ؛ ولى زیاده‏روى نکنید) .
الدعوات ، صفحه ۷۵ ، حدیث ۱۷۴ ، بحار الأنوار ، جلد ۶۲ ، صفحه ۲۶۷ ، حدیث ۴۲ دانش نامه احادیث پزشکی : ۲ / ۹۶

قال الامام الرضا – علیه السّلام – : فی القرآن شفاءٌ من کل داءٍ و قال داووا مرضاکم بالصدقه و استشفوا بالقرآن فمن لم یشفِهِ القرآن فلا شفاء له.
امام رضا – علیه السّلام – فرمود: در قرآن دوای هر دردی است، و (سپس) فرمود: مرض های خود را با صدقه مداوا و آنها را با قرآن شفا دهید، پس کسی را که قرآن شفا ندهد، پس هیچ شفایی برای او نیست.
«مستدرک الوسائل، ج ۲، ص ۹۸»

قال الامام الصادق – علیه السّلام – : شکا رجلٌ الی النبی – صلّی الله علیه و آله – وجعاً فی صدره فقال – صلّی الله علیه و آله – استشف بالقرآن فان الله عزوجل یقول و شفاء لما فی الصّدور.
امام صادق – علیه السّلام – فرمود: مردی به پیامبر از درد سینه شکایت کرد، پیامبر – صلّی الله علیه و آله – فرمود: از قرآن شفا بجوی زیرا که خدای عز و جل می فرماید: قرآن شفا است برای آن چه در سینه ها است.
«الکافی، ج ۶، ص ۳۹۰»

قال الامام الباقر – علیه السّلام – : من لم یُبرئهُ الحمد لم یُبرئهُ شیءٌ.
امام باقر – علیه السّلام – فرمود: هر که را سوره حمد بهبود نبخشد، هیچ چیز او را بهبود نبخشد.
«الکافی، ج ۶، ص ۴۵۸»

قال الامام علی – علیه السّلام – : لا تستشفینَّ بغیر القرآن فانه من کل داءٍ شاف.
امام علی – علیه السّلام – فرمود: به غیر قرآن شفا مجویید، زیرا که از هر دردی، شفا دهنده خواهد بود.
«غرر الحکم، ح ۱۰۳۱۶»

قال الامام الکاظم – علیه السّلام – : فی القرآن شفاء من کل داءٍِ.
امام کاظم – علیه السّلام – فرمود: در قرآن، شفای هر دردی است.
«مکارم الاخلاق، ص ۴۲۰»

قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – : علیکم بالقرآن فانّه الشفاء النافع و الدواء المبارک و عصمه لمن تمسّک به و نجاه لمن تَبِعَهُ.
پیامبر اکرم – صلّی الله علیه و آله – فرمود: بر شما باد به کتاب خدا زیرا قرآن شفایی سودمند و داروی پربرکت است و حافظ کسی است که به آن تمسک جوید و نجات بخش کسی که از آن پیروی کند.
«جامع الاخبار، ج ۱، ص ۴۳۲»

قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – : خیر الدواء القرآن.
پیامبر اکرم – صلّی الله علیه و آله – فرمود: بهترین دارو، قرآن است.
«آثار الصادق، ح ۲۶۴۶۹»

قال الامام العسکری – علیه السّلام – : ذلک القرآن یأتی یوم القیامه بالرجل الشاب یقول لربه عز و جل یا رب هذا اظمأتُ نهاره و اَسهرتُ لیلَهُ و قوّیتُ فی رحمتِک طمعهُ و فسحت فی رحمتک امله.
امام عسکری – علیه السّلام – فرمودند: قرآن روز قیامت با شخصی جوان می آید و به پروردگار می گوید: ای خدا این بنده شب کرد روزهایش را و روز کرد شبهایش را در حالی که طمعش را در رحمت تو قوی کرد و سیر کرد آرزوهایش را در رحمت تو.
«مستدرک الوسائل، ج ۴، ص ۲۴۶»

قال الامام الکاظم – علیه السّلام – : من استکفی بآیه من القرآن من الشرق الی الغرب کفی اذا کان بیقینٍ.
امام کاظم – علیه السّلام – فرمودند: هر که به یک آیه قرآن اکتفا کند از شرق تا غرب عالم این آیه کفایت می کند او را اگر همراه با یقین باشد.
«الکافی، ج ۲، ص ۶۲۳»

قال الامام السجاد – علیه السّلام – : لو مات من بین المشرق و المغرب لما استوحشتُ بعد ان یکون القرآن معی.
امام سجاد – علیه السّلام – فرمودند: اگر همه مردمی که ما بین مشرق و مغرب هستند بمیرند من از تنهایی هراس نکنم بعد از آن که قرآن با من باشد.
«الکافی، ج ۲، ص ۶۰۲»

قال الامام الصادق – علیه السّلام – : إن کتاب الله اصدق الحدیث و احسن القصص.
امام صادق – علیه السّلام – فرمودند: همانا کتاب خدا دارای راست ترین سخن ها و بهترین داستان هاست.
«الکافی، ج ۳، ص ۴۲۲»

قال الامام الصادق – علیه السّلام – : علیکم بتلاوه القرآن فان درجات الجنه علی عود آیات القرآن فاذا کان یوم القیامه یقال لقاری القرآن اقرأ و ارق.
امام صادق – علیه السّلام – فرمودند: بر شما باد به تلاوت قرآن، به درستی که درجات بهشت به تعداد آیات قرآن کریم است، پس زمانی که قیامت برپا شود، به قاری قرآن گفته می شود که قرآن بخوان و بالا برو.
«بحار الأنوار، ج ۶۲، ص ۳۷۰»

قال الامام الصادق – علیه السّلام – : من اوتی القرآن و الایمان فمثله الا ترجّه ریحها طیب و طعمها طیب و اَمَا الذی لم یؤت القرآن و الایمان مثله الحنظله طعمها سرّ و لاریح لها.
امام صادق – علیه السّلام – فرمودند: کسی که به او قرآن و ایمان عطا شده باشد مثل او مثل ترنج است که بوی آن خوب و طعم آن هم خوب و پاک است و کسی که به او قرآن و ایمان عطا نشده باشد مثل آن مثل میوه حنظله است که طعم آن تلخ و بویی هم ندارد.
«الکافی، ج ۲، ص ۴۴۲»

قال الامام السجاد – علیه السّلام – : آیات القرآن خزائن (العلم) فکلما فُتحت خزائنه ینبغی لک ان تنظر ما فیها.
امام سجاد – علیه السّلام – فرمودند: آیات قرآن خزائن و مخزنهایی هستند برای علم، پس هر زمان که باز شدند، سزاوار است بر تو تا بنگری که در آن چیست (و از آن علم گیری).
«الکافی، ج ۲، ص ۴۴۶»

قال الامام علی – علیه السّلام – : ان القرآن ظاهره انیق و باطنه عمیق لا تفنی عجائبهُ و لا تنقضی غرائبه و لا تکشفُ الظلمات الا به.
امام علی – علیه السّلام – فرمودند: به راستی که قرآن ظاهرش زیبا و نیکو و باطن آن عمیق است که از بین نمی رود، شگفتیهای آن زائل نشده و چیزهای نامأنوس آن تمام نمی شود و تاریکی های جهالت گشوده نمی شود مگر با قرآن.
«نهج البلاغه، خطبه ۸۳»

قال الامام علی – علیه السّلام – : کتاب الله بین اظهرکم ناطق لا یعیی لسانه و بیت لا تهدم ارکانه و عزّ لا تُهزمُ اعوانه.
امام علی – علیه السّلام – فرمودند: کتاب خدا که در بین شما است گوینده ای است که زبانش ازگفتن حقایق خسته نمی شود و خانه ای است که ارکانش تا ابد از تندباد حوادث در امان است و عزیزی است که پیروان و یارانش هرگز شکست نمی خورند.
«نهج البلاغه، خطبه ۱۳۳»

قال الامام علی – علیه السّلام – : و اعلموا أن القرآن هو الناصح الذی لا یَغُشُّ و الهادی الذی لا یضلُّ و المحدث الذی لا یکذب و ما جالسی القرآن احدٌ الا قام عند بزیاده او نقصان زیاده فی هدی او نقصان من عمی.
امام علی – علیه السّلام – فرمودند: بدانید که همانا قرآن پندآموزی است که در کار او فریب وجود ندارد و هدایت گری است که گمراه نمی کند و سخنگویی است که دروغ نمی گوید، هیچ کسی نزد قرآن نمی نشیند مگر این که وقت بلند شدن و جداشدن در او زیادت و یا نقصانی ایجاد شود، زیادی در هدایت و نقصان در جهل و بی خبری او.
«نهج البلاغه، خطبه ۱۷۶»

قال الامام علی – علیه السّلام – : ان الله سبحانه لم یَعِظْ احداً بمثل هذا القرآن فانه حبل الله المتین و سببَهُ الامین، و فیه ربیع القَلبِ و ینابیع العلم و ما لِلقلب جِلاءُ غیرهُ مع انَّه قد ذهب المتذکرون … .
امام علی – علیه السّلام – فرمودند: همانا خداوند سبحان کسی را به چیزی چون قرآن پند نداده است که قرآن ریسمان استوار خدا و وسیله ایمنی بخش است. در قرآن بهار دل و چشمه های دانش است، برای قلب جلایی جز قرآن نتوان یافت، به خصوص در جامعه ای که بیدار دلان رفته اند و غافلان و تغافل کنندگان حضور دارند. پس اگر خیری دیدید از قرآن یاری بگیرید و زمانی که شر و بدی دیدید با قرآن از او جدا شوید و از کنارش بروید.
«نهج البلاغه، خطبه ۱۷۶»

قال الامام علی – علیه السّلام – : القرآن آمرٌ زاجدٌ و صامتٌ ناطق حجه الله علی خلقه اخذ علیه میثاقهم و ارتهن علیه انفسهم اتمّ نوره و اکمل به دینه.
امام علی – علیه السّلام – فرمودند: قرآن فرماندهی باز دارنده، و ساکتی گویا و حجت خدا بر مخلوقات است. خداوند پیمان عمل کردن به قرآن را از بندگان گرفته و آنان را در گرو دستوراتش قرار داده است. نورانیت قرآن را تمام و دین خود را به وسیله آن کامل فرمود.
«نهج البلاغه، خطبه ۱۸۳»

قال الامام علی – علیه السّلام – : فهو معدن الایمان و بحبوحته و ینابیع العلم و بحوره و ریاض العدل و غُدرانُهُ و اثافیُّ الاسلام و بنیانُهُ و اودیه الحقّ و غیطانهُ و بحرٌ لا ینزفُهُ المُستنزِفون … .
امام علی – علیه السّلام – فرمودند: قرآن معدن ایمان و اصل آن است و چشمه های دانش و دریای علوم است، سرچشمه عدالت و نهر جاری عدل است، پایه های اسلام و ستون محکم آن است، نهرهای جاری زلال حقیقت و سرزمین های آن است. دریایی است که تشنگان آن آبش را تمام نتوانند کشید و چشمه ای است که آبش کمی ندارد، محل برداشت آبی است که هر چه از آن بردارند کاهش نمی یابد و منزلی است که مسافر آن را فراموش نخواهند کرد.
«نهج البلاغه، خطبه ۱۹۸»

قال الامام علی – علیه السّلام – : ان الله سبحانه انزل کتاباً هادیاً بیّنَ فیه الخیر و الشرّ.
امام علی – علیه السّلام – فرمودند: همانا خداوند سبحان کتابی هدایت گر فرستاد که خیر و شر را آشکارا در آن بیان فرمود.
«نهج البلاغه، خطبه ۱۶۷»

قال الامام علی – علیه السّلام – : ثم انزل علیه (انزل علی نبیه محمد) الکتاب نوراً لا تطفاً مصابیحه و سراجاً لا یخبوا توقُّدُهُ و بحراً لیدرک قعرُهُ و منهاجاً لا یُضل نهجه و شعاعاً لایظلم ضَوؤُهُ و فرقاناً لا یخمه برهانه و تبیاناً لا تهدم ارکانه.
امام علی – علیه السّلام – فرمودند: سپس خداوند قرآن را بر پیامبر – صلّی الله علیه و آله – نازل فرمود، قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد، شعله ای است که نور آن تاریک نشود، جدا کننده حق و باطلی است که درخشش برهانش خاموش نگردد، بنایی است که ستون های آن خراب نشود.
«نهج البلاغه، خطبه ۱۹۸»

قال الامام علی – علیه السّلام – : القرآن غنی لا غنی دونه و لا فقر بعده.
امام علی – علیه السّلام – فرمودند: قرآن ثروتی است که پس از او ثروتی نیست و فقر و گرفتاری ای بعد از آن وجود ندارد.
«مجمع البیان، ج ۱، ص ۱۵»

قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – : الجدال فی القرآن کفر.
پیامبر اکرم – صلّی الله علیه و آله – فرمودند: مجادله کردن در قرآن کفر است.
«نهج الفصاحه، ص ۲۷۸»

قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – : ان هذا القرآن هو النور المبین و الحبل المتین و العروه الوثقی و الدرجه العلیا و الشفاء الاشفی و الفضلیه الکبری و السعاده العظمی.
پیامبر اکرم – صلّی الله علیه و آله – فرمودند: به درستی که این قرآن نوری است آشکار و ریسمانی محکم، پناهی مطمئن و مقامی بالا، شفای شفاخواهان و فضیلتی بزرگ و سعادتی عظمی است.
«بحار الأنوار، ج ۹۲، ص ۳۱»

قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – : کتاب الله فیه نبأ ما قبلکم و خبر ما بعدکم و حکم ما بینکم هو الفصل لیس بالهزل هو الذی مَن ترکه من جبار قصمه الله و من ابتغی الهدی فی غیره اخلّهُ الله فهو حبل الله المتین.
پیامبر اکرم – صلّی الله علیه و آله – فرمودند: در قرآن است خبر از ماقبل و مابعد شما و حکم و دستور در میان شما، او بزرگی است که بیهوده در او نیست، او کتابی است که هر کس آن را ترک کند، خدا او را ترک می کند و کسی که بخواهد هدایت را از غیر آن، خدا او را ذلیل می کند، او ریسمان محکم الهی است.
«مجمع البیان، ج ۱، ص ۱۶»

قال الامام علی – علیه السّلام – : هو الذی لا تزیغ به الاهواء و لا تلتبس به الشّبَهُ و الآراء.
امام علی – علیه السّلام – فرمودند:آن (قرآن) چیزی است که منحرف نمی کنند او را خواهش های نفسانی و آرای و شبهات در آن راه ندارد.
«غرر الحکم، ح ۱۰۰۴۷»

قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – : فان القرآن نزل علی خمسه وجوه حلال و حرام و محکم و متشابه و امثالفاعملوا بالحلال و دعوا الحرام و اعملوا بالمحکم و دعوا المتشابه و اعتبروا بالامثال.
پیامبر اکرم – صلّی الله علیه و آله – فرمودند: قرآن بر ۵ قسم نازل شده: حلال و حرام و محکم و متشابه و مثالها؛ پس عمل کنید به حلال و واگذارید حرام را و عمل کنید به محکم و دفع کنید متشابه را و عبرت بگیرید از مثالها.
«مستدرک الوسائل، ج ۴، ص ۲۳۴»

قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – : القرآن فانه کلام الرحمن و حرز من الشیطان و رجحان من المیزان.
پیامبر اکرم – صلّی الله علیه و آله – فرمودند: قرآن کلام خداوند بخشنده و امان و پناهگاهی از شیطان و برتری در میزان است.
«بحار الأنوار، ج ۹۲، ص ۱۷»

امام على (علیه السلام) فرمودند:
إنَّ اللّه سبحانَهُ لَم یَعِظْ أحَدابمِثلِ هذا القرآنِ؛
خداوند سبحان هیچ کس را به چیزى چون این قرآن اندرز نداده است.
(نهج البلاغه، خطبه ۱۷۶ – منتخب میزان الحکمه، ص ۶۰۰)

امام سجاد(علیه السلام) فرمودند:
ان الله – عزوجل – علم انه یکون فى آخر الزمان اقوام متعمقون فانزل الله قل هوالله و الایات من سوره الحدید ؛
چون خداوند – عزوجل – مى دانست که درآخرالزمان اقوامى به دنیا مى آیند که در مسائل عقیدتى و علمى متفکر و متعمق اند سوره توحید و آیاتى از سوره حدید رانازل فرمود.
(نورالثقلین ، ج ۵، ص ۷۰۶).

امام سجاد (علیه السلام) فرمودند:
لو مات من بین المشرق و المغرب لما استوحشت ، لو کان القرآن معى ، و اذا کان قراء من القرآن ، ((مالک یوم الدین )) کررها و کاد ان یموت مما دخل علیه من الخوف؛
اگر مردم خاور و باختر بمیرند، در صورتى که قرآن همراه من باشد، وحشت نمى کنم هنگامى که ((مالک یوم الدین )) را از قرآن مى خواند، آن را بارها تکرار مى کرد و چیزى نمى ماند که از ترسى که بر او وارد شد بمیرد.
(بحارالانوار، ج ۸۵، ص ۶۶).

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
عله اسقاط بسم الله الرحمن الرحیم من سوره براءه ان البسمله امان و البراءه کانت الى المشرکین فاسقط منها الامان؛
علت نیامدن ((بسم الله الرحمن الرحیم )) در سوره برائت این است که بسم الله ، امان است و سوره برائت ، در رد مشرکین است از این روى خداوند امان رااز آن برداشته است .
(بحارالانوار، ج ۸۵، ص ۵۳).

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
ما انزل الله من السماء کتابا الا و فاتحته بسم الله الرحمن الرحیم و انما کان یعرف انقضاء السوره بنزول بسم الله الرحمن الرحیم ابتداء للاخرى؛
خداوند کتابى را از آسمان فرو نفرستاد، مگر اینکه با ((بسم الله الرحمن الرحیم )) است که آغاز سوره اى دیگر است .
(بحارالانوار، ج ۸۵، ص ۲۰).

امام صادق علیه‏السلام :
أصدَقُ القَولِ ، وأبلَغُ المَوعِظَهِ ، وأحسَنُ القَصصِ : کِتابُ اللّه؛
راست‏ترین سخن و رساترین پند و بهترین داستان ، کتاب خداست .
أمالی الصدوق : ۳۹۴/۱

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
إنّ الذی لیسَ فی جَوفِهِ شیءٌ من القرآنِ کالبَیتِ الخَرِبِ ؛
کسى که در اندرونش چیزى از قرآن نیست ، همانند خانه‏اى ویران است .
کنزالعمّال : ۲۴۷۸ منتخب میزان الحکمه : ۴۶۰

امام على علیه‏السلام :
إنّ فیهِ شِفاءً مِن أکبَرِ الداءِ ، وهُو الکُفرُ والنِّفاقُ ، والغَیُّ والضَّلالُ ؛
در قرآن، درمان بزرگترین دردهاست : درد کفر و نفاق و تباهى و گمراهى .
نهج البلاغه : الخطبه ۱۷۶ منتخب میزان الحکمه : ۴۵۸

امام على علیه‏السلام :
لا تُخلِقُهُ کَثرَهُ الرَّدِّ ووُلوجُ السَّمعِ ؛
قرآن هر اندازه هم تکرار شود و به گوش خورد، باز کهنه نمى‏شود .
نهج البلاغه : الخطبه ۱۵۶

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
مَن أرادَ عِلمَ الأوَّلینَ والآخِرینَ فَلْیُثَوِّرِ القرآنَ ؛
هرکه خواهان علم پیشینیان و آیندگان ، از اوّل تا به آخر دنیاست ، در قرآن کاوش و تأمل کند .
فلیُثَوِّر القرآن : أی لینقّر عنه ویفکّر فی معانیه وتفسیره وقراءته (النهایه : ۱ / ۲۲۹) .کنز العمّال : ۲۴۵۴

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
القرآنُ غِنىً ، لا غِنىً‏دونَهُ ، ولا فَقرَ بعدَهُ ؛
قرآن ثروتى است ، کــه بدون آن توانگرى نباشد و با وجود آن فقرى نه .
بحار الأنوار : ۹۲ / ۱۹ / ۱۸

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
فَضلُ القرآنِ على سائرِ الکلامِ کَفَضلِ اللّه على خَلقِهِ ؛
برترى قرآن بر دیگر سخنان، همچون برترى خدا است بر خلق خود.
بحار الأنوار : ۹۲ / ۱۹ / ۱۸
قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – : القرآن هدی من الضلاله و تبیان من العمی و استقاله من العشره و نور من الظلم و ضیاء من الاحداث و عصمه من الملائکه و رشد من الغوابه … .
پیامبر اکرم – صلّی الله علیه و آله – فرمودند: قرآن راهنمای از تاریکی است به سوی روشنایی و روشنگر و بینا کننده است از کوری و نجات دهنده است از گرفتاری و نوری است برای رهایی از ظلمت و تاریکی، روشنایی است از حادثه ها و پاکی است از ملائکه و متعالی است از پستیها و راهنمایی است از دنیا به سوی آخرت، کمال دین شما در او است و کسی از قرآن جدا نمی شود مگر این که به سوی آتش برود.
«الکافی، ج ۲، ص ۴۳۹»

قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – : القرآن افضل کل شیءٍ دون الله.
رسول خدا – صلّی الله علیه و آله – فرمودند: قرآن افضل از هر چیزی است جز ذات اقدس الهی.
«الکافی، ج ۲، ص ۲۳۸»

قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – : فضل القرآن علی سایر الکلام کفضل الله علی خلقه.
پیامبر اکرم – صلّی الله علیه و آله – فرمودند: فضیلت و برتری قرآن بر سایر کلام ها مانند فضیلت و برتری خدا است بر مخلوقاتش.
«مستدرک الوسائل، ج ۱، ص ۲۸۸»

قال الامام الکاظم – علیه السّلام – : القرآن کلام الله لا تجعل له اسما من عندک فتکون من الضالین.
امام کاظم – علیه السّلام – فرمودند: قرآن کلام خدا است، قرار نده برای آن اسمی از طرف خودت که (اگر چنین کنی) از گمراهان می باشی.
«بحار الأنوار، ج ۹۲، ص ۱۱۸»

نظرات[۴] | دسته: احادیث شناخت قرآن | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 

No Image
No Image No Image No Image
 
 
 

بایگانی شمسی

تقویم شمسی

تیر ۱۳۹۶
د س چ پ ج ش ی
« خرداد    
 1234
۵۶۷۸۹۱۰۱۱
۱۲۱۳۱۴۱۵۱۶۱۷۱۸
۱۹۲۰۲۱۲۲۲۳۲۴۲۵
۲۶۲۷۲۸۲۹۳۰۳۱  
No Image No Image