آخرین مطالب

 
No Image
خوش آمديد!
احادیث معصوم شناسی (۲) پيوند ثابت

امام على علیه‏السلام :
کانَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم إذا رَأَى الفاکِهَهَ الجَدیدَهَ قَبَّلَها ووَضَعَها عَلى عَینَیهِ وفَمِهِ ، ثُمَّ قالَ :
اللّهُمَّ کَما أرَیتَنا أَوَّلَها فی عافِیَهٍ ، فَأَرِنا آخِرَها فی عافِیَهٍ؛
پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم، چون میوه‏اى نو مى‏دیدند ، آن را مى‏بوسید ند و بر روى چشمان و دهانشان مى‏نهادند و سپس مى‏گفتند:خداوندا ! چنان که آغاز این را در عافیت به ما نشان دادى ، پایان آن را نیز در عافیت به ما بنمایان.الأمالی للصدوق ، صفحه ۳۳۸ ، حدیث ۳۹۶

امام صادق علیه‏السلام :
کانَ رسولُ اللّه صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم یُنفِقُ فی الطِّیبِ أکثَرَ مِمّا یُنفِقُ فی الطَّعام؛
رسول خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم براى عطر بیشتر از غذا خرج مى‏کرد .الکافی : ۶ / ۵۱۲ / ۱۸

قال رسول الله -صلى الله علیه وآله -:
کانوا (یعنى الانبیاء) یفزعون اذا فزعوا الى الصلاه ؛پیامبران خدا (صلى الله علیه وآله ) چنان بودند که چون دچار نگرانى مى شدند،به نماز پناه مى بردند. (تفسیر درالمنثور، ج ۱، ص ۶۷)

قال السجاد – علیه السلام -:
کان یبکى حتى یبتل مصلاه خشیه من الله – عزوجل – من غیر جرم ؛
رسول خدا -صلى الله علیه وآله – با این که بى گناه بود اما از خوف خداوند چنان در نماز مى گریست که جانمازش خیس مى شد. (سنن النبى ، ص ۳۲)

قال على – علیه السلام -:
کان رسول الله -صلى الله علیه وآله – لایؤ ثر على الصلوه عشاه ولاغیره و کان اذا دخل وقتها کانه لایعرف اهلا ولا جمیعا؛ رسول خدا -صلى الله علیه وآله – نه شام و نه چیز دیگرى را بر نماز مقدم نمى داشت و چون وقت نماز فرا مى رسید، دیگر نه خانواده مى شناخت ونه دوست . (سنن نبوى ، ص ‍ ۱۴).

قال الباقر – علیه السلام -:
ما استیقظ رسول الله -صلى الله علیه وآله – من نوم الا خرالله ساجدا ؛هرگاه پیامبر خدا (صلى الله علیه وآله) از خواب برمى خاست ، براى خدا سجده مى کرد. (مکارم الاخلاق ، ص ‍ ۳۹).

قال رسول الله -صلى الله علیه وآله -:
انا لااشبع من الصلاه ؛من هرگز از نماز سیر نمى شوم . (امالى صدوق ، ج ۲ ص ۱۴۱).

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
انى لاکون فى الصلوه فاسمع بکاء الصبى فاخفف مخافه ان اشق على امه ؛
من گاهى در حال نماز که هستم صداى گریه کودکى را مى شنوم و نماز را سبک و کوتاه مى کنم ، چرا که مى ترسم مادرش را به رنج افکنم .(کنزالعمال ، ج ۷، ص ۶۰۱، حدیث ۲۰۴۵۵)

قال الباقر – علیه السلام -:
کان رسول الله – صلى الله علیه وآله – اذا سمع المؤ ذن یوذن قال مثل ما یقوله فى کل شى ء؛
رسول خدا (ص ) وقتى صداى اذان مؤ ذن را مى شنید، و آن جملات را تکرار مى کرد.
(الکافى ، ج ۳، ص ۳۱۰، ج ۲۹)

قال الصادق – علیه السلام -:
کان رسول الله – صلى الله علیه وآله – یقول لبلال اذا دخل الوقت یا بلال اعل فوق الجدار و ارفع صوتک بالاذان ؛
رسول خدا (ص ) هنگامى که وقت نماز فرا مى رسید به بلال مى فرمودند: بالاى دیوار (مسجد) برو و اذان را با صداى بلندگو.(وسائل الشیعه ، ج ۴، ص ۶۲۴)

قال عن حذیفه : کان رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
اذا حزبه امر فرع الى الصلاه ؛ شیوه رسول خدا (ص ) چنان بود که چنانچه مشکلى براى او پیش مى آمد، به نماز پناه مى برد و از آن استعانت مى جست .(تفسیر درالمنثور، ج ۱، ص ۶۷)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
قره عینى فى الصلاه ؛ روشنى چشم من در نماز است .(نهج الفصاحه ، ص ۲۸۳، حدیث ۱۳۴۳، بحارالانوار، ج ۸۲، ص ‍ ۱۹۳)

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
جَعَلَ اللّه‏ُ جَلَّ ثناؤهُ قُرَّهَ عَینِی فی الصَّلاهِ ، وحَبَّبَ إلَیَّ الصَّـلاهَ کما حَبَّبَ إلى الجائعِ الطَّعامَ ، وإلى الظَّمآنِ الماءَ ، وإنّ الجائعَ إذا أکَلَ شَبِعَ ، وإنَّ الظَمآنَ إذا شَرِبَ رَوِیَ ، وأنا لا أشبَعُ مِن الصَّلاهِ ؛
خداوند، جلّ ثناؤه ، نور دیده مرا در نماز قرار داد و نماز را محبوب من گردانید ، همچنان که غذا را محبوب گرسنه و آب را محبوب تشنه . (با این تفاوت که) گرسنه هرگاه غذا بخورد سیر مى‏شود و تشنه هرگاه آب بنوشد سیراب مى‏شود ، امّا من از نماز سیر نمى‏شوم .مکارم الأخلاق : ۲ / ۳۶۶ منتخب میزان الحکمه : ۳۲۴

امام صادق علیه‏السلام فرمودند:
مَا کَلَّمَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله اَلْعِبادَ بِکُنْهِ عَقْلِهِ قَطُّ، قَالَ رَسُولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وسلم فرمودند: اِنّا مَعاشِرَ الاَْنْبیاءِ اُمِرْنا اَنْ نُـکَلِّمَ النّاسَ عَلى قَدْرِ عُقولِهِمْ ؛
رسول خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله هرگز با مردم به اندازه عقل خود سخن نگفتند و فرمودند: ما پیامبران مأموریم که با مردم به اندازه عقل و فهمشان سخن بگوییم.کافى، ج ۱ ، ص ۲۳

پیامبراکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وسلم فرمودند:
اِنّا اُمِرْنا مَعاشِرَ الاَنْبیاءِ بِمُداراهِ النّاسِ، کَما اُمِرْنا بِاِقامَهِ الفَرائِضِ؛ما پیامبران، همان‏گونه که به برپا داشتن واجبات مأمور شده‏ایم، به مدارا کردن با مردم نیز مأمور شده‏ایم.امالى طوسى، ص ۵۲۱

امام حسن عسکری(علیه السلام) فرمودند:
بسیار به یاد خدا و بسیار به یاد مرگ باشید. بسیار قرآن تلاوت نمایید و به پیامبر صلوات و درود بفرستید که همانا درود بر پیامبر، معادل ده نیکی است.(بحارالانوار/۷۸/۳۷۲)

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
مثلی و مثلکم کمثل رجل أو قد نارا فجعل الفراش و الجنادب یقعن فیها و هو یذبّهنّ عنها و أنا آخذ بحجزکم عن النّار و أنتم تفلتون من یدی؛حکایت من و شما چون مردى است که آتشى بیفروخت و پروانه ها و ملخها بنا کردند در آن بیفتند و وى آنها را از آتش نگه می داشت من کمر بندهاى شما را گرفته ام که شما در آتش نیفتید و شما از دست من در می روید.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ما لی و للدّنیا، ما أنا و الدّنیا إلّا کراکب استظلّ تحت شجره ثمّ راح و ترکها؛مرا با دنیا چه کار من در دنیا چون مسافرى هستم که در سایه درختى نشست و برفت و آن را واگذاشت.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لو کان لی مثل أحد ذهبا لسرّنی أن لا یمرّ علیّ ثلاث و عندی منه شی ء إلّا شی ء أرصده لدین؛
اگر به اندازه کوه احد طلا داشتم دوست داشتم پس از سه روز چیزى از آن به نزد من نباشد مگر چیزى که براى قرضى ذخیره کرده باشم.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
سألت اللَّه أن یجعل حساب أمّتی إلىّ لئلّا تفتضح عند الامم، فأوحى اللَّه عزّ و جلّ إلىّ: یا محمّد بل أنا أحاسبهم فإن کان منهم زلّه سترتها عنک لئلا تفتضح عندک؛از خدا خواستم که حساب امت مرا به من واگذارد تا پیش امتهاى دیگر رسوا نشود، پس خداى عز و جل به من وحى کرد اى محمد نه، بلکه من حسابشان را می رسم و اگر گناهى از آنها سر زده از تو پوشیده مى دارم که پیش تو نیز رسوا نشود.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
خیرکم خیرکم لأهله و أنا خیرکم لأهلی ما أکرم النّساء إلّا کریم و لا أهانهنّ إلّا لئیم؛
بهترین شما کسى است که براى کسان خود بهتر است، من از همه شما براى کسان خود بهترم، بزرگ مردان زنان را گرامى شمارند و فرومایگان زنان را خوار دارند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
بعثت بمداراه النّاس؛من به مدارا با مردم مبعوث شده ام.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
أوتیت جوامع الکلم؛سخنان مختصر و جامع را به من دادند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّما بعثت لأتمّم مکارم الأخلاق؛من مبعوث شدم تا فضائل اخلاق را به کمال رسانم.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّما أنا بشر مثلکم و إنّ الظّنّ یخطی و یصیب و لکن ما قلت لکم قال اللَّه فلن أکذب على اللَّه؛
من انسانى مثل شما هستم و گمان به خطا یا صواب می رود ولى هر چه را بگویم خدا گفته است بر خدا دروغ نمى بندم.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ کذبا علی لیس ککذب على أحد فمن کذب علیّ متعمّدا فلیتبوّء مقعده من النّار؛
دروغ بستن بر من مثل دروغ بستن بر دیگرى نیست هر که به عمد بر من دروغ بندد در آتش جاى گیرد.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ ربّی أمرنی أن یکون نطقی ذکرا و نظری عبرا؛
پروردگارم به من فرمان داده که سخنم ذکر باشد و نظرم مایه عبرت.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ اللَّه تعالى لم یبعثنی معنّتا و لا متعنّتا و لکن بعثنی معلّما میسّرا.
خداوند مرا اشکال گیر و اشکال تراش نفرستاده بلکه آموزگار و آسانگیر فرستاده است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
أنا النّذیر و الموت المغیر و السّاعه الموعد؛من بیم دهنده ام و مرگ یغماگر است و رستاخیز وعده گاه.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
اللّهمّ لا تکلنی إلى نفسی طرفه عین و لا تنزع منّی صالح ما أعطیتنی؛خداوندا یک لحظه مرا به خودم وامگذار و چیزهاى خوبى که به من بخشیده اى از من باز مگیر.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
اللّهمّ کما حسّنت خلقی فحسّن خلقی؛خدایا چنان که صورت مرا نیک کردى سیرتم را نیز نیک کن.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إذا أتى علىّ یوم لا أزداد فیه علما یقرّبنی إلى اللَّه تعالى فلا بورک لی فی طلوع الشّمس ذلک الیوم؛
اگر روزى بر من بگذرد و در آن روز دانشى نیاموزم که مرا به خداوند نزدیک کند، طلوع آفتاب آن روز بر من مبارک مباد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
أدّبنی ربّی فأحسن تأدیبی؛خداوند مرا ادب آموخت و نیک آموخت.نهج الفصاحه

قالَتْ فاطِمَهُ الزَّهْراء – سلام الله علیها – :
مَنْ سَلَّمَ عَلَیْهِ اَوْ عَلَیَّ ثَلاثَهَ أیّام أوْجَبَ اللّهُ لَهُ الجَنَّهَ، قُلْتُ لَها: فی حَیاتِهِ وَ حَیاتِکِ؟ قالَتْ: نعَمْ وَ بَعْدَ مَوْتِنا ؛
حضرت فاطمه زهرا – سلام الله علیها – فرمودند:هر که بر پدرم ـ رسول خدا ـ و بر من به مدّت سه روز سلام کند خداوند بهشت را برای او واجب می گرداند. راوی گوید: عرضه داشتم: آیا در زمان حیات و زنده بودن؟ فرمودند: چه در زمان حیات ما باشد; و یا پس از مرگ.بحارالأنوار، ج ۴۳، ص ۱۸۵، ح ۱۷

قالَتْ فاطِمَهُ الزَّهْراء – سلام الله علیها – :
أبَوا هِذِهِ الاْمَّهِ مُحَمَّدٌ وَ عَلی، یُقْیمانِ أَودَّهُمْ، وَ یُنْقِذانِ مِنَ الْعَذابِ الدّائِمِ إنْ أطاعُوهُما، وَ یُبیحانِهِمُ النَّعیمَ الدّائم إنْ واقَفُوهُما ؛
حضرت فاطمه زهرا – سلام الله علیها – فرمودند: حضرت محمّد (صلی الله علیه وآله) و علی – علیه السلام -، والِدَین این امّت هستند، چنانچه از آن دو پیروی کنند آن ها را از انحرافات دنیوی و عذاب همیشگی آخرت نجات می دهند و از نعمت های متنوّع و وافر بهشتی بهره مندشان می سازند.بحارالأنوار، ج ۲۳، ص ۲۵۹، ح ۸

قالَ رَسُولُ اللّهِ – صلی الله علیه وآله – لِعَلی – علیه السلام – :
أنَا رَسُولُ اللّهِ الْمُبَلِّغُ عَنْهُ، وَ أنْتَ وَجْهُ اللّهِ وَ الْمُؤْتَمُّ بِهِ، فَلا نَظیر لی إلاّ أنْتَ، وَ لا مِثْلَ لَکَ إلاّ أنَا؛
رسول خدا – صلی الله علیه وآله – به امام علی – علیه السلام – فرمودند:
من رسول خدا هستم، که از طرف او تبلیغ و هدایت می نمایم و تو وجه اللّه می باشی، که امام و مقتدای (بندگان خدا) خواهی بود، پس نظیری برای من وجود ندارد مگر تو و همانند تو نیست مگر من.
تفسیر البرهان، ج ۴، ص ۱۸۴

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
اعطانی الله – عز و جل – فاتحه الکتاب؛ خداوند سوره حمد را به من عطا کرده است .
( امالی شیخ صدوق ، ص ۱۱۷ )

پیامبراکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وسلم می فرمایند :
اِنّى لَمْ اُبْعَثْ لَعّانا وَ اِنّما بُعِثْتُ رَحْمَهً؛من پیامبر نشده‏ام که لعن و نفرین کنم، بلکه مبعوث شده‏ام تا مایه رحمت باشم.کنزالعمال ، ح ۸۱۷۶ .

پیامبراکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وسلم می فرمایند :
خَیْرُکُم خَیْرُکُم لِنِسائِهِ و اَنَا خَیْرُکُم لِنِسائى؛بهترین شما کسى است که براى زنان خود بهتر باشد و من بهترین شما براى زن خود هستم. من لایحضره الفقیه، ج ۳، ص ۴۴۳٫

امام کاظم علیه‏السلام می فرمایند:
کانَ النَّبىُّ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله اِذا اَصْبَحَ مَسَحَ عَلى رُؤوسِ وُلْدِهِ وَ وُلْدِ وُلْدِهِ؛
هرگاه صبح مى‏شد پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله دست نوازش بر سر فرزندان و نوه‏هاى خود مى‏کشیدند .
عده الداعى، ص ۷۹٫

پیامبراکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وسلم می فرمایند :
پروردگارم مرا به هفت خصلت امر نموده است: دوست داشتن بینوایان و نزدیک شدن به آنها، ذکر لا حول و لا قوه الا باللّه‏ را بسیار گفتن، با خویشاوندان رابطه برقرار کردن؛ هر چند آنان قطع رابطه کنند، [و در مسائل مادى]، به پایین‏تر از خود نگاه کنم نه به بالاتر، در راه خدا سرزنش ملامتگران را به خود نگیرم، حق را بگویم اگر چه تلخ باشد و از کسى چیزى نخواهم. الاصول السته عشر، ص ۷۵٫

پیامبراکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وسلم می فرمایند :
اُمِرْتُ اَن آخُذَ الصَّدَقَهَ مِن اَغْنیاءِکُم فَاَرُدَّها فى فُقَراءِکُم؛من مأمورم که صدقه (و زکات) را از ثروتمندانتان بگیرم و به فقرایتان بدهم. مستدرک الوسائل، ج ۷، ص ۱۰۵ .

امام على علیه‏السلام می فرمایند:
کانَ النَّبىُّ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله اِذا سُئِلَ شَیئا فَاِذا اَرادَ اَنْ یَفْعَلَه ُقالَ: نَعَم وَ اِذا اَراد اَنْ لا یَفْعَلَ سَکَتَ و کانَ لا یَقول لِشَى‏ءٍ لا… ؛هرگاه از رسول اکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله چیزى تقاضا مى‏شد، اگر ایشان آن را مى‏خواستند انجام دهند، مى‏فرمودند: بله و اگر نمى‏خواستند انجام دهند، سکوت مى‏نمودند و هیچ‏گاه ایشان براى چیزى نه نمى‏گفتند. بحارالأنوار، ج ۹۳، ص ۳۲۷٫

امام على علیه‏السلام می فرمایند:
کانَ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله لا یَذُمُّ اَحَدا وَ لا یُعَیِّرُهُ وَ لا یَطْلُبُ عَثَراتِهِ وَ لا عَوْرَتَهُ وَ لا یَتَـکَلَّمُ اِلاّ فیما رَجا ثَوابَهُ؛
رسول خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله ، هرگز بدگویى کسى را نمى‏کردند، سرزنش نمى‏نمودند و در پى لغزش‏ها و اسرار دیگران نبودند و [درباره دیگران]، چیزى جز خیر (خوبى) نمى‏گفتند. عیون اخبار الرضا، ج ۲، ص ۲۸۴ .

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
لَمّا ماتَ اِبراهیمُ بْنُ رَسُولِاللّهِ صلّى اللّه علیه و آله حَمَلَتْ عَیْنُ رَسُولِاللّهِ بِالدُّمُوعِ ثُمَّ قالَ النّبىُّ صلّى اللّه علیه و آله :َدْمَعُ الْعَیْنُ وَ یَحْزَنُ الْقَلْبُ وَ لا نَقُولُ ما یُسْخِطُ الرَّبَّ وَ اِنّا بِکَ یا اِبراهیمُ لَمَحْزُونُونَ ؛
چون ابراهیم – پسر رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله – از دنیا رفت ، چشم پیامبر پر از اشک شد.
سپس پیامبر فرمود:ندچشم ، اشکبار مى شود و دل غمگین مى گردد، ولى چیزى نمى گوییم که خدا را به خشم آورد،و ما در سوگ تو – اى ابراهیم – اندوهناکیم .بحارالانوار، ج ۲۲، ص ۱۵۷

امام على علیه‏السلام :
کانَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم إذا رَأَى الفاکِهَهَ الجَدیدَهَ قَبَّلَها ووَضَعَها عَلى عَینَیهِ وفَمِهِ ، ثُمَّ قالَ :
اللّهُمَّ کَما أرَیتَنا أَوَّلَها فی عافِیَهٍ ، فَأَرِنا آخِرَها فی عافِیَهٍ؛
پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم، چون میوه‏اى نو مى‏دیدند ، آن را مى‏بوسید ند و بر روى چشمان و دهانشان مى‏نهادند و سپس مى‏گفتند:خداوندا ! چنان که آغاز این را در عافیت به ما نشان دادى ، پایان آن را نیز در عافیت به ما بنمایان.الأمالی للصدوق ، صفحه ۳۳۸ ، حدیث ۳۹۶

امام صادق علیه‏السلام :
کانَ رسولُ اللّه صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم یُنفِقُ فی الطِّیبِ أکثَرَ مِمّا یُنفِقُ فی الطَّعام؛
رسول خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم براى عطر بیشتر از غذا خرج مى‏کرد .الکافی : ۶ / ۵۱۲ / ۱۸

قال رسول الله -صلى الله علیه وآله -:
کانوا (یعنى الانبیاء) یفزعون اذا فزعوا الى الصلاه ؛
پیامبران خدا (صلى الله علیه وآله ) چنان بودند که چون دچار نگرانى مى شدند،به نماز پناه مى بردند.
(تفسیر درالمنثور، ج ۱، ص ۶۷)

قال السجاد – علیه السلام -:
کان یبکى حتى یبتل مصلاه خشیه من الله – عزوجل – من غیر جرم ؛
رسول خدا -صلى الله علیه وآله – با این که بى گناه بود اما از خوف خداوند چنان در نماز مى گریست که جانمازش خیس مى شد. (سنن النبى ، ص ۳۲)

قال على – علیه السلام -:
کان رسول الله -صلى الله علیه وآله – لایؤ ثر على الصلوه عشاه ولاغیره و کان اذا دخل وقتها کانه لایعرف اهلا ولا جمیعا؛ رسول خدا -صلى الله علیه وآله – نه شام و نه چیز دیگرى را بر نماز مقدم نمى داشت و چون وقت نماز فرا مى رسید، دیگر نه خانواده مى شناخت ونه دوست . (سنن نبوى ، ص ‍ ۱۴).

قال الباقر – علیه السلام -:
ما استیقظ رسول الله -صلى الله علیه وآله – من نوم الا خرالله ساجدا ؛
هرگاه پیامبر خدا (صلى الله علیه وآله) از خواب برمى خاست ، براى خدا سجده مى کرد. (مکارم الاخلاق ، ص ‍ ۳۹).

قال رسول الله -صلى الله علیه وآله -:
انا لااشبع من الصلاه ؛من هرگز از نماز سیر نمى شوم . (امالى صدوق ، ج ۲ ص ۱۴۱).

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
انى لاکون فى الصلوه فاسمع بکاء الصبى فاخفف مخافه ان اشق على امه ؛
من گاهى در حال نماز که هستم صداى گریه کودکى را مى شنوم و نماز را سبک و کوتاه مى کنم ، چرا که مى ترسم مادرش را به رنج افکنم .(کنزالعمال ، ج ۷، ص ۶۰۱، حدیث ۲۰۴۵۵)

قال الباقر – علیه السلام -:
کان رسول الله – صلى الله علیه وآله – اذا سمع المؤ ذن یوذن قال مثل ما یقوله فى کل شى ء؛
رسول خدا (ص ) وقتى صداى اذان مؤ ذن را مى شنید، و آن جملات را تکرار مى کرد.
(الکافى ، ج ۳، ص ۳۱۰، ج ۲۹)

قال الصادق – علیه السلام -:
کان رسول الله – صلى الله علیه وآله – یقول لبلال اذا دخل الوقت یا بلال اعل فوق الجدار و ارفع صوتک بالاذان ؛
رسول خدا (ص ) هنگامى که وقت نماز فرا مى رسید به بلال مى فرمودند: بالاى دیوار (مسجد) برو و اذان را با صداى بلندگو.(وسائل الشیعه ، ج ۴، ص ۶۲۴)

قال عن حذیفه : کان رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
اذا حزبه امر فرع الى الصلاه ؛
شیوه رسول خدا (ص ) چنان بود که چنانچه مشکلى براى او پیش مى آمد، به نماز پناه مى برد و از آن استعانت مى جست .(تفسیر درالمنثور، ج ۱، ص ۶۷)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
قره عینى فى الصلاه ؛
روشنى چشم من در نماز است .
(نهج الفصاحه ، ص ۲۸۳، حدیث ۱۳۴۳، بحارالانوار، ج ۸۲، ص ‍ ۱۹۳)

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
جَعَلَ اللّه‏ُ جَلَّ ثناؤهُ قُرَّهَ عَینِی فی الصَّلاهِ ، وحَبَّبَ إلَیَّ الصَّـلاهَ کما حَبَّبَ إلى الجائعِ الطَّعامَ ، وإلى الظَّمآنِ الماءَ ، وإنّ الجائعَ إذا أکَلَ شَبِعَ ، وإنَّ الظَمآنَ إذا شَرِبَ رَوِیَ ، وأنا لا أشبَعُ مِن الصَّلاهِ ؛
خداوند، جلّ ثناؤه ، نور دیده مرا در نماز قرار داد و نماز را محبوب من گردانید ، همچنان که غذا را محبوب گرسنه و آب را محبوب تشنه . (با این تفاوت که) گرسنه هرگاه غذا بخورد سیر مى‏شود و تشنه هرگاه آب بنوشد سیراب مى‏شود ، امّا من از نماز سیر نمى‏شوم .
مکارم الأخلاق : ۲ / ۳۶۶ منتخب میزان الحکمه : ۳۲۴

امام صادق علیه‏السلام فرمودند:
مَا کَلَّمَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله اَلْعِبادَ بِکُنْهِ عَقْلِهِ قَطُّ، قَالَ رَسُولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وسلم فرمودند: اِنّا مَعاشِرَ الاَْنْبیاءِ اُمِرْنا اَنْ نُـکَلِّمَ النّاسَ عَلى قَدْرِ عُقولِهِمْ ؛
رسول خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله هرگز با مردم به اندازه عقل خود سخن نگفتند و فرمودند: ما پیامبران مأموریم که با مردم به اندازه عقل و فهمشان سخن بگوییم.
کافى، ج ۱ ، ص ۲۳
پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
اللّهمّ لا تکلنی إلى نفسی طرفه عین و لا تنزع منّی صالح ما أعطیتنی؛
خداوندا یک لحظه مرا به خودم وامگذار و چیزهاى خوبى که به من بخشیده اى از من باز مگیر.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
اللّهمّ کما حسّنت خلقی فحسّن خلقی؛خدایا چنان که صورت مرا نیک کردى سیرتم را نیز نیک کن.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إذا أتى علىّ یوم لا أزداد فیه علما یقرّبنی إلى اللَّه تعالى فلا بورک لی فی طلوع الشّمس ذلک الیوم؛
اگر روزى بر من بگذرد و در آن روز دانشى نیاموزم که مرا به خداوند نزدیک کند، طلوع آفتاب آن روز بر من مبارک مباد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:أدّبنی ربّی فأحسن تأدیبی؛
خداوند مرا ادب آموخت و نیک آموخت.نهج الفصاحه

قالَتْ فاطِمَهُ الزَّهْراء – سلام الله علیها – :
مَنْ سَلَّمَ عَلَیْهِ اَوْ عَلَیَّ ثَلاثَهَ أیّام أوْجَبَ اللّهُ لَهُ الجَنَّهَ، قُلْتُ لَها: فی حَیاتِهِ وَ حَیاتِکِ؟ قالَتْ: نعَمْ وَ بَعْدَ مَوْتِنا ؛
حضرت فاطمه زهرا – سلام الله علیها – فرمودند:
هر که بر پدرم ـ رسول خدا ـ و بر من به مدّت سه روز سلام کند خداوند بهشت را برای او واجب می گرداند. راوی گوید: عرضه داشتم: آیا در زمان حیات و زنده بودن؟ فرمودند: چه در زمان حیات ما باشد; و یا پس از مرگ.
بحارالأنوار، ج ۴۳، ص ۱۸۵، ح ۱۷

قالَتْ فاطِمَهُ الزَّهْراء – سلام الله علیها – :
أبَوا هِذِهِ الاْمَّهِ مُحَمَّدٌ وَ عَلی، یُقْیمانِ أَودَّهُمْ، وَ یُنْقِذانِ مِنَ الْعَذابِ الدّائِمِ إنْ أطاعُوهُما، وَ یُبیحانِهِمُ النَّعیمَ الدّائم إنْ واقَفُوهُما ؛ حضرت فاطمه زهرا – سلام الله علیها – فرمودند:
حضرت محمّد (صلی الله علیه وآله) و علی – علیه السلام -، والِدَین این امّت هستند، چنانچه از آن دو پیروی کنند آن ها را از انحرافات دنیوی و عذاب همیشگی آخرت نجات می دهند و از نعمت های متنوّع و وافر بهشتی بهره مندشان می سازند.بحارالأنوار، ج ۲۳، ص ۲۵۹، ح ۸

قالَ رَسُولُ اللّهِ – صلی الله علیه وآله – لِعَلی – علیه السلام – :
أنَا رَسُولُ اللّهِ الْمُبَلِّغُ عَنْهُ، وَ أنْتَ وَجْهُ اللّهِ وَ الْمُؤْتَمُّ بِهِ، فَلا نَظیر لی إلاّ أنْتَ، وَ لا مِثْلَ لَکَ إلاّ أنَا؛
رسول خدا – صلی الله علیه وآله – به امام علی – علیه السلام – فرمودند:
من رسول خدا هستم، که از طرف او تبلیغ و هدایت می نمایم و تو وجه اللّه می باشی، که امام و مقتدای (بندگان خدا) خواهی بود، پس نظیری برای من وجود ندارد مگر تو و همانند تو نیست مگر من.
تفسیر البرهان، ج ۴، ص ۱۸۴

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
اعطانی الله – عز و جل – فاتحه الکتاب؛ خداوند سوره حمد را به من عطا کرده است .
( امالی شیخ صدوق ، ص ۱۱۷ )

پیامبراکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وسلم می فرمایند :
اِنّى لَمْ اُبْعَثْ لَعّانا وَ اِنّما بُعِثْتُ رَحْمَهً؛
من پیامبر نشده‏ام که لعن و نفرین کنم، بلکه مبعوث شده‏ام تا مایه رحمت باشم.کنزالعمال ، ح ۸۱۷۶ .

پیامبراکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وسلم می فرمایند :
خَیْرُکُم خَیْرُکُم لِنِسائِهِ و اَنَا خَیْرُکُم لِنِسائى؛
بهترین شما کسى است که براى زنان خود بهتر باشد و من بهترین شما براى زن خود هستم.
من لایحضره الفقیه، ج ۳، ص ۴۴۳٫

امام کاظم علیه‏السلام می فرمایند:
کانَ النَّبىُّ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله اِذا اَصْبَحَ مَسَحَ عَلى رُؤوسِ وُلْدِهِ وَ وُلْدِ وُلْدِهِ؛
هرگاه صبح مى‏شد پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله دست نوازش بر سر فرزندان و نوه‏هاى خود مى‏کشیدند .
عده الداعى، ص ۷۹٫

پیامبراکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وسلم می فرمایند :
پروردگارم مرا به هفت خصلت امر نموده است: دوست داشتن بینوایان و نزدیک شدن به آنها، ذکر لا حول و لا قوه الا باللّه‏ را بسیار گفتن، با خویشاوندان رابطه برقرار کردن؛ هر چند آنان قطع رابطه کنند، [و در مسائل مادى]، به پایین‏تر از خود نگاه کنم نه به بالاتر، در راه خدا سرزنش ملامتگران را به خود نگیرم، حق را بگویم اگر چه تلخ باشد و از کسى چیزى نخواهم. الاصول السته عشر، ص ۷۵٫

پیامبراکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وسلم می فرمایند :
اُمِرْتُ اَن آخُذَ الصَّدَقَهَ مِن اَغْنیاءِکُم فَاَرُدَّها فى فُقَراءِکُم؛
من مأمورم که صدقه (و زکات) را از ثروتمندانتان بگیرم و به فقرایتان بدهم. مستدرک الوسائل، ج ۷، ص ۱۰۵ .

امام على علیه‏السلام می فرمایند:
کانَ النَّبىُّ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله اِذا سُئِلَ شَیئا فَاِذا اَرادَ اَنْ یَفْعَلَه ُقالَ: نَعَم وَ اِذا اَراد اَنْ لا یَفْعَلَ سَکَتَ و کانَ لا یَقول لِشَى‏ءٍ لا… ؛
هرگاه از رسول اکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله چیزى تقاضا مى‏شد، اگر ایشان آن را مى‏خواستند انجام دهند، مى‏فرمودند: بله و اگر نمى‏خواستند انجام دهند، سکوت مى‏نمودند و هیچ‏گاه ایشان براى چیزى نه نمى‏گفتند.
بحارالأنوار، ج ۹۳، ص ۳۲۷٫

امام على علیه‏السلام می فرمایند:
کانَ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله لا یَذُمُّ اَحَدا وَ لا یُعَیِّرُهُ وَ لا یَطْلُبُ عَثَراتِهِ وَ لا عَوْرَتَهُ وَ لا یَتَـکَلَّمُ اِلاّ فیما رَجا ثَوابَهُ؛
رسول خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله ، هرگز بدگویى کسى را نمى‏کردند، سرزنش نمى‏نمودند و در پى لغزش‏ها و اسرار دیگران نبودند و [درباره دیگران]، چیزى جز خیر (خوبى) نمى‏گفتند. عیون اخبار الرضا، ج ۲، ص ۲۸۴ .

امام کاظم علیه‏السلام می فرمایند:
اِنَّ رَسولَ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله کانَ اِذا اَتاهُ الضَّیْفُ اَکَلَ مَعَهُ وَ لَمْ یَرْفَعْ یَدَهُ مِنَ الْخِوانِ حَتّى یَرْفَعَ الضَّیْفُ یَدَهُ؛
رسول خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله هرگاه میهمان داشتند، با او غذا مى‏خوردند و دست از سفره و غذا نمى‏کشیدند، تا آن‏که میهمان دست از غذا خوردن بکشد. کافى، ج ۶، ص ۲۸۶ .

پیامبراکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وسلم می فرمایند :
لا یُـبَلِّغُنى اَحَدٌ مِنْکُم عَنْ اَحَدٍ مِن اَصحابى شَیئا، فَاِنّى اُحِبُّ اَنْ اَخْرُجَ اِلَیکُم و اَنَا سَلیمُ الصَّدرِ؛
کسى از شما حق ندارد از هیچ یک از یارانم چیزى به من بگوید؛ زیرا دوست دارم در حالى که چیزى از شما در دلم نیست به سویتان بیایم. مکارم الاخلاق، ص ۱۷ .

امام صادق علیه‏السلام می فرمایند:
کانَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله یُداعِبُ وَ لا یَقولُ اِلاّ حَقّـا؛
رسول اکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله شوخى مى‏کردند ولى جز حقّ چیزى نمى‏گفتند. مستدرک الوسائل، ج ۸ ، ص ۴۰۸٫

امام على علیه‏السلام می فرمایند:
کانَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله لَیَسُرُّ الرَّجُلَ مِنْ اَصحابِهِ اِذا رَآهُ مَغْموما بِالْمُداعَبَهِ وَ کانَ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله یَقولُ: اِنَّ اللّه‏َ یُبْغِضُ الْمُعَبِّسَ فى وَجْهِ اِخْوانِهِ؛هرگاه رسول اکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله یکى از اصحاب خود را غمگین مى‏دیدند، با شوخى او را خوشحال مى‏کردند و مى‏فرمودند: خداوند، کسى را که با برادران (دینى) اش با ترشرویى و چهره عبوس روبرو شود، دشمن مى‏دارد. رسائل شهید ثانى، ص ۳۲۶ .

پیامبراکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وسلم می فرمایند :
اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانیَهِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن یَکونَ صَمْتى فِکْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛
پیامبراکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وسلم می فرمایند : پروردگارم هفت چیز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشکار، گذشت از کسى که به من ظلم نموده، بخشش به کسى که مرا محروم کرده، رابطه با کسى که با من قطع رابطه کرده، و سکوتم همراه با تفکّر و نگاهم براى عبرت باشد. کنزالفوائد، ص ۱۸۴ .

امام صادق علیه‏السلام می فرمایند:
مَا کَلَّمَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله اَلْعِبادَ بِکُنْهِ عَقْلِهِ قَطُّ، قَالَ رَسُولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله : اِنّا مَعاشِرَ الاَْنْبیاءِ اُمِرْنا اَنْ نُـکَلِّمَ النّاسَ عَلى قَدْرِ عُقولِهِمْ ؛
رسول خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله هرگز با مردم به اندازه عقل خود سخن نگفتند و فرمودند: ما پیامبران مأموریم که با مردم به اندازه عقل و فهمشان سخن بگوییم. کافى، ج ۱ ، ص ۲۳ .

امام على علیه‏السلام می فرمایند:
او که خاتم پیامبران بود، بخشنده‏ترین، پرحوصله‏ترین، راستگوترین، پایبندترین مردم به عهد و پیمان، نرم‏خوترین و خوش مصاحبت‏ترین مردم بود، هر کس بدون سابقه قبلى او را مى‏دید، هیبتش او را مى‏گرفت و هر کس با او معاشرت مى‏نمود و او را مى‏شناخت دوستدارش مى‏شد و هر کس مى‏خواست او را تعریف کند، مى‏گفت: نظیر او را پیش از او و پس از او ندیده‏ام. بحارالأنوار، ج ۱۶، ص ۱۹۰ .

امام حسین علیه‏السلام می فرمایند:
کانَ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله … لا یَحْسَبُ اَحَدٌ مِنْ جُلَسائِهِ اَنَّ اَحَدا اَکْرَمُ عَلَیْهِ مِنْهُ؛
پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله چنان با هم‏نشینان رفتار مى‏نمودند که هیچ یک از آنان گمان نمى‏کرد کسى نزد آن حضرت از وى گرامى‏تر باشد. عیون اخبار الرضا، ج ۲، ص ۲۸۴ .

پیامبراکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وسلم می فرمایند :
اِنَّما بُعِثْتُ لاُِتَمِّمَ مَکارِمَ الاَْخْلاقِ؛
من تنها برانگیخته شده‏ام تا اخلاق بزرگوارانه را به کمال رسانم. بحارالأنوار، ج ۷۱، ص ۳۸۲٫

امام على علیه‏السلام می فرمایند:
کانَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله لا یُؤْثِرُ عَلَى الصَّلاهِ عَشاءً وَ لا غَیْرَهُ وَ کانَ اِذا دَخَلَ وَقْتُها کَاَنـَّهُ لا یَعْرِفُ اَهْلاً وَ لا حَمیما؛رسول اکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله چیزى مثل شام و غیر آن را بر نماز مقدم نمى‏داشتند و هنگامى که وقت نماز مى‏رسید، گویى که هیچ یک از اهل خانه و دوستان را نمى‏شناختند. مجموعه ورام، ج ۲، ص ۷۸٫

امام رضا علیه‏السلام می فرمایند:
اِنّا اَهلُ بَیْتٍ نَرى وَعدَنا عَلَینا دَینا کَما صَنَعَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله ؛
ما اهل بیت، وعده‏هاى خود را براى خودمان، بدهى و دِین حساب مى‏کنیم، چنانکه رسول اکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله چنین مى‏کردند. تحف العقول، ص ۴۴۶٫

امام على علیه‏السلام می فرمایند:
کُنّا اِذَا احْمَرَّ الْبَاْسُ وَ لَقِىَ القَومُ الْقَوْمَ اتَّقَیْنا بِرَسولِ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله فَما یَکونُ اَحَدٌ اَقْرَبَ اِلَى الْعَدُوِّ مِنْهُ ؛(
وقتى که آتش جنگ بر افروخته مى‏شد و دو لشکر به هم مى‏رسیدند، به پیامبر پناهنده مى‏شدیم و کسى نبود که از آن حضرت به دشمن نزدیک‏تر باشد. مکارم الاخلاق، ص ۱۸٫

رسول خدا (ص) به امام على (ع) فرمودند:
من رسول خدا هستم، که از طرف او تبلیغ و هدایت می‌کنم. و تو وجه اللّه هستی، که امام و مقتداى (بندگان خدا) خواهى بود، پس نظیرى براى من وجود ندارد مگر تو و همانند تو نیست، مگر من.
تفسیر البرهان: ج ۴، ص ۱۸۴

پیامبراکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :
لَمّا خَلَقَ اللّه‏ُ الْمَعیشَهَ جَعَلَ الْبَرَکاتِ فِى الْحَرثِ وَ الْغَنَمِ؛
چون خداوند، وسایل زندگى مردم را آفرید، برکت‏ها را در کشاورزى و گوسفنددارى قرار داد. کنزالعمّال، ح ۹۳۵۴

پیامبراکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :
مَنْ تَسَمّى بِاسمى یَرجو بَرَکَتى وَ یُمْنى، غَدَتْ عَلَیْهِ الْبَرَکَهُ وَ راحتَ اِلى یَوْمِ القیامَهِ؛
هر کس به نام من نامگذارى کند و برکت و خجستگى مرا امید داشته باشد، برکت به سوى او خواهد آمد و تا قیامت (باقى) خواهد بود. کنزالعمّال، ح ۴۵۲۲۱٫

احادیث حضرت محمد(ص)
رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
خداوند مرا اشکال گیر و اشکال تراش نفرستاده بلکه آموزگار و آسانگیر فرستاده است.
(نهج الفصاحه ، حدیث ۷۲۵)

امام علی (علیه السلام) می فرمایند:
سیره و روش حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم)میانه روى و کار او راهنمایى به راه راست و گفتارش جدا کننده حق از باطل و حکمتش عادلانه و سخنانش بیان کننده (مشکلات) و سکوتش رساترین زبان ها بود.
غررالحکم ، باب حضرت محمد (ص)

امام علی (علیه السلام) می فرمایند:
حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) با شکم گرسنه از دنیا رفت و با سلامت جان و روح به آخرت وارد شد ، سنگى روى سنگ نگذاشت ، تا آنکه راه خود را پیمود و دعوت پروردگارش را اجابت نمود.
غررالحکم ، باب حضرت محمد (ص)

پیامبراکرم صلى‏ الله ‏علیه‏ و‏ آله وسلم می فرمایند :
بى اُنذِرتُم وَ بِعَلىِّ بنِ أبى طالِبِ اهْتَدَیتُم… وَ بِالْحَسَنِ اُعْطیتُمُ الإْحسانُ وَ بِالْحُسَینِ تَسعَدونَ وَ بِهِ تَشقونَ ألا وَ إنَّ الْحُسَینَ بابٌ مِن أبوابِ الْجَنَّهِ مَن عاداهُ حَرَّمَ اللّه‏ُ عَلَیهِ ریحَ الْجَنَّهِ؛
به وسیله من هشدار داده شدید و به وسیله على علیه ‏السلام هدایت مى‏یابید و به وسیله حسن احسان مى‏شوید و به وسیله حسین خوشبخت مى‏گردید و بدون او بدبخت. بدانید که حسین درى از درهاى بهشت است، هر کس با او دشمنى کند، خداوند بوى بهشت را بر او حرام مى‏کند. مأه منقبه، ص ۲۲ .

پیامبراکرم صلى‏ الله ‏علیه‏ و‏ آله وسلم می فرمایند :
أَمَرَنى رَبّى بِمُداراهِ النّاسِ کَما أَمَرَنى بِأَداءِ الْفَرائِضِ؛
پروردگارم، همان گونه که مرا به انجام واجبات فرمان داده، به مدارا کردن با مردم نیز فرمان داده است.
کافى، ج ۲، ص ۱۱۷، ح ۴٫

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
مَن تَسَمّى بِاسمى یَرجو بَرَکَتى وَ یُمنى، غَدَت عَلَیهِ البَرَکَهُ وَ راحتَ اِلى یَومِ القیامَهِ؛
هر کس به نام من نامگذارى کند و برکت و خجستگى مرا امید داشته باشد، برکت به سوى او خواهد آمد و تا قیامت (باقى) خواهد بود.کنزالعمّال، ح ۴۵۲۲۱

رسول اکرم صلى ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله می فرمایند:
اِنّى لَم اُبعَث لَعّانا وَ اِنّما بُعِثتُ رَحمَهً
من پیامبر نشده‏ام که لعن و نفرین کنم، بلکه مبعوث شده‏ام تا مایه رحمت باشم.مشکاه الانوار، ص ۱۵۷

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
کانَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏ الله‏ علیه‏ و‏ آله یداعِبُ وَ لا یقولُ اِلاّ حَقّـا؛رسول اکرم صلى ‏الله‏ علیه‏ و‏ آله شوخى مى ‏کردند ولى جز حقّ چیزى نمى ‏گفتند. (مستدرک الوسائل، ج ۸ ، ص ۴۰۸)

پیامبر اعظم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
اِنّا اُمِرنا مَعاشِرَ الاَنبیاءِ بِمُداراهِ النّاسِ، کما اُمِرنا بِاقامَهِ الفَرائِضِ؛
ما پیامبران، همان‏گونه که به برپا داشتن واجبات مأمور شده‏ایم، به مدارا کردن با مردم نیز مأمور شده ‏ایم.
(ارشاد القلوب، ج ۱، ص ۱۱۵)

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
أَمَرَنى رَبّى بِمُداراهِ النّاسِ کما أَمَرَنى بِأَداءِ الفَرائِضِ.
پروردگارم، همان گونه که مرا به انجام واجبات فرمان داده، به مدارا کردن با مردم نیز فرمان داده است.
(کافى، ج ۲، ص ۱۱۷، ح ۴٫)

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
أَمَرَنى رَبّى بِمُداراهِ النّاسِ کما أَمَرَنى بِأَداءِ الفَرائِضِ.
پروردگارم، همان گونه که مرا به انجام واجبات فرمان داده، به مدارا کردن با مردم نیز فرمان داده است.
(کافى، ج ۲، ص ۱۱۷، ح ۴٫)

حضرت امام صادق (علیه السلام) می فرمایند:
خدای بزرگ پیامبر خود را تربیت کرد و چون ادب را در او به کمال رساند، فرمود: همانا تو دارای خلقی عظیم هستی آنگاه کار دین و امت را به او سپرد تا بندگانش را اداره کند.اصول کافی، ج۱، ص ۲۶۶٫

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) هرگز سخن کسی را قطع نمی کردند، مگر آنگاه که بیش از حد حرف می زد (یا از حد مشروع فراتر می رفت) آن وقت او را نهی می کردند یا بر می خاستند.
سنن النبی، ص ۱۸٫

پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم)، وقتی به خانه ی خویش می رفتند، اوقاتشان را سه قسمت می کردند: بخشی برای خدای متعال، بخشی مخصوص خانواده و قسمتی هم برای کارهای شخصی خود.
مکارم الاخلاق، ص ۱۳٫

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) از ستمی که به ایشان می شد. انتقام نمی گرفتند، مگر آن که حریم الهی هتک شود، که در آن صورت خشم می کردند و غضبشان برای خدا بود.
سنن النبی، ص ۴۵٫

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) همواره خوشرو، خوش خو و نرم بودند. خشن و درشت خوی نبودند.
مکارم الاخلاق، ص ۱۴٫

هرگز دیده نشد که پیامبر گرامی (صلی الله علیه و آله و سلم) پای خود را پیش کسی دراز کنند.
بحارالانوار، ج ۱۶، ص ۲۳۶٫

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) هیچ چیز را بر نماز مقدم نمی داشتند. هرگاه نماز فرا می رسید، رسول خدا دیگر نه خانواده می شناختند و نه دوست.سنن النبی، ص ۲۶۸٫

حضرت امام صادق (علیه السلام) می فرمایند:
خدای بزرگ پیامبر خود را تربیت کرد و چون ادب را در او به کمال رساند، فرمود: همانا تو دارای خلقی عظیم هستی، آنگاه کار دین و امت را به او سپرد تا بندگانش را اداره کند. اصول کافی، ج۱، ص ۲۶۶٫

امام صادق(سلام الله علیه) می فرمایند:
کان رسول الله یحمدالله فی کل یوم ثلاث ماه و سنین مره.
رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) هر روز سیصد و شصت بار خدا را حمد می کردند.
بحارالانوار، ج۱۶، ص ۲۵۷٫

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند: چ
من اتانی زائرا کنت شفیعه یوم القیامه. هر که به زیارت من بیاید در روز قیامت شفیع او باشم.
بحارالانوار، ج۱۰۰، ص ۱۴۲٫

نظرات[۰] | دسته: احادیث معصوم شناسی | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
احادیث معصوم شناسی (۱) پيوند ثابت

احادیث حضرت محمد(ص)
قال الإمام الصّادق – علیه السلام – : ما أَعجَبَ رسول الله – صلّی الله علیه و آله – شئٌ من الدنیا إلا أن یکون فیها جائعاً خائفاً.
امام صادق – علیه السّلام – فرمودند: چیزی از دنیا جز گرسنگی و ترس (از خدا)، رسول الله – صلّی الله علیه و آله – را خوشحال نمی ساخت. «الکافی، ج ۲، ص ۱۲۹»

قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – : مالی و لِلدنیا إنما مَثَلی و مثلُها کمثل الراکبِ رُفِعَت له شجرهٌ فی یوم صائفٍ فقال تَحتَها ثم راحَ و تَرَکَها. رسول خدا – صلّی الله علیه و آله – فرمودند: مرا با دنیا چکار؟ مثل من و دنیا مثل سواری است که در روز گرمی درختی برایش بپا شده و او زیر درخت خواب کوتاهی نموده سپس کوچ کرده و درخت را وا گذاشته است. «الکافی، ج ۲، ص ۱۳۴»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : اَنَّ اللهَ بَعثََنی رحمهً للعالَمین و لِاَمحقَ المعازفَ و المزامیرَ و امورَ الجاهلیه. رسول خدا – صلی الله علیه و آله – فرمودند: خداوند مرا مبعوث کرد تا رحمتی برای جهانیان باشم و ساز و نی ها و امور جاهلیت را نابود سازم.«بحار الانوار، ج ۷۹، ص ۲۵۰»

رسول اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
أن الله خلقنی و خلق علیاً و فاطمه و الحسن و الحسین و الأئمه من نور واحد؛خداوند، من و علی و فاطمه و حسن و حسین و امامان را از یک نور آفریده است. جامع الاخبار ص ۴۶

قال الامام علی(علیه السلام) فی صفه النبی(صلی الله علیه و آله و سلم) :
طبیب دوار بطبه قد أحکم مراهمه و أحمی (أمضی) مواسمه یضع ذلک حیث الحاجه إلیه من قلوب عمی و آذان صم و ألسنه بکم، متتبع بدوائه مواضع الغفله و مواطن الحیره…؛
امام علی(علیه السلام) در توصیف پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
پزشکی است که با دانش خود، همواره میان مردم می گردند، مرهمهایش را به خوبی فراهم و ابزار کارش را آماده کرده و آنها را هر جا که لازم باشد، از دلهای کور و گوشهای کر و زبانهای گنگ به کار می برد، غفلت گاه و جایگاه های حیرت را جستجو و با داروی خود آنها را درمان می کند. نهج البلاغه خطبه ۱۰۸

امام سجّاد علیه‏السلام :
کانَ إذا أوى إلى مَنزِلِهِ جَزَّءَ دُخولَهُ ثَلاثَهَ أجزاءٍ : جُزءا لِلّهِ و جُزءا لِأهلِهِ و جُزءا لِنَفسِهِ ؛ ‏
امام سجّاد علیه‏السلام :پیامبر وقتى به خانه خویش مى‏رفت ، اوقاتش را سه قسمت مى‏کرد : بخشى براى خدا ، بخشى براى خانواده و بخشى براى خود .مکارم الأخلاق ، ج ۱ ، ص ۴۴ .

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
ان فاطمه ضمنت لعلى (علیه السلام) عمل البیت و العجین و الخبز و قم البیت و ضمن لها على (علیه السلام) ما کان خلف الباب. نقل الحطب و ان یجیى ء بالطعام – براى تقسیم کارهاى خانه – حضرت فاطمه (سلام الله علیها) خمیر نمودن و پخت نان و نظافت را بعهده گرفت و على (علیه السلام) نیز کارهاى بیرون خانه همچون نهیه هیزم و خرید لوازم خوراکى را پذیرفت.تفسیر عیاشى ج ۱: ۱۷۱٫

قال الامام الحسین – علیه السّلام – : سَئَلْتُ أَبِی عَنْ مَخْرَج رَسُولِ اللهِ – صلَی الله علیه و آله – فَقالَ: کانَ رَسُولَ اللهِ – صلَی الله علیه و آله – یَحْزَنُ لِسانَهُ إلاّ عَمّا یَعْنِیهِ قَدْ تَرَک نَفْسَهُ مِنْ ثَلاثٍ، الْمِراءِ وَ الْإکثارِ … .
امام حسین – علیه السّلام – فرمودند: از پدرم، درباره سیره پیامبر – صلَی الله علیه و آله – پرسیدم، پاسخ دادند: رسول الله، زبان خود را همیشه از گفتار بی معنی حفظ می کرد و خود را از سه چیز دور می داشت: مراء، پرحرفی، سخن پوچ و بی معنی، و نیز سه مسئله را ترک می کرد: هیچکس را مذمت نمی کرد، از کسی عیبجویی نمی نمود و در پی جمع آوری لغزش های این و آن نبود. «مسند الامام الرضا، ج ۲، ص ۸۵»

قال رسولُ اللهِ – صلّی الله علیه و آله – : جُعِلَ قُرهُ عینی الصلوهُ .
پیامبر اکرم – صلّی الله علیه و آله – فرمودند: قرار داده شده نماز، نور چشم من «سنن النبی، ص ۱۴۷»

قال الامام الصادق – علیه السلام – : کانَ رَسُولُ الله – صلی الله علیه و آله – یَکْرَهُ السَّوادَ اِلّا فی ثَلاثَهٍ الْعِمامَهُ وَالْخُفُّ وَالْکِساءُ.امام صادق – علیه السلام – فرمودند: پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – کراهت داشت از رنگ سیاه مگر در سه چیز: عمامه، کفش و عبا.«بحارالانوار، ج۸۳، ص۲۴۹»

قال الامام الحسین – علیه السّلام – : کان رسول الله یرفَعُ یَدَیْهِ اذا ابْتَهَلَ و دَعا کَما یَسْتطْعِمُ المسکینُ.
امام حسین – علیه السّلام – فرمودند: رسول خدا – صلّی الله علیه و آله – (هنگام دعا) دستهای خود را بالا می بردند و با حالت تضرّع و گریه دعا می کردند، مانند انسان مسکین و بیچاره ای که عاجزانه درخواست غذا می کند. «مکارم الاخلاق، ج ۲، ص ۸»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : خُلِقتُ اَنَا وَ عَلیٌ مِنْ نُورٍ واحدٍ.
رسول خدا – صلی الله علیه و آله – فرمودند: من و علی از یک نور آفریده شده‌ایم.«بحار الانوار، ج ۳۵، ص ۳۴»

قال رسوُل الله – صلی الله علیه و آله – : کنُتُ أَنَا وَ عَلیٌ نوُراً بَیْنَ یَدَی الله قَبْلَ أنْ یَخْلُقَ آدَمَ … .
رسول خدا – صلی الله علیه و آله – فرمودند: من و علی قبل از خلقت آدم، نوری بودیم در پیشگاه خداوند، وقتی آدم آفریده شد، آن نور در وجود او قرار گرفت و پیوسته آن نور یکی بود تا اینکه در صلب عبدالمطلب به صورت دو نور، از هم جدا شد، نور نبوت در من و نور خلافت در وجود علی – علیه السّلام – قرار گرفت.«بحار الانوار، ج ۳۵، ص۲۴»

قال الله عزّوجلّ:
ای احمد! می‌دانی به کدام دلیل تو را بر دیگر انبیا برتری دادم؟ به دلیل یقین و حسن خلق و سخاوت نفس و دلسوزی برای مردم.(ارشادالقلوب۱/۲۰۵)

عن الامام علی – علیه السّلام – قال: کان رسول الله لا یحجزه عن قراءه القرآن الا الجنابه.
امام علی – علیه السّلام – فرمودند: هیچ مانعی پیامبر را از خواندن قرآن منع نمی کرد، مگر حالت جنابت.
«بحار الأنوار، ج ۹۲، ص ۲۱۶»

احادیث حضرت محمد(ص)
امام حسن مجتبى (علیه‏السلام) فرمودند:
کانَ رَسولُ اللّه‏ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله فَخْما مُفَخَّما… یَتَـکَلَّمُ بِجَوامِعِ الکَلِمِ فَصْلاً لا فُضولَ فیهِ و لا تَقصیرَ. دمثا، لَیْسَ بِالجافى و لا بِالْمَهینِ تَعظُمُ عِنْدَهُ النِّعْمَهُ و اِنْ دَقَّت لا یَذُمُّ مِنها شَیئا غَیْرَ اَنَّهُ کانَ لا یَذُمُّ ذَواقا و لا یَمدَحُهُ و لا تُغضِبُهُ الدُّنْیا و ما کانَ لَها، فَاِذا تُعوطىَ الحَقّ لَم یَعْرِفهُ اَحَدٌ، و لَم یَقُمْ لِغَضَبِهِ شَى‏ءٌ حَتّى یَنتَصِرَ لَهُ… ؛
رسول اکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله (در نظرها) با شکوه و بزرگوا بودند… سخنانى کوتاه، جامع و بى‏چون و چرا مى‏گفتند بدون کم و زیاد، نرم‏خو و مهربان بودند، در حق کسى ظلم نمى‏کردند، کسى را خوار نمى‏شمردند، نعمت را اگر چه کم بود، بزرگ مى‏دانستند و چیزى از آن را نکوهش نمى‏کردند، از مزه غذا نه بد مى‏گفتند و نه تعریف مى‏کردند، دنیا و آنچه به آن مرتبط است ایشان را خشمگین نمى‏ساخت و هرگاه حقى ضایع مى‏شد، احدى را ملاحظه نمى‏کردند و چیزى باعث رفع خشمشان نمى‏شد، تا آن‏که حق را حاکم سازند.

نظرات[۰] | دسته: احادیث معصوم شناسی | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 

No Image
No Image No Image No Image
 
 
 

بایگانی شمسی

تقویم شمسی

آبان ۱۳۹۶
د س چ پ ج ش ی
« مرداد    
۱۲۳۴۵۶۷
۸۹۱۰۱۱۱۲۱۳۱۴
۱۵۱۶۱۷۱۸۱۹۲۰۲۱
۲۲۲۳۲۴۲۵۲۶۲۷۲۸
۲۹۳۰  
No Image No Image