احادیث مومن (۲)

دسته: احادیث مومن

۱۰ آذر ۱۳۹۰

قال الباقر – علیه السلام -:
ایما مؤ من حافظ على الصلوات المفروضة فصلاها لوقتها فلیس هذا من الغافلین ؛
هر مؤ منى محافظت بر نمازش نماید، و او را در وقتش به جاآورد، از انسانهاى غافل شمرده نمى شود.
(وسائل الشیعه ، ج ۳، ص ۷۹)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
لایزال الشیطان ذعزا من المؤ من ما حافظ على الصلوات الخمس ‍ لوقتهن فاذا ضیعهن تجرا علیه فادخله فى العظائم ؛
شیطان همیشه از مؤ من مى ترسد تا زمانى که بر نمازهاى پنجگانه محافظت دارد و در وقتش به جا مى آورد، اما هنگامى که وقت نماز را ضایع کرد بر او جراءت پیدا مى کند و او را در گناهان بزرگ مى اندازد.
(وسائل الشیعه ، ج ۳، ص ۱۸)

قال الصادق – علیه السلام -:
و انى لاحب للرجل منکم المؤ من اذا قام فى صلاة فریضة ان یقبل بقلبه الى الله .و لایشغل قلبه بامر الدنیا، فلیس من مؤ من یقبل بقلبه فى صلاته الى الله الا اقبل الله الیه بوجهه و اقبل بقلوب المؤ منین الیه بالمحبة له بعد حب الله ایاه ؛
همانا من مؤ منى از شما را دوست دارم که وقتى به نماز فریضه مى ایستد، با قلبش به سوى خدا متوجه گردد و قلب خود را در نماز به دنیا مشغول نسازد، پس هیچ مومنى نیست که با قلب خود در نمازش به سوى الله برود، مگر اینکه خداوند با همه الطافش به او رو مى آورد و بعد از آن قلوب همه مومنین هم از راه راءفت و مهربانى به سوى او رو مى آورد.(بحارالانوار، ج ۸۴، ص ۲۴۰)

قال الباقر – علیه السلام -:
اذا قام المؤ من فى الصلوة ، بعث الله الحور العین حتى یحدقن به ، فاذا انصرف و لم یسئل الله منهن شیئا انصرفن متعجبات ؛
هنگامى که (نمازگزار) مؤ من به نماز مى ایستد، خداوند حورالعین را به طرفش مى فرستد آن چنان که دور نمازگزار را مى گیرند و به او نگاه مى کنند، پس وقتى نمازگزار نمازش را تمام کرد و از خدا چیزى نخواست ، حورالعین با تعجب از او دور مى شوند.(جامع احادیث الشیعه ، ج ۴، ص ۲۷)

قال الصادق – علیه السلام -:
لیس من عبد مؤ من یقبل بقلبه على الله – عز و جل – فى صلوته و دعائه الا اقبل الله – عز و جل – علیه بقلوب المؤ منین الیه ؛
همانا بنده مؤ منى نیست که با قلبش در نماز و دعاء به خدا رو کند، مگر اینکه خداوند قلبهاى مؤ منین را به طرف او متوجه کند.(جامع احادیث الشیعه ، ج ۵، ص ۳۰)

قال الصادق – علیه السلام -:
و انى لاحب للرجل منکم المومن اذا قام فى صلاة فریضة ان یقبل بقلبه الى الله و لایشغل قلبه بامر الدنیا، فلیس من مومن یقبل بقلبه فى صلاته الى الله اقبل الله الیه بوجهه و اقبل بقلوب المؤ منین الیه بالمحبة له بعد حب الله – عز و جل – ایاه ؛
به درستى من مؤ منى از شما را دوست دارم که وقتى به نماز واجب مى ایستد با قلبش به سوى خدا متوجه گردد و قلب خود را در حال نماز به دنیا مشغول نسازد، پس هیچ مؤ منى نیست که با قلب خود در نمازش به سوى الله برود، مگر این که خداوند با همه الطافش به او رو مى آورد و بعد از آن قلوب همه مومنین هم از راه راءفت و مهربانى به سوى او رو مى آورند.
(بحارالانوار، ج ۸۴، ص ۲۴۰٫وسائل الشیعه ، ج ۴، ص ۶۸۶٫ثواب الاعمال ، ص ۱۶۳)

قال الصادق – علیه السلام -:
ایما مؤ من سجد الله سجدة لشکر نعمة غیر صلاة ، کتب الله له بها عشر حسنات و مما عنه عشر سیئات و رفع له عشر درجات فى الجنان ؛
هر مؤ منى در غیر از حال نماز سجده شکرى جهت نعمتى به جاى آورد، خداوند به آن خاطر ده حسنه براى او بنویسد و ده گناه از نامه عملش پاک کند و ده درجه براى او در بهشت بالا ببرد.(ثواب الاعمال ، ص ۸۳)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
علم الاسلام الصلاة فمن فرع لها قبلة و حافظ علیها بحدها و وقتها و سنتها فهو مؤ من ؛
نماز، پرچم اسلام است ، مؤ من واقعى کسى است که دل به آن دهد و مراقب حدود و آداب وقت آن باشد.
(کنزالعمال ، ج ۷، حدیث ۱۸۸۷)

قال على – علیه السلام -:
و قد عرف حقها (الصلوة ) رجال من المؤ منین الذین تشغلهم عنها زینة متاع ، و لاقرة عین من ولد و لا مال ، یقول الله سبحانه : ((رجال لا تلهیهم تجارة و لا بیع عن ذکر الله و اقام الصلوة و ایتاء الزکوة )) ؛
حق نماز را مؤ منین شناخته اند که نه زینت هاى دنیا، نه نور چشمى ها از فرزند و مال ، آنان را از عبادت پروردگارشان باز نمى دارد زیرا که خداوند سبحان میگوید: ((مردانى هستند که تجارت و داد و ستد آنان را از یاد خدا و برپا داشتن نماز و پرداخت زکات باز نمى دارد)).(نهج البلاغه ، خطبه ، ۱۹۹)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
اذا قام العبد المؤ من فى صلاته نظر الله – عز و جل – الیه ؛
وقتى که بنده مؤ من به نماز مى ایستد، خداوند سبحان به او نظر مى کند.(وسائل الشیعه ، ج ۳، ص ۲۱)

قال الباقر – علیه السلام -:
فما من مؤ من یوافق تلک الساعة ان یکون ساجدا او راکعا او قائما الا حرم الله جسده على النار ؛
هیچ مؤ منى نیست که در چنین وقت نماز در حال سجود و یا رکوع یا قیام باشد، مگر این که خدا جسمش را بر آتش حرام کرده است.(جامع احادیث الشیعه ، ج ۴، ص ۲۷)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
اذا قام العبد المؤ من فى صلاته نظر الله – عز و جل – الیه او قال اقبل الله علیه حتى ینصرف و اظلته الرحمة من فوق راءسه الى افق السماء و الملئکة تحفه من حوله الى افق السماء و کل الله به ملکا قائما على راءسه یقول له ایها المصلى لو تعلم من ینظر الیک و من تناجى ما التفت و لازلت من موضعک ابدا؛
هرگاه بنده مؤ من به نماز برخیزد، خداوند به او نظر مى کند (یا فرمود) خداوند به او روى مى کند تا از نماز فارغ شود و رحمت از بالاى سرش تا افق آسمان بر او سایه مى افکند و فرشتگان اطراف او را تا آسمان مى پوشانند و خداوند فرشته اى را بر سر او موکل مى کند که به او مى گوید اى نمازگزار! اگر بدانى چه کسى به تو نظر مى کند و با چه کسى مناجات مى کنى ، به چیز دیگرى توجه نخواهى کرد و هرگز از جایگاه خود کنار نخواهى رفت .
(جامع احادیث الشیعه ، ج ۴، ص ۱۰٫وسائل الشیعه ، ج ۳، ص ۲۱)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
الصلاة سلاح على الکافر ؛
نماز سلاح مؤ من علیه کافر است .(بحارالانوار، ج ۸۲، ص ۵۶ و ۲۳۱)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
الصلاة زاد للمؤ من من الدنیا الى الاخرة ؛
نماز زاد و توشه مؤ من در دنیا براى آخرت مى باشد.(بحارالانوار، ج ۸۲، ص ۲۳۲)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
ما من لیلة الا و ملک الموت ینادى یا اهل القبور لمن تغبطون الیوم ….فیقول الموتى : انما نغبط المؤ منین فى مساجدهم لانهم یصلون و لا نصلى …؛
هر شب فرشته مرگ ندا مى کند: اى اهل قبور!نسبت به چه کسى غبطه مى خورید؟.. مردگان در جواب گویند: ما به مؤ منانى غبطه مى خوریم که در مساجد نماز مى خوانند در حالى که ما نماز نمى خوانیم .
(ارشاد القلوب ، ص ۶۵)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
الصلاة نورالمؤ من و الصلاة نور من الله ؛
نماز نور مؤ من است و نماز نورى از خداوند است .(جامع احادیث الشیعه ، ص ۴ و ۱۵)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
ان الصلوة قربان المؤ من ؛
همانا نماز خواندن وسیله نزدیکى مؤ من به خداست .(کنزالعمال ، حدیث ۱۸۹۰۷)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
الصلوة ، معراج المؤ من ؛
نماز، معراج مؤ من است .
(کشف الاسرار، ج ۲، ص ۶۷۶، سرالصلوة ، ص ۷، اعتقادات مجلسى ، ص ‍ ۲۹)

امام صادق علیه‏السلام :
شَرَفُ المُؤمِنِ صلاتُهُ باللیلِ ، وعِزُّ المؤمِنِ کَفُّهُ عن أعراضِ الناسِ ؛
شرافت مؤمن ، نماز شب اوست ، و عزّت مؤمن ، خوددارى او از لطمه زدن به آبروى مردم .
الکافی : ۳ / ۴۸۸ / ۹ منتخب میزان الحکمة : ۳۳۰

امام باقر علیه‏السلام :
أیّما مُؤمِنٍ حافَظَ علَى الصَّلواتِ المَفروضَةِ فَصَلاّها لِوَقتِها فَلَیسَ هذا مِن الغافِلینَ؛
هر مؤمنى که به نمازهاى واجب اهمیت دهد و آنها را به وقتش بخواند ، از غافلان نیست .
الکافی : ۳ / ۲۷۰ / ۱۴ منتخب میزان الحکمة : ۴۳۰

امام‏صادق علیه‏السلام :
یَنبَغی للمؤمنِ أن لا یَموتَ حتّى یَتَعَلَّمَ القرآنَ ، أو یکونَ فی تَعَلُّمِهِ؛
سزاوار است که مؤمن پیش از آن که بمیرد ، قرآن را بیاموزد یا در حال آموختن آن بمیرد .
الدعوات : ۲۲۰ / ۶۰۰ منتخب میزان الحکمة : ۴۶۰

امام صادق علیه السلام فرمودند:
إِنَّ المُؤمِنَ یَغبِطُ وَلایَحسُدُ وَالمُنافِقُ یَحسُدُ وَلایَغبِطُ؛
مؤمن غبطه مى خورد و حسادت نمى ورزد، منافق حسادت مى ورزد و غبطه نمى خورد.
کافى، ج۲، ص۳۰۷، ح۷

امام صادق علیه السلام فرمودند:
إِنَّ اللّه فَوَّضَ إِلَى المُؤمِنِ اُمورَهُ کُلَّها وَلَم یُفَوِّض إِلَیهِ أَن یَکونَ ذَلیلاً أَما تَسمَعُ اللّه تَعالى یَقولُ:(وَ لِلّهِ العِزَّةُ وَلِرَسولِهِ وَلِلمُؤمِنینَ)؟ فَالمُؤمِنُ یَکونُ عَزیزا وَلا یَکونُ ذَلیلاً قالَ: إِنَّ المُؤمِنَ أَعَزُّمِنَ الجَبَلِ لأَِنَّ الجَبَلَ یُستَقَلُّ مِنهُ بِالمَعاوِلِ وَالمُؤمِنُ لایُستَقَلُّ مِن دینِهِ بِشَىْ ءٍ؛
خداوند اختیار همه کارها را به مؤمن داده اما این اختیار را به او نداده است که ذلیل باشد. مگر نشنیده اى که خداى تعالى مى فرماید:عزت از آن خدا و رسولش و مؤمنین است؟ پس، مؤمن عزیز است و ذلیل نیست. [در ادامه] فرمودند: مؤمن از کوه محکم تر است، زیرا از کوه با ضربات تیشه کم مى شود اما با هیچ وسیله اى از دین مؤمن نمى توان کاست.
التهذیب، ج۶، ص۱۷۹ ح۳۶۷

پیامبراکرم صلى الله علیه و آله وسلم فرمودند:
اِتَّقُوااللّه وَأَصلِحواذاتَ بَینِکُمْ فَإِنَ اللّه یُصلِحُ بَینَ المُؤمِنینَ یَومَ القیامَةِ؛
تقواى الهى داشته باشید و اصلاح کنید میان خودتان را زیرا خداوند در روز قیامت میان مؤمنین را اصلاح مى کند.
محجة البیضاء، ج۳، ص۳۷۳

پیامبراکرم صلى الله علیه و آله وسلم فرمودند:
مَن واسَى الفَقیرَ وَأَنصَفَ النّاسَ مِن نَفسِهِ فَذلِکَ المُؤمِنُ حَقّا؛
هر کس به نیازمند کمک مالى کند و با مردم منصفانه رفتار نماید چنین کسى مؤمن حقیقى است.
خصال، ص ۴۷

امام علی علیه السلام فرمودند:
مَن أمَرَ بِالمَعروفِ شَدَّ ظَهرُ المُؤمِنِ وَمَن نَهى عَنِ المُنکَرِ أَرغَمَ أَنفَ المُنافِقِ وَأَمِنَ کَیدَهُ؛
هر کس امر به معروف کند به مؤمن نیرو مى بخشد و هر کس نهى از منکر نماید بینى منافق را به خاک مالیده و از مکر او در امان مى ماند.کافى، ج۲، ص۵۰، ح۱

پیامبراکرم صلى الله علیه و آله وسلم فرمودند:
یا عَلىُّ، مِن کَرامَةِ المُؤمِنِ عَلَى اللّه اَنـَّهُ لَم یَجعَل لاَِجلِهِ وَقتا حَتّى یَهُمَّ بِبائقَةٍ فَاِذا هَمَّ بِبائقَةٍ قَبَضَهُ اِلَیهِ ؛
اى على! از ارجمندى مؤمن در نزد خدا این است که برایش وقت مرگ، معیّن نفرموده است، تا زمانى که قصد شرّى کند. آن گاه خداوند جانش را بستاند.عیون أخبار الرضا علیه السلام، ج ۲، ص ۴۰، ح ۹۰

امام صادق علیه السلام فرمودند:
مَن اَحصى عَلى اَخیهِ المُؤمِنِ عَیبا لِیَعیبَهُ بِهِ یَوما ما کانَ مِن اَهلِ هذِهِ الآیَةِ قالَ اللّه عَزَّوَجَلَّ: اِنَّ الَّذینَ یُحِبّونَ اَن تَشیعَ الفِاحِشَةُ فِى الَّذینَ آمَنوا لَهُم عَذابٌ اَلیمٌ فِى الدُّنیا وَ الآخِرَةِ وَ اللّه یَعلَمُ وَ اَ نتُم لا تَعلَمونَ ؛
هر کس درصدد عیب جویى برادر مؤمنش برآید، تا با آن روزى او را سرزنش کند، مشمول این آیه است: کسانى که دوست دارند، زشتى ها در میان مردم با ایمان شیوع پیدا کند، عذاب دردناکى براى آنان در دنیا و آخرت خواهد بود و خداوند مى داند و شما نمى دانید.مستدرک الوسایل، ج ۹، ص ۱۱۰، ح ۱۰۳۷۹

امام صادق علیه السلام فرمودند:
اِنَّ لِلمُؤمِنِ عَلى المُؤمِنِ سَبعَةَ حُقوقٍ، فَاَوجَبُها اَن یَقولَ الرَّجُلُ حَقّا وَ اِن کانَ عَلى نَفسِهِ اَو عَلى والِدَیهِ، فَلا یَمیلَ لَهُم عَنِ الحَقِّ؛
مؤمن را بر مؤمن، هفت حق است. واجب ترین آنها این است که آدمى تنها حق را بگوید، هر چند بر ضد خود یا پدر و مادرش باشد و به خاطر آنها از حق منحرف نشود.بحار الأنوار، ج ۷۴، ص۲۲۳، ح ۸

پیامبراکرم صلى الله علیه و آله وسلم فرمودند:
وَالّذى نَفسى بِیَدِهِ لاتَدخُلُوا الجَنَّةَ حَتّى تُؤمِنوا وَ لا تُؤمِنوا حَتّى تَحابّوا أولا أدُلُّـکُم عَلى شَئىٍ اِذا فَعَلتُموهُ تَحابَبتُم؟ اَفشُوا السَّلامَ بَینَـکُم؛
به خدایى که جانم در اختیار اوست، وارد بهشت نمى شوید مگر مؤمن شوید و مؤمن نمى شوید، مگر این که یکدیگر را دوست بدارید. آیا مى خواهید شما را به چیزى راهنمایى کنم که با انجام آن، یکدیگر را دوست بدارید؟ سلام کردن بین یکدیگر را رواج دهید.مشکاة الانوار، ص ۱۵۷

امام محمد باقر (علیه السلام)فرمودند:
زبان‌ ، کلید هر خوبى‌ و بدى‌ است‌ ، پس‌ سزاوار است‌ که‌ مؤمن‌ بر زبان‌ خود مهر زند ،چنانکه‌ بر طلا و نقره‌اش‌ مهر مى‌زند .تحف‌العقول‌ ، ص‌ ۳۰۸

امام محمد باقر (علیه السلام)فرمودند:
با منافق‌ با زبانت‌ مدارا کن‌ ، و مؤمن‌ را از دل‌ دوست‌ بدار ، و اگر با یهودى‌ نیزهمنشین‌ شدى‌ ، خوشرفتارى‌ کن‌ .
تحف‌العقول‌ ، ص‌ ۳۰۱

امام محمد باقر (علیه السلام)فرمودند:
در هر قضاى‌ الهى‌ ، براى‌ مؤمن‌ خیرى‌ نهفته‌ است‌ .تحف‌العقول‌ ، ص‌ ۳۰۲

امام محمد باقر (علیه السلام)فرمودند:
مؤمن‌ برادر مؤمن‌ است‌ ، او را دشنام‌ نمى‌دهد ، از او دریغ‌ نمى‌کند ، و به‌ او گمان‌ بد نمى‌برد .
بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربى‌ ، ج‌ ۷۵ ، ص‌ ۱۷۶

امام محمد باقر (علیه السلام)فرمودند:
چون‌ مؤمن‌ با مؤمنى‌ دست‌ دهد، پاک‌ و بى‌گناه‌ از یکدیگر جدا مى‌شوند .
بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربى‌ ، ج‌ ۷۳ ، ص‌ ۲۰

امام محمد باقر (علیه السلام)فرمودند:
خداوند عزوجل‌ از میان‌ بندگان‌ مؤمنش‌ آن‌ بنده‌اى‌ را دوست‌ دارد که‌ بسیار دعا کند، پس‌ بر شما باد دعا در هنگام‌ سحر تا طلوع‌ آفتاب‌ ، زیرا آن‌ ، ساعتى‌ است‌ که‌ درهاى‌ آسمان‌ در آن‌ هنگام‌ باز گردد و روزیها در آن‌ تقسیم‌ گردد و حاجتهاى‌ بزرگ‌ بر آورده‌ شود . کافى‌ ، ج‌ ۲ ، ص‌۴۷۸

امام محمد باقر (علیه السلام)فرمودند:
خداوند بنده‌ مؤمنش‌ را با بلا مورد لطف‌ قرار مى‌دهد، چنان که‌ سفر کرده‌اى‌ براى‌ خانواده‌ خود هدیه‌ مى‌فرستد ، و او را از دنیا پرهیز مى‌دهد ، چنانکه‌ طبیب‌ مریض‌ را پرهیز مى‌دهد .
بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربى‌ ، ج‌ ۷۵ ، ص‌ ۱۸۰

امام سجّاد علیه‏السلام می فرمایند:
مَن سَقى مُؤمنا مِن ظَمَأٍ سَقاهُ اللّه‏ُ مِنَ الرَّحیقِ الَمختوم؛
هرکه مؤمن تشنه‏اى را آب دهد خداوند او را از شراب سر به مُهر بهشتى بنوشاند .الکافی : ۲ / ۲۰۱ / ۵

پیامبراکرم صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم می فرمایند:
المُؤْمِنُ یَأْکُلُ بشَهْوَةِ أهْلِهِ، والمُنَافِقُ یَأْکُلُ أهْلُهُ بِشَهْوَتِهِ .
مؤمن ، به میل خانواده‏اش خود غذا مى‏خورد و منافق ، خانواده‏اش به میل او مى‏خورند .بحار الأنوار : ۶۲ / ۳۲۴

امام حسن عسکری(علیه السلام) فرمودند:
چه زشت است که مؤمن هوسی داشته باشد که او را خوار کند.(کافی/۲/۳۲۰)

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ینبغی أن یکون للمؤمن ثمانیه خصال: وقار عند الهزاهز و صبر عند البلاء و شکر عند الرّخاء و قنوع بما رزقه اللَّه عزّ و جلّ، لا یظلم الأعداء و لا یتحامل على الاصدقاء بدنه فی تعب و النّاس منه فی راحه؛
مؤمن باید هشت صفت داشته باشد وقار در حوادث سخت و صبر به هنگام بلیه و شکر به هنگام گشایش و قناعت به روزى اى که خداى والا داده است به دشمنان ستم نکند و مزاحم دوستان نشود، تنش به رنج باشد و مردم از او در آسایش باشند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
یطبع المؤمن على کلّ خلق لیس الخیانه و الکذب؛
مؤمن هر خوئى تواند داشت مگر خیانت و دروغ گوئى.نهج الفصاحه

الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ویل لمن استطال على مسلم فانتقص حقّه؛
واى بر آن که به مؤمنى تطاول کند و حق او را بکاهد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
وصب المؤمن کفّاره الخطایا؛
بیمارى مؤمن کفاره گناهان است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
و أی المؤمن حقّ واجب؛
وعده مؤمن حقى است (که اداى آن) واجب است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
نیّه المؤمن أبلغ من عمله؛
نیت مؤمن از عمل وى شایسته تر است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
نیّه المؤمن خیر من عمله و عمل المنافق خیر من نیّته و کلّ یعمل على نیّته فإذا عمل المؤمن عملا نار فی قلبه نور؛
نیت مؤمن از عمل او بهتر است و عمل منافق از نیت او بهتر است و هر کدام بر نیت خود کار مى کنند و چون مؤمن عملى کند در قلب وى نورى روشن شود.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
نعم سلاح المؤمن الصّبر و الدّعاء؛چه نیکو سلاحى است صبر و دعا براى مؤمن.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
نعم العطیّه کلمه حقّ تسمعها ثمّ تحملها إلى أخ لک مسلم؛
چه نیکو عطائی است سخن حقى که بشنوى و به برادر مؤمن خویش برسانى.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الْمُؤْمِنُ الذی یخالط النَّاسِ وَ یصبر عَلَى أَذَاهُمْ أَفْضَلُ مِنَ الْمُؤْمِنِ الذی لَا یخالط النَّاسِ وَ لَا یصبر عَلَى أَذَاهُمْ ؛
مؤمنى که با مردم آمیزش کند و بر آزارشان صبر کند از مؤمنى که با مردم آمیزش نکند و بر آزارشان صبر نکند بهتر است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الْمُؤْمِنُ بخیر عَلَى کلّ حَالٍ ، ینزع نَفْسِهِ مِنْ بین جنبیه وَ هُوَ یحمد اللَّهُ ؛
مؤمن همیشه خوب است جانش از تن می رود و خدا را ستایش مى کند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الْمُؤْمِنُ مِنْ أَهْلِ الإیمان بِمَنْزِلِهِ الرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ یألم الْمُؤْمِنِ لِأَهْلِ الإیمان کما یألم الْجَسَدِ لِمَا فی الرَّأْسِ ؛
مؤمن نسبت به اهل ایمان چون سر نسبت به تن است مؤمن از رنج مؤمنان رنجور شود چنان که تن از رنج سر رنجور گردد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الْمُؤْمِنُ یألف وَ لَا خیر فیمن لَا یألف وَ لَا یؤلف ؛
مؤمن الفت گیرد و هر که الفت نگیرد و الفت نیارد خیرى در او نیست.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الْمُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِ کالبنیان الْمَرْصُوصِ یشدّ بَعْضُهُ بَعْضاً؛
مؤمن نسبت به مؤمن چون بناى محکم است که اجزاى آن یکدیگر را استحکام بخشد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الْمُؤْمِنُ مرآه الْمُؤْمِنِ وَ الْمُؤْمِنُ أَخُو الْمُؤْمِنِ یحوطه مِنْ وَرَائِهِ ؛
مؤمن آئینه مؤمن است مؤمن برادر مؤمن است از پشت سر مراقب اوست.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الْمُؤْمِنُونَ هیّنون لیّنون کالحمل الْأَلْفِ إِنْ قید إنقاد وَ إِذَا أنیخ عَلَى صخره إستناخ ؛
مؤمنان نرم خو و ملایمند چون شتر دست آموز که اگر بکشندش برود و اگر بر سنگى به خوابانندش بخوابد.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الْمُؤْمِنُ منفعه إِنْ ماشیته نفعک وَ إِنْ شَاوَرَتْهُ نفعک وَ إِنْ شارکته نفعک وَ کلّ شی ء مِنْ أَمْرِهِ منفعه ؛
مؤمن مایه سود است اگر همراهش شوى سودت دهد و اگر با وى مشورت کنى سودت دهد و اگر شریکش شوى سودت دهد و همه کار وى مایه سود است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الْمُؤْمِنُ هیّن لیّن حَتَّى تخاله مِنْ اللین أَحْمَقُ ؛
مؤمن نرم خو و ملایم است تا آنجا که از نرم خوئى احمقش پندارى.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
المؤمن أخوا المؤمن لا یدع نصیحته على کلّ حال؛
مؤمن برادر مؤمن است و به هر حال از خیر خواهى او چشم نپوشد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
المؤمن یسیر المئونه؛مؤمن کم حاجت است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
المؤمن کیّس فطن حذر؛مؤمن هوشیار و دقیق و محتاط است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
المؤمن یوم القیمه فی ظلّ صدقته؛مؤمن روز قیامت در سایه صدقه خویش است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
المؤمن غرّ کریم و الفاجر خبّ لئیم؛مؤمن شریف و کریم است و فاجر فریبکار و فرومایه است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
المؤمن للمؤمن کالبنیان یشدّ بعضه بعضا؛
مؤمن نسبت به مؤمن چون بناست که قسمتى از آن قسمت دیگر را محکم کند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
المؤمن من أمنه النّاس على أنفسهم و أموالهم و دمائهم؛
مؤمن آن است که مردم او را بر جان و مال و خون خویش امین شمرند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
من أذاع فاحشه کان کمبتدیها و من عیّر مؤمنا بشی ء لم یمت حتّى یرکبه؛
هر که عمل بدى را شایع کند چون عامل آن است و هر که مؤمنى را به کارى عیب کند نمیرد تا مرتکب آن شود.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
من أفضل العمل إدخال السّرور على المؤمن تقضی عنه دینا، تقضی له حاجه، تنفّس له کربه؛
از بهترین عملها خوشحال کردن مؤمن است یعنى دین وى را ادا کنى، حاجتى از او بر آورى یا محنتى از او بر طرف کنى.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
من کرامه المؤمن على اللَّه تعالى نقاء ثوبه و رضاه بالیسیر؛
از لوازم حرمت مؤمن نزد خدا است که جامه اش پاکیزه باشد و به اندک خشنود گردد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
من رمى مؤمنا بکفر فهو کقتله؛هر که مؤمنى را به کفر نسبت دهد چنان است که او را کشته باشد.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
من أخاف مؤمنا کان حقّا على اللَّه أن لا یؤمنه یوم القیمه؛
هر که مؤمنى را بترساند بر خدا واجب است روز قیامت ایمنش نکند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
من أذلّ عنده مؤمن فلم ینصره و هو یقدر على أن ینصره أذلّه اللَّه على رؤس الأشهاد یوم القیامه؛
هر که مؤمنى را پیش او خوار کنند و تواند یارى او کند و نکند روز قیامت خدا پیش همگان خوارش کند.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
من سرّته حسنته و ساءته سیّئته فهو مؤمن؛
هر که از اعمال خویش خرسند و از اعمال بد خویش دلتنگ شود، مؤمن است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
من نفّس من مسلم کربه من کرب الدّنیا نفّس اللَّه عنه کربه من کرب یوم القیامه، و من یسّر على معسر یسّر اللَّه علیه فی الدّنیا و الآخره، و من ستر على مسلم ستر اللَّه علیه فی الدّنیا و الآخره؛
هر که غمى از غمهاى دنیا را از مؤمنى بردارد خدا غمى از غمهاى روز قیامت از او بردارد و هر که بر تنگدستى آسان گیرد خدا در دنیا و آخرت بر او آسان گیرد و هر که راز پوش مسلمانى شود خدا در دنیا و آخرت راز پوش وى شود.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ملعون من ضارّ مؤمنا أو مکر به؛
هر که به مؤمنى زیان رساند یا با او حیله کند ملعون است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
مثل المؤمن کالبیت الخرب فی الظّاهر فإذا دخلته وجدته مونقا و مثل الفاجر کمثل القبر المشرّف المجصّص یعجب من رآه و جوفه ممتلئ نتنا؛
حکایت مؤمن چون خانه اى است به ظاهر خراب که چون وارد آن شوى ببینى پاکیزه است و حکایت بد کار چون قبر مرتفع گچ کارى است بیننده را به شگفت آرد و باطن آن از عفونت پر است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
مثل المؤمن مثل سبیکه الذّهب إن نفخت علیها احمرّت و إن وزنت لم تنقص؛
حکایت مؤمن چون شمس طلا است اگر بر آن بدمند تا سرخ شود و وزنش کنند کمتر نشده است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
مثل المؤمن مثل النّخله، ما أخذت منها من شی ء نفعک؛
حکایت مؤمن چون نخل است هر چه از آن گیرى سودت دهد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
مثل المؤمن کمثل المنخله لا تأکل إلّا طیّبا و لا تضع إلّا طیّبا؛
حکایت مؤمن چون غربال است جز پاکیزه نخورد و جز پاکیزه ندهد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
مثل المؤمن مثل السّنبله یحرّکها الرّیح فتقوم مرّه و تقع أخرى و مثل الکافر کمثل الارزه لا تزال قائمه حتّى تنقعر؛
حکایت مؤمن چون خوشه است که باد آن را تکان دهد نوبتى بایستد و نوبت دیگر بیفتد و حکایت کافر چون درخت صنوبر است که پیوسته به پا باشد تا از ریشه بر آید.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ما یحلّ لمؤمن أن یشتدّ إلى أخیه بنظره تؤذیه؛
روا نیست که مؤمنى به برادر خویش به تندى نظر کند که مایه آزار او شود.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ما شبّهت خروج المؤمن من الدّنیا إلّا مثل خروج الصّبیّ من بطن أمّه من ذلک الغمّ و الظلمه إلى روح الدّنیا؛
برون شدن مؤمن را از دنیا به برون شدن کودک از شکم مادر از آن محنت و ظلمت به ر راحت دنیا تشبیه می کنم.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ما استفاد المؤمن بعد تقوى اللَّه عزّ و جلّ خیرا له من زوجه صالحه إن أمرها أطاعته و إن نظر إلیها سرّته و إن أقسم علیها أبرّته و إن غاب عنها نصحته فی نفسها وماله؛
مؤمن پس از پرهیزکارى خداى عز و جل چیزى بهتر از زن پارسائى که فرمانش دهد اطاعت کند و اگر بدو نگرد مسرورش کند و اگر در باره او قسم خورد قسمش را رعایت کند واگر از او غایب شود مال وى و عفت خویش حفظ کند، چیزى بهتر از این نیابد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ما اجتمع الرّجاء و الخوف فی قلب مؤمن إلا أعطاه اللَّه عزّ و جلّ الرّجاء و آمنه الخوف؛
امید و ترس در دل مؤمن مجتمع نشود جز آن که خدا عز و جل امید بدو عطا کند و از بیم ایمنش سازد.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ما یصیب المؤمن وصب و لا نصب و لا سقم و لا آذى و لا حزن إلّا کفّر اللَّه به من خطایاه؛
رنج و سختى و مرض و آزارى و غمى به مؤمن نرسد مگر خدا در قبال آن از گناهان وى محو کند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لا ینبغی لمؤمن أن یذلّ نفسه؛شایسته مؤمن نیست که خویشتن را خوار کند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لا یلدغ المؤمن من جحر مرّتین؛مؤمن از یک سوراخ دو بار گزیده نمى شود.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لا یؤمن عبد حتّى یحبّ لنفسه من الخیر ما یحبّ لأخیه المسلم؛
بنده اى مؤمن نباشد تا هر چیزى براى خویش مى خواهد براى برادر مسلمان خویش بخواهد.نهج الفصاح

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لا تجتمع خصلتان فی مؤمن: البخل و الکذب؛دو صفت در مؤمن فراهم نشود بخل و دروغ.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لیغشینّ أمّتی من بعدی فتن کقطع اللّیل المظلم، یصبح الرّجل فیها مؤمنا و یمسی کافرا، یبیع أقوام دینهم بعرض من الدّنیا قلیل؛
پس از من امتم را فتنه ها خواهد گرفت چون پاره هاى شب تاریک که در اثناى آن مرد به صبح مؤمن است و به شب کافر شود و کسانى دینشان را به مال ناچیز دنیا فروشند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لیس من خلق المؤمن الملق؛تملق از اخلاق مؤمن نیست.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لیس من أخلاق المؤمن التّملّق و لا الحسد إلّا فی طلب العلم؛
تملق و حسد بر مؤمن روا نیست مگر در طلب علم.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لیس شی ء أکرم على اللَّه تعالى من المؤمن؛
هیچ چیز نزد خداى والا گرامى تر از مؤمن نیست.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لیس المؤمن بالطّعّان و لا اللّعان و لا الفاحش و لا البذی ء؛
مؤمن طعنه زن و لعنت گر و بد گو و بد زبان نیست.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لیس المؤمن الّذی یشبع و جاره جائع إلى جنبه؛
هر که سیر باشد و همسایه اش پهلوى وى گرسنه باشد، مؤمن نیست.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لیبشر فقراء المؤمنین بالفراغ یوم القیامه قبل الأغنیاء بمقدار خمسمائه عام هؤلاء فی الجنّه ینعمون و هؤلاء یحاسبون؛
مؤمنان فقیر را بشارت که روز قیامت به اندازه پانصد سال زودتر از اغنیا فارغ شوند آنان در بهشت متنعمند و اینان حساب پس مى دهند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لو أنّ أهل السّماء و الأرض أشرکوا فی ذمّ مؤمن لکبّهم اللَّه عزّ و جلّ فی النّار؛
اگر مردم آسمان و زمین در مذمت مؤمنى شرکت کنند خداى عز و جل در آتش واژگونشان کند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لن یشبع المؤمن من خیر یسمعه حتّى یکون منتهاه الجنّه؛
مؤمن از استماع خیر سیرى نگیرد تا سرانجامش بهشت شود.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
للمؤمن أربعه أعداء: مؤمن یحسده و منافق یبغضه و شیطان یضلّه و کافر یقاتله؛
مؤمن چهار دشمن دارد، مؤمنى که بر او حسد برد و منافقى که دشمنش دارد و شیطانى که گمراهش کند و کافرى که با او پیکار کند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لأن أعین أخی المؤمن على حاجته أحبّ إلیّ من صیام شهر و اعتکاف فی المسجد الحرام؛
این که برادر مؤمن خویش را بر حاجت وى اعانت کنم پیش من از یک ماه روزه و اعتکاف در مسجد الحرام محبوب تر است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الکلمه الحکمه ضالّه المؤمن فحیث وجدها فهو أحقّ بها؛
سخن حکمت آمیز گمشده مؤمن است و هر کجا بیابدش بدان شایسته تر است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
کلّ خلّه یطبع علیها المؤمن إلّا الخیانه و الکذب؛
مؤمن هر صفتى تواند داشت مگر خیانت و دروغ.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
علیک بالعلم فإنّ العلم خلیل المؤمن و الحلم وزیره و العقل دلیله و العمل قیّمه و الرّفق أبوه و اللّین أخوه و الصّبر أمیر جنوده؛
علم جوئید که علم یار مؤمن است و بردبارى وزیر اوست و عقل دلیل اوست و عمل سرپرست اوست و ملایمت پدر اوست و مدارا برادر اوست و صبر امیر سپاهیان اوست.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
من نفّس من مسلم کربه من کرب الدّنیا نفّس اللَّه عنه کربه من کرب یوم القیامه، و من یسّر على معسر یسّر اللَّه علیه فی الدّنیا و الآخره، و من ستر على مسلم ستر اللَّه علیه فی الدّنیا و الآخره؛
هر که غمى از غمهاى دنیا را از مؤمنى بردارد خدا غمى از غمهاى روز قیامت از او بردارد و هر که بر تنگدستى آسان گیرد خدا در دنیا و آخرت بر او آسان گیرد و هر که راز پوش مسلمانى شود خدا در دنیا و آخرت راز پوش وى شود.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ملعون من ضارّ مؤمنا أو مکر به؛
هر که به مؤمنى زیان رساند یا با او حیله کند ملعون است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
مثل المؤمن کالبیت الخرب فی الظّاهر فإذا دخلته وجدته مونقا و مثل الفاجر کمثل القبر المشرّف المجصّص یعجب من رآه و جوفه ممتلئ نتنا؛
حکایت مؤمن چون خانه اى است به ظاهر خراب که چون وارد آن شوى ببینى پاکیزه است و حکایت بد کار چون قبر مرتفع گچ کارى است بیننده را به شگفت آرد و باطن آن از عفونت پر است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
مثل المؤمن مثل سبیکه الذّهب إن نفخت علیها احمرّت و إن وزنت لم تنقص؛
حکایت مؤمن چون شمس طلا است اگر بر آن بدمند تا سرخ شود و وزنش کنند کمتر نشده است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
مثل المؤمن مثل النّخله، ما أخذت منها من شی ء نفعک؛
حکایت مؤمن چون نخل است هر چه از آن گیرى سودت دهد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
مثل المؤمن کمثل المنخله لا تأکل إلّا طیّبا و لا تضع إلّا طیّبا؛
حکایت مؤمن چون غربال است جز پاکیزه نخورد و جز پاکیزه ندهد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
مثل المؤمن مثل السّنبله یحرّکها الرّیح فتقوم مرّه و تقع أخرى و مثل الکافر کمثل الارزه لا تزال قائمه حتّى تنقعر؛
حکایت مؤمن چون خوشه است که باد آن را تکان دهد نوبتى بایستد و نوبت دیگر بیفتد و حکایت کافر چون درخت صنوبر است که پیوسته به پا باشد تا از ریشه بر آید.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ما یحلّ لمؤمن أن یشتدّ إلى أخیه بنظره تؤذیه؛
روا نیست که مؤمنى به برادر خویش به تندى نظر کند که مایه آزار او شود.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ما شبّهت خروج المؤمن من الدّنیا إلّا مثل خروج الصّبیّ من بطن أمّه من ذلک الغمّ و الظلمه إلى روح الدّنیا؛
برون شدن مؤمن را از دنیا به برون شدن کودک از شکم مادر از آن محنت و ظلمت به ر راحت دنیا تشبیه می کنم.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ما استفاد المؤمن بعد تقوى اللَّه عزّ و جلّ خیرا له من زوجه صالحه إن أمرها أطاعته و إن نظر إلیها سرّته و إن أقسم علیها أبرّته و إن غاب عنها نصحته فی نفسها وماله؛
مؤمن پس از پرهیزکارى خداى عز و جل چیزى بهتر از زن پارسائى که فرمانش دهد اطاعت کند و اگر بدو نگرد مسرورش کند و اگر در باره او قسم خورد قسمش را رعایت کند واگر از او غایب شود مال وى و عفت خویش حفظ کند، چیزى بهتر از این نیابد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ما اجتمع الرّجاء و الخوف فی قلب مؤمن إلا أعطاه اللَّه عزّ و جلّ الرّجاء و آمنه الخوف؛
امید و ترس در دل مؤمن مجتمع نشود جز آن که خدا عز و جل امید بدو عطا کند و از بیم ایمنش سازد.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ما یصیب المؤمن وصب و لا نصب و لا سقم و لا آذى و لا حزن إلّا کفّر اللَّه به من خطایاه؛
رنج و سختى و مرض و آزارى و غمى به مؤمن نرسد مگر خدا در قبال آن از گناهان وى محو کند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لا ینبغی لمؤمن أن یذلّ نفسه؛
شایسته مؤمن نیست که خویشتن را خوار کند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لا یلدغ المؤمن من جحر مرّتین؛
مؤمن از یک سوراخ دو بار گزیده نمى شود.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لا یؤمن عبد حتّى یحبّ لنفسه من الخیر ما یحبّ لأخیه المسلم؛
بنده اى مؤمن نباشد تا هر چیزى براى خویش مى خواهد براى برادر مسلمان خویش بخواهد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
عجبا للمؤمن فو اللَّه لا یقضی اللَّه للمؤمن قضاء إلّا کان خیرا له؛
کار مؤمن عجیب است به خدا که خدا قضائى براى مؤمن مقرر ندارد مگر مایه خیر او باشد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
عجبا لأمر المؤمن، إنّ أمره کلّه له خیر و لیس ذلک لأحد إلّا للمؤمن إن أصابته سرّاء شکر و کان خیرا له و إن أصابته ضرّاء صبر فکان خیرا له؛
کار مؤمن عجیب است که کار او همه برایش نیک است و هیچ کس جز مؤمن چنین نیست اگر سختى بدو رسد، شکر کند و براى او نیک باشد و اگر مرضى بدو رسد، صبر کند و براى او نیک باشد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الصّلاه نور المؤمن؛
نماز نور مؤمن است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الدّنیا سجن المؤمن و جنّه الکافر؛
دنیا زندان مؤمن است و بهشت کافر.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الدّعاء سلاح المؤمن؛
دعا سلاح مؤمن است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
خیار المؤمنین القانع و شرارهم الطّامع؛
بهترین مؤمنان کسى است که قانع است و بدترین آنها کسى است که طمع کار است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
خمس لیس لهنّ کفّاره: الشّرک باللَّه و قتل النّفس بغیر حقّ و بهت المؤمن و الفرار من الزّحف و یمین صابره یقتطع بها مالا بغیر حقّ؛
پنج گناهست که محوشدنى نیست، شریک قرار دادن براى خدا و کشتن کسان بناحق و بهتان زدن به مؤمن و فرار از جنگ و قسم ناحق که به وسیله آن مال کسان را ببرند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
خلق اللَّه یحیى ابن زکریّا فی بطن أمّه مؤمنا و خلق فرعون فی بطن أمّه کافرا؛
خداوند یحیى پسر زکریا را در شکم مادر مؤمن خلق کرد و فرعون را در شکم مادر کافر آفرید.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
خصلتان لا یجتمعان فی مؤمن: البخل و سوء الخلق؛
دو صفت است که در مؤمن جمع نشود بخل و بدخوئى.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الحمّى حظّ کلّ مؤمن من النّار و حمّى لیله تکفّر خطایا سنه؛
تب قسمت مؤمن از آتش جهنم است و تب یک شب گناهان یک سال را محو می کند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الحکمه ضالّه المؤمن یأخذها ممّن سمعها و لا تبالی فی أیّ وعاء خرجت؛
حکمت گمشده مؤمن است از هر که بشنود فرا گیرد و اهمیت ندهد که از کجا آمده است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ترى المؤمنین فی تراحمهم و توادّهم و تعاطفهم کمثل الجسد اذا اشتکى عضوا تداعى له سایر جسده بالسّهر و الحمّى؛
مؤمنان در مهربانى و دوستى یکدیگر چون اعضاى یک پیگرند که وقتى عضوى بدرد آید اعضاى دیگر آرام نگیرند.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
تحفه المؤمن فی الدّنیا الفقر؛
ارمغان مؤمن در این جهان فقر است.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
تحفه المؤمن الموت؛
مرگ ارمغان مؤمن است.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
تجد المؤمن مجتهدا فیما یطیق متلهّفا على ما لا یطیق؛
مؤمن چنان است که در کار خیر هر چه تواند کوشد و هر چه را نتواند به آرزو خواهد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
بئس القوم قوم یمشی المؤمن فیهم بالتّقیّه و الکتمان؛
چه بدند مردمى که مؤمن در میان آنها با تقیه و کتمان راه رود.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
أیّها النّاس اتّقوا اللَّه فو اللَّه لا یظلم مؤمن مؤمنا إلّا انتقم اللَّه تعالى منه یوم القیامه؛
اى مردم از خدا بترسید به خدا مؤمنى، مؤمنى را ستم نکند جز آن که روز رستاخیز خدا از او انتقام گیرد.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ من موجبات المغفره إدخال السّرور على أخیک المؤمن؛
از جمله لوازم آمرزش این است که برادر مؤمن خود را خرسند سازى.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ ممّا یلحق المؤمن من عمله و حسناته بعد موته علما نشره و ولدا صالحا ترکه و مصحفا ورّثه أو مسجدا بناه أو بیتا لابن السّبیل بناه أو نهرا أجراه أو صدقه أخرجها من ماله فی صحّته و حیاته تلحقه من بعد موته؛
از جمله اعمال و نیکی هاى مؤمن که بعد از مرگ بدو می رسد دانشى است که منتشر کرده باشد و فرزند پارسائی است که به جا گذاشته باشد و قرآنى است که به ارث گذاشته باشد یا مسجدى که بنا کرده باشد یا خانه اى که براى کاروانیان بپا کرده باشد یا نهرى که به کمک او جریان یافته باشد یا مالى که در دوران صحت و حیات از مال خویش جدا کرده باشد همه اینها پس از مرگ بدو می رسدنهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ حقّا على المؤمنین أن یتوجّع بعضهم لبعض کما یألّم الجسد الرّأس؛
مؤمنان باید از رنج یک دیگر متألم شوند چنان که تن از رنج سر متأثر مى شود.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ أوّل ما یجازى به المؤمن بعد موته أن یغفر لجمیع من تبع جنازته؛
نخستین پاداشى که پس از مرگ به مؤمن مى دهند این است که همه کسانى که دنبال جنازه او رفته اند آمرزیده شوند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ المؤمن یجاهد بسیفه و لسانه؛
مؤمن با شمشیر و زبان خود جهاد می کند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ المؤمن ینضی شیطانه کما ینضی أحدکم بعیره فی السّفر؛
مؤمن شیطان خود را لاغر مى کند چنان که یکى از شما اشتر خود را در سفر لاغر می کند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ المؤمن یوجر فی نفقته کلّها إلّا شیئا جعله فی التّراب أو البناء؛
مؤمن از مخارج خود ثواب می برد جز آنچه به خاک سپارد یا ساختمان کند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ المؤمن لیدرک بحسن الخلق درجه القائم الصّائم؛
مؤمن به وسیله خوش خلقى به مقام نماز شب گزار و روزه دار می رسد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ اللَّه یبتلی عبده المؤمن بالسّقم حتّى یکفّر عنه کلّ ذنب؛
خداوند بنده مؤمن خود را به مرض مبتلا مى کند تا همه گناهان او بریزد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ اللَّه تعالى یغار و إنّ المؤمن یغار و غیره اللَّه أن یأتی المؤمن ما حرّم اللَّه علیه؛
خداوند غیرت می برد و مؤمن غیرت می برد غیرت خدا این است که مؤمن مرتکب کارى شود که خدا حرام کرده است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ اللَّه تعالى یحبّ العبد المؤمن المحترف؛
خداوند بنده مؤمن پیشه ور را دوست دارد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ اللَّه تعالى یبغض المؤمن الّذی لا زبر له؛
خداوند مؤمنى را که عقل ندارد، دشمن دارد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ اللَّه تعالى لیحمی عبده المؤمن من الدّنیا و هو یحبّه کما تحمون مریضکم الطّعام و الشّراب تخافون علیه.
خداوند چون بنده مؤمن خود را دوست دارد او را از دنیا پرهیز می دهد چنان که شما مریض خود را از بیم مرض از خوردن و نوشیدن پرهیز می دهید.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ اللَّه تعالى لا یظلم المؤمن حسنه یعطی علیها فی الدّنیا و یثاب علیها فی الآخره و أمّا الکافر فیطعم بحسناته فی الدّنیا حتّى إذا أفضى إلى الآخره لم تکن له حسنه یعطى بها خیرا.
خداوند هیچ یک از کارهاى نیک مؤمن را از قلم نمى اندازد و در دنیا و آخرت پاداش آن را مى دهد؛ ولى کافر در دنیا به وسیله کارهاى نیک خود روزى می خورد و همین که به آخرت رسید کار نیکى ندارد که به وسیله آن پاداش یابد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ الصّدقه لتطفی عن أهلها حرّ القبور و إنّما یستظلّ المؤمن یوم القیامه فی ظلّ صدقته؛
صدقه گرماى قبر صدقه دهندگان را تخفیف مى دهد و مؤمن روز رستاخیز در سایه صدقه خویش قرار می گیرد.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ افضل عمل المؤمن الجهاد فی سبیل اللَّه؛
بهترین عمل مؤمن، جهاد در راه خداست.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ألا أعلّمک خصلات ینفعک اللَّه تعالى بهنّ؟ علیک بالعلم فإنّ العلم خلیل المؤمن و الحلم وزیره و العقل دلیله و العمل قیّمه و الرّفق أبوه و اللّین أخوه و الصّبر أمیر جنوده؛
مى خواهى صفاتى به تو بیاموزم که خداوند تو را به آنها منتفع سازد؟ دانش آموز که دانش دوست مؤمن است و بردبارى پشتیبان او و عقل رهبر و عمل قیم و مدارا پدر و ملایمت برادر اوست و صبر امیر سپاه وى به شمار می رود.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
أکمل المؤمنین إیمانا أحسنهم خلقا و خیارکم خیارکم لنسائهم؛
کامل ترین مؤمنان آن است که خلقش نیک تر است و از همه شما نیک تر کسانى هستند که براى زنان خود نیک ترند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
أفضل المؤمنین إیمانا الّذی إذا سئل أعطى و إذا لم یعط استغنى؛
از همه مؤمنان ایمان آن کس بهتر است که وقتى از او چیزى بخواهند بدهد و اگر چیزى به او ندهند راه بى نیازى سپرد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
أفضل الأعمال أن تدخل على أخیک المؤمن سرورا أو تقضى عنه دینا؛
بهترین کارها آن است که برادر مؤمن خویش را خوشحال سازى یا قرض او را بپردازى.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
اغتنموا دعوه المؤمن المبتلى؛
دعاى مؤمن مبتلا را غنیمت شمارید.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
أغبط النّاس عندی مؤمن خفیف الحاذّ ذو حظّ من صلاه و کان رزقه کفافا فصبر علیه حتّى یلقى اللَّه و أحسن عباده ربّه و کان غامضا فی النّاس عجلت منیّته و قلّ تراثه و قلّت بواکیه؛
خوشبخت ترین مردم در نظر من مؤمنى است که متعلقاتش کم و از نماز بهره ور باشد، روزى او به حد کفاف باشد و با آن بسازد تا به خداى خویش برسد، خداى را به خوبى پرستش کند و در میان مردم گمنام باشد، وقتى مرگش برسد ارثش کم باشد و گریندگانش انگشت شمار باشند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
أعظم النّاس همّا المؤمن یهتمّ بأمر دنیاه و أمر آخرته؛
مؤمن از همه مردم گرفتارتر است زیرا باید به کار دنیا و آخرت هر دو برسد.نهج الفصاحه
ادامه مطلب »

احادیث مومن (۱)

دسته: احادیث مومن

۱۰ آذر ۱۳۹۰

الإمام الصادق علیه السلام :
غَبنُ المُؤمِنِ حَرامٌ ؛
امام صادق علیه السلام :فریفتنِ مؤمن حرام است.الکافی: ۵/۱۵۳/۱۵٫

الإمام الصادق علیه السلام :
المُؤمِنُ مَن طابَ مَکسَبُهُ ؛
امام صادق علیه السلام :مؤمن آن است که کسبش حلال باشد .بحار الأنوار : ۶۷ / ۲۹۳ / ۶٫

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : علیکَ بالعلم ِفانّ العِلْم خلیلُ المؤمِنِ و الحلمَ وزیرُهُ والعقلَ دلیلُهُ و … و الصّبر امیرُ جنودِهِ.
رسول خدا – صلی الله علیه و آله – فرمودند: برتو باد به فراگیری علم، همانا که علم دوست مؤمن است و بردباری وزیر او و عقل راهنمایش و عمل سرپرست او و رفق و مدارا پدر او و ملایمت با دیگران برادر او و صبر، امیر سپاهیان او است.«نهج الفصاحه، ح ۱۹۶۱»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : بِالاِخلاصِ تَتَفاضَلُ مَراتِبُ المُومنینَ.
رسول خدا – صلی الله علیه و آله – فرمودند: تفاوت و برتری درجات مؤمنان بر یکدیگر به اخلاص است.
«تنبیه‌ الخواطر، ج ۲، ص ۱۱۹»

رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :
إنَّ مِن موجِباتِ المَغفِرَةِ إدخالُ السُّرورِ عَلى أخیکَ المؤمِنِ ؛
از جمله اسباب مغفرت ، شاد کردن برادر مؤمن است .المعجم الکبیر ، ج ۳ ، ص ۸۳ .

قال الامام الصادق – علیه السلام – : إذَا اِتَّهَمَ المُؤمِنُ أخَاهُ اِنمَاثَ الإیمَانُ مِن قَلبِهِ کَمَا یَنمَاثُ المِلحُ فی المَاءِ.
امام صادق – علیه السلام – فرمود : هرگاه مؤمن به برادر (دینی) خود تهمت زند، ایمان در قلب او ناپدید می شود همچنان که نمک در آب حلّ می‏شود.«الکافی، ج ۲، ص ۳۶۱»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : من بَهَّتَ مُؤمِناً أو مُؤمِنَةً أو قَالَ فِیهِ مَا لَیسَ فِیهِ أقَامَهُ اللهُ تَعَالی یَومَ القِیَامَةِ عَلَی تَلٍّ مِن نَّارٍ حَتَّی یَخرُجَ مِمَّا قَالَهُ فِیهِ.
پیامبر خدا – صلی الله علیه و آله – فرمودند: هر کس به مرد یا زن مؤمن بهتان زند یا درباره او چیزی بگوید که از آن مبراست خداوند در روز رستاخیز وی را بر تلّی از آتش نگه دارد تا از حرف خود درباره او برگردد.
«بحار الانوار، ج ۷۵، ص ۱۹۴»

قال الامام علی – علیه السلام – : اَلمُؤمِنُ لا یَغُشُّ أخَاهُ وَ لا یَخُونُهُ وَ لا یَخذُلُهُ وَ لا یَتَّهِمُهُ وَ لا یَقُولُ لَهُ: أنَا مِنکَ بَرِئٌ.
امام علی – علیه السلام – فرمودند: مومن با برادر مومنش فریبکاری نمی کند و به او خیانت نمی ورزد و او را خوار نمی سازد و به او تهمت نمی زند و به او نمی گوید من از تو بیزارم.
«بحار الأنوار، ج ۲، ص ۱۴۳»

عَن الامام الصادق – علیه السّلام – قالَ: ما مِنْ أَحَدٍ یَمُوتُ مِنَ الْمُؤْمِنینَ أَحَبّ إِلی إِبْلِیسَ مِنْ مُوْتِ فَقِیهٍ.
امام صادق – علیه السّلام – فرمودند: مرگ هیچ مؤمنی در نظر شیطان، محبوبتر از موت یک عالم فقیه نیست.
«الکافی، ج ۱، ص ۳۸»

قال الإمام الصادق – علیه السلام – و قد سئل عن قوله تعالی: «إنه لیس له سلطان مع الذین آمنوا»: یسلط والله من المؤمن علی بدنه ولا یسلط علی دینه.
امام صادق – علیه السلام – در پاسخ به سؤال از آیه «همانا او را بر کسانی که ایمان آورده اند چیرگی نیست»، فرمودند: به خدا قسم شیطان بر جسم مؤمن چیره می شود، اما بر دین او چیره نشود.
«الکافی، ج ۸، ص ۲۸۸»

قال الإمام الصادق – علیه السلام – : إن الشیاطین علی المؤمنین أکثر من الزنابیر علی اللحم.
امام صادق – علیه السلام – فرمودند: هجوم شیطانها به مؤمنان، بیشتر از هجوم زنبورها به گوشت است.
«بحار الأنوار، ج ۶۴، ص ۲۳۹»

قال الامام الصادق – علیه السلام – : اَلیَأسُ مِمَّا فی أَیدِی النَّاسِ عِزٌّ لِلمُؤمِنِ فی دِینِهِ.
امام صادق – علیه السلام – فرمودند: قطع امید کردن از آنچه مردم دارند، مایه عزت مؤمن در دینش است.
«وسائل الشیعه، ج ۶، ص ۳۱۴»

قال الامام الصادق – علیه السلام – : مَن قَضَی حَاجَةَ المُؤمِنِ مِن غَیرِ استِخفَافٍ مِنهُ اُسکِنَ الفِردَوسَ.
امام صادق – علیه السلام – فرمودند: هر کس نیاز مومنی را برآورده کند بدون اینکه او را خوار نماید، در بهشت اسکان داده شود.مشکاة الأنوار، ص ۵۵۶»

قال الامام الصادق – علیه السلام – : مَنْ حَقَّرَ مُومِناً لِقِلَّةِ مَالِهِ حَقَّرَهُ اللهُ فَلَم یَزَلْ عِنْدَ اللهِ مَحْقُوراً حَتَّی صَنَعَ یَتُوبَ مِمَّا.
امام صادق – علیه السلام – فرمودند: هر کس مومنی را به خاطر کمی مالش تحقیر کند، خدا او را تحقیر خواهد نمود و پیوسته در نزد خدا تحقیر شده خواهد بود تا از کاری که انجام داده توبه نماید.«الکافی، ج ۲، ص ۳۵۱»

قال الامام الصادق – علیه السلام – : مَنْ اِسْتَذَلَّ مُومِناً وَ حَقَّرَهُ لِقِلَّةِ ذَاتِ یَدِهِ وَ لِفَقْرِِهِ شَهَّرَهُ اللهُ یَوْمَ القِیامَةِ عَلَی رُوُوسِ الْخَلائِقِ.
امام صادق – علیه السلام – فرمودند: هر کس مومنی را به خاطر تنگدستی و ناداریش خوار شمارد، خداوند او را در برابر همه خلائق رسوا خواهد ساخت.«ثواب الأعمال، ص ۵۷۰»

قال الامام علی – علیه السلام – : لاتُحَقِّرُوا ضُعَفَا إخْوَانِکُمْ، فَإِنَّهُ مَنْ اِحْتَقَرَ مُؤمِناً لم یَجْمَعِ اللهُ عَزَّوَجَلَّ بَیْنَهُمَا فی الْجَنَّةِ إِلا أَنْ یَتُوبَ.
امام علی – علیه السلام – فرمودند: برادران خود را که دچار ضعف (مالی) هستند خوار و حقیر نشمارید که هر کس مومنی را خوار شمارد خدا در میان آنها در بهشت جمع نخواهد کرد مگر آنکه توبه کند.
«الخصال، ص ۶۱۴، ح ۱۰»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : مَنْ اِسْتَذَلَّ مُؤمِناً أَوْ مُؤمِنَةً أَوْ حَقَّرَهُ لِفَقْرِهِ أَوْ قِلَّةِ ذَاتِ یَدِهِ، شَهَّرَهُ اللهُ تَعَالی یَوْمَ القِیَامَةِ ثُمَّ یُفْضِحُهُ.
پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمودند: هر کس مرد یا زن مؤمنی را خوار و ذلیل شمارد و یا به سبب تهیدستی یا کم بضاعتی حقیر شمارد، خدای تعالی در روز رستاخیز او را انگشت‏نما و سپس رسوا و مفتضحش کند. «بحار الانوار، ج ۷۲، ص ۴۴»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : لا یَنبغی لِلمُؤمن أنْ یکونَ بَخیلاً و لا جباناً.
رسول خدا- صلی الله علیه و آله – فرمودند: برای مؤمن شایسته نیست که بخیل و ترسو باشد.
«محجة البیضاء، ج ۶، ص ۷۴»

امام باقر(علیه السلام) فرمودند:
کأن المؤمنین هم الفقهاء أهل فکره و عبره، لم یصمهم عن ذکر الله ما سمعوا باذانهم و لم یعمهم عن ذکرالله ما رأوامن الزینه؛
گویا مؤمنان همان فقیهان(فرزانگان دین فهم) و اهل اندیشیدن و پند گرفتن هستند. شنیده های دنیوی، گوش آنها را از(شنیدن) یاد خدا کر نمی کند و زرق و برق دنیا چشم آنان را از یاد خدا کور نمی گرداند.
بحارالانوار ۷۳/۳۶/۱۷

رسول اللّه‏ صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
عَجِبتُ مِنَ المُؤمِنِ وجَزَعِهِ مِنَ السُّقمِ ، ولَو یَعلَمُ ما لَهُ فِی السُّقمِ مِنَ الثَّوابِ ؛ لَأَحَبَّ ألاّ یَزالَ سَقیماً حَتّى یَلقى رَبَّهُ عز و جل .

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
از مؤمن و این که از بیمارى بى‏تابى کند ، در شگفتم . اگر او مى‏دانست که در بیمارى چه پاداشى دارد ، دوست داشت پیوسته بیمار باشد تا آن هنگام که به لقاى پروردگار خویش پیوندد .
بحارالأنوار ، جلد ۸۱ ، صفحه ۲۰۶ ، حدیث ۱۲ دانش نامه احادیث پزشکی : ۱ / ۱۵۰

رسول الله صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
لَو یَعلَمُ المُؤمِنُ حالَهُ فِی السُّقمِ ، ماأحَبَّ أن یُفارِقَ السُّقمَ أبَداً .
پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
اگر مؤمن از حال خویش در ناتن‏درستى آگاه بود ، هرگز دوست نداشت که از این ناتن‏درستى جدا شود .
إرشاد القلوب ، صفحه ۴۲ دانش نامه احادیث پزشکی : ۱ / ۱۵۰

رسول الله صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
إنَّ المُؤمِنَ لا یُؤجَرُ فی مَرَضِهِ ، ولکِن یُکَفَّرُ عَنهُ .
پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
مؤمن در بیمارى‏اش پاداش داده نمى‏شود ؛ امّا گناه او فرو پوشانده مى‏شود .
کنز العمّال ، جلد ۳ ، صفحه ۳۱۲ ، حدیث ۶۷۱۱ ، دانش نامه احادیث پزشکی : ۱ / ۱۴۰

رسول الله صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
إنَّ المُؤمِنَ إذا أصابَهُ السُّقمُ ، ثُمَّ أعفاهُ اللّه‏ُ مِنهُ ، کانَ کَفّارَةً لِما مَضى مِن ذُنوبِهِ ومَوعِظَةً لَهُ فیما یَستَقبِلُ .
پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
انسان مؤمن ، چون بیمارى به وى برسد و خداوند ، او را عافیت دهد ، این بیمارى ، کفّاره گناهان گذشته او و مایه اندرز براى آینده اوست .
کنز العمّال ، جلد ۳ ، صفحه ۳۰۷ ، حدیث ۶۶۸۶ دانش نامه احادیث پزشکی : ۱ / ۱۴۰

الإمام الصادق علیه‏السلام :
أیُّما مُؤمِنٍ عادَ مُؤمِنا مَریضا فی مَرَضِهِ حینَ یُصبِحُ شَیَّعَهُ سَبعونَ ألفَ مَلَکٍ ، فَإِذا قَعَدَ غَمَرَتهُ الرَّحمَةُ وَاستَغفَرُوا اللّه‏َ عز و جل لَهُ حَتّى یُمسِیَ ، وإن عادَهُ مَساءً کانَ لَهُ مِثلُ ذلِکَ حَتّى یُصبِـحَ .
امام صادق علیه‏السلام :هر مؤمنى که مؤمن بیمار دیگرى را در زمان بیمارى‏اش به هنگام صبح عیادت کند ، هفتاد هزار فرشته ، او را همراهى کنند و چون [ در نزد او] بنشیند ، رحمت ، او را در میان مى‏گیرد و فرشتگان براى او از خداوند عز و جل آمرزش طلبند تا زمانى که شامگاه فرا رسد ؛ و اگر هم او را شامگاهان عیادت کند ، او را پاداشى همانند باشد تا زمانى که شب را به صبح برساند .
بحار الأنوار ، جلد ۸۱ ، صفحه ۲۲۴ ، حدیث ۳۲ نقلاً عن الدعوات دانش نامه احادیث پزشکی : ۱ / ۲۰۲

رسول الله صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
الحِنّاءُ خِضابُ الإِسلامِ ؛ یَزیدُ فِی المُؤمِنِ عَمَلَهُ ، ویَذهَبُ بِالصُّداعِ ، ویُحِدُّ البَصَرَ ، ویَزیدُ فِی الوِقاعِ ، وهُوَ سَیِّدُ الرَّیاحینِ فِی الدُّنیا وَالآخِرَةِ .
پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :حنا ، خضاب اسلام است؛ بر [ثواب] عمل مؤمن مى‏افزاید ، سردرد را از میان مى‏بَرَد ، چشم را تیزبین مى‏کند ، قدرت آمیزش را افزون مى‏سازد و مهترِ گیاهان خوش‏بو در دنیا و آخرت است.بحار الأنوار ، جلد ۶۲ ، صفحه ۲۹۹؛ ا دانش نامه احادیث پزشکی : ۱ / ۳۰۸

قال الامام الصادق – علیه السّلام – : المؤمنُ یداری و لا یماری.
امام صادق – علیه السّلام – فرمودند: مؤمن مدارا می کند و جدال نمی کند.«أعلام الدین، ص ۳۰۳»

قال الامام الصادق – علیه السلام – : إنما المؤمنون إخوة بنو أب و أم و إذا ضرب علی رجل منهم عرق سهر له الاخرون.
امام صادق – علیه السلام – فرمودند: مؤمنان، با یکدیگر برادر (دینی) اند، و همگی همانند فرزندان یک پدر و مادر و چون رگ یکی از آنان زده شود «مصیبتی بر او وارد شود» دیگران در غم او خوابشان نبرد.«الکافی، ج ۲، ص ۱۶۵

قال الامام الصادق – علیه السلام – : لَمْ یؤمِنْ اللهُ مؤمنٌ مِنْ هزاهِزِ الدُّنیا، وَلکنِّهُ آمَنَهُ مِنْ العُمی فیها وَالشّقاءٍ فِی الآخرةِ.امام صادق – علیه السلام – فرمودند: خداوند مؤمن را از فتنه ها و حوادث دنیا در امان قرار نداد، ولی از گمراهی در دنیا و بدبختی در آخرت نجات بخشید. «اصول کافی، ج ۵، ص ۸۹»

قال الامام الصادق – علیه السلام – :
اذا اصابتکم بلیه و عناء فعلیکم بقم، فانه مأوای الفاطمیینَ و … و ما ارادَ احدٌ بقم و اهله سوء الا اذله الله و ابعده منرحمتِه.
امام صادق – علیه السلام – فرمودند:هرگاه بلا و ذلتی به شما رسید، به قم بروید. چون آنجا پناهگاه فرزندان فاطمه و استراحت گاه مؤمنان است … و کسی نسبت به قم و ساکنانش سوء قصد نمی کند، مگر این که خداوند او را خوار و از رحمت خویش دور می نماید. «بحار الأنوار، ج ۵۷، ص ۲۱۴»

عَن الامامِ الباقرِ – علیه السّلام – قال: لَهو المؤُمنِ فی ثَلاثةِ اشیاءٍ التَمتعُ بِالنساءِ و مُفاکهَةِ الاِخوانِ و الصَلاةُ بِاللیلِ.
امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: سرگرمی انسان مؤمن در سه چیز است: کامجویی از زنان (حلال)، خوش گویی با دوستان و خواندن نماز شب. «الخصال، ج ۱، ص ۱۱۶»

قال الامام الصادق – علیه السلام – : ثَلاثَةٌ اِنْ یَعْلَمُهنَّ الْمُؤمِنُ کانَتْ زیادَةً فی عُمُرِهِ وَ بَقاءَ النِّعْمَةِ عَلَیْهِ: تَطْویلُهُ فی رُکوعِهِ وَ سجودِهِ فی صلاتِهِ وَ تَطْویلُهُ لِجلوسِهِ عَلی طَعامِهِ اِذا اَطْعَمَ عَلی مائِدَتِهِ وَ اصْطِناعُهُ الْمَعْروفَ اِلی اَهْلِهِ.
امام صادق – علیه السلام – : سه چیز است که اگر مؤمن از آنها مطلع شود، باعث طول عمر و دوام بهره مندی او از نعمت ها می شود: طول دادن رکوع و سجده، زیاد نشستن بر سر سفره ای که در آن دیگران را اطعام می کند و خوش رفتاری اش با خانواده. «الکافی، ج ۴، ص ۴۹، ح ۱۵»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : یا عَلی، مِنْ کَرامَةِ الْمُؤمِنِ عَلَی اللّه اَنـَّهُ لَمْ یَجْعَلْ لاَِجلِهِ وَقتا حَتّی یَهُمَّ بِبائقَةٍ فَاِذا هَمَّ بِبائقَةٍ قَبَضَهُ اِلَیْهِ.
پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – : ای علی! از ارجمندی مؤمن در نزد خدا این است که برایش وقت مرگ، معیّن نفرموده است، تا زمانی که قصد شرّی کند. آن گاه خداوند جانش را بستاند.
«عیون أخبار الرضا علیه السلام، ج ۲، ص ۴۰، ح ۹۰»

قال زین العابدین – علیه السلام – : مَنْ کَسا مُؤْمِناً لایَزالُ فِی ضَمانِ اللهِ مادامَ عَلَیْه سِلْکٌ.
امام زین العابدین – علیه السلام – فرمودند: آن کس که به مؤمنی لباسی بپوشاند همواره در ضمان و پناه خداوند خواهد بود تا آن هنگام که یک تار آن لباس باقی باشد.«وسائل الشیعة، ج ۳، ص۴۲۰»

قال الامام الصادق – علیه السّلام – : لیس شیءٌ اَضرَّ لقلب المؤمن من کثرة الاکل و هی مُورِثةُ شیئین: قسوةُ القلب و هیجانُ الشهوة.
امام صادق – علیه السّلام – فرمودند: برای دل (روح) مؤمن چیزی زیانبارتر از پرخوری نیست، زیرا پرخوری باعث سنگدلی و قساوت قلب و تحریک شهوت می گردد. مستدرک الوسائل، ج ۳، ص ۸۰»

قال الله عزّوجلّ:
همانا علی امام پرهیزگاران و رهبر روسفیدان پاک و پادشاه مؤمنان است.(امالی‌الصدوق۳۵۲)

قال الله عزّوجلّ:
هر‌که بنده‌ی مؤمن مرا بیازارد، باید با من اعلام جنگ کند.(کافی۲/۳۰۵)

قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – : ما من مؤمنٍ ذکر او انثی حُراً او مملوکا إلا والله علیه حق واجب ان یتعلم القرآن.
پیامبر اکرم – صلّی الله علیه و آله – فرمودند: نیست بر مؤمن مرد یا زن، آزاد یا برده مگر این که برای خدا حقی واجب برگردن آنها است و آن حق این است که قرآن را یاد بگیرند. «مستدرک الوسائل، ج ۱، ص ۲۸۷»

قال الامام الکاظم – علیه السّلام – :
الْمُؤْمِنُ بِعَرَضِ کُلِّ خَیرٍ لو قُطِعَ أَنمَلَةً أَنمَلَةً کانَ خَیْراً لَهُ و لو وُلِّیَ شَرقَهَا و غربَهَا کانَ خَیراً لَه.
امام کاظم – علیه السّلام – فرمودند:
مؤمن همواره در معرض خیر است. اگر در اثر قضای الهی بند از بندش جدا شود، خیر است و اگر حکومت شرق و غرب عالم هم به او عطا شود، باز خیر است.«بحار الانوار، ج ۶۴، ص ۲۴۲»

قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – :
لا یُؤمِنُ اَحَدُکُمْ حتّی یؤمِنُ بِالْقَدر.
رسول خدا – صلّی الله علیه و آله – فرمودند:
هیچ یک از شما تا ایمان به مقدرات نداشته باشید، مؤمن نخواهید بود.«توحید صدوق، ص ۲۸۰»

قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – :
عَجَباً للمُؤمِنِ، لا یقضی اللهُ علیهِ قضاءً اِلاّ کانََ خیراً لَهُ … .
رسول خدا – صلّی الله علیه و آله – فرمودند:
در شِگفتم برای مؤمن، قضای الهی بر او جاری نمی شود مگر اینکه برای او خیر است، چه (در ظاهر) خوشایند باشد و چه ناخوشایند. اگر مبتلا کرد، کفاره گناهانشان باشد و اگر بخشش کرد، گرامی اش داشته است.
«تحف العقول، ص ۴۸»

قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – :
فی کُلِّ قضاءِ اللهِ عزّوجلَّ خِیَرَةٌ للمؤمنِ.
رسول خدا – صلّی الله علیه و آله – فرمودند:
در تمام قضاهای خداوند، برای مؤمن خیر است.«امالی شیخ صدوق، ص ۴۳۹»

قال الامام الصادق ـ علیه السّلام ـ : اذا تَخلّی المومِنُ من الدّنیا سَماو وَجَدَ حلاوَةَ حبِّ اللهِ و کان عندَ اهلِ الدّنیا کانّه قد خولِطَ.
امام صادق ـ علیه السّلام ـ فرمودند: زمانی که انسان مؤمن خود را از محبت دنیا خالی می نماید آنگاه شیرینی محبت پروردگارش را احساس می کند و با این که در میان اهل دنیا به سر می برد اما گویا اختلال حواس پیدا کرده است (با آنها نیست).«الکافی ج ۲، ص ۱۳۰»

عَن الامام الصادق – عَلَیْهِ السَّلامُ – قالَ: ثَلاثَةٌ هُنَّ فَخْرُ الْمُؤْمِنِ و زِینه فِی الدُّنْیا و الْآخِرَةِ الصَّلاةُ فِی آخِرِ الَّیْلِ وَ یَأسُهُ مِمّا فِی أیْدِی النّاسِ وَ وَلایَةُ الإمامِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ – عَلَیْهِم السَّلامُ -.
امام صادق – علیه السلام – فرمودند: سه چیز مایه افتخار و برتری انسان مؤمن و نیز زینت دنیا و آخرت او است: نماز شب، مأیوس بودن از آن چه در دستان مردم است و پذیرفتن ولایت و رهبری آل محمد – صلی الله علیه و آله -.«أمالی صدوق، ص ۵۴۴»

پیامبر خدا صلى‏ الله‏ علیه‏ و‏ آله :
إذا رَأَیتُمُ المَصاحِفَ حُلِّیَت ، وَالمَساجِدَ زُیِّنَت ، وَالمَنارَةَ طُوِّلَت ، وَاتُّخِذَ القُرآنُ مَزامیرَ ، وَالمَساجِدُ طُرُقا ، المُؤمِنُ فی ذلِکَ الزَّمانِ أعَزُّ مِنَ الکِبریتِ الأَحمَرِ ، أما إنَّ مَساجِدَهُم مُزَخرَفَةٌ ، وأبدانَهُم نَقِیَّةٌ ، وقُلوبَهُم أنتَنُ مِنَ الجیفَةِ .
هر گاه دیدید که قرآن‏ها، جامه‏اى زیبا بر تن کرده‏اند و مساجد ، زینت یافته‏اند و مناره‏ها ، قد برافراشته‏اند و قرآن ، با ساز و آواز خوانده مى‏شود و مسجدها ، گذرگاه قرار گرفته‏اند ، مؤمن در آن روزگار ، از گوگرد سرخ ، کمیاب‏تر خواهد بود . آرى . مساجدشان آذین‏بندى و جسمشان پاکیزه ؛ لیکن دل‏هایشان از مُردار ، بدبوتر است.
روضة الواعظین: ص ۳۷۰ .

پیامبر خدا صلى‏ الله‏ علیه‏ و‏ آله :
إنَّ مِمّا یَلحَقُ المُؤمِنَ مِن عَمَلِهِ وحَسَناتِهِ بَعدَ مَوتِهِ ، عِلما عَلَّمَهُ ونَشَرَهُ … أو مَسجِدا بَناهُ .
از جمله اعمال و کارهاى نیک مؤمن که پس از مرگش به وى مى‏پیوندد ، دانشى است که آن را آموزش داده و منتشر ساخته . . .یا مسجدى که بر پا کرده است .کنز العمّال: ج ۱۵ ص ۹۵۲ ح ۴۳۶۵۷ .

امام علی(علیه السلام)فرمودند:
لِلمُؤمِنِ ثَلاثُ ساعاتٍ : فَساعَةٌ یُناجی فیها رَبَّهُ ، وساعَةٌ یَرُمُّ مَعاشَهُ ، وساعَةٌ یُخَلّی بَینَ نَفسِهِ وبَینَ لَذَّتِها فی ما یَحِلُّ ویَجمُلُ . ولَیسَ لِلعاقِلِ أن یَکونَ شاخِصا إلاّ فی ثَلاثٍ : مَرَمَّةٍ لِمَعاشٍ ، أو خُطوَةٍ فی مَعادٍ ، أو لَذَّةٍ فی غَیرِ مُحَرَّمٍ ؛
مؤمن را سه وقت است: وقتى که در آن ، با پروردگارش مناجات مى کند ؛ و وقتى که گذران زندگى اش را سامان مى دهد ؛ و وقتى که از آن چه حلال و زیبا است ، براى خود لذّت برمى گیرد . و خردمند را سزاوار نیست که جز در پى سه چیز باشد : سامان دادن معیشت ، گام نهادن براى روز قیامت ، یا لذّت برگرفتن از آن چه حرام نیست .تحف العقول : ۲۰۳ ، الأمالی للطوسی : ۱۴۷ / ۲۴۰

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
لا تَسُبُّوا الدُّنیا ؛ فَنِعمَت مَطِیَّةُ المُؤمِنِ ؛ فَعَلَیها یَبلُغُ الخَیرَ ، وبِها یَنجو مِنَ الشَّرِّ . إنَّهُ إذا قالَ العَبدُ : لَعَنَ اللّه ُ الدُّنیا ، قالَتِ الدُّنیا : لَعَنَ اللّه ُ أعصانا لِرَبِّهِ ؛
دنیا را دشنام مدهید که نیکو مَرکبى است براى مؤمن ؛ سوار بر آن به خیر دست مى یابد و با آن از شر رهایى مى جوید . همانا هرگاه بنده اى بگوید : «خداوند دنیا را لعنت کناد!» ، دنیا هم مى گوید : «خداوند از میان ما کسى را لعنت کناد که در برابر پروردگارش سرکش تر است».بحار الأنوار : ۷۷ / ۱۷۸ / ۱۰

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
مَن شَفَعَ شَفاعَةً یَدفَعُ بها مَغرَما أو یُحیِی بها مَغنَما، ثَبَّتَ اللّه‏ تعالى قَدَمَیهِ حِینَ تَدحَضُ الأقدام .
کسى که با میانجیگرى خود زیانى را دفع، یا سودى را احیا کند، خداوند تعالى، در روزى که قدمها مى‏لغزد ، قدمهاى او را استوار بدارد .کنز العمّال : ۶۴۹۶ منتخب میزان الحکمة : ۲۹۸

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
إنّ المؤمنَ لَیَرى ذَنبَهُ کَأَ نَّهُ تحتَ صَخرَةٍ یَخافُ أن تَقَعَ علَیهِ ، والکافِرَ یَرى ذَنبَهُ کأنّهُ ذُبابٌ مَرَّ على أنفِهِ .
همانا مؤمن گناه خود را چونان تخته سنگى بزرگ مى‏بیند که مى‏ترسد به روى او بیفتد و کافر گناه‏خویش را مانند مگسى مى‏بیند که از جلوى بینى‏اش رد شود .أمالی الطوسی : ۵۲۷ / ۱۱۶۲

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
مَن بَهَتَ مؤمنا أو مؤمنةً أو قالَ فیهِ ما لیسَ فیهِ أقامَهُ اللّه‏ تعالى یومَ القیامةِ على تَلٍّ مِن نارٍ حتّى یَخرُجَ مِمّا قالَهُ فیهِ .
هر کس بـه مـرد یــا زن مؤمن بهتان زند یا درباره او چیزى بگوید که از آن مبراست خـداوند در روز رستاخیز وى را بـر تلّى از آتش نگه دارد تا از حرف خود درباره او برگردد .بحار الأنوار : ۷۵ / ۱۹۴ / ۵ منتخب میزان الحکمة : ۸۶

امام صادق علیه‏السلام :
إذا اتَّهَمَ المؤمنُ أخاهُ انْماثَ الإیمانُ مِن قلبِهِ کما یَنْماثُ المِلحُ فی الماءِ .
هرگاه مؤمن به برادر خود تهمت زند ایمان در قلب او آب شود همچنان که نمک در آب حلّ مى‏شود .

الکافی : ۲ / ۳۶۱ / ۱

امام باقر علیه‏السلام :
إنّ المؤمنَ یُبتَلى بکُلِّ بَلیَّةٍ ویَموتُ بکُلِّ مِیتَةٍ إلاّ أنّهُ لا یَقتُلُ نفسَهُ .
مؤمن به هر بلایى گرفتار مى‏شود و با هر مرگى مى‏میرد ، امّا خودکشى نمى‏کند .
الکافی : ۳ / ۱۱۲ / ۸ منتخب میزان الحکمة : ۴۵۸

الإمامُ الصّادقُ علیه‏السلام
وقد سَألَهُ الحسنُ بنُ مَحبوبٍ : یکونُ المؤمنُ بَخیلاً ؟: نَعَم ، [قالَ : ]قُلتُ : فیکونُ جَبانا ؟ قالَ : نَعَم ، قلتُ : فیکونُ کَذّابا ؟ قالَ : لا ، ولا خائنا ، ثُمّ قالَ : یُجبَلُ المؤمنُ على کُلِّ طَبیعَةٍ إلاّ الخِیانَةَ والکذبَ .
حسن بن محبوب :
از امام صادق علیه‏السلام پرسیدم : آیا ممکن است مؤمن ، بخیل باشد ؟ فرمودند: آرى . پرسیدم : آیا مى‏شود ترسو باشد ؟ فرمودند: آرى . پرسیدم : آیا دروغگو هست ؟ فرمودند: نه و خائن هم نیست . سپس فرمودند: مؤمن بر هر خویى سرشته مى‏شود ، مگر خیانت و دروغ .
بحار الأنوار : ۷۵ / ۱۷۲ / ۱۱ منتخب میزان الحکمة : ۴۸۴

امام باقر علیه‏السلام :
ما مِن إنسانٍ یَطعَنُ فی عَینِ مُؤمِنٍ إلاّ ماتَ بِشَرِّ میتَةٍ ، وکانَ قَمِناأن لا یَرجِعَ إلى خَیرٍ .
هیچ انسانى نیست که پیش روى مؤمنى از او بد گوید و طعنه زند ، مگر این که به بدترین شکل بمیرد و سزاوار است که روى خیر و سعادت را نبیند .الکافی : ۲ / ۳۶۱ / ۹

امام صادق علیه‏السلام :
مَن أ نَّبَ مُؤمِنا أ نَّبَهُ اللّه‏ُ فی الدّنیا والآخِرَةِ .
هر کس مؤمنى را سرزنش کند ، خداوند او را در دنیا و آخرت سرزنش کند .
الکافی : ۲ / ۳۵۶ / ۱ منتخب میزان الحکمة : ۴۲۰

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
سِبابُ المؤمِنِ فُسوقٌ ، وقِتالُهُ‏کُفرٌ ، وأکلُ لَحمِهِ مِن مَعصیَةِ اللّه .
ناسزاگفتن به مؤمن فسق است و جنگیدن با او کفر و خوردن گوشت او (غیبت کردن از وى) معصیت خداست .
بحار الأنوار : ۷۵ / ۱۴۸ / ۶ منتخب میزان الحکمة : ۲۶۴

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
سابُّ المُؤمِنِ کالمُشرِفِ على الهَلَکَةِ .
ناسزاگوى به مؤمن همچون کسى است که در آستانه هلاکت باشد .
کنز العمّال : ۸۰۹۳ منتخب میزان الحکمة : ۲۶۴

امام سجّاد علیه‏السلام :
المؤمنُ یَصمُتُ لِیَسلَمَ ، ویَنطِقُ لِیَغنَمَ ... إن زُکِّیَ خافَ مِمّا یَقولونَ ، ویَستَغفِرُ اللّه‏َ لِما لایَعلمونَ ، لایَغِرُّهُ قَولُ مَن جَهِلَهُ ، ویَخافُ إحصاءَ ما عَمِلَهُ .
مؤمن خاموش مى‏ماند ، تا سالم ماند و سخن مى‏گوید ، تا سود برد ... اگر به پاکى ستوده شود ، از آنچه مى‏گویند هراسان مى‏شود و از آنچه که نمى‏دانند ، از خداوند آمرزش مى‏طلبد . سخن کسى که او را نمى‏شناسد (و مى‏ستایدش) فریبش نمى‏دهد و از بر شمردن اعمالش (در آخرت) مى‏ترسد .
الکافی : ۲ / ۲۳۱ / ۳ منتخب میزان الحکمة : ۵۰۸

امام باقر علیه‏السلام :
مَن قَتَلَ مُؤمنا مُتَعمِّدا أثبَتَ اللّه‏ تعالى علَیهِ جَمیعَ الذُّنوبِ ، وبَرِئَ المَقتولُ مِنها ، وذلکَ قولُ اللّه تعالى : «أُرِیدُ أن تَبُوأَ بِإثْمِی و إثْمِکَ فتَکونَ مِن أصْحابِ النّارِ » .
هـر کس عـمـدا مـؤمـنى را بکشد ، خداوند متعال همه گناهان را براى او ثبت کند و مقتول از گناهان پاک شود و این سخن خداوند متعال است ، آن جا که مى‏فرماید : «مى‏خواهم گناه من و گناه خودت را به دوش کشى و از دوزخیان باشى» .المائدة : ۲۹ .ثواب الأعمال : ۳۲۸ / ۹ منتخب میزان الحکمة : ۴۵۸

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
مَن أعانَ على قَتلِ مؤمنٍ بشَطرِکَلِمَةٍ لَقِیَ اللّه‏َ یَومَ القِیامَةِ مَکتوبٌ بینَ عَینَیهِ : آیِسٌ مِن رَحمَةِ اللّه .
هر کس با نیم کلمه حرف ، در کشتن مؤمنى کمک کند ، روز قیامت خدا را دیدار کند در حالى که بر پیشانیش نوشته شده‏است : نومید (و محروم) از رحمت خدا .کنزالعمّال : ۳۹۸۹۵ منتخب میزان الحکمة : ۴۵۸

امام على علیه‏السلام :
المؤمنُ یرغَبُ فیما یَبقى ، ویَزهَدُ فیما یَفنى ... بَعیدٌ کَسَلُهُ ، دائمٌ نَشاطُهُ .
مؤمن به آنچه ماندنى است راغب است و از آنچه رفتنى است رویگردان ... از تنبلى به دور است و پیوسته سرزنده و کوشاست .بحار الأنوار : ۷۸ / ۲۶ / ۹۲ منتخب میزان الحکمة : ۴۹۲

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
کُلُّ لَهوِ المؤمنِ باطِلٌ إلاّ فی ثلاثٍ : فی تأدیبهِ الفَرَسَ ، ورَمیِهِ عَن قَوسِهِ ، ومُلاعَبَتِهِ امرأتَهُ ، فإنّهُنَّ حَقٌّ .
هرگونه سرگرمى براى مؤمن نادرست است ، مگر سه کار : تربیت اسب ، تیراندازى با کمانش و بازى و شوخى با همسرش ؛ زیرا این سه کار ، حقّ است .الکافی : ۵ / ۵۰ / ۱۳ منتخب میزان الحکمة : ۵۰۴

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
خَیرُ لَهوِ المؤمنِ السِّباحَةُ ، وخَیرُلَهوِ المَرأةِ المِغزَلُ .
بهترین سرگرمى مؤمن ، شناست و بهترین سرگرمى زن ، ریسندگى .کنزالعمّال : ۴۰۶۱۱ منتخب میزان الحکمة : ۵۰۴

امام حسن علیه‏السلام :
المؤمنُ لا یَلهو حتّى یَغفُلَ ، فإذا تَفَکّرَ حَزِنَ .
مؤمن سرگرمى نمى‏کند تا در نتیجه غافل گردد . پس هرگاه بیندیشد ، اندوهگین شود .
تنبیه الخواطر : ۱ / ۵۲ منتخب میزان الحکمة : ۵۰۴

امام صادق علیه‏السلام :
لَیْسَ شَیْءٌ أضَرَّ لِقَلْبِ المُؤْمِنِ مِنْ کَثْرَةِ الأکْلِ ، وَهِیَ مُورِثَةٌ لِشَیْئَیْنِ : قَسْوَةِ القَلْبِ ، وَهَیَجَانِ الشَّهْوَةِ .
براى قلب مؤمن چیزى زیانبارتر از پرخورى نیست . پرخورى موجب دو چیز مى‏شود : سنگدلى و تحریک شهوت .
مستدرک الوسائل : ۱۲ / ۹۴ / ۱۳۶۱۵ منتخب میزان الحکمة : ۲۲

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
الرؤیا لا تُقَصُّ إلاّ على مؤمنٍ خلا مِن الحَسَدِ والبَغیِ .
رؤیا را جـز بـراى مـؤمنى کـه از حـسادت و تجاوز مبرّاست، نباید بازگو کرد .
الکافی : ۸ / ۳۳۶ / ۵۳۰ منتخب میزان الحکمة : ۲۲۶

امام صادق علیه‏السلام :
میراثُ اللّه مِن عَبدِهِ المؤمنِ وَلَدٌ صالِحٌ یَستَغفِرُ لَهُ ؛
میراث خدا از بنده مؤمنش ، فرزند صالحى است که براى او آمرزش بطلبد .مکارم الأخلاق : ۱ / ۴۷۱ / ۱۶۱۰

امام صادق علیه‏السلام :
أغلَبُ الأعداءِ للمؤمِنِ زَوجَةُ السُّوءِ ؛
چیره‏ترین دشمن مؤمن، همسر ناشایست است .الفقیه : ۳ / ۳۹۰ / ۴۳۷۰ منتخب میزان الحکمة : ۲۵۶

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
ما استَفادَ المؤمنُ بعدَ تَقوَى اللّه عز و جل خَیرا لَهُ مِن زَوجَةٍ صالِحَةٍ ؛
مـؤمن ، بـعد از تـقواى خداوند عز و جل ، بهره‏اى بهتر از زن شایسته نبرده است .
کنز العمال : ۴۴۴۱۰ منتخب میزان الحکمة : ۲۵۶

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
الـمَـوتُ کـفّـارةٌ لِذُنوبِ المؤمنینَ ؛
مرگ، کفاره گناهان مؤمنان است .أمالی المفید : ۲۸۳ / ۸

امام صادق علیه‏السلام :
سِـتّـةٌ یَلحَقنَ المؤمنَ‏بعدَ وَفاتِهِ : ولدٌ یَستَغفِرُ لَهُ ، ومصحَفٌ یُخَلِّفُهُ ، وغَرسٌ یَغرِسُهُ ، وصَدَقَةُ ماءٍ یُجریهِ ، وقَلیبٌ یَحفِرُهُ ، وسُنّةٌ یُؤخَذُ بها مِن بَعدِهِ ؛
شش چیز است که (ثواب‏آنها) بعد از وفات مؤمن به او مى‏رسد : فرزندى که برایش آمرزش طلبد ، مصحفى که از خود بر جاى گذارد ، نهالى که بکارد ، صدقه آبى (مانند نهر و قنات) که جارى سازد ، چاهى که حفر کند و سنّتى (و کردار نیکى) که بعد از او به کار بسته شود .الفقیه : ۱ / ۱۸۵ / ۵۵۵ منتخب میزان الحکمة : ۵۲۲

امام صادق علیه‏السلام :
أوّلُ ما یُتحَفُ بهِ‏المؤمنُ یُغفَرُ لِمَن تَبِعَ جَنازتَهُ ؛
نخستین ارمغانى که به مؤمن (متوفّى) داده مى‏شود ، آمرزش تشییع کنندگان جنازه اوست .
الکافی : ۳ / ۱۷۳ / ۳ منتخب میزان الحکمة : ۵۲۲

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
أکثِروا مِن ذِکرِ هادِمِ اللَّذّاتِ ، فقیلَ: یا رسولَ اللّه، فما هادِمُ اللَّذّاتِ؟ قالَ: المَوتُ، فإنّ أکیَسَ المؤمنینَ أکثَرُهُم ذِکرا للمَوتِ، وأشَدُّهُم لَهُ استِعدادا ؛
ویران کننده خوشى‏ها را فراوان یاد کنید. عرض شد : اى رسول خدا ، ویران کننده خوشى‏ها چیست ؟ فرمودند: مرگ؛ زیرکترین مؤمنان کسى است که مرگ را بیشتر یاد کند و براى آن آماده‏تر باشد .
بحار الأنوار : ۸۲ / ۱۶۷ / ۳ منتخب میزان الحکمة : ۵۱۸

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
المَوتُ رَیحانَةُ المؤمنِ؛
مرگ دسته گل خوشبوى مؤمن است .کنزالعمّال : ۴۲۱۳۶ منتخب میزان الحکمة : ۵۱۸

الإمامُ الکاظمُ علیه‏السلام
لَمّا دَخَلَ على رجُلٍ قـد غَرِقَ فـی سَکَراتِ المَوتِ : المَوتُ هُو المَصْفاةُ یُصَفّی المؤمنینَ مِن ذُنوبهِم فیکونُ آخِرُ ألَمٍ یُصیبُهُم کَفّارَةَ آخِرِ وِزرٍ بَقِیَ علَیهِم ، ویُصَفّی الکافِرینَ مِن حَسَناتِهِم فیکونُ آخِرَ لَذّةٍ أو راحَةٍ تَلحَقُهُم ، وهُو آخِرُ ثَوابِ حسَنَةٍ تکونُ لَهُم ...
امام کاظم علیه‏السلام
- هـنگامى کـه نزد مردى رفتند که در سکرات مرگ فرو رفته بود- فرمودند : مرگ صافى‏اى است که مؤمنان را از گناهانشان صاف مى‏کند و آخرین دردى است که به عنوان کفّاره آخرین گناهى که در وجودشان مى‏باشد به آنها مى‏رسد و کافران را نیز از حسناتشان صاف مى‏سازد و آخرین خوشى یا آسایشى است که به عنوان آخرین پاداش حسنه‏اى که دارند ، به ایشان مى‏رسد ... .
معانی الأخبار : ۲۸۹ / ۶ منتخب میزان الحکمة : ۵۱۸

الإمامُ زینُ العابدینَ علیه‏السلام
لمّا سُئلَ عنِ المَوتِ: لِلمؤمنِ کنَزعِ ثِیابٍ وَسِخَةٍ قَمِلَةٍ ، وفَکِّ قُیودٍ وأغلالٍ ثَقیلَةٍ ، والاستِبدالِ بأفخَرِ الثِّیابِ وأطیَبِها رَوائحَ ، وأوطَأِ المَراکِبِ ، وآنَسِ المَنازِلِ ؛ وللکافِرِ کخَلعِ ثِیابٍ فاخِرَةٍ ، والنَّقلِ عن مَنازِلَ أنیسَةٍ ، والاستِبدالِ بأوسَخِ الثِّیابِ وأخشَنِها ، وأوحَشِ المَنازِلِ ، وأعظَمِ العَذابِ ؛
امام سجّاد علیه‏السلام - در پاسخ به پرسش کــه : مرگ چیست؟- فرمودند : (مرگ) براى مؤمن چون کندن جامه‏هایى چرکینِ شپشى‏از تن‏است و از هم‏گسستن‏کُند و زنجیرهاى گرانبار و جایگزین کردن فاخرترین و خوشبوترین جامه‏ها و راهوارترین مرکب‏ها و امن‏ترین منزل‏ها . و براى کافر به منزله کندن جامه‏هایى فاخر از تن و منتقل شدن از منزل‏هایى امن و جایگزین کردن آنها به کثیف‏ترین و خشن‏ترین جامه‏ها و وحشتناکترین منزل‏ها و بزرگترین عذاب است .
معانی الأخبار : ۲۸۹ / ۴ منتخب میزان الحکمة : ۵۱۸

امام صادق علیه‏السلام :
خـداوند تبارک و تـعالى چون بخواهد بـه حساب مؤمن رسیدگى کند ، کارنامه‏اش را به دست راست او دهد و بین خود و او ، به حسابش رسیدگى نماید . پس گوید : بنده من ! چنین و چنان کرده‏اى و فلان و بهمان کار را انجام داده‏اى ! عرض مى‏کند : آرى ، پروردگارا ! من این کارها را کرده‏ام . خداوند مى‏فرماید : من آنها را بر تو بخشیدم و تبدیل به کارهاى نیک کردم . پس ، مردم گویند : سبحان اللّه‏ ! این بنده حتّى یک گناه هم نداشت ؟ این است معناى سخن خداوند عز و جل : «اما آن کس که نامه‏اش به دست راست او داده شود زودا که آسان حسابرسى شود و به سوى کسان خود شادمان برگردد» .
الانشقاق : ۷ ۹ منتخب میزان الحکمة : ۴۱۶

امام صادق علیه‏السلام :
ما رَأیتُ شَیئا أسرَعَ إلى شیءٍ مِن الشَّیبِ إلى المؤمنِ ، وإنّهُ وَقارٌ للمؤمِنِ فی الدنیا ، ونورُ ساطِعٌ یَومَ القِیامَةِ ، بهِ وَقَّرَ اللّه‏ُ تعالى خَلیلَهُ إبراهیمَ علیه‏السلام ، فقالَ : ما هذا یا رَبِّ ؟ قالَ لَهُ : هذا وَقارٌ ، فقالَ : یا رَبِّ زِدنی وَقارا ؛
چیزى را ندیدم که به‏سوى چیزى شتابنده‏تر از سپیدى موى ، به سوى مؤمن باشد . موى سپید در دنیا براى مؤمن وقار است و در روز قیامت نورى درخشان . خداوند متعال با موى سپید ، به خلیل خود إبراهیم علیه‏السلام وقار بخشید . پس ابراهیم عرض کرد : پروردگارا ! این چیست ؟ خداوند به او فرمود : این وقار است . ابراهیم گفت : پروردگارا ! بر وقار من بیفزاى .أمالی الطوسیّ : ۶۹۹ / ۱۴۹۲ منتخب میزان الحکمة : ۳۰۸

امام صادق علیه‏السلام :
أیُّما مُؤمِنٍ خَضَعَ لِصاحِبِ سلطانٍ أو مَن یُخالِطُهُ على دِینِهِ طَلَبا لِما فی یَدَیهِ مِن دُنیاهُ ، أخمَلَهُ اللّه‏ُ ومَقَتَهُ علَیهِ ووَکَلَهُ إلَیهِ ، فإن هُو غَلَبَ عَلى شَیءٍ مِن دُنیاهُ وصارَ فی یَدِهِ مِنهُ شَیءٌ ، نَزَعَ اللّه‏ُ البَرَکَةَ مِنهُ ؛
هر مؤمنى در برابر صاحب قدرتى یا کسى که مخالف دین اوست ، به قصد دست‏یافتن به چیزى از دنیاى او ، فروتنى و خضوع کند ، خداوند او را بى‏نام و نشان گرداند ، و براى این کار بر او خشم گیرد ، و او را به خودش واگذارد ؛ و اگرهم بر چیزى از دنیاى او دست یابد و اندکى از آن به دستش افتد ، خداوند برکت را از آن ببَرد .
بحار الأنوار : ۷۵ / ۳۷۱ / ۱۵

امام على علیه‏السلام :
یا مؤمنُ ، إنّ هذا العِلْمَ والأدبَ ثَمَنُ‏نفسِکَ ، فاجتَهِدْ فی تَعلُّمِهِما ، فما یَزیدُ مِن عِلمِکَ وأدبِکَ یَزیدُ فی ثَمَنِکَ وقَدْرِکَ
اى مؤمن ! این دانش و ادب جان بهاى توست ، پس در فراگرفتن آن دو کوشا باش که هر چه بر دانش و ادبت افزوده شود ، قدر و ارزشت فزونى گیرد .مشکاة الأنوار : ۱۳۵ منتخب میزان الحکمة : ۱۴

امام على علیه‏السلام :
العِلمُ ضالَّةُ المُؤمِنِ ؛
دانش ، گمشده مؤمن است .عیون أخبار الرِّضا علیه‏السلام : ۲ / ۶۶ / ۲۹۵ منتخب میزان الحکمة : ۳۹۶

امام باقر(سلام الله علیه):
قالَ اللَّهُ عزّوجلّ : یا موسى، لا تُطَوِّلْ فی الدُّنْیا أملَکَ فَیَقْسُوَ قَلْبُکَ ، والقاسِی القلبِ منّی بَعِیدٌ؛
خداوند عزّوجلّ فرموده است: اى مؤمن، آرزویت را در دنیا طولانى مکن که دلت را سخت مى‏کند و سخت دل، از من دور است.الکافی: ج ۲، ص ۳۲۹، ح ۱

امام صادق(سلام الله علیه):
ما عُبِدَ اللَّهُ بشی‏ءٍ أفضَلَ مِن أداءِ حقِّ المؤمنِ؛
خداوند با چیزى برتر از اداى حق مؤمن پرستیده نشد.الکافی: ج ۲، ص ۱۷۰، ح ۴

امام على(سلام الله علیه):
الدُّعاءُ تُرْسُ المُؤمِنِ؛
دعا، سپر مؤمن است.الکافی: ج ۲، ص ۴۶۸ ح ۴

امام صادق(سلام الله علیه):
یَجِبُ لِلمؤمنِ علَى المؤمن النَّصیحَةُ لَهُ فی المَشهَدِ والمَغیبِ؛
بر مؤمن واجب است در حضور و غیاب مؤمن خیرخواه او باشد.الکافی: ج ۲، ص ۲۰۸، ح ۲

امام کاظم(سلام الله علیه):
لیسَ کلُّ مَن قالَ بوَلایتِنا مؤمناً ، ولکنْ جُعِلوا اُنْساً للمؤمنینَ؛
چنین نیست که هر کس قائل به ولایت ما باشد، مؤمن است، بلکه آنان همدم مؤمنان‏اند.
الکافی: ج ۲، ص ۲۴۲، ح ۱

پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله):
سَتُدفَنُ بَضعَةٌ مِنّى بأرضِ خُراسانَ، لا یَزُورُها مُؤمِنٌ إلاّ أوجَبَ اللَّهُ لَهُ الجَنَّةَ؛
زود باشد که پاره‏اى از تن من در خاک خراسان دفن شود. هیچ مؤمنى آن را زیارت نکند مگر آن که خداوند بهشت را بر او واجب گرداند.حکمت نامه پیامبر اعظم صلَّی الله علیه و آله ج۴ ، ص ۳۰۰

پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله):
اِتَّقوا فِراسَةَ المؤمنِ، فإنّهُ یَنظُرُ بنُورِ اللَّهِ؛
از هوشیارى مؤمن پروا کنید که او با نور خدا نظر مى‏کند.گزیده شهاب الأخبار: ص ۲۱

امام کاظم(سلام الله علیه):
لأنّ المؤمنینَ الفُقَهاءَ حُصونُ الإسلامِ کَحِصنِ سُورِ المَدینةِ لَها؛
مؤمنان فقیه، دژهاى اسلام‏اند؛ همچنان که برج و باروى شهر، موجب حفظ شهر است.الکافی: ج ۱، ص ۳۸، ح ۳
پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله):
عِزُّ الْمُؤمِنِ اسْتِغناؤُهُ عَنِ النّاسِ؛
عزّت مؤمن در بى‏نیازى‏اش از مردم است.تنبیه الخواطر، ج ۱، ص ۱۶۹

امام باقر(سلام الله علیه):
نِیَّةُ المُؤمنِ أفضَلُ مِن عَمَلِهِ؛
نیّت مؤمن برتر از عمل اوست.میزان الحکمه، ح ۲۱۰۲۴

امام کاظم(سلام الله علیه):
إِنَّ المُؤمِنینَ الفُقَهاءَ حُصونُ الإِسلامِ؛
مؤمنانِ فقیه دژهاى اسلامند.علم و حکمت: ج ۲ ص ۵۱۶ ح ۱۴۳۷

امام على(سلام الله علیه):
عامِل سائِرَ النّاس بِالإنصاف، وعامِلِ الْمُؤمِنینَ بِالإیثارِ؛
با دیگر مردمان، به انصاف رفتار کن و با مؤمنان، به ایثار.غرر الحکم و درر الکلم، ح ۶۳۴۲

پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله):
اَلْمُؤْمِنُ لِلْمُؤمِنِ کَالْبُنیانِ یَشُدُّ بَعضُهُ بَعضاً؛
مؤمن براى مؤمن چون تکیه‏گاهى است که بخشى از آن تکیه‏گاه بخش دیگر است.میزان الحکمة، ح ۱۴۴۴

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
دعا اسلحه مومن است برای دفع دشمنان و ستون دین است که با آن دین مومن برپاست و نور آسمان و زمین است. عین الحیوه صفحه ۴۰۴

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
کسی که در مالش با فقیر مواسات کند و به مردم از خود انصاف دهد او مومن حقیقی است.
اصول کافی جلد ۳ صفحه ۳۱۸

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
راستی که خدای تعالی به خاطر یک مومن صالح و شایسته از شیعیان ما بلا و گرفتاری را از صد خانه از همسایگانش دفع می نماید. آثار الصادقین جلد ۹ صفحه ۱۶۲

پیامبر اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم) فرمودند :
کسی که مومنی را بی جهت اذیت نماید، مانند آن است که ده مرتبه مکه معظمه و بیت المعور را خراب کرده و هزار فرشته مقرب درگاه الهی را کشته است. مستدرک الوسائل، ج ۲، ص ۱۰۳

پیامبر اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم) فرمودند :
هرکس مومنی را بیازارد پس بی گمان مرا اذیت کرده و هرکس مرا برنجاند گویا خدا را آزار رسانده است و هرکس خدا را اذیت کند چنان که در تورات انجیل زبور و قرآن آمده از رحمت خداوند به دور است.
جامع السعادت، ج ۲، ص ۲۱۵

پیامبر اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم) فرمودند :
مومنی نیست که یک ساعت نزد عالمی نشیند جز آن که خدای عزوجل به سوی او ندا کند نزد حبیب من نشستی به عزت و جلالم سوگند تو را با او ساکن بهشت نمایم و باکی از این کار ندارم. امالی صدوق صفحه ۳۷

امام سجّاد(علیه السلام) فرمودند:
اَلْمُؤْمِنُ یَصمُتُ لِیَسلَمَ ویَنطِقُ لِیَغنَمَ؛
مؤمن سکوت مى‏کند تا سالم ماند و سخن مى‏گوید تا سود برد.الکافى، ج ۲، ص ۲۳۱

امام صادق (علیه‏السلام) فرمودند:
لایَزالُ المُؤمِنُ یُورِثُ أَهلَ بَیتِهِ العِلمَ وَ الدَبَ الصّالِحَ حَتّى یُدخِلَهُمُ الجَنَّةَ جَمیعا؛
مؤمن همواره خانواده خود را از دانش و ادب شایسته بهره مند مى سازد تا همه آنان را وارد بهشت کند.
مستدرک الوسایل، ج۱۲، ص۲۰۱، ح۱۳۸۸۱

امام صادق (علیه‏السلام) فرمودند:
اَلمُؤمِنُ... یَنصُرُ المَظلومَ وَیَرحَمُ المِسکینَ. نَفسُهُ مِنهُ فى عَناءٍ وَالنّاسُ مِنهُ فى راحَةٍ؛
مؤمن... مظلوم را یارى مى‏کند و به مسکین و درمانده رحم مى‏نماید، جانش از او در رنج است و مردم از او در آسایش. خصال، ص‏۶۹

امام على(علیه السلام) فرمودند:
اَلْمُؤْمِنُ مُنیبٌ مُستَغْفِرٌ تَوَّابٌ، اَلْمُنافِقُ مَکُورٌ مُضِرٌّ مُرتابٌ؛
مؤمن بازگشت کننده به خدا، آمرزش خواه و توبه کننده است و منافق نیرنگباز، زیانبار و شکّاک.
(غررالحکم، ح ۱۲۸۸ و ۱۲۸۹)

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
إِنَّ المُؤمِنَ هِمَّتُهُ فِی الصَّلاةِ وَالصِّیامِ وَالعِبادَةِ وَالمُنافِقُ هِمَّتُهُ فِی الطَّعامِ وَالشَّرابِ کَالبَهیمَةِ؛
همّت مؤمن در نماز و روزه و عبادت است و همّت منافق در خوردن و نوشیدن؛ مانند حیوانات.
تنبیه الخواطر،ج۱، ص ۹۴

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
کَأَنَّ المُؤمِنینَ هُمُ الفُقَهاءُ أهلُ فِکرَةٍ وَعِبرَةٍ، لَم یُصِمَّهُم عَن ذِکرِ اللّه ما سَمِعوا بِآذانِهِم وَلَم یُعمِهِم عَن ذِکرِ اللّه ما رَأو امِنَ الزّینَةِ؛
گویا مؤمنان همان فقیهان (فرزانگان دین فهم) و اهل اندیشیدن وپند گرفتن هستند. شنیده هاى دنیوى، گوش آنها را از (شنیدن) یاد خدا کر نمى کند و زرق و برق دنیا چشم آنان را از یاد خدا کور نمى گرداند.
بحارالأنوار، ج۷۳، ص۳۶، ح۱۷

امام رضا (علیه‏السلام) فرمودند:
مَـن فـرّج عن مـومـن فـرّج الله عَن قَلبه یـَوم القیامة؛
هر کس اندوه و مشکلى را از مومنى بر طرف نماید خداوند در روز قیامت انـدوه را از قلبش بر طرف سازد.
(اصول کافى، ج ۳، ص ۲۶۸)

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اِنَّ اللهَ عَلِمَ اَنَّ الذَّنبَ خَیرٌ لِلمُومنِ مِنَ العُجبِ وَ لَولا ذلک مَا ابتُلِیَ مُومِنٌ بِذَنبٍ اَبَداً؛
خداوند می دانست که برای شخص مومن گناه از عجب بهتر است و اگر این طور نبود، شخص مومن هیچ وقت آلوده به گناه نمی شد.کافی، ج ۲ ، ص ۳۱۳

امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمودند:
اَلمُومِنُ مِثلُ کفَّتی المیزانِ کلَّما زیدَ فی ایمانِهِ زیدَ فی بَلائِهِ؛
مومن همانند دو کفه ترازوست. هرگاه به ایمانش افزوده گردد، به بلایش نیز افزوده می گردد.
(تحف العقول، ص ۴۰۸)

امام رضا (علیه السلام) فرمودند:
المَرَضُ لِلمُؤمِنِ ؛ تَطهیرٌ ورَحمَةٌ ، و لِلکافِرِ ؛ تَعذیبٌ ولَعنَةٌ ، وإنَّ المَرَضَ لایَزالُ بِالمُؤمِنِ ، حَتّى لایَکونَ عَلَیهِ ذَنبٌ؛
بیمارى براى مؤمن ، تطهیر و رحمت ، و براى کافر ، عذاب و لعنت است . بیمارى ، همدم مؤمن مى‏ماند ، تا هنگامى که هیچ گناهى بر وى نباشد .
(ثواب الأعمال، ص ۲۲۹، ح۱)

امام صادق (علیه السلام)فرمودند:
اَلمُؤمِنُ اِذا غَضِبَ لَم یُخرِجهُ غَضَبُهُ مِن حَقٍّ وَاِذا رَضِىَ لَم یُدخِلهُ رِضاهُ فى باطِلٍ وَالَّذى اِذا قَدَرَ لَم یَأخُذ اَکثَرَ مِمّا لَهُ؛
مؤمن چون خشمگین شود، خشمش او را از حق بیرون نبرد و چون خشنود شود، خشنودیش او را به باطل نکشاند و چون قدرت یابد بیش از حقّ خود نگیرد.(بحارالأنوار، ج۷۸، ص ۲۰۹، ح۸۵)

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
سِتَّةٌ لاتَکونُ فِى المُؤمِنِ: اَلعُسرُ وَالنَّکَهُ وَالحَسَدُ وَاللَّجاجَةُ وَالکَذِبُ وَالبَغىُ؛
شش (صفت) در مؤمن نیست: سخت گیرى، بى خیرى، حسادت، لجاجت، دروغگویى و تجاوز.
(تحف العقول، ص ۳۷۷)

امام على(علیه السلام) فرمودند:
إِنَّ الْمُؤْمِنَ... إذا سَکَتَ فَکَّرَ... وَالْمُنافِقُ إِذا سَکَتَ سَها؛
سکوت مؤمن تفکر و سکوت منافق غفلت است.(تحف العقول، ص۲۱۲)

پیامبر خدا (صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم) فرمودند:
سِبابُ المؤمِنِ فُسوقٌ و قِتالُهُ کُفرٌ و أکلُ لَحمِهِ مِن مَعصیَةِ اللّه؛
ناسزاگفتن به مؤمن فسق است و جنگیدن با او کفر و خوردن گوشت او (غیبت کردن از وى) معصیت خداست.
(بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۱۴۸، ح ۶ - منتخب میزان الحکمة، ص ۲۶۴)

پیامبر خدا (صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم) فرمودند:
لا یَزالُ البَلاءُ فی المؤمنِ والمؤمنةِ فی جَسَدِهِ ومالِهِ وولدِهِ حَتّى یَلقَى اللّه‏َ وما علَیهِ مِن خطیئةٍ؛
زن و مـرد مـؤمن پـیوسته در جـان و مـال و فرزندشان گرفتار بلا مى‏شوند تا آن که بدون گناه ، خدا را دیدار کنند.
(بحار الأنوار، ج ۶۷، ص ۲۳۶، ح ۵۴)

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
اِنَّ هذَا اللِّسانَ مِفتاحُ کُلِّ خَیرٍ وَ شَرٍّ، فَیَنبَغى لِلمُؤمِنِ اَن یَختِمَ عَلى لِسانِهِ کَما یَختِمُ عَلى ذَهَبِهِ وَ فِضَّتِهِ؛
به راستى که این زبان کلید همه خوبى‏ها و بدى‏هاست پس شایسته است که مؤمن زبان خود را مُهر و موم کند، همان گونه که (صندوق) طلا و نقره خود را مُهر و موم مى‏کند.(تحف العقول، ص ۲۹۸)

امام صادق( علیه‏السلام) فرمودند:
آدم دین‏دار چون مى‏اندیشد، آرامش بر جان او حاکم است. چون خضوع مى‏کند متواضع است. چون قناعت مى‏کند، بى‏نیاز است. به آنچه داده شده خشنود است. چون تنهایى را برگزیده از دوستان بى‏نیاز است. چون هوا و هوس را رها کرده آزاد است. چون دنیا را فرو گذارده از بدى‏ها و گزندهاى آن در امان است. چون حسادت را دور افکنده محبتش آشکار است.مردم را نمى‏ترساند پس از آنان نمى‏هراسد و به آنان تجاوز نمى‏کند پس از گزندشان در امان است. به هیچ چیز دل نمى‏بندد پس به رستگارى و کمال فضیلت دست مى‏یابد و عافیت را به دیده بصیرت مى‏نگرد پس کارش به پشیمانى نمى‏کِشد.امالى مفید، ص ۵۲، ح ۱۴

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
لایَزالُ المُؤمِنُ یُورِثُ أَهلَ بَیتِهِ العِلمَ وَ الدَبَ الصّالِحَ حَتّى یُدخِلَهُمُ الجَنَّةَ جَمیعا؛
مؤمن همواره خانواده خود را از دانش و تربیت شایسته بهره مند مى سازد تا همه آنان را وارد بهشت کند.
(مستدرک الوسایل، ج۱۲، ص۲۰۱، ح۱۳۸۸۱)

پیامبر اکرم(صلى الله علیه و آله وسلم) فرمودند:
نیَّةُ المُؤمِنِ خَیرٌ مِن عَمَلِهِ وَ نیَّةُ الکافِرِ شَرُّ مِن عَمَلِهِ وَ کُلُّ عامِلٍ یَعمَلُ عَلى نیَّتِهِ؛
نیت مؤمن بهتر از عمل او، و نیت کافر بدتر از عمل اوست و هر کس مطابق نیت خود عمل مى‏کند.
(کافى، ج ۲، ص ۸۴ ، ح ۲)

پیامبر اکرم(صلى الله علیه و آله وسلم) فرمودند:
خَیرُ ما اُعطىَ الرَّجُلُ المُؤمِنُ خُلقٌ حَسَنٌ وَ شَرُّ ما اُعطِىَ الرَّجُلُ قَلبُ سوءٍ فى صورَةٍ حَسَنَةٍ؛
بهترین چیزى که به مؤمن داده شده خوش اخلاقى و بدترین چیزى که به انسان داده شده دلى بد در چهره‏اى زیباست.(کنزالعمّال، ح ۵۱۷۰)

امام حسن عسکری (علیه السلام ) می فرمایند:
علاماتالمومنخمس: صلاه احدیو خمسین وزیاره الاربعین والتختم فیالیمینو تعفیر الجبین والجهر ببسم الله الرحمنالرحیم؛
علامات مومن پنج چیز است : ۵۱ رکعت نمازگذاردن در هر شب و روز (۱۷ رکعت نمازواجب و ۳۴ رکعت نافله ) وزیارت اربعین و انگشتر دردست راست کردن و برخاک سجده نمودن و بلند گفتن بسم الله الرحمن الرحیم .
تهذیب الاحکام، دارالکتب الاسلامیه، چاپ دوم، ج ۶، ص ۵۲

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
لا یَشبَعُ المُؤمِنُ وَ أخُوهُ جائِعٌ ؛
مؤمن ، سیر سر بر بالین نمى‏نهد در حالى که برادرش گرسنه است .غرر الحکم و درر الکلم، حدیث۱۰۶۹۱

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
لِلمُؤمِنِ ثَلاثُ ساعاتٍ : ساعَةٌ یُناجی فیها رَبَّهُ وَ ساعَةٌ یُحاسِبُ فِیها نَفسَهُ ، وَ ساعَةٌ یُخَلِّی بَینَ نَفسِهِ وَ لَذَّتِها فِیما یَحِلُّ وَ یَجمُلُ ؛
مؤمن را سه وقت است: وقتى که با پروردگارش مناجات مى‏کند، وقتى که نفسش را به حساب مى‏کشد، و وقتى که با خود و لذّت‏هاى حلال و زیبا خلوت مى‏کند .غرر الحکم و درر الکلم، حدیث۷۳۷۰

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
عامِل سائِرَ النّاسِ بِالإنصافِ وَ عامِلِ المُؤمِنینَ بِالإیثارِ ؛
با دیگر مردمان به انصاف رفتار کن و با مؤمنان به ایثار .غرر الحکم و درر الکلم، حدیث۶۳۴۲

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
شُکرُ المُؤمِنِ یَظهَرُ فِی عَمَلِهِ ؛
سپاسگزارى مؤمن در عملش آشکار مى‏شود .غرر الحکم و درر الکلم، حدیث۵۶۶۱

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
ثابِرُوا عَلى صَلاحِ المُؤمِنِینَ وَ المُتَّقِینَ ؛
صلاح مؤمنان و پرهیزگاران را پیوسته در نظر داشته باشید غرر الحکم و درر الکلم، حدیث۴۷۰۳

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
إِنَّ بِشرَ المُؤمِنِ فِی وَجهِهِ ، وَ قُوَّتَهُ فِی دینِهِ وَ حُزنَهُ فِی قَلبِهِ ؛
شادى مؤمن در چهره اوست ، قدرت وى در دینش، و اندوه او در دلش .غرر الحکم و درر الکلم، حدیث۳۴۵۴

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
اَلمُؤمِنُ سِیرَتُهُ القَصدُ وَ سُنَّتُهُ الرُّشدُ ؛
شیوه مؤمن، میانه‏روى و طریقه او بالندگى است .غرر الحکم و درر الکلم، حدیث۱۵۰۱

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
اَلمُؤمِنُ هَیِّنٌ لَیِّنٌ سَهلٌ مُؤتَمَنٌ ؛
مؤمن ، آسان‏گیر ، نرم‏خو ، سهل‏گیر و مورد اعتماد است .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث۱۴۵۴

رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) :
در کانون دلهای مؤمنان معرفتی ویژه نسبت به امام حسین (علیه السلام) وجود دارد .
کتاب پیام عاشورا صفحه ۲۵

امام باقر (علیه السلام) فرمودند :
بر مؤمنان لازم است روز عاشورا را در ماتم بسر برند و به یکدیگر که رسیدند ، بگویند : عظم الله اجورنا و اجورکم بمصابنا بالحسین و جعلنا و ایاکم من الطالبین بثاره مع ولیه المهدی من آل محمد . کتاب پیام عاشورا صفحه ۷۵

قال ابو محمدالحسن العسکرى علیه السلام:
علامات المؤمن خمس: صلاة الخمسین، و زیارة الاربعین، والتختم فى الیمین، و تعفیر الجبین والجهر ببسم الله الرحمن الرحیم؛
امام حسن عسکرى علیه السلام فرمودند:
نشانه‏هاى مؤمن پنج چیز است:
۱ ـ پنجاه رکعت نماز( نماز یومیه و نمازهای نافله)
۲ ـ زیارت اربعین
۳ ـ انگشتر به دست راست کردن
۴ ـ بر خاک سجده کردن
۵ ـ بسم الله الرحمن الرحیم را در نماز بلند گفتن.
وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص ۳۷۳ / التهذیب، ج ۶، ص ۵۲ .

امام حسین علیه السّلام فرمودند:
اَنا قَتیلُ الْعَبْرَةِ لا یَذْکُرُنى مؤ مِنٌ اِلاّ بَکى؛
من کُشته اشکم . هیچ مؤ منى مرا یاد نمى کند مگر آنکه (بخاطر مصیبتهایم ) گریه مى کند.
بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۷۹

پیامبر اکرم (صلّى اللّه علیه و آله وسلم) فرمودند:
اِنَّ لِقَتْلِ الْحُسَیْنِ علیه السّلام حَرارَةً فى قُلُوبِ الْمُؤ منینَ لا تَبْرَدُ اَبَداً؛
براى شهادت حسین علیه السلام ، حرارت و گرمایى در دلهاى مؤ منان است که هرگز سرد و خاموش نمى شود. جامع احادیث الشیعه ، ج ۱۲، ص ۵۵۶

امام صادق علیه‏السلام :
عَلَیکُم بِالرُّمّانِ الحُلوِ فَکُلوهُ ؛ فَإِنَّهُ لَیسَت مِن حَبَّةٍ تَقَعُ فی مَعِدَةِ مُؤمِنٍ إلاّ أبادَت داءً ، وأطفَأَت شَیطانَ الوَسوَسَهِ عَنهُ؛
بر شما باد انار شیرین . آن را بخورید ؛ چرا که هیچ دانه‏اى از آن به معده مؤمنى در نمى‏آید ، مگر این که بیمارى‏اى از آن ریشه‏کن مى‏کند و شیطانِ وسوسه را از او دور مى‏سازد .
الکافی ، جلد ۶ ، صفحه ۳۵۴ ، حدیث ۱۰ .

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
الحِنّاءُ خِضابُ الإِسلامِ ؛ یَزیدُ فِی المُؤمِنِ عَمَلَهُ، ویَذهَبُ بِالصُّداعِ، ویُحِدُّ البَصَرَ ، ویَزیدُ فِی الوِقاعِ ، وهُوَ سَیِّدُ الرَّیاحینِ فِی الدُّنیا وَالآخِرَةِ؛
حنا، خضاب اسلام است؛ بر [ثواب] عمل مؤمن مى‏افزاید ، سردرد را از میان مى‏بَرَد ، چشم را تیزبین مى‏کند ، قدرت آمیزش را افزون مى‏سازد و مهترِ گیاهان خوش‏بو در دنیا و آخرت است.
طبّ النبیّ صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم، ص۱۰ و مکارم الأخلاق، ج۱، ص۱۸۹، ح۵۵۸

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
خَیرُ ما اُعْطِیَ الرّجُلُ المؤمنُ خُلقٌ حَسَنٌ ، وشَرُّ ما اُعْطِیَ الرّجُل قلبُ سوءٍ فی صُورةٍ حَسَنةٍ ؛
بهترین چیزى که به مرد مؤمن داده شده خوى نیکوست و بدترین چیزى که به انسان داده شده دل بد در چهره زیباست .کنز العمّال : ۵۱۷۰

امام على علیه‏السلام :
حُسْنُ وَجْهِ المؤمنِ مِن حُسنِ عِنایَةِ اللّه بهِ؛
زیبایىِ رخسار مؤمن از حسنِ عنایت خداست به او . غرر الحکم : ۴۸۴۸

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
إنّ اللّه‏َ یُحِبُّ إذا خَرَجَ عَبدُهُ المؤمنُ إلى أخیهِ - أن یَتَهَیَّأ لَهُ وأن یَتَجَمَّلَ؛
خداوند دوست دارد هرگاه بنده مؤمنش نزد برادر خود مى‏رود ، خویشتن را براى رفتن پیش او آماده و آراسته گرداند .بحار الأنوار : ۷۹ / ۳۰۷ / ۲۳

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم می فرمایند:
مَن أقرَضَ مُؤمنا قَرضا یَنتَظِرُ بهِ مَیسورَهُ کانَ مالُهُ فی زَکاةٍ ، وکانَ هو فی صَلاةٍ مِن المَلائکةِ حتّى یُؤَدِّیَهُ إلَیهِ ؛
هر کس به مؤمنى وامى بدهد و (براى پس گرفتن آن) صبر کند تا دستش باز شود ، مال او زکات محسوب شود و در نماز ، با فرشتگان باشد تا این که وامش به او برگردانده شود .ثواب الأعمال : ۱۶۶ / ۱

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
مَنِ استَذَلَّ مؤمِنا أو مؤمِنَةً أو حَقَّرَهُ لِفَقرِهِ أو قِلَّةِ ذاتِ یَدِهِ ، شَهَرَهُ اللّه‏ُ تعالى یومَ القِیامَةِ ثُمّ یَفضَحُهُ؛
هر کس مرد یا زن مؤمنى را به سبب تهیدستى یا اندک بودن مال و داراییش خوار شمارد یا تحقیر کند، خداوند متعال در روز قیامت او را (بدین کار زشتش) شهره و سپس رسوایش سازد.بحار الأنوار : ۷۲ / ۴۴ / ۵۲

امام على علیه‏السلام :
لاتُحَقِّروا ضُعفاءَ إخوانِکُم ؛ فإنّهُ مَنِ احتَقَرَ مُؤمِنا لم یَجمَعِ اللّه‏ُ عز و جل بینهما فی الجنّةِ إلاّ أن یتوبَ؛
برادران تهیدست خود را تحقیر نکنید؛ زیرا هر کس مؤمنى را حقیر شمارد، خداوند عز و جل میان آن دو در بهشت جمع نکند، مگر این که توبه نماید.الخصال : ۶۱۴ / ۱۰

امام صادق علیه‏السلام :
إنّ اللّه‏َ جلَّ ثناؤهُ لَیَعتَذِرُ إلى عَبدِهِ المؤمنِ الُمحْوِجِ فی الدنیا کما یَعتَذِرُ الأخُ إلى أخیهِ ، فیَقولُ : وعِزَّتی وجَلالی ، ما أحوَجتُکَ فی الدنیا مِن هَوانٍ کانَ بِکَ عَلَیَّ ، فارفَعْ هذا السَّجْفَ فانظُرْ إلى ما عَوَّضتُکَ مِن الدنیا . قالَ : فَیَرفَعُ فیَقولُ : ما ضَرَّنی ما مَنَعتَنی مع ما عَوَّضتَنی؟!؛
(در روز قـیـامت) خـداوندجـلّ ثناؤه، همچنان که برادرى از برادرش پوزش مى‏خواهد ، از بنده مؤمن نیازمند خود در دنیا، عذر مى‏خواهد و مى‏فرماید: به عزّت و جلالم سوگند که من تو را در دنیا از سر خواریت نزد من، محتاج نکردم. اکنون این سرپوش را بردار و ببین به جاى دنیا به تو چه داده‏ام. او سرپوش را بردارد و گوید: با این عوضى که به من دادى مرا چه زیان اگر آنچه را در دنیا از من گرفتى.الکافی : ۲ / ۲۶۴ / ۱۸

امام صادق علیه‏السلام :
إنّ اللّه‏َ عز و جل جَعَلَ أرزاقَ المؤمنینَ مِن حیثُ لا یَحتَسِبُونَ، وذلکَ أنَّ العَبدَ إذا لَم یَعرِفْ وَجهَ رِزقِهِ کَثُرَ دُعاؤهُ؛
خـداوند عز و جل روزى مـؤمنان را از جـایـى مى‏رساند که فکرش را هم نمى‏کنند ؛ و این بدان علّت است که وقتى مؤمن نداند روزیش از کجا خواهد رسید زیاد دعا مى‏کند .نور الثقلین : ۵/۳۵۴/۳۴

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم:
لَمّا سُئلَ عنِ الشُّعَراءِ: إنّ المُؤمِنَ مُجاهِدٌ بِسَیفِهِ ولِسانِهِ ، والذی نَفسی بیدِهِ لَکأنّما یَنضِحُونَهم بِالنَّبلِ؛
- در پاسخ بــه سؤال از شاعران- : همانا مؤمن با شمشیر و زبان خود جهاد مى‏کند ؛ سوگند به آن که جانم در دست اوست ، سخنان شاعران (مؤمن) چون تیرى است که به دشمن مى‏زنند .
نور الثقلین : ۴/۷۰/۱۰۵

پیامبر خدا (صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم) فرمودند:
المؤمنُ إذا ماتَ وتَرَکَ وَرَقةً واحِدَةً علَیها عِلمٌ تَکونُ تِلکَ الوَرَقةُ یَومَ القِیامَةِ سِترا فیما بَینَهُ وبَینَ النارِ ، وأعطاهُ اللّه‏ُ تبارکَ وتعالى بکُلِّ حَرفٍ مَکتوبٍ علَیها مَدینَةً أوسَعَ مِن الدنیا سَبعَ مَرّاتٍ ؛
هر گاه مؤمن بمیرد و یک برگه که روى آن علمى نوشته شده باشد از خود برجاى گذارد ، روز قیامت آن برگه پرده میان او و آتش مى‏شود و خداوند تبارک و تعالى به ازاى هر حرفى که روى آن نوشته شده ، شهرى هفت برابر پهناورتر از دنیا به او مى‏دهد .أمالی الصدوق : ۴۰ / ۳

قال الصادق - علیه السلام -:
ثلاثة هن فخر المؤ من وزینة فى الدنیا و الاخرة : الصلاة فى اخر اللیل و یاءسه مما فى ایدى ، الناس ، و ولایة الامام من ال محمد -صلى الله علیه وآله - ؛
سه چیز مایه افتخار مومن و زینت اودر دنیا و آخرت است :
۱ - نماز در آخر شب ؛
۲ - دل کندن از آنچه دردست مردم است ؛
۳ - پذیرش ولایت امام از اهل بیت پیامبر (صلى الله علیه وآله) (بحارالانوار، ج ۸۷، ص ۱۴۰).

اوصى رسول الله -صلى الله علیه وآله - علیا - علیه السلام - فقال له :
یا على ! ثلاث فرحات للمؤ من فى الدنیاء لقاء الاخوان ، و الافطار من الصیام ، و التهجد من آخر اللیل
رسول خدا(صلى الله علیه وآله) به على (علیه السلام) وصیت نمود: اى على ! در این دنیا سه چیز براى مؤ من سرور آفرین است :
۱ - دیدار برادران دینى ؛
۲ - افطار روزه دار در پایان روزه ؛
۳ - عبادت در ساعات آخر شب .
(اعلام الدین فى صفات دیلمى ، ص ۱۳۳، بحارالانوار، ج ۷۴، ص ۳۵۲).

عن ابى عبدالله - علیه السلام - قال :
من قدم اربعین رجلا من اخوانه فدعا لهم ثم دعا لنفسه ، استجیب له فیهم و فى نفسه؛
امام صادق (علیه السلام) فرمودند: کسى که در قنوت نماز وتر براى چهل مؤ من وسپس براى خود دعا کند، خداوند دعاهاى وى را مستجاب گرداند. (وسائل الشیعه ، ج ۴، باب ۴۵).

قال الصادق - علیه السلام -:
شرف المؤ من صلاته باللیل؛
شرف مومن به نماز شب او است . (بحارالانوار، ج ۸۷، ص ۱۴۱).

قال على - علیه السلام -:
الدعاء ترس المؤ من ؛
دعا سپر مؤ من است . (میزان الحکمه ، ج ۳ ص ۲۴۷)

قال رسول الله - صلى الله علیه وآله -:
فما من مؤ من مشى الى الجماعة الا خلف الله علیه اهوال یوم القیامة ، ثم یامر به الى الجنة ؛
پس مؤ منى نیست که در راه نماز جماعت قدم بردارد مگر این که خداوند تبارک و تعالى ترس و هراس روز قیامت را براى او سبک مى گیرد، سپس او را امر مى کندبه ورود به بهشت .(وسائل الشیعه ، ج ۵، ص ۳۷۲)

قال زین العابدین - علیه السلام -:
حق الموذن ، ان تعلم انه مذکر لک ربک - عز و جل - و داع لک الى حظک ، و عونک على قضاء فرض الله علیک ، فاشکره على ذلک شکرا للمحسنین الیک ؛
حق موذن بر تو آن است که بدانى همانا او یادآورنده پروردگار تو و دعوت کننده تو به بهره ات از خدا است و یار تو در اداى واجب الهى است ، پس ‍ قدردان او باش ، همچون سپاسگزارى از کسانى که به تو نیکى کرده اند.
ادامه مطلب »

درباره‌ی این وبلاگ

این پایگاه توسط تبیان گیلان برای واحد مبلغین طراحی و راه اندازی شده است. تمام حقوق آن متعلق به مرکز تحقیقات اینترنتی تبیان گیلان و اداره کل تبلیغات اسلامی استان گیلان است..

تصاویر

دسته‌ها

بایگانی