آخرین مطالب

 
No Image
خوش آمديد!
عید فطر، جشن آفرینش دوباره انسان پيوند ثابت

عید فطر، جشن آفرینش دوباره انسان
اعیاد، بزرگترین و شکوهمندترین مظاهر حیات اجتماعی در تاریخ جامعه انسانی اند. هر عید، منزلی از منازل راه پرپیچ و خم انسان به سوی سعادت ابدی است و به مثابه آیینه ای است که برآن، امید و نشاط و اراده قوی، در راه رسیدن به اهداف انسانی خود، نقش می بندد.
اعیاد، بزرگترین و شکوهمندترین مظاهر حیات اجتماعی در تاریخ جامعه انسانی اند. هر عید، منزلی از منازل راه پرپیچ و خم انسان به سوی سعادت ابدی است و به مثابه آیینه ای است که برآن، امید و نشاط و اراده قوی، در راه رسیدن به اهداف انسانی خود، نقش می بندد.

اعیاد و آئین های مشابه آن، همچون بزرگداشت های مذهبی و اجتماعی با تعظیم دیگر شعائر دینی، همگی نشان از پویایی و دوام حیات مردمی دارند که «شدن» را بر «بودن» و «رفتن» را بر «ماندن» رجحان داده اند. چنین نشانه ای، هر بار که تکرار می شود، چونان آبشاری است که از کوه اراده سرازیر شده و از چشمه امید، بیرون می زند. عید را عید می نامند تا هر سال تجدید شود و همچون باران، تکرار طراوت خیز خود را از خاک نشینان زرد روی، دریغ نکند. هربار که از راه می رسد، کاروانی از خاطرات تاریخی و ملی و معنوی بی شمار را از برابر ما عبور می دهد و روی در روی ما می نشیند تا باز گوید که: «از کجا آمده ام، آمدنم بهر چه بود.

نظرات[۰] | دسته: عید فطر | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
ماه مبارک رمضان در صحیفه سجادیه پيوند ثابت

ماه مبارک رمضان در صحیفه سجادیه
بررسی ارزش ها، بایدها و نبایدهای ماه رمضان

دراین مقاله سعی شده است با نگاهی به صحیفه سجادیه به عنوان یکی از معروفترین و در عین حال مهجور ترین متون ناب شیعی از زاویه ای تقریبا جدید و کاربردی نظر شود.

در تفسیر مطالب صحیفه سجادیه، همت بر تفسیر صحیفه به صحیفه بود زیرا به نظر می رسد متن صحیفه به میزان کافی شفاف باشد که در تبیین معارف آن نیاز چندانی به خارج از آن اثر نباشد و فقط در مقام تایید به کتب بیرون استناد شده است. دراین نوشته ماه مبارک رمضان از منظر زمان این ماه در دو دعای ۴۴ و ۴۵ مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. اینک با هم مطالب را از نظر می گذرانیم.

● صحیفه سجادیه و ارزش های معرفتی
صحیفه کامله سجادیه در کنار قرآن حکیم، نهج البلاغه علوی و بعضی از ادعیه بلند مفاتیح الجنان منابع اصیل حوزه نقلی جهان تشیع را تشکیل می دهند.

یکی از ویژگی های صحیفه سجادیه، استفاده از زبان دعا در بیان، تبیین، توضیح و تعلیل و حتی دفاع از معارف الهی و دفع شبهات از این ساحت است.
استفاده از زبان دعا در زمان امام سجاد(ع) را ازدو منظر می توان نگاه کرد:
ابتدا از منظر شرایط حکومتی خاص دوران امام سجاد(ع) که کبوتر سپید بال آزادی در قفس نفس پرستی حاکمان بنی امیه به دام کشیده شده بود و سینه های مردان رازدان و متأله، لگدکوب آمال آن جماعت دیو منش گشته بود و تقیه را براین خاندان پاک و مطهر تحمیل کرده بودند و چاره ای برای توضیح، تعلیل و دفاع از حکم آسمانی جز در قالب دعا و رازگویی با پروردگار یگانه باقی نگذاشته بودند؛ و سپس از این نظرگاه که استفاده از این زبان، به دلیل آهنگ خاص سخن، از نفوذ فوق العاده ای برخوردار است و گاهی بلندترین معارف، در کالبد نجوا و سخنگویی با خدای سبحان با زبانی ساده و روان و به راحتی منتقل می شود و شیرین ترین آموزه های توحیدی، با شیرین ترین آواها ماندگار می گردد.
یکی از خصوصیات کتب اصلی شیعه، سعی در بالابردن و تعالی بخشی به سطح تفکر مخاطبان خویش است. بالا بردن سطح بینش و عمق بخشی به نگاه، بصیرت و تفکر از برنامه های اصلی پیامبران و اولیاء الهی محسوب می شود که در صحیفه سجادیه به بارزترین نحو خود بروز نموده است؛ به طوری که کسانی که در مدتی معین با این اثر انس می گیرند مشاهده خواهند نمود که دیگر مانند گذشته به انسان، جهان، خدا و پدیده های گوناگون جهان خلقت همانندماه، خورشید و سیارات و… نمی نگرند.

نظرات[۰] | دسته: رمضان | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
فضیلت نماز شب پيوند ثابت

مقدمه
الحمدللّه ربّ العالمین و صلّى اللّه على سیّدنا محمّد و آله اءجمعین لاسیّما بقیّه اللّه فى الا رضین واللّعن الدّائم على اءعدائهم من الا ن إ لى قیام یوم الدین .
یکى از امورى که باید همه مسلمانان مورد عنایت قرار دهند، سحرخیزى و تهجّد و راز و نیاز سحرگاهان است .
در قرآن کریم بیش از ده مورد، این مسأ له یاد شده و با عباراتِ گوناگون از سحرخیزان و شب زنده داران ، تجلیل و تمجید شده است .
((تَتَجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمضاجِعِ یَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ مِمّا رَزَقْناهُمْ یُنْفِقُونَ، فَلا تَعَلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِیَ لَهُمْ مِنْ قُرَّهِ أَعْیُنٍ جَزاءً بِما کانُوا یَعْلَمُونَ)).(۱)
پهلوهاى آنان از بسترها، تهى مى شود و از جایگاه خودشان بر مى خیزند و پروردگارشان را از روى بیم و امید مى خوانند و از آنچه به آنان داده ایم انفاق مى کنند، کسى نمى داند که به پاداش اعمال آنها چه چیزهایى که باعث چشم روشنى است ، براى آنها ذخیره شده است .
تاک خویش از گریه هاى نیمه شب سیرآب دار
کز درون او شعاع آفتاب آید برون
ذرّه اى بى مایه اى ترسم که ناپیدا شوى
پخته تر کن خویش را تا آفتاب آید برون
در گذر از خاک و خود را پیکر خاکى مگیر
چاک اگر در سینه ریزى ، ماهتاب آید برون
گر به روى تو حریم خویش را در بسته اند
سر به سنگ آستان زن ، لعل ناب آید برون
(اقبال )
روایات در فضیلت نماز شب و مذمّت و نکوهش تارکان آن بنا به گفته عارف واصل مرحوم حاج میرزا جواد ملکى (ره ) در کتاب ((اسرار الصّلوه )) به حدّ تواتر رسیده است .
امام صادق علیه السلام مى فرماید:
((لَیْسَ مِنْ شِیْعَتِنا مَنْ لَمْ یُصَلِّ صَلوه اللّیل ))(۲).
کسى که نماز شب نمى خواند، از شیعیان ما نیست )).

نظرات[۷] | دسته: فضيلت نماز شب | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
حقیقت شب قدر پيوند ثابت

حقیقت شب قدر
«قدر» در لغت به معناى اندازه و اندازه‏گیرى است.(۱) «تقدیر» نیز به معناى اندازه‏گیرى و تعیین است.(۲) اما معناى اصطلاحى «قدر»، عبارت است از ویژگى هستى و وجود هر چیز و چگونگى آفرینش آن(‏۳) به عبارت دیگر، اندازه و محدوده وجودى هر چیز، «قدر» نام دارد. (۴)
بنابر دیدگاه حکمت الهى، در نظام آفرینش، هر چیزى اندازه‏اى خاص دارد و هیچ چیزى بى‏حساب و کتاب نیست. جهان حساب و کتاب دارد و بر اساس نظم ریاضى تنظیم شده، گذشته، حال و آینده آن با هم ارتباط دارند.
استاد مطهرى در تعریف قدر مى‏فرماید: « … قدر به معناى اندازه و تعیین است… حوادث جهان … از آن جهت که حدود و اندازه و موقعیت مکانى و زمانى آنها تعیین شده است، مقدور به تقدیر الهى است.»(۵) پس در یک کلام، «قدر» به معناى ویژگى‏هاى طبیعى و جسمانى چیزهاست که شامل شکل، حدود، طول، عرض و موقعیت‏هاى مکانى و زمانى آنها مى‏گردد و تمام موجودات مادى و طبیعى را در برمى‏گیرد.
این معنا از روایات استفاده مى‏شود؛ چنان که در روایتى از امام رضا علیه السلام پرسیده شد: معناى قدر چیست؟ امام فرمود: «تقدیر الشى‏ء، طوله و عرضه»؛ «اندازه‏گیرى هر چیز اعم از طول و عرض آن است.» (۶) و در روایت دیگر، این امام بزرگوار در معناى قدر فرمود: «اندازه هر چیز اعم از طول و عرض و بقاى آن است.»(۷)
در این شب تمام حوادث سال آینده به امام هر زمان ارائه مى‏شود و وى از سرنوشت خود و دیگران با خبر مى‏گردد. امام باقر علیه السلام مى‏فرماید: «انه ینزل فى لیله القدر الى ولى الامر تفسیر الامور سنهً سنهً، یؤمر فى امر نفسه بکذا و کذا و فى امر الناس بکذا و کذا؛ در شب قدر به‏ ولى امر (امام هر زمان) تفسیر کارها و حوادث نازل مى‏شود و وى درباره خویش و دیگر مردمان مأمور به دستورهایى مى‏شود.»

نظرات[۰] | دسته: شبهای قدر | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
قدر شب مقدرات پيوند ثابت

قدر شب مقدرات
((انا انزلناه فى لیله القدر و ما ادریک مالیله القدر لیله القدر خیر من الف شهرتنزل الملائکه والروح فیها باذن ربهم من کل امر سلام هى حتى مطلع الفجر)) (۱)
ترجمه : ما این قرآن عظیم الشان را (که رحمت واسع و حکمت جامع است) در شب قدر نازل کردیم و چه تو را به عظمت این شب قدر آگاه تواند کرد, شب قدر (به مقام و مرتبه) از هزار ماه بهتر و بالاتر است در این شب فرشتگان و روح (جبرئیل) به اذن خدا (بر مقام ولایت نبى و امام عصر(عج) از هر فرمان (و دستور الهى و سرنوشت مقدرات خلق را) نازل مى گردانند, این شب, رحمت و سلامت و تهنیت است تا صبحگاه (شهود) ((شب قدر)) یا ((لیله القدر)) مشهورترین نام این شب است. مفسران درباره اینکه چرا این شب را ((شب قدر)) گفته اند و ((قدر)) به چه معناست, سه معنا را انتخاب کرده اند:

قدر= شرف و منزلت
((مرحوم طبرسى)) گوید: ((از آن رو به این شب, قدر گفته اند که داراى شرف و پایه اى بلند و شانى عظیم است. مثل اینکه گویند: مرد داراى قدر; یعنى داراى شرف و منزلت. چنان چه قرآن مى فرماید: ((و ما قدروا الله حق قدره)), یعنى عظمت و شان خدا را آن گونه که باید به جا نیاوردند. ((ابوبکر وراق)) گوید: ((لان من لم یکن ذا قدر اذا احیاها صار ذاقدر)); آن شب را, قدر نامیدند, از این رو که انسان ها با زنده داشتن آن به قدر و منزلت مى رسند. دیگران نیز گفته اند: شب قدر است, زیرا کارهاى خدایى را در آن شب پاداشى بزرگ و گران سنگ است. گروهى دیگر نیز گفته اند: شب قدر است, چون کتابى گرانبها بر پیامبرى بلند مرتبه و گرامى, براى امتى بلند پایه با دستان فرشته اى گرانقدر نازل شده است.(۲) در قدر و منزلت شب قدر همین بس که سوره مبارکه (قدر) در شان آن نازل شده است.

قدر= تنگی و ضیق
یکى از معانى (قدر) ضیق و تنگى است.
این شب را از آن رو (قدر) گفته اند که زمین به واسطه کثرت فرود فرشتگان در آن شب, تنگ مى شود. زمین در این شب, سرشار از فرشتگانى است که تا سپیده دم, هم صدا با زمینیان به احیاى آن شب مى پردازند و به وظایف خویش مى رسند. در این زمینه قرآن کریم مى فرماید: (تنزل الملائکه و الروح فیها باذن ربهم من کل امر).

قدر= تقدیر و اندازه گیرى
بسیارى از دانشمندان این معنا را پذیرفته اند; چون در این شب, همه چیز اندازه گیرى مى شود, به آن شب قدر گفته مى شود. از جمله مقدرات این شب, سرنوشت افراد, جامعه, حوادث و پیش آمدها, مانند جنگ, زلزله, پیروزى, شکست, سعادت و شقاوت و…است. در این شب, سرنوشت افراد و جوامع و هر آنچه با سرنوشت انسان ها ارتباط دارد, بر اساس حکمت و مصلحت رقم مى خورد. (در او تقدیر و تفصیل کنند; هر کار که مشحون به حکمت است, نقص را بر او راه نبود و هر چه در آن سال خواهد بود از آجال و اقسام, در این شب تقدیر کنند). (۳)
از حضرت امام رضا(ع), روایت شده است که :
(…یقدر فیها ما یکون فى السنه من خیر او شر اومضره او منفعه او رزق او اجل و لذلک سمیت لیله القدر) (۴); این شب را لیله القدر نامیده اند, چون آنچه مربوط به سال است, از قبیل خوبى, بدى, زیان, سود,روزى (معیشت) و مرگ و ولادت در آن شب اندازه گیرى مى شود.
امام صادق(ع), خطاب به (ابوبصیر) فرمودند:
(یا ابا محمد, یکتب وفد الحاجه فى لیله القدر و المنایا والبلایا و الارزاق و ما یکون الى مثلها فى قابل فاطلبها فى احدى وثلاث); اى ابو محمد, در شب قدر حاجیان مشخص شده و پیشامدها و مرگ ها و روزىها و آنچه مربوط به آن سال است تا سال آینده (شب قدر دیگر) رقم مى خورد; پس آن را در شب بیست و یکم و بیست سوم ماه جستجو کن البته اینکه خداوند بر پایه حکمت و مصلحت, تقدیر امور مى فرماید, به شایستگى و ظرفیت و حال افراد و جوامع بستگى دارد.

نظرات[۰] | دسته: شبهای قدر | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
شبهای قدر پيوند ثابت

السلام ای ماه رحمت ماه عشق السلام ای سفره درگاه عشق السلام ای بـزم مـستـی بـا خــدا وعـده گـاه پـر کـشیدن تـا خدا السلام ای مـیـهـمـانـیـّه کــریــم السلام ای روزه داران را نـعیم السلام ای دل بـه عشقت منجلی آمدی ای ماه زیبای علی (ع)

بسم الله الرحمن الرحیم
شبهای قدر :
شبهای نوزدهم ، بیست ویکم وبیست وسوم ماه مبارک رمضان
شب نوزدهم :
اول شبهای قدر است وشب قدر همان شبی است که در تمام سال شبی به خوبی وفضیلت آن نمی رسد وعمل در آن بهتر است از عمل در هزار ماه ودر آن شب تقدیر امور سال می شود وملائکه وروح که اعظم ملائکه است درآن شب باذن پروردگار بزمین نازل می شوند وبخدمت امام زمان علیه الستلام مشرف می شوند وآنچه برای هر کس مقدر شده است بر امام علیه السلام عرض می کنند واعماال شب قدر بر دو نوع است ، یکی آنکه در هر سه شب باید کرد ودیگر آنکه مخصوص است بهر شبی.
اما اعمالی که در هر سه شب مشترک است وباید انجام داد :
اول : غسل است ( مقارن غروب آفتاب ، که بهتر است نماز شام را با غسل خواند )
دوم : دو رکعت نماز است که در هر رکعت بعد از حمد هفتمرتبه توحید بخواند وبعد از فراغ هفتاد مرتبه اَستَغفُرِاللهَ وَاَتوبُ اِلَیهِ ودر روایتی است که از جای خود بر نخیزد تا حقتعالی او وپدر ومادرش را بیامرزد.
سوم : قرآن مجید را بگشاید وبگذارد در مقابل خود وبگوید : اَللّهُمَّ اِنّی اَسئَلُِکَ بِکِتابِکَ المُنزَلِوَمافیهِاسمُکَالاَکبَرُو،اَسماؤُکَ الحُسنی وَیُخافُ وَ یُرجی اَن تَجعَلَنی مِن عُتَقائِکَ مِنَ النّار پس هر حاجت که دارد بخواند
چهارم : مصحف شریف را بگیرد وبر سر بگذارد وبگوید :

اَللّهمَّ بِحَقِّ هذاالقُرآنِ وَ بِحَقِّ مَن اَرسَلتَه بِه وَبِحَقِ کُلِّ مومنٍ مَدَحتَه ُ فیهِ وَبِحَقِّکَ عَلَیهِم فلا اَحَدَ اَعرَفُبِ بِحَقِّکَ مِنکَ

نظرات[۰] | دسته: شبهای قدر | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
امام حسن مجتبی (ع) در یک نگاه پيوند ثابت

امام ابومحمد حسن بن علی بن ابیطالب علیه السلام؛ دومین پیشوا از امامان معصوم اهل بیت، یکی از پنج تن آل عبا و نخستین سبط رسول خدا (ص) است که پیامبر بزرگوار اسلام او و برادرش را دو سرور جوانان بهشت و دو گل خوشبوی خویش نامید .
مادرش فاطمه علیها السلام دخت گرامی رسول الله و بانوی بانوان جهان می باشد .
زادگاه شریفش مدینه و زمان تولد این مولود مبارک، بنابر مشهور عامه و خاصه پانزدهم رمضان سال سوم و یا دوم هجرت بوده است. البته در این مورد اقوال دیگری نیز نقل گردیده است. مثلا بعضی بجای رمضان، ماه شعبان را ذکر نموده اند که گویا با تولد حضرت حسین بن علی (ع) اشتباه کرده اند. در هر صورت نظر قطعی تر همان است که بیان گردید .
امام حسن(ع) نخستین فرزند امام علی بن ابیطالب و حضرت فاطمه علیها السلام است. محدث عظیم الشان شیعی، ثقه الاسلام کلینی در کتاب کافی از حضرت امام صادق (ع) روایت می کند که فاصله بین ولادت امام حسن و امام حسین (ع) فقط یک طُهر بوده و بین زاده شدن این دو برادر شش ماه و ده روز فاصله شده است ( طُهر = پاکیزگی را از عادت زنانگی ) . بنابراین معلوم می شود که مدت حمل حضرت حسین (ع) شش ماه بود که علی ابن ابراهیم قمی ، مفسر عالیقدر شیعی نیز در تفسیر خود به این نکته اشاره نموده است .
اما این مطلب با آنچه که درباره تاریخ ولادت دو برادر ثبت کرده اند، سازگار نیست . زیرا ولادت حضرت حسین (ع) در شب پنجم شعبان سال سوم یا چهارم هجرت روی داده است و در نتیجه بین میلاد این دو برادر ده ماه و بیست روز فاصله بوده است که ابن شهر آشوب نیز در کتاب « المناقب » همین مبنا را پذیرفته است . البته اگر تولد امام حسن (ع) را سال دوم و تولد امام حسین (ع) را سال چهارم بدانیم ، این فاصله یک سال و ده ماه و بیست روز خواهد شد که با روایت قُتاده هماهنگی دارد ، زیرا او گفته است که فاصله بین ولادت دو برادر، یکسال و ده ماه بوده است.
با توجه به آنچه گذشت ، میتوان نتیجه گرفت که روایت نخست ، اندکی مخدوش شده است و گویا راوی در اثر فراموشی ، مدت حمل حضرت حسن (ع) را به حضرت حسین (ع) نسبت داده است ، بدین معنی که امام فرموده فاصله بین میلاد برادر بزرگ و حمل برادر کوچک فقط یک طُهر بوده و سپس مدت حمل برادر بزرگ را شش ماه تعیین کرده ، اما راوی این مدت را به برادر کوچک نسبت داده است .
البته احتمال می رود که این اشتباه از نویسندگان در هنگام نوشتن روی داده باشد . در هر صورت تردیدی نیست که فاصله بین میلاد این دو امام بزرگوار بیش از ده ماه بوده است . واقدی در کتاب « المغازی » می نویسد: بین ولادت امام حسن (ع) و حمل امام حسین (ع) مدت ۵۰ روز فاصله شده است .
هنگامی که امام حسن (ع) پا به عرصه گیتی نهاد ، فاطمه زهرا سلام الله علیها از همسر خود خواست که او را نامگذاری کند ، اما علی (ع) فرمود که من در نامگذاری او بر پیامبر بزرگوار اسلام پیشی نمی جویم ، تا آنکه رسول خدا به خانه آنان وارد شد و نوزاد جدید را به خدمت حضرتش بردند . ایشان در گوش راست وی اذان و در گوش چپش اقامه گفتند و او را « حسن » نامیدند ، اسمی که هرگز در دوران جاهلیت شنیده نشده بود .
کلینی در کتاب کافی به نقل از ششمین امام (ع) می نویسد که حضرت رسول (ص) با دست خود برای نواده خویش گوسفندی عقیقه کرد و فرمود : « با نام خدا، این عقیقه را برای حسن تهیه می کنم . »
سپس عرضه داشت : بار پروردگارا استخوانش را بجای استخوان او ، گوشتش را بجای گوشت او ، خونش را بجای خون او و مویش را بجای موی او عقیقه می کنم ، خداوندا این عقیقه را پناه و نگاهبان محمد و آل محمد قرار ده . »
در روایت دیگر آمده که حضرت دو قوچ کبود رنگ عقیقه فرمودند ، ولی گویا اصل روایت این بوده که ایشان برای هر یک از دو نواده خود یک گوسفند عقیقه کرده است ، همانگونه که ابن سعد در « الطبقات الکبری » به همین نکته اشاره نموده است .
در ادامه روایت آمده است که رسول گرامی به قابله یک ران گوسفند و یک دینار طلا بخشید . سپس موی سر فرزند دلبند دختر خود را تراشید و امر کرد که هم وزن این مو ، نقره صدقه بدهند که وزن آن اندکی بیش از یک درهم شد . بعضی گفته اند که حضرت به دختر خود امر کرد که اینکارها را انجام دهد .
بدینگونه بود که عقیقه نمودن و صدقه دادن نقره هموزن موی نوزاد از سنتهای دائمی اسلامی نزد دانشمندان گردید .
همچنین پیامبر اسلام (ص) سر مبارک حسن بن علی (ع) را به ماده خوشبوئی آغشته فرمود و این کار را در مقابل عمل دوران جاهلیت انجام داد که سر طفل را بخون آغشته می نمودند .
در کتاب اُسدُ الغابه از ام الفضل همسر عباس بن عبدالمطلب نقل شده که گوید من به رسول خدا عرض کردم : « یا رسول الله در خواب دیدم که عضوی از اعضای شما در خانه من است » . حضرت فرمود : « خیر است ، بزودی فاطمه فرزندی می آورد و تو او را شیر می دهی . » زمانی بیش نگذشت که امام حسن (ع) پای به جهان نهاد و ام الفضل او را شیر داد .
امام حسن (ع) فقط یک کنیه داشت و آن « ابومحمد » است که جد بزرگوارش برای او قرار داد . مشهورترین القاب ایشان عبارتند از : تقی ، زکی ، سبط .
نقش نگین انگشتری آن بزرگوار را چند گونه نقل نموده اند : الفصول المهمه آنرا « العزه لله وحده » نقل می کند . وافی و کتابهای دیگر از امام ابوالحسن الرضا (ع) عبارت « العزه الله » را روایت می نمایند . صاحب بن عباد در کتاب « عنوان المعارف » جمله « الله اکبر و به استعین » را ذکر می کند و وافی بنقل از امام ششم می نویسد که نقش نگین هر دو نور چشم رسول خدا « حسبی الله » بوده است .
حضرت حسن (ع) در زمان پادشاهی معاویه می زیست ( بهتر آنست ، بگوییم : معاویه در زمان امامت امام حسن (ع) خود را پادشاه خواند ) . سفینه ، خادم رسول الله سمت دربانی حضرتش را بر عهده داشت .

نظرات[۰] | دسته: امام حسن مجتبی (ع) | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
چهل حدیث از امام مجتبی (ع) پيوند ثابت

قیل له علیه السلام ما المروه؟ قال : حفظ الدین واعزاز النفس ولین الکنف و تعهد الصنیعه واداء الحقوق والتحبب الی الناس .
ازآن حضرت سؤال شد : مروت چیست؟ فرمود : حفظ دین، عزت نفس، نرمش، احسان، پرداخت حقوق و اظهار دوستی نسبت به مردم .

تحف العقول ص۲۲۷
قیل له علیه السلام ما الکرم؟ قال : الابتداء بالعطیه قبل المسأله واطعام الطعام فی المحل .

از ان حضرت سوال شد : کرم چیست فرمود : از ان حضرت سوال شد : کرم چیست فرمود : بخشش پیش از خواهش و اطعام درقحطی .

تحف العقول ص ۷۲۲
ازآن حضرت سؤال شد بخل چیست؟ فرمود : آنچه در کف داری شرف بدانی، و انچه انفاق کنی تلف شماری .
تحف العقول ص ۲۲۷
.قیل له علیه السلام ما الغنی؟ قال: رضی النفس بما قسم لها وا ن قل .

از آن حضرت سؤال شد : بی نیازی چیست؟ فرمود : رضایت نفس به آنچه برایش قسمت شده هر چند کم باشد .

تحف العقول ص ۲۲۸قیل له علیه السلام ما الشرف؟ قال: موافق الاخوان وحفظ الجیران .

ازآن حضرت سؤال شد : شرف چیست؟ فرمود : موافقت با دوستان و حفظ همسایگان .

تحف العقول ص ۲۲۸
قیل له علیه السلام ما اللوم؟ قال: احراز المرء نفسه و اسلامه عرسه .

نظرات[۰] | دسته: امام حسن مجتبی (ع) | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 

No Image
No Image No Image No Image
 
 
 

بایگانی شمسی

تقویم شمسی

شهریور ۱۳۸۹
د س چ پ ج ش ی
« مرداد   آبان »
۱۲۳۴۵۶۷
۸۹۱۰۱۱۱۲۱۳۱۴
۱۵۱۶۱۷۱۸۱۹۲۰۲۱
۲۲۲۳۲۴۲۵۲۶۲۷۲۸
۲۹۳۰۳۱  
No Image No Image