آخرین مطالب

 
No Image
خوش آمديد!
احادیث ذکر، عبادت و بندگی (۲) پيوند ثابت

قال الامام الباقر ـ علیه السّلام ـ : لایکونُ العبدُ عابداً للهِ حقَّ عبادتهِ حتّی ینقَطِعَ عَنِ الخلقِ کُلِّهم … .
امام باقر ـ علیه السّلام ـ فرمودند: هیچ بنده ای به مقام بندگی و عبودیت حقیقی پروردگار نمی رسد، مگر اینکه از همه‌ خلائق قطع امید نموده و تنها به خداوند امیدوار باشد.«تنبیه الخواطر، ص ۴۲۷»

قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – : العبادهُ معَ أکل الحرامِ کالبِناءِ علی الرَّملِ.
رسول خدا – صلّی الله علیه و آله – فرمودند: عبادت کردن همراه با خوردن مال حرام، مانند ساختن بنایی بر روی شن است.«بحارالانوار، ج ۱۰۳، ص۱۲»

قال رسول الله ـ صلی الله علیه و آله ـ : تَفرُغُوا الطاعَهِ اللهِ وَ عبادَتهِ قبلَ انْ ینزِلَ بکمُ من البلاءِ ما یشغَلُکم عن العبادهِ. پیامبر اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: قبل از اینکه بلاها و مشکلات زندگی شما را از عبادت باز دارد، (فرصت را غنیمت شمرده و) سعی و تلاش خود را متوجه عبادت و بندگی پروردگار نمائید.
«تنبیه الخواطر، ص ۳۶۰»

قال رسول الله ـ صلی الله علیه و آله ـ : السّکینهُ زینَهُ العِبادهِ.
رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: وقار و متانت، زیور و زینت عبادت است.«بحار الانوار، ج ۷۷، ص ۱۳۱»

قال رسول الله ـ صلی الله علیه و آله ـ : لا عبادَهَ الاّ بیقینٍ.
رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: عبادت کامل نیست مگر اینکه از روی یقین (به پروردگار) باشد.
«بحار الانوار، ج ۷۷، ص ۱۶۹»

قال رسول الله ـ صلی الله علیه و آله ـ : العبادَهُ سبعونَ جزءً و افضَلُها جزءً طَلبُ الحلالِ.
رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: عبادت دارای هفتاد جزء است و برترین آنها به دست آوردن روزی حلال است.«بحار الانوار، ج ۱۰۳، ص ۷»

قال رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ : اُعبُد اللهَ کَانّکَ تَراهُ فانْ کُنتَ لاتَراهُ فانّهُ یَراکَ.
رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ فرمودند: خدا را به گونه ای عبادت کن، مثل اینکه او را می بینی و اگر تو او را نمی بینی، همانا خداوند تو را می بیند.«بحار الانوار، ج ۷۷، ص ۷۴»

قال رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ : النّظَرُ الی العالِمِ عبادهٌ و النّظَرُ الی الامامِ المقسِطِ عبادَهٌ و النَّظَرُ الیَ الوالدین بِرَأفَهٍ و رحمهٍ عبادهٌ … . رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ فرمودند: نگریستن به سیمای دانشمندان عبادت است، دیدن حاکم و رهبر عادل نیز عبادت است و نگاه از روی مهربانی و عطوفت به پدر و مادر و دیدن دوستی که برای خدا دوستش می داری، اینها نیز عبادت است.«بحار الانوار، ج ۷۴، ص ۷۳»

قال رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ : أفْضَلُ النّاسِ مَنْ عشَق العباده فَعانَقَها و احبَّها بقلبِهِ و باشَرَها بجَسَدِهِ و تَفزَّغَ لَها … . رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ فرمودند: با فضیلت ترین مردم، کسی است که به عبادت عشق می ورزد، پس عبادت را در آغوش می کشد و قلباً آنرا دوست داشته، اعضاء و جوارحش را به آن مشغول می کند و تمامی همّ و سعی خود را به آن متوجه کرده و به راحتی یا سختی های دنیا، اهمیت نمی دهد.
«الکافی، ج ۲، ص ۸۳»

قال رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ : مَنْ اَتی بما افْترضَ اللهُ علیهِ، فهوَ مِنْ اعْبدِ النّاس.
رسول اکرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ فرمودند: کسی که تکالیف واجبش را انجام دهد، پس او از جمله عابدترین مردم است.«بحار الانوار، ج ۷۷، ص ۴۵»

قال رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ : اعظَمُ العبادهِ اجراً اخفاها.
رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ فرمودند: بزرگترین عبادات از نظر پاداش، پنهان ترین آنهاست.
«بحار الانوار، ج ۷۵، ص ۲۵۱»

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : الجودُ فی اللهِ عبادهُ المُتَقَرّبینَ.
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: بخشش در راه خدا، عبادت مقرّبان و نزدیکان به خداوند است.
«غرر الحکم، ح ۸۴۴۲»

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : قالَ رسولُ اللهِ ـ صلی الله علیه و آله ـ : قَالَ اللَّهُ تَعَالَی لَهُ فِی لَیلَهِ المِعرَاجِ یَا أَحمَدُ لَیسَ شَی‏ءٌ مِنَ العِبَادَهِ أَحَبَّ إِلَیَّ مِنَ الصَّمتِ وَ الصَّومِ فَمَن صَامَ وَ لَم یَحفَظ لِسَانَهُ کَانَ کَمَن قَامَ وَ لَم یَقرَأ فِی صَلَاتِهِ … . امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: پیامبر اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: خداوند متعال در شب معراج به او گفت: ای احمد، آیا می دانی چگونه می توان عابد حقیقی شد؟ حضرت پاسخ دادند؟ نمی دانم. خداوند فرمودند: هر گاه هفت صفت در انسان جمع شود: ۱) تقوائی که او را از ارتکاب گناه باز دارد. ۲) سکوتی که مانع از پرداختن به آنچه به او مربوط نیست، گردد. ۳) ترسی که هر روز بر اشک و حزن او بیفزاید. ۴) حیائی که در خلوت و تنهائی پروا کند. ۵) خوردن مال حلال که برای ادامه‌ حیات محتاج آن است. ۶) دشمنی دنیا، که من آنرا دشمن دارم. ۷) و دوستی با نیکان و صلحا از آن روی که من آنها را دوست دارم.
«مستدرک الوسائل، ج ۹، ص ۱۹»

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : کیفَ یَجِدُ لذّهَ العبادَهِ مَن لا یصُومُ عن الهَوی.
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: کسی که از دنباله روی هوی و هوس اباء ندارد، چگونه می تواند لذّت عبادت را درک کند.«غرر الحکم، ص ۱۹۹، ح ۳۹۳۸»

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : زینُ العبادَهِ الخشوعُ.
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: خشوع و خضوع، زیور و زینت عبادتِ پروردگار است.
«غرر الحکم، ص ۱۹۹، ح ۳۹۴۸»

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : التّفکرُ فی آلاءِ الله نعمَ العبادهِ.
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: اندیشه و تامّل در نعمت های الهی، خوب عبادتی است.
«غررالحکم، ص ۵۶، ح ۵۳۴»

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : العبودیّهُ خمسهُ اشیاء: خَلاءُ البطْنِ و قرائهُ القرآنِ و قیام اللیّل و التضُّرُع عند الصُّبح و البکاءُ من خشْیه الله.
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: عبودیت بر پنج رکن استوار است: ۱٫ خالی ساختن شکم (از حرام) ۲٫ قرائت قرآن ۳٫ تهجّد و شب زنده داری ۴٫ زاری و راز و نیاز با پروردگار در هنگام صبح ۵٫ گریه از خوف خداوند.
«مستدرک الوسائل، ج ۲، ص ۲۹۴»

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : دوامُ العبادَهِ برهانُ الظَّفَر عَلَی السّعادهِ.
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: عبادت مستمر، دلیل دست یافتن به سعادت است.
«غرر الحکم، ص ۱۹۸، ح ۳۹۳۶»

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : اذا احبَّ اللهُ عبداً اّلْهَمَهُ حُسنَ العباده.
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: زمانی که خداوند بنده ای را دوست داشته باشد، نیکو عبادت کردن را به او الهام می کند.«غرر الحکم، ص ۱۹۸، ح ۳۹۳۵»

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : العبادهُ الخالصهُ ان لا یَرجُوَ الرَّجُلُ الاّ ربَّه و لا یخافَ الاّ ذنبَهُ.
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: عبادت خالصانه و محض برای خدا به این صورت است که انسان به هیچ کس جز پروردگارش امید نداشته باشد و از هیچ چیز جز گناه خودش نترسد.«غررالحکم، ص ۱۹۹، ح ۳۹۴۵»

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : العباده فَوزٌ.
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: عبادت، رستگاری است.«غررالحکم، ص ۱۹۸، ح ۳۹۳۲»

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : لا خیرَ فی عبادهٍ لا علمَ فیها.
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: عبادتی که از روی علم و آگاهی صورت نگیرد، خیری در آن نیست.
«بحار الانوار، ج ۷۸، ص ۷۵»

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : ما تَقرّبَ متقّربٌ بمثلِ العبادهِ.
امیر مؤمنان ـ علیه السّلام ـ فرمودند: هیچ کسی به مانند عبادت، به خدا نزدیکی و تقرّب پیدا نکرد.
«غرر الحکم، ص ۱۹۹، ح ۳۹۴۲»

قال الله عزّوجلّ:
لا اله الا الله دژ(امان) من است، کسی که وارد آن شود، از عذاب من در امان است.(امالی‌الصدوق۲۳۵)

قال الله عزّوجلّ:
ای احمد! عبادت ده بخش دارد که نُه بخش آن، به دست آوردن روزی حلال است.(ارشادالقلوب۱/۲۰۳)

قال الله عزّوجلّ:
بنده‌ام با چیزی بهتر از واجبات به من نزدیک نمی‌شود. و با نافله(کارهای مستحبی) به من نزدیک می‌شود تا اینکه دوستش بدارم. آن‌گاه که دوستش بدارم، من گوش او خواهم شد که با آن می‌شنود و دیده‌ی او که با آن می‌بیند و زبان او که با آن سخن می‌گوید و دست او که قدرت‌نمایی می‌کند. اگر دعایم کند اجابتش می‌کنم و اگر از من بخواهد به او می‌دهم.(کافی۲/۳۵۳)

قال الله عزّوجلّ:
ای عیسی! آن که بر من شوریده و گناه می‌کند تو را نفریبد. روزی مرا می‌خورد و دیگری را بندگی می‌کند…آن‌چنان او را به بند می‌کشم که راه گریزی نداشته باشد.(کافی۸/۱۳۳)

قال الله عزّوجلّ:
با مستحبات به من نزدیک شو.(کافی۸/۱۳۲)

قال الله عزّوجلّ:
آن‌گاه که مرا یاد می‌کنی، فروتن باش.(‌کافی۲/۴۹۷)

قال الله عزّوجلّ:
یاد من، هر جایی زیباست.(کافی۲/۴۹۷)

قال الله عزّوجلّ:
هر‌که مرا یاد کند همدمش می‌شوم.(کافی۲/۴۹۶)

قال الله عزّوجلّ:
ای فرزند آدم! خودت را محو بندگی من کن تا دلت را پر از بی‌نیازی کنم.(‌کافی۲/۸۳)

قال الامام الصادق ـ علیه السّلام ـ : فیما اوحی الله تعالی الی موسی ـ علیه السّلام ـ : کَذِبَ مَنْ زَعَم انّهُ یحبّنی فاذا جَنَّهُ اللًّیلُ نام عَنّی، الَیسَ کلُّ محبٍّ یُحبُّ خلوَهَ حبیبِهِ؟.
امام صادق ـ علیه السّلام ـ فرمودند: خداوند در وحی به حضرت موسی ـ علیه السّلام ـ اینگونه فرمود: ای موسی کسی که گمان می کند مرا دوست دارد و هنگامی که شب فرا می رسد به خواب می رود، دروغ می گوید، آیا این طور نیست که دوست، عاشق و مشتاق خلوت با دوست خود است؟«امالی شیخ صدوق، ص ۲۹۲»

قال الامام الصادق ـ علیه السّلام ـ : قال الله تبارِکَ و تعالی ما تَحَبَّب الَیَّ عبدی باحبّ مِمّا افترضتُ علیه.
امام صادق ـ علیه السّلام ـ فرمودند: خداوند می فرماید هیچ بنده ای با چیزی بهتر از دوست داشتن و انجام فرائض و واجبات، با من اظهار دوستی نکرد. «الکافی، ج ۲، ص ۸۲»

قال رسول الله ـ صلی الله علیه و آله ـ : علامَهُ حبِّ اللهِ تعالی حبُّ ذکرِ اللهِ و علامَهُ بُغضِ اللهِ بُعض ذکرِِ الله.
رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: نشانه حب و دوستی خداوند، حب و علاقه به ذکر و یاد خداست و نشانه بعض خداوند، بغض و تنفر از یاد حق می باشد. «کنز العمال، ح ۱۷۷۶»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : لا اله الّا الله نصفُ المیزانِ.
رسول خدا – صلی الله علیه و آله – فرمودند: کلمه لا اله الّا الله، نصف میزان و عمل است.

«امالی شیخ مفید، ص ۲۷۵»

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : خیرُ العبادهِ قولُ لا اله الّا الله.
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند: بهترین عبادت، گفتن لا اله الّا الله است.«توحید صدوق، ص ۱۸»

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : ما من الکلامِ کلمهٌ احبَّ الی الله عزوجل من قولِ لا الهَ الّا اللهُ.
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند: هیچ کلامی نزد خداوند، محبوب تر از گفتن کلمه لا اله الّا الله نیست.
«توحید صدوق، ص ۲۲»

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَنْ قال لا اله الّا الله مُخلِصاً دَخَلَ الْجنهَ ... .
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند: کسی که لا اله الّا الله را با اخلاص بگوید، وارد بهشت می شود و اخلاص آن است که ذکر کلمه توحید، انسان را از هر گونه کار ناپسند و حرام باز دارد.«توحید صدوق، ص ۲۸»

عَنِ الْاِمامِ السَّجادِ - علیهِ السَّلام - قالَ: إنَّما شِیعَتُنا یُعْرَفُونَ بِعِبادَتِهِم ... الْمُسَبِّحُونَ إذا سَکتَ النَّاسُ وَ الْمُصَلُّونَ إذانامَ النّاسُ وَ الْمَحْزُونُونَ إذا فَرِحَ النَّاسُ یُعْرَفُونَ بِالزُّهدِ ... .
امام سجاد - علیه السلام - فرمودند: شیعیان ما از عبادتشان شناخته می شوند، آنان اهل تسبیح و ذکرند آن گاه که دیگران ساکتند و نماز گزارانند آن گاه که دیگران در خوابند و محزونند (دلخوش به دنیا نیستند) آن گاه که دیگران (بر اثر سرگرمی به دنیا) فرحناکند، آنان با زهد شناخته می شوند، گفتارشان رحمت است و شغل و کردار آنان جنَّت است. «نور الثقلین، ج ۳، ص ۹۴»

الإمام الصادق علیه ‏السلام :
قالَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏ الله‏ علیه‏ و‏ آله : الجُلوسُ فِی المَسجِدِ لِانتِظارِ الصَّلاهِ عِبادَهٌ مالَم یُحدِث ، قیلَ : یا رَسولَ اللّه‏ِ وما یُحدِثُ؟ قالَ : الاِغتِیابَ .
امام صادق علیه ‏السلام :
پیامبر صلى‏ الله‏ علیه‏ و‏ آله فرمود : «به انتظار نماز در مسجد نشستن ، عبادت است تا زمانى که ناروایى پدید نیاورد» . گفته شد : اى پیامبر خدا! چه ناروایى ؟ فرمود : «غیبت کردن» .بحار الأنوار: ج ۷۵ ص ۲۴۹ ح ۱۷ .

پیامبر خدا صلى‏ الله‏ علیه‏ و‏ آله :
الجُلوسُ فِی المَسجِدِ لِانتِظارِ الصَّلاهِ عِبادَهٌ . نشستن در مسجد به انتظار نماز ، عبادت است .
کنز العمّال : ج ۷ ص ۶۵۱ ح ۲۰۷۴۳ .

پیامبر خدا صلى‏ الله‏ علیه‏ و‏ آله :
خَمسٌ مِنَ العِبادَهِ : قِلَّهُ الطُّعمِ ، وَالقُعودُ فِی المَساجِدِ ... . پنج چیز ، از عبادت است : کم‏خوردن ، نشستن در مسجدها . . . .الفردوس: ج ۲ ص ۱۹۵ ح ۲۹۶۹ عن أبی هریره ، کنز العمّال: ج ۱۵ ص ۸۸۰ ح ۴۳۴۹۳ .

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
إنَّ یَومَ النَّیروزِ هُوَ الیَومُ الّذى أخَذَ اللَّهُ فیهِ مَواثیقَ العِبادِ أن یَعبُدوهُ ؛
روز نوروز همان روزى است که خداوند از بندگان پیمان گرفت که او را بپرستند.مستدرک ‏الوسائل ج ۶ ص ۳۵۳، میزان الحکمه ح ۱۴۷۲۷

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
مَن کَثُرَ تَسبیحُهُ وتَمجیدُهُ ، وقَلَّ طَعامُهُ وشَرابُهُ ومَنامُهُ ، اِشتاقَتهُ المَلائِکَهُ .
هر کس تسبیح گفتن او و به عظمت یاد کردن او از خداوند ، فراوان شود و خوراک و آشامیدن و خفتنش اندک گردد ، فرشتگانْ مشتاق او مى‏شوند .تنبیه الخواطر ، جلد ۲ ، صفحه ۱۱۶ دانش نامه احادیث پزشکی : ۲ / ۱۰

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
مَن أحیا لَیلهَ العِیدِ ولَیلهَ النِّصفِ مِن‏شَعبانَ ، لَم یَمُتْ قَلبُهُ یَومَ تَموتُ القُلوبُ .
هرکه شب عید (فطر و قربان) و شب نیمه شعبان را احیا کند ، در آن روزى که دلها مى‏میرند ، دل او نمیرد .
ثواب الأعمال : ۱/۱۰۲/۲ منتخب میزان الحکمه : ۲۸۴

امام على علیه‏السلام :
سَهَرُ اللیلِ فی طاعَهِ اللّه رَبیعُ‏الأولیاءِ ورَوضَـهُ السُّعَداءِ .شب بیدارى در طاعت و بندگى خدا ، بـهـار اولیا است و بوستان نیکبختان .غرر الحکم : ۵۶۱۳ منتخب میزان الحکمه : ۲۸۴

امام على علیه‏السلام :
أفضَلُ العِبادَهِ سَهَرُ العُیونِ بذِکرِ اللّه سبحانَهُ .برترین عبادت ، شب زنده‏دارى به ذکر و یاد خداى سبحان است .غرر الحکم : ۳۱۴۹ م

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
المُتَعبِّدُ بِغَیرِ فِقهٍ کالحِمارِ فی الطّاحونِ ؛کسى که از روى فهم و شناخت‏عبادت نکند ، مانند خر آسیاست.
کنز العمّال : ۲۸۷۰۹ منتخب میزان الحکمه : ۴۰۲

امام على علیه‏السلام :
ثَمَرَهُ العِلمِ العِبادَهُ؛میوه دانش ، پرستش است .غرر الحکم : ۴۶۰۰ منتخب میزان الحکمه : ۴۰۲

امام صادق علیه‏السلام :
لَیسَ العِلمُ بِالتَّعَلُّمِ ،إنَّما هُوَ نورٌ یَقَعُ فی قَلبِ مَن یُریدُ اللّه‏ُ تَبارَکَ وتَعالى أن یَهدِیَهُ ، فإن أرَدتَ العِلمَ فَاطلُب أوَّلاً فی نَفسِکَ حَقیقَهَ العُبودِیَّهِ ، وَاطلُبِ العِلمَ بِاستِعمالِهِ ، وَاستَفهِمِ اللّه‏ یُفهِمْکَ ؛
دانش به آموختن نیست ، بلکه نورى است که در دل هر کس که خداوند تبارک و تعالى بخواهد هدایتش کند ، مى‏افتد . بنابراین ، اگر خواهان دانش هستى ، نخست حقیقت عبودیت را در جان خودت جویا شو و دانش را از طریق به کار بستن آن بجوى و از خداوند فهم و دانایى بخواه تا تو را فهم و دانایى دهد .
بحار الأنوار : ۱ / ۲۲۵ / ۱۷ منتخب میزان الحکمه : ۴۰۴

امام على علیه‏السلام :
قَصَمَ ظَهری عالِمٌ مُتَهَتِّکٌ، وجاهِلٌ مُتَنَسِّکٌ، فالجاهِلُ یَغُشُّ النّاسَ بِتَنَسُّکِهِ،والعالِمُ یُنَفِّرُهُم بِتَهَتُّکِهِ ؛
دانـشمند پـرده‏در و عابد نـادان ، پشـت مـرا شکستند؛ زیرا نادان با عبادت خود مردم را فریب مى‏دهد و دانشمند با تباهکاریهاى خود آنان را فرارى مى‏دهد .منیه المرید : ۱۸۱ منتخب میزان الحکمه : ۴۰۲

پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله):
خَیرُ العِبادَهِ الاستِغفارُ؛بهترین عبادت، استغفار کردن است.الکافی: ج ۲، ص ۵۱۷، ح ۲

امام باقر(سلام الله علیه):
إنَّ أشَدَّ العِبادَهِ الوَرَعُ؛سخت‏ترین عبادت، پارسایى است.میزان الحکمه: ح ۱۱۸۵۸

پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله):
إنَّ ذِکرَ اللَّهِ شِفاءٌ؛ذکر خدا، شفاء است.حکمت‏نامه پیامبر اعظم: ج ۱ ص ۳۶۸ ح ۴۲۲

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) فرمودند:
لا تُکثِرُوا الکَلامَ بِغَیرِ ذِکرِ اللَّهِ؛در غیر از ذکر خدا زیاده گویى نکنید.میزان الحکمه، ح ۱۷۱۲۰

امام صادق(سلام الله علیه):
قالَ اللَّهُ تبارکَ وتعالى: ما تَحبَّبَ إلیَّ عبدی بأحَبَّ مِمّا افْتَرَضتُ علَیهِ؛
خداوند مى‏فرماید: بنده من با هیچ کارى پسندیده‏تر از انجام آن چه که بر او فرض کردم، محبوب من نمى‏شود.
الکافی: ج ۲، ص ۸۲، ح ۵

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله از حضرت امیرالمؤمنین، علی علیه السلام درباره حضرت فاطمه زهرا علیها السلام پرسیدند، حضرت پاسخ دادند:
«نعم العون علی طاعه الله؛ [فاطمه علیها السلام] خوب یاوری در راه اطاعت و بندگی خداست .»
بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۱۱۷ .

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
خداوند چهارچیز را در چهار چیز قرار داده است :
۱٫برکت علم را ر احترام به استاد
۲٫بقای ایمان را در تعظیم خدا به وسیله انجام بی چون چرای دستوراتش
۳٫لذت و برکت زندگی را در نیکی به پدر و مادر
۴٫و آزادی از جهنم را در آزار ندادن مردم. نصایح، صفحه ۲۳۰

پیامبر اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم) فرمودند :
کسی که برای رفع نیاز برادر مومن خود کوشش نماید مانند این است که نه هزار سال خداوند متعال را عبادت نموده در حالی که روزها را روزه گرفته و شب ها را هم شب زنده داری نموده. بحارالانوار جلد ۷۴ صفحه ۳۱۵

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
ای بندگان خدا شما همانند بیمارانید و خداوند مانند طبیب مصلحت مریض در این است که به دستورات طبیب عمل نماید نه آن که به چیزی که خود می پسندد اظهار تمایل کند پس تسلیم اوامر و دستورات الهی شوید تا به گروه نجات یافتگان بپیوندید و به خیر و سعادت دست بیابید. مجموعه ورام جلد ۲ صفحه ۱۱۷

حضرت امام مهدی (علیه السلام) فرمودند: من کان فی حاجه الله، کان الله فی حاجته؛
هرکس در اجرای اوامر خداوندکوشا باشد، خدا نیز وی را در دستیابی به حاجتش یاری می کند.
بحارالأنوار ، ج ۵۱ ، ص ۳۳۱

امام رضا (علیه السلام) فرمودند:
مَن رَضى عن الله تعالى بالقَلیل مِن الرّزق رضَى الله منه بالقَلیل مِنَ العَمل؛
هر کـس به رزق و روزى کم از خدا راضى باشد، خداوند از عمل کم او راضى خواهد بود.
بحـارالانـوار، ج ۷۸، ص ۳۵۷

رسول اکرم (صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وسلم) فرمودند :
یا عَلىُّ اَلعَقلَ مَا اکتُسِبَت بِهِ الجَنَّهُ وَطُلِبَ بِهِ رِضَى الرَّحمنِ؛ای على! عقل چیزى است که با آن بهشت و خشنودى خداوند رحمان به دست مى‏آید.کنزالعمال، ج۱۳، ص۱۵۱، ح۳۶۴۷۲

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
من عَبَد الله حق عبادته آتاه الله فوق امانیه و کفایته؛هر که خدا را، آن گونه که سزاوار اوست، بندگى کند، خداوند بیش از آرزوها و کفایتش به او عطا مى کند.بحارالانوار، ج۷۱، ص۱۸۳

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
فِکرَهُ ساعَهٍ خَیرٌ مِن عِبادَهِ اَلفِ سَنَهٍ؛یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
بحارالانوار، ج۷۱، ص۳۲۶

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اَفضَلُ العِبادهُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست.
جهادالنفس، ح۵۳

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
مَن أَعرَضَ عَن مُحَرَّمٍ أَبدَلَهُ اللّه‏ُ بِهِ عِبادَهً تَسُرُّهُ؛هر کس از حرام دورى کند، خداوند به جاى آن عبادتى که او را شاد کند نصیبش مى‏گرداند.بحارالأنوار، ج ۷۷، ص ۱۲۱، ح ۲۰

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
عَدلُ ساعَهٍ خَیرٌ مِن عِبادَهِ سَبعینَ سَنَهً قِیامِ لَیلِها وَصِیامِ نَهارِها؛ساعتى عدالت بهتر از هفتاد سال عبادت است که شب‏هایش به نماز و روزهایش به روزه بگذرد.مشکاه‏الانوار، ص ۵۴۴

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
إِنَّ المُؤمِنَ هِمَّتُهُ فِی الصَّلاهِ وَالصِّیامِ وَالعِبادَهِ وَالمُنافِقُ هِمَّتُهُ فِی الطَّعامِ وَالشَّرابِ کَالبَهیمَهِ؛
همّت مؤمن در نماز و روزه و عبادت است و همّت منافق در خوردن و نوشیدن؛ مانند حیوانات.
تنبیه الخواطر،ج۱، ص ۹۴

امام محمد باقر (علیه السلام) فرمودند:
اَفضَلُ العِبادَهِ عِفَّهُ البَطنِ وَ الفَرجِ؛بالاترین عبادت، عفت شکم و شهوت است.تحف العقول، ص ۲۹۶

امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمودند:
أفضَلُ العِبادَهِ بَعدِ المَعرِفَهِ‌ إِنتِظارُ‌ الفَرَجِ؛بهترین عبادت بعد از شناختن خداوند،‌ انتظار فرج و گشایش است.
تحف العقول، ص۴۰۳

امام حسن عسکری (علیه السلام) فرمودند:
اِنَّ الوُصُولَ اِلی اللهِ عَزّوجلَّ سَفَرٌ لا یُدرَکُ اِلّا بِامتِطاءِ اللَّیلِ؛وصول به خداوند عزوجل سفری است که جز با عبادت در شب حاصل نگردد.مسند الامام العسکری، ص۲۹۰

امام صادق(علیه السلام) (علیه السلام) فرمودند:
لَو کانَ عِندَ اللّه‏ِ عِبادَهٌ تَعَبَّدَ بِها عِبادُهُ المُخلِصُونَ أفضَلَ مِنَ الشُّکرِ عَلى کُلِّ حالٍ لاَءطلَقَ لَفظَهُ فیهِم مِن جَمیعِ الخَلقِ بِها فَلمّا لَم یَکُن أفضَلَ مِنها خَصَّها مِن بَینِ العِباداتِ وخَصَّ أربابَها، فَقالَ تَعالى (وقَلیلٌ مِن عِبادىَ الشَّکُورُ)؛
اگر نزد خداوند عبادتى بهتر از شکرگزارى در همه حال بود که بندگان مخلصش با آن عبادتش کنند ، هر آینه آن کلمه را درباره همه خلقش به کار مى‏برد ، اما چون عبادتى بهتر از آن نبود از میان عبادات آن را خاص قرار داد و صاحبان آن را ویژه گردانید و فرمود : «واندکى از بندگان من سپاسگزارند» .کنزالعمال، ج۱۳، ص۱۵۱، ح۳۶۴۷۲

امام حسین (علیه السلام) فرمودند:
اَلخُلقُ الحَسَنُ عِبادَهٌ؛خوش اخلاقى عبادت است.کنزالعمال، ج۱۳، ص۱۵۱، ح۳۶۴۷۲

امام على (علیه السلام) فرمودند:
إنَّ العَبدَ إذا اَرادَ اَن یَقرَأَ أَو یَعمَلَ عَمَلاً فَیَقُولُ: بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیمِ فَإنَّهُ یُبارَکُ لَهُ فیهِ؛
هرگاه بنده اى بخواهد چیزى بخواند و یا کارى انجام دهد و بسم اللّه الرحمن الرحیم بگوید در کارش برکت داده مى شود.بحارالأنوار، ج۹۲، ص۲۴۲، ح۴۸

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اَلمُفَوِّضُ أَمرَهُ إلَى اللّه فى راحَهِ الأَبَدِ وَالعَیشِ الدّائِمِ الرَّغَدِ وَالمُفَوِّضُ حَقّا هُوَ العالى عَن کُلِّ هَمِّهِ دُونَ اللّه تَعالى؛
کسى که کارهاى خود را به خدا بسپارد همواره از آسایش و خیر و برکت در زندگى برخوردار است و واگذارنده حقیقى کارها به خدا، کسى است که تمام همّتش تنها بسوى خدا باشد.مصباح الشریعه، ج۱، ص۱۷۵، ح۸۳

امام على (علیه السلام) فرمودند:
مَن أَصلَحَ فیما بَینَهُ وَبَینَ اللّه أَصلَحَ اللّه فیما بَینَهُ وَبَینَ النّاسِ؛هر کس رابطه اش را با خدا اصلاح کند، خداوند رابطه او را با مردم اصلاح خواهد نمود.بحارالأنوار، ج۷۱، ص۳۶۶، ح۱۲

امام على (علیه السلام) فرمودند:
طُوبى لِمَن أَخلَصَ لِلّهِ عَمَلَهُ وَعِلمَهُ وَحُبَّهُ وَبُغضَهُ وَأَخذَهُ وَتَرکَهُ وَکَلامَهُ وَصَمتَهُ وَفِعلَهُ وَقَولَهُ؛
خوشا به سعادت کسی که عمل، علم، دوستى، دشمنى، گرفتن، رها کردن، سخن،سکوت ،کردار و گفتارش را براى خدا خالص گرداند.تحف العقول، ص ۱۰۰

امام على (علیه السلام) فرمودند:
مَن تَرَکَ لِلّهِ سُبحانَهُ شَیئا عَوَّضَهُ اللّه خَیرا مِمّا تَرَکَ؛هر کس به خاطر خداى سبحان از چیزى بگذرد، خداوند بهتر از آن را به او عوض خواهد داد.غررالحکم، ج۵، ص۳۹۵، ح۸۹۰۹

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
مَن أخلَصَ لِلّهِ أربَعینَ صَباحا ظَهَرَت یَنابیعُ الحِکمَهِ مِن قَلبِهِ عَلى لِسانِهِ؛
هر کس چهل روز خود را براى خدا خالص کند چشمه هاى حکمت از قلب وى بر زبانش جارى مى شود.
نهج الفصاحه، ح ۲۸۳۶

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
لا تَخَفْ فِی اللَّهِ لَومَهَ لائمٍ.در راه خدا از ملامت و نکوهش ملامتگران نترس.معانى الأخبار، ص ۳۳۵

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
لَیسَ مِن عَبدٍ یَظُنُّ بِاللّه خَیرا إلاّ کانَ عِندَ ظَنِّهِ بِهِ؛بنده اى نیست که به خداوند خوش گمان باشد مگر آن که خداوند نیز طبق همان گمان با او رفتار کند.بحارالأنوار، ج۷۰، ص۳۸۴، ح۴۲

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
اَللّهُمَّ ارزُقنى حُبَّکَ وَحُبَّ مَن یُحِبُّکَ وَحُبَّ ما یُقَرِّبُنى إلى حُبِّکَ وَاجعَل حُبَّکَ أَحَبَّ إلَىَّ مِنَ الماءِ البارِدِ؛
خدایا روزى کن مرا محبّت خودت و محبّت دوستدارانت را و محبّت آنچه مرا به تو نزدیک مى کند و محبّت خودت را نزد من از آب خنک محبوب تر گردان.محجه البیضاء، ج۸، ص۵

پیامبر اکرم(صلى الله علیه و آله وسلم) فرمودند:
مَن أَطاعَ اللّه عَزَّوَجَلَّ فَقَد ذَکَرَ اللّه وَإِن قَلَّت صَلاتُهُ وَصیامُهُ وَتِلاوَتُهُ لِلقُرآنِ؛
هر کس خداى عزوجل را اطاعت کند خدا را یاد کرده است، هر چند نماز خواندن و روزه گرفتن و قرآن خواندنش اندک باشد.بحارالأنوار، ج۷۷، ص۸۶، ح۳

امام سجاد (علیه السلام) فرمودند:
یا مَن ذِکرُهُ شَرَفٌ لِلذّاکِرینَ وَیا مَن شُکرُهُ فَوزٌ لِلشّاکِرینَ وَیا مَن طاعَتُهُ لِلمُطیعینَ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَاشغَل قُلوبَنا بِذِکرِکَ عَن کُلِّ ذِکرٍ؛اى آن که یادش مایه شرافت و بزرگى یاد کنندگان است و اى آن که سپاسگزاریش موجب دست یافتن سپاسگزاران (بر نعمتها) است و اى آن که فرمانبرداریش سبب نجات فرمانبرداران است، بر محمد و آل او درود فرست و با یاد خود دلهاى ما را از هر یاد دیگرى بازدار.صحیفه سجادیه، دعاى ۱۱

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
ذِکرُ اللِّسانِ الحَمدُ وَالثَّناءُ وَ ذِکرُ النَّفسِ الجَهدُ وَالعَناءُ وَذِکرُ الرّوحِ الخَوفُ وَالرَّجاءُ وَذِکرُ القَلبِ الصِّدقُ وَالصَّفاءُ وَذِکرُ العَقلِ التَّعظیمُ وَالحَیاءُ وَذِکرُ المَعرِفَهِ التَّسلیمُ وَالرِّضا وَذِکرُ السِّرِّ الرُّؤیَهُ وَاللِّقاءُ؛
ذکر زبان حمد و ثناء، ذکر نفس سختکوشى و تحمل رنج، ذکر روح بیم و امید، ذکر دل صدق و صفا، ذکر عقل تعظیم و شرم، ذکر معرفت تسلیم و رضا و ذکر باطن مشاهده و لقا است.مشکاه الانوار، ص ۱۱۳

پیامبر اکرم(صلى الله علیه و آله وسلم) فرمودند:
یَقولُ اللّه عَزَّوَجَلَّ إِذ کانَ الغالِبُ عَلَى العَبدِ الاِشتِغالُ بى، جَعَلتُ بُغیَتَهُ وَلَذَّتَهُ فى ذِکرى فَإذا جَعَلتُ بُغیَتَهُ وَلَذَّتَهُ فى ذِکرى عَشَقَنى وَعَشَقتُهُ فَإِذا عَشَقَنى وَعَشَقتُهُ رَفَعتُ الحِجابَ فیما بَینى وَبَینَهُ وَصَیَّرتُ ذلِکَ تَغالُبَاَ عَلَیهِ لایَسهو إِذا سَهَا النّاسُ اُولئِکَ کَلامُهُم کَلامُ النبیاءِ اُولئِکَ البطالُ حَقّا؛خداى عزوجل مى فرماید: هرگاه یاد من بر بنده ام غالب شود، خواهش و خوشى او را در یاد خود قرار دهم و چون خواهش و خوشى او را در یاد خود قرار دهم عاشق من شود و من نیز عاشق او گردم و چون عاشق یکدیگر شدیم حجاب میان خود و او را بر دارم و عشق خود را بر جان او چیره گردانم، چندان که مانند مردم دچار سهو و غفلت نمى شود، سخن اینان سخن پیامبران است، اینان براستى قهرمانند.کنزالعمال، ج۱، ص۴۳۳، ح۱۸۷۲

پیامبر اکرم(صلى الله علیه و آله وسلم) فرمودند:ما مِن ساعَهٍ تَمُرُّ بِابن آدَمَ لَم یُذکَر اللهُ فیها إلّا حَسِرَ عَلَیها یَومَ القیامَهِ.هر لحظه ای که بر فرزند آدم بگذرد و او به یاد خدا نباشد روز قیامت حسرتش را خواهد خورد.
کنز العمال ح۱۸۱۹

امام على (علیه السلام) فرمودند:
اُذکُرُوا اللّه ذِکراخالِصاتَحیَوابِهِ أَفضَلَ الحَیاهِ وَتَسلُکوابِهِ طُرُقَ النَّجاهِ؛
خدا را خالصانه یاد کنید تا بهترین زندگى را داشته باشید و با آن راه نجات و رستگارى را به پیمایید.
بحارالأنوار، ج۷۸، ص۳۹، ح۱۶

امام على (علیه السلام) فرمودند:
اَلذِّکرُ یونِسُ اللُّبَّ وَیُنیرُ القَلبَ وَیَستَنزِلُ الرَّحمَهَ؛
یاد خدا عقل را آرامش مى دهد، دل را روشن مى کند و رحمت او را فرود مى آورد.غررالحکم، ج۲، ص۶۶، ح۱۸۵۸

امام حسین (علیه‏السلام) فرمودند:
لا یأمَن یومَ القیامَهِ إلاّ مَن خافَ الله فِی الدُّنیا؛کسی در قیامت در امان نیست مگر کسی که در دنیا ترس از خدا در دل داشت.(مناقب ابن شهر آشوب، ج۴، ص ۶۹)

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
مَنْ قالَ فى کُلِّ یَوْمٍ مِائَهَ مَرَّهٍ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلاّ بِاللّه‏ِ دَفَعَ اللّه‏ُ بِها عَنْهُ سَبْعینَ نَوْعا مِنَ الْبَلاءِ اَیْسَرُهَا الْهَمُّ؛
هر کس در هر روز صد مرتبه لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلاّ بِاللّه‏ِ بگوید، خداوند هفتاد نوع بلا را از او دفع مى‏کند، که کوچکترین آن غم و اندوه است.(ثواب الأعمال، ص ۱۶۲)

امام هادى (علیه السلام) فرمودند:اَلسَّهَرُ اَ لَذُّ لِلمَنامِ وَ الجوعُ یَزیدُ فى طیبِ الطَّعامِ؛
شب زنده دارى، خواب را شیرین تر و گرسنگى، غذا را لذت بخش تر مى کند.(تنبیه الخواطر، ص ۱۴۱، ح ۱۸)

امام على (علیه السلام) فرمودند:
مَن قامَ بِشَرائِطِ العُبودیَّهِ أَهلٌ لِلعِتقِ، مَن قَصَّرَ عَن أَحکامِ الحُرِّیَّهِ اُعیدَ اِلىَ الرِّقِّ؛
هر کس شرایط بندگى خدا را به‏جا آورد سزاوار آزادى مى‏شود و هر کس در عمل به شرایط آزادگى کوتاهى کند، به بندگى (غیر خدا) مبتلا مى‏شود.(غررالحکم، ج ۱، ص ۱۱۳، ح۴۱۳)

امام على (علیه السلام) فرمودند:
لاتَکُن عَبدَ غَیرِکَ وَقَد جَعَلَکَ اللّه‏ُ حُرّا؛بنده دیگرى مباش که خدا تو را آزاد آفرید.(نهج البلاغه، نامه‏۳۱)

پیامبر اکرم(صلى الله علیه و آله وسلم) فرمودند:
اَلا اِنَّ خَیرَ عِبادِ اللّه‏ِ التَّقىُّ النَّقىُّ الخَفىُّ وَ اِنَّ شَرَّ عِبادِ اللّه‏ِ المُشارُ اِلَیهِ بِالاَصابِعِ؛
آگاه باشید، بدرستى که بهترین بندگان خدا کسى است که با تقوا، پاک و گمنام باشد و بدترین بندگان خدا کسى است که انگشت نما باشد.(بحارالأنوار، ج ۷۰، ص ۱۱۱، ح ۱۲)

امام حسین (علیه السلام) فرمودند:
اَلخُلقُ الحَسَنُ عِبادَهٌ؛خوش اخلاقى عبادت است.(کنزالعمال، ج۱۳، ص۱۵۱، ح۳۶۴۷۲)

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
ما اخلص عبدلله - عزوجل - اربعین صباحا الا حرت ینابیع الحکمه من قلبه على لسانه؛
کسى که چهل شبانه روز براى خدا اخلاص پیشه کند، چشمه هاى حکمت از قلب وى بر زبانش جارى مى شوند.(بحارالانوار، ج ۷۰، ص ۲۴۲).

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
ما من مسلم یسجد لله سجده الا رفعه بها درجه و حط بها عنه خطیئه؛
هیچ مسلمانى براى خدا سجده به جا نمى آورد مگر این که خدا یک درجه مقام او را بالا برده ، یک گناه از نامه عملش محو مى کند. (المحجه البیضاء، ج ۳۴۵).

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
ما من رجل یجعل جبهته فى بقعه من بقاع الارض لا شهدت له بها یوم القیامه؛
هرانسانى که پیشانى خود را براى سجده بر قطعه اى از زمین بگذارد، آن زمین در روز قیامت به نفع وى شهادت خواهد داد. (وسائل الشیعه ، ج ۳،ص ۴۷۴، مستدرک الوسائل ، ج ۱، ص ۱۷۵).

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
السجود على سبعه اعضاء،: الوجه ، و الیدین ، و الرکبتین ، و الرجلین؛ سجده با هفت عضو صورت مى گیرد، صورت ، دو دست ، دو زانو، و دو پا. (بحارالانوار، ج ۸۵، ص ۱۲۸).

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
ما من حاله یکون علیها العبد احب الى الله تعالى من ان یراه ساجدا یعفر وجهه فى التراب ؛
هیچ حالتى از بنده ، نزد خداى تعالى ، محبوب تر از این نیست که بنده رادر حال سجده (و در حالى که صورتش را بر خاک گذاشته است ) ببیند. (کنزالعمالت ج ۷، ص ۲۹۰، ص ‍ ۱۸۹۲۸).

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
اکثروا من السجود فانه لیس من مسلم یسجد لله تعالى سجده الا رفعه الله بها درجه فى الجنه ، و حط عنه بها خطیئه؛ بسیار سجده کن که هرگاه مسلمانى خداى بزرگ را سجده کند، خداوند به پاداش ان سجده مقامش را در بهشت بالا مى برد و یک گناهش را مى آمرزد. (کنزالعمال ، ج ۷، ص ۲۸۶، ص ‍ ۱۸۹۰۳).

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
اذا اردت ان یحشرک الله - عزوجل - معى فاطل السجود بین یدى الله الواحد القهار؛
چون خواهى که خداوند تو را بامن محشور گرداند، در پیشگاه حق تعالى سجده هایت را طولانى کن .
(بحارالانوار، ج ۸۵، ص ۱۶۴).

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
یا اباذر! لیکن لک فى کل شى ء نیه حتى فى النوم و الاکل اى ابوذر ! باید تو را در هر کارى نیت و قصدى باشد، حتى در خواب و خوراک . (میزان الحکمه ج ۱۰، ص ۲۸۵).

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
انما الاعمال بالبنیات ؛ همانا کارها بر اساس نیت ها است . (بحارالانوار، ج ۸۱، ص ۳۸۱).

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
النظر الى محاسن النساء سهم من سهام ابلیس فمن ترکه اذاقه الله طعم عباده تسره؛ نگاه کردن به زیبایى هاى زن (نامحرم ) تیرى از تیرهاى ابلیس است هرگاه کسى از این کار خوددارى کند، خداوند عبادت را در کام او شیرین کند که او را شادمان سازد. (مستدرک الوسائل ، ج ۲، ص ۵۵۴).

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
اعظم العباده اجرا، اخفاها؛ برترین عبادات از نظر پاداش ، پنهان ترین آن است . (بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۲۵۱).

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
لاعباده الا بیقین؛ عبادت کمال نیابد، مگر این که از روى یقین باشد. (بحارالانوار، ج ۷۷، ص ۱۶۹).

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
من اتى بما افترض الله علیه ، فهوا من اعبد الناس؛ کسى که تکالیف واجبش را انجام دهد، از جمله عابدترین مردم است. (بحارالانوار، ج ۷۷، ص ۴۵).

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
السکینه زینه العباده؛ وقار و متانت ، زیور عبادت است . (بحارالانوار، ج ۷۷، ص ۱۳۱).

نظرات[۰] | دسته: احادیث ذکر، عبادت و بندگی | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
احادیث ذکر، عبادت و بندگی (۱) پيوند ثابت

قال الامام علی – علیه السّلام – : أفضَلُ العبادهِ الصّبرُ والصّمت ُو انتظارُ الفَرَج.
امام علی – علیه السّلام – فرمودند: برترین عبادت ها، صبر، خاموشی و انتظار فرج می باشد.
«بحار الانوار، ج ۷۴، ص۴۲۰»

قال الامام علی – علیه السّلام – : اَلْعِبادَهُ الْخالِصَهُ اَنْ لایَرجُوَا الرَّجلُ اِلاّ رَبَّهُ وَ لا یَخافُ اِلاّ ذَنْبَهُ.
امام علی – علیه السّلام – فرمودند: عبادت خالص آن است که آدمی جز به پروردگار خویش امید نبندد و جز از گناه خویش نترسد.«غررالحکم، ح ۲۱۲۸»

قال الامام علی – علیه السّلام – : اَلاِخلاصُ عِبادَهُ الْمُقَرَّبینَ.امام علی – علیه السّلام – فرمودند: اخلاص، عبادت مقربان الهی است.«غررالحکم، ح ۱۹۷»

قال الامام علی – علیه السّلام – : الاخلاصُ مِلاکُ العِبادَهِ.امام علی – علیه السّلام – فرمودند: اخلاص، ملاک و معیار عبادت است.«غررالحکم، ح ۸۵۹»

سول الله صلی الله علیه و آله و سلم :
آفَهُ العِبادَهِ الفَترَهُ ؛ آفت عبادت ، سستى است .المحاسن ، ج ۱ ، ص ۱۷ .

قال الإمام الصادق – علیه السلام – : أمر الله إبلیس بالسجود لآدم، فقال: یا رب وعزتک إن أعفیتنی من السجود لآدم لأعبدنک عباده ما عبدک أحد قط مثلها، قال الله جل جلاله: إنی احب أن اطاع من حیث ارید.
امام صادق – علیه السلام – فرمودند: خداوند به ابلیس دستور داد بر آدم سجده کند. او گفت: پروردگارا! سوگند به عزتت که اگر مرا از سجده بر آدم معاف داری تو را چنان پرستشی کنم که هرگز کسی مانند آن تو را نپرستیده باشد. خداوند جل جلاله فرمودند: من دوست دارم آن گونه که اراده می کنم اطاعت شوم.
«بحار الأنوار، ج ۶۳، ص ۲۵۰»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : تَرکُ العِبَادَهِ یُقسِی القَلبَ تَرکُ الذِّکرِ یُمِیتُ النَّفسَ.
پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمودند: ترک عبادت، دل را سخت می کند، رها کردن یاد خدا، جان را می میراند.«تنبیه الخواطر، ج ۲، ص ۱۲۰»

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
لو کان عند الله عباده تعبد بها عباده المخلصون أفضل من الشکر علی کل حال لأطلق لفظه فیهم من جمیع الخلق بها فلما لم یکن أفضل منها خصها من بین العبادات و خص أربابها، فقال تعالی(و قلیل من عبادی الشکور):
اگر نزد خداوند عبادتی بهتر از شکر گزاری در همه حال بود که بندگان مخلصش با آن عبادتش کنند، هر آینه آن کلمه را درباره همه خلقش به کار می برد، اما چون عبادتی بهتر از آن نبود از میان عبادات آن را خاص قرار داد و صاحبان آن را ویژه گردانید و فرمود: (و اندکی از بندگان من سپاسگزارند). مصباح الشریعه ص ۲۴

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
إنا نأمر صبیاننا بتسبیح فاطمه علیها السلام کما نأمرهم بالصلاه فالزمه فإنه لم یلزمه عبد فشقی؛
ما همان گونه که فرزندان خود را به نماز وا می داریم به تسبیح حضرت فاطمه(سلام الله علیها) وادار می سازیم پس به آن پایبند باش که هرکس به آن پایبند شود، بدبخت نخواهد شد. کافی ۳/۳۴۳/۱۳

رسول اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
یقول الله عزوجل إذا کان الغالب علی العبد الاشتغال بی، جعلت بغیته و لذته فی ذکری فإذا جعلت بغیته و لذته فی ذکری عشقنی و عشقته فإذا عشقنی و عشقته رفعت الحجاب فیما بینی و بینه و صیرت ذلک تغالبا علیه لا یسهو إذا سها الناس اولئک کلامهم کلام الأنبیاء اولئک الأبطال حقاً.
خدای عزوجل می فرماید: هرگاه یاد من بر بنده ام غالب شود، خواهش و خوشی او را در یاد خود قرار دهم و چون خواهش و خوشی او را در یاد خود قرار دهم عاشق من شود و من نیز عاشق او گردم و چون عاشق یکدیگر شدیم حجاب میان خود و او را بردارم و عشق خود را بر جان او چیره گردانم، چندان که مانند مردم دچار سهو و غفلت نمی شود، سخن اینان سخن پیامبران است، اینان براستی قهرمانند.کنزالعمال ۱/۴۳۳/۱۸۷۲

امام باقر(علیه السلام) فرمودند:
ذکر اللسان الحمد و الثناء و ذکر النفس الجهد و العناء و ذکر الروح الخوف و الرجاء و ذکر القلب الصدق و الصفاء و ذکر العقل التعظیم و الحیاء و ذکرالمعرفه التسلیم و الرضا و ذکر السر الرؤیه و اللقاء؛ذکر زبان حمد و ثناء، ذکر نفس سختکوشی و تحمل رنج، ذکر روح بیم و امید، ذکر دل صدق و صفا، ذکر عقل تعظیم و شرم، ذکر معرفت تسلیم و رضا و ذکر باطن مشاهده و لقا است مشکاه النوار ص ۱۱۳

امام سجاد(علیه السلام) فرمودند:
إن قسوه البطنه و فتره المیله و سکر الشبع و عزه الملک مما یثبط و یبطیء عن العمل و ینسی الذکر؛
پرخوری و سستی اراده و مستی سیری و غفلت حاصل از قدرت، از عوامل بازدارنده و کند کننده در عمل است و ذکر(خدا) را از یاد می برد. بحارالانوار ۷۸/۱۲۹/۱۱

امام باقر(علیه السلام) فرمودند:
کأن المؤمنین هم الفقهاء أهل فکره و عبره، لم یصمهم عن ذکر الله ما سمعوا باذانهم و لم یعمهم عن ذکرالله ما رأوامن الزینه؛گویا مؤمنان همان فقیهان(فرزانگان دین فهم) و اهل اندیشیدن و پند گرفتن هستند. شنیده های دنیوی، گوش آنها را از(شنیدن) یاد خدا کر نمی کند و زرق و برق دنیا چشم آنان را از یاد خدا کور نمی گرداند.
بحارالانوار ۷۳/۳۶/۱۷

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
فی قوله تعالی: (لذکرالله أکبر) – : ذکرالله عند ما أحل و حرم؛درباره آیه (یاد خدا بزرگتر است)-: به یاد خدا بودن در هنگام رو به رو شدن با حلال و حرام. نورالثقلین ۴/۱۶۲/۶۱

رسول اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
من آطاع الله عزوجل فقد ذکر الله و إن قلت صلاته و صیمامه و تلاوته للقرآن؛
هرکس خدای عزوجل را اطاعت کند خدارا یاد کرده است، هر چند نماز خواندن و روزه گرفتن و قرآن خواندنش اندک باشد. بحارالانوار ۷۷/۸۶/۳

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
اذکروا الله ذکراً خالصاً تحیوابه أفضل الحیاه و تسلکوابه طرق النجاه؛
خدا را خالصانه یاد کنید تا بهترین زندگی را داشته باشید و با آن راه نجات و رستگاری را به پیمایید.
بحارالانوار ۷۸/۳۹/۱۶

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
الذکر یونس اللب وینیر القلب و یستنزل الرحمه؛یاد خدا عقل را آرامش می دهد، دل را روشن می کند و رحمت او را فرود می آورد.غررالحکم ۲/۶۶/۱۸۵۸

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
ما مِن عَمَلٍ أفضَلَ یَومَ الجُمُعَهِ مِنَ الصَّلوهِ عَلى مُحَمَّدٍ و آلِهِ؛در روز جمعه هیچ عملى برتر از صلوات بر محمد و خاندان او نیست.الخصال، ص۳۹۴

پیامبر خدا (صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم) فرمودند:
قَولُ : «لا حَولَ ولا قُوّهَ إلاّ باللّه» فیهِ شِفاءٌ مِن تِسعَهٍ وتِسْعینَ داءً ، أدْناها الهَمُّ جمله «لا حول ولا قوه الا باللّه‏» نود و نه درد را شفا مى‏دهد که ساده‏ترین آنها اندوه است .قرب الإسناد : ۷۶ / ۲۴۴ ، منتخب میزان الحکمه: ۱۴۸

الإمام الصادق علیه‏السلام :
مَن قالَ بَعدَ صَلاهِ الصُّبحِ قَبلَ أن یَتَکَلَّمَ : «بِسمِ اللّه‏ الرَّحمنِ الرَّحیمِ ، لا حَولَ ولاقُوَّهَ إلاّ بِاللّه‏ العَلِیِّ العَظیمِ» یُعیدُها سَبعَ مَرّاتٍ ، دَفَعَ اللّه‏ عَنهُ سَبعینَ نَوعاً مِن أنواعِ البَلاءِ ، ومَن قالَها إذا صَلَّى المَغرِبَ قَبلَ أن یَتَکَلَّمَ ، دَفَعَ اللّه‏ عَنهُ سَبعینَ نَوعاً مِن أنواعِ البَلاءِ ؛ أهوَنُهَا الجُذامُ وَالبَرَصُ .
امام صادق علیه‏السلام :هر کس پس از نماز صبح و پیش از آن که با کسى سخن بگوید ، هفت بار بگوید : «بِسْمِ اللّه‏ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ لا حَوْلَ وَلا قُوَّهَ اِلاّ بِاللّه‏ الْعَلِىِّ الْعَظیمِ» ، خداوند ، هفتاد گونه بلا را از او دفع کند ؛ و هر کس این [ذکر] را پس از نماز مغرب و پیش از آن که با کسى سخن بگوید ، بر زبان آورد ، خداوند ، هفتاد گونه بلا را که کمترین آنها جذام و پیسى است ، از او دور کند .بحار الأنوار ، جلد ۸۶ ، صفحه ۹۵ ، حدیث ۱ دانش نامه احادیث پزشکی : ۱ / ۴۹۰

قال الامام الرّضا – علیه السّلام – : مَن ذَکَرَ اللهَ و لم یَسْتَبِقْ الی لقائِهِ فَقد اسْتَهْزَءَ بِنَفْسِهِ.
امام رضا – علیه السّلام – فرمودند: کسی که خداوند را یاد کند و برای دیدار او شتاب نکند، خود را مسخره کرده است.«بحار الانوار، ج ۷۵، ص ۳۵۶»

قال الامام الباقر – علیه السّلام – : لا یکتُب المَلَکُ الاّ ما سَمِعَ و قال اللهُ عزوجلّ و اذکر رَبَّکَ فی نَفْسِکَ تضّرعاً و خیفَهًفَلا یعلَمُ ثوابَ ذلک الذّکر … .امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: ملائکه نمی نویسند مگر آن چه را می شنوند و خداوند عزوجل می فرماید: پروردگارت را در پیش خود با تضرع و زاری و از روی ترس یاد کن، پس ثواب چنین ذکری که در نفسِ انسان و پنهانی صورت گیرد را جز خدا کسی نمی داند، زیرا دارای ثواب بسیار بزرگی است.«الکافی، ج ۲، ص ۵۰۲»

قال الامام الباقر – علیه السّلام – : مکتوب فی التوراهِ التی لَم تُغَیَّر … فاوحی الله تعالی الیه: یا موسَی! اَنا جَلیسُ مَنْذَکرَنی.امام باقر – علیه السّلام – فرمودند: در توراتی که تحریف نشده آمده است که، موسی – علیه السّلام – از پروردگارش درخواستی کرد. او به خدا عرض کرد، خداوندا تو به من نزدیک هستی تا با تو نجوا کنم (آهسته سخن گویم) و یا از من دوری تا فریاد بزنم. خداوند به او وحی نمود: ای موسی! من همنیشن کسی هستم که مرا یاد کند. «الکافی، ج ۲، ص ۴۹۶»

قال الامام الصادق – علیه السّلام – : ما مِنْ مجلسٍ یَجتَمِعُ فیهِ ابرارٌ و فُجّارٌ فیقومونَ عَلی غیر ذِکرِ اللهِ الاّ کانَ حَسْرَهًعلیهم یومَ القیامَهِ.امام صادق – علیه السّلام – فرمودند: هیچ مجلسی نیست که در آن نیکوکاران و بدکاران جمع شوند و بدون ذکر و یادِ خدا برخیزند، جز اینکه در روز قیامت مایه افسوس و حسرت آنان باشد.
«مرآه العقول، ج ۱۲، ص ۱۲۰»

قال الامام الصادق – علیه السّلام – : من اکثَرَ ذکرَ اللهِ عزّوجلَّ اَظلَّهُ اللهُ فی جَنّتِهِ.
امام صادق – علیه السّلام – فرمودند: هر کسی که خداوند را بسیار یاد کند، خداوند در بهشت او را در سایه رحمت خویش قرار می دهد.«الکافی، ج ۲، ص ۵۰۰»

قال الامام الصادق – علیه السّلام – : یموتُ المومِنُ بکلّ مِیتهٍ الاّ الصّاعقهَ لا تاخذُهُ و هُوَ یذکر اللهَ عزّوجلَّ.
امام صادق – علیه السّلام – فرمودند: انسان مؤمن با هر مرگی از دنیا می رود به غیر از صاعقه‌ آسمانی، زیرا صاعقه، مومنی را که در حال ذکر خداوند است، فرا نمی گیرد.

نظرات[۰] | دسته: احادیث ذکر، عبادت و بندگی | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
احادیث تولی وتبری(۲) پيوند ثابت

قال الصّادق علیه السّلام :
اَللّهم … وَ ارْحَمْ تِلْکَ الاَعْیُنَ الَّتى جَرَتْ دُمُوعُها رَحْمَهً لَنا وَ ارْحَمْ تِلْکَ الْقُلُوبَ الَّتى جَزَعَتْ وَ احْتَرَقَتْ لَنا
وَ ارْحَمِ الّصَرْخَهَ الّتى کانَتْ لَنا ؛ امام صادق علیه السّلام بر سجّاده خود نشسته و بر زائران و سوگواران اهل بیت ، چنین دعا مى کردند و مى فرمودند:خدایا … آن دیدگان را که اشکهایش در راه ترحّم و عاطفه بر ما جارى شده و دلهایى را که بخاطر ما نالان گشته و سوخته و آن فریادها و ناله هایى را که در راه ما بوده است ، مورد رحمت قرار بده . بحارالانوار، ج ۹۸، ص ۸

قالَ الصّادقُ علیه السّلام :
مَنْ دَمِعَتْ عَیْنُهُ فینَا دَمْعَهً لِدَمٍ سُفِکَ لَنا اَوْ حَقٍّ لَنا نُقِصْناهُ اَوْ عِرْضٍ اُنْتُهِکَ لَنا اَوْلاَِحَدٍ مِنْ شیعَتِنا بَوَّاءهُ اللّهُ تَعالى بِها فِى الْجَنَّهِ حُقُباً ؛
امام صادق علیه السّلام فرمودند: هر کس که چشمش در راه ما گریان شود، بخاطر خونى که از ما ریخته شده است ، یا حقى که از ما گرفته اند، یا آبرویى که از ما یا یکى از شیعیان ما برده و هتک حرمت کرده اند، خداى متعال به همین سبب ، او را در بهشت جاودان ، براى ابد جاى مى دهد. امالى شیخ مفید، ص ۱۷۵

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
لِکُلّ شَیْئٍ ثَوابٌ اِلا الدَمْعَهٌ فینا ؛ هر چیزى پاداش و مزدى دارد، مگر اشکى که براى ما ریخته شود (که چیزى با آن برابرى نمى کند و مزد بى اندازه دارد).جامع احادیث الشیعه ، ج ۱۲، ص ۵۴۸

قالَ الرّضا علیه السّلام :
یا دِعْبِلُ! اُحِبُّ اَنْ تُنْشِدَنى شِعْراً فَاِنَّ هذِهِ الا یّامَ اَیّامُ حُزْنٍ کانتْ عَلَینا اَهْلِ الْبَیْتِعلیهم السّلام ؛
امام رضا علیه السّلام به دعبل (شاعر اهل بیت ) فرمودند: اى دعبل ! دوست دارم که برایم شعرى بسرایى و بخوانى ، چرا که این روزها (ایام عاشورا) روز اندوه وغمى است که بر ما خاندان رفته است .
جامع احادیث الشیعه ، ج ۱۲، ص ۵۶۷

عَن الرّضا علیه السّلام :
یا دِعبِلُ! اِرْثِ الحُسَیْنَعلیه السّلام فَاَنْتَ ناصِرُنا وَ مادِحُنا ما دُمْتَ حَیّاً فَلا تُقصِرْ عَنْ نَصْرِنا مَا اسْتَطَعْتَ ؛
امام رضا علیه السّلام فرمودند: اى دعبل ! براى حسین بن على علیه السّلام مرثیه بگو، تو تا زنده اى ، یاور و ستایشگر مایى، پس تا مى توانى ، از یارى ما کوتاهى مکن . جامع احادیث الشیعه ، ج ۱۲، ص ۵۶۷

امام على علیه السّلام فرمودند:
اِنَّ اللّهَ … اِخْتارَ لَنا شیعَهً یَنْصُرُونَنا وَ یَفْرَحُونَ بِفَرَحِنا وَ یَحْزَنُونَ لِحُزْنِنا ؛
خداوند براى ما، شیعیان و پیروانى برگزیده است که ما را یارى مى کنند، با خوشحالى ما خوشحال مى شوند ودر اندوه و غم ما، محزون مى گردند. غررالحکم ، ج ۱، ص ۲۳۵

امام حسین علیه السّلام فرمودند:
اَنا قَتیلُ الْعَبْرَهِ لا یَذْکُرُنى مؤ مِنٌ اِلاّ بَکى؛ من کُشته اشکم . هیچ مؤ منى مرا یاد نمى کند مگر آنکه (بخاطر مصیبتهایم ) گریه مى کند. بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۷۹

امام حسین علیه السّلام فرمودند:
مَنْ دَمِعَتْ عَیناهُ فینا قَطْرَهً بَوَّاءهُ اللّهُ عَزَّوَجَلّ الجَنَّهَ؛ چشمان هر کس که در مصیبتهاى ما قطره اى اشک بریزد، خداوند او را در بهشت جاى مى دهد. احقاق الحق ، ج ۵، ص ۵۲۳

امام سجّاد علیه السّلام فرمودند:
اَیُّما مُؤ مِنٍ دَمِعَتْ عَیْناهُ لِقَتْلِ الْحُسَیْنِ وَ مَنْ مَعَه حَتّى یَسیلَ عَلى خَدَّیْهِ بَوَّاءَهُ اللّهُ فىِ الْجَنَّهِ غُرَفاً ؛
هر مؤمنى که چشمانش براى کشته شدن حسین بن على علیه السّلام و همراهانش اشکبار شود و اشک بر صورتش جارى گردد، خداوند او را در غرفه هاى بهشتى جاى مى دهد. ینابیع الموده ، ص ۴۲۹

امام سجاد علیه السّلام فرمودند:
اِنّى لَمْ اَذْکُرْ مَصْرَعَ بَنى فاطِمَهَ اِلاّ خَنَقَتْنى لِذلِکَ عَبْرَهٌ ؛
من هرگز شهادتِ فرزندان فاطمه (علیها السّلام) را به یاد نیاوردم، مگر آن که بخاطر آن، چشمانم اشکبار گشت . بحارالانوار، ج ۴۶، ص ۱۰۹

قال الباقرُ علیه السّلام :
یبْکیهِ وَ یَاءْمُرُ مَنْ فى دارِهِ بِالْبُکاءِ عَلَیْهِ وَ یُقیمُ فى دارِهِ مُصیبَتَهُ بِاِظْهارِ الْجَزَعِ عَلَیْهِ وَ یَتَلاقُونَ بِالبُکاءِ
بَعضُهُمْ بَعْضاً فِى البُیُوتِ وَ لِیُعَزِّ بَعْضُهُمْ بَعْضاً بِمُصابِ الْحُسَیْنِ علیه السّلام ؛
امام باقر علیه السّلام نسبت به کسانى که در روز عاشورا نمى توانند به زیارت آن حضرت بروند، این گونه دستور عزادارى دادند و فرمودند: ندبه و عزادارى و گریه کند و به اهل خانه خود دستور دهد که بر او بگریند و در خانه اش با اظهار گریه و نالهبر حسین علیه السّلام ، مراسم عزادارى برپا کند و یکدیگر را با گریه و تعزیت و تسلیت گویى در سوگ حسین علیه السّلام در خانه هایشان ملاقات کنند. کامل الزیارات ، ص ۱۷۵

قال الباقر علیه السّلام :
ما مِنْ رَجُلٍ ذکَرَنا اَوْ ذُکِرْنا عِنْدَهُ یَخْرُجُ مِنْ عَیْنَیْهِ ماءٌ ولَوْ مِثْلَ جَناحِ الْبَعوضَهِ اِلاّ بَنَى اللّهُ لَهُ بَیْتاً فى الْجَنَّهِ وَ جَعَلَ ذلِکَ الدَّمْعَ حِجاباً بَیْنَهُ وَ بَیْنَ النّارِ ؛ امام باقر علیه السّلام پس از شنیدن سروده هاى (کمیت ) درباره اهل بیت ، گریست و سپس فرمودند: هیچ کس نیست که ما را یاد کند، یا نزد او از ما یاد شود و از چشمانش هر چند به اندازه بال پشه اى اشک آید، مگر آنکه خداوند برایش در بهشت ، خانه اى بنا کند و آن اشک را حجاب میان او و آتش دوزخ قرار دهد. الغدیر، ج ۲، ص ۲۰۲

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
کُلُّ الْجَزَعِ وَ الْبُکاءِ مَکْرُوهٌ سِوَى الْجَزَعُ وَ الْبُکاءُ عَلَى الحُسَینِ علیه السّلام ؛ هر نالیدن و گریه اى مکروه است ، مگر ناله و گریه بر حسین (علیه السّلام). بحارالانوار، ج ۴۵، ص ۳۱۳

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
نَفَسُ المَهْمومِ لَنا المُغْتَمِّ لظُلْمِنا تَسْبیحٌ ، وهَمُّهُ لأمْرِنا عِبادَهٌ ؛
کسى که براى ما نگران باشد و به خاطر ستمى که بر ما برود، غمگین شود ، نفس کشیدنش تسبیح است و غم خواریش براى ما، عبادت .الکافی : ج ۲ ، ص ۲۲۶ ، ح ۱۶

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
نَفَسُ الْمَهْمُومِ لِظُلْمِنا تَسْبیحٌ وَ هَمُّهُ لَنا عِبادَهٌ وَ کِتْمانُ سِرّنا جِهادٌ فى سَبیلِ اللّهِ. ثَمَّ قالَ اَبُو عَبدِاللّهِ علیه السّلام : یَجِبُ اَنْ یُکْتَبَ هذا الْحَدیثُ بِالذَّهَبِ ؛ نَفَس کسى که بخاطر مظلومیّت ما اندوهگین شود، تسبیح است و اندوهش براى ما، عبادت است و پوشاندن راز ما جهاد در راه خداست . سپس امام صادق علیه السّلام افزودند: این حدیث را باید با طلا نوشت. امالى شیخ مفید، ص ۳۳۸

قالَ الرّضا علیه السّلام :
یَا ابنَ شَبیبٍ! اِنْ کُنْتَ باکِیاً لِشَئٍ فَاْبکِ لِلْحُسَیْنِ بْنِ عَلىّ بْنِ اَبى طالبٍ علیه السّلام فَاِنَّهُ ذُبِحَ کَما یُذْبَحُ الْکَبْشُ ؛ امام رضا علیه السّلام به (ریّان بن شبیب ) فرمودند: اى پسر شبیب ! اگر بر چیزى گریه مى کنى ، بر حسین بن على بن ابى طالب علیه السّلام گریه کن ، چرا که او را مانند گوسفند سر بریدند.بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۸۶

امام رضا علیه السّلام فرمودند:
مَنْ جَلَسَ مَجْلِساً یُحْیى فیهِ اَمْرُنا لَمْ یَمُتْ قَلْبُهُ یَوْمَ تَمُوتُ الْقُلُوبُ ؛
هر کس در مجلسى بنشیند که در آن ، امر (و خطّ و مرام ما) احیا مى شود، دلش در روزى که دلها مى میرند، نمى میرد.بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۷۸

قالَ الرّضا علیه السّلام :
فَعَلى مِثْلِ الْحُسَینِ فَلْیَبْکِ الْباکُونَ فَاِنَّ البُکاءَ عَلَیهِ یَحُطُّ الذُّنُوبَ الْعِظامَ ؛
امام رضا علیه السّلام فرمودند:
گریه کنندگان باید بر کسى همچون حسین علیه السّلام گریه کنند، چرا که گریستن براى او، گناهان بزرگ را فرو مى ریزد. بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۸۴

امام رضا علیه السّلام فرمودند:
یَا بْنَ شَبیبٍ!اِنْ بَکَیْتَ عَلَى الحُسَینِ علیه السّلام حَتّى تَصیرَ دُمُوعُکَ عَلى خَدَّیْکَ غَفَرَ اللّهُ لَکَ کُلَّ ذَنْبٍ اَذْنَبْتَهُ صَغیرا کانَ اَوْ کَبیراً قَلیلا کانَ اَوْ کثیراً ؛ اى پسرشبیب !اگر بر حسین علیه السّلام آن قدر گریه کنى که اشگهایت بر چهره ات جارى شود، خداوند همه گناهانت را که مرتکب شده اى مى آمرزد؛ کوچک باشد یا بزرگ ، کم باشد یا زیاد.امالى صدوق ، ص ۱۱۲

قالَ الرّضا علیه السّلام :
یَا بْنَ شَبیبٍ! اِنْ سَرَّکَ اَنْ تَکُونَ مَعَنا فىِ الدَّرَجاتِ الْعُلى مِنَ الجِنانِ فَاحْزَنْ لِحُزْنِنا وَ افْرَحْ لِفَرَحِنا ؛
امام رضا علیه السّلام به ریّان بن شبیب فرمودند:
اگر تو را خوشحال مى کند که در درجات والاى بهشت با ما باشى ، پس در اندوه ما غمگین باش و در شادى ما خوشحال باش . جامع احادیث الشیعه ، ج ۱۲، ص ۵۴۹

قال الصّادق علیه السّلام :
اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى جَعَلَ فىِ النّاسِ مَنْ یَفِدُ اِلَیْنا وَ یَمْدَحُنا وَ یَرْثى لَنا؛
امام صادق علیه السّلام فرمودند:خدا را سپاس که در میان مردم ، کسانى را قرار داد که به سوى ما مى آیند و بر ما وارد مى شوند و ما را مدح و مرثیه مى گویند. وسائل الشیعه ، ج ۱۰، ص ۴۶۹

قال الصّادق علیه السّلام :
مَنْ قالَ فینا بَیْتَ شِعْرٍ بَنَى اللّهُ لَهُ بَیْتاً فىِ الْجَنَّهِ؛
امام صادق علیه السّلام فرمودند: هرکس در راه ما و براى ما یک بیت شعر بسراید، خداوند براى او خانه اى در بهشت ، بنا مى کند. وسائل الشیعه ، ج ۱۰، ص ۴۶۷

عَن اَبى هارونَ المکفوفِ قال :
دَخَلْتُ عَلى ابى عَبْدِاللّه علیه السّلام فَقالَ لى : اَنْشِدْنى ، فَاءَنْشَدْتُهُ فَقالَ: لا، کَما تُنْشِدوُنَ وَ کَما تَرْثیهِ عِنْدَ قَبْرِه؛ابو هارون مکفوف مى گوید:
خدمت حضرت صادق علیه السّلام رسیدم . امام به من فرمودند: (برایم شعر بخوان ). پس برایش اشعارى خواندم . فرمودند: این طور نه ، همان طور که (براى خودتان ) شعرخوانى مى کنید و همان گونه که نزد قبر حضرت سیدالشهدا مرثیه مى خوانى . بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۸۷

امام صادق علیه السّلام مى فرمایند:
قالَ لى اَبى : یا جَعْفَرُ! اَوْقِفْ لى مِنْ مالى کَذا وکذا النّوادِبَ تَنْدُبُنى عَشْرَ سِنینَ بِمنى اَیّامَ مِنى ؛
پدرم امام باقر علیه السّلام به من فرموندد: اى جعفر! از مال خودم فلان مقدار وقف نوحه خوانان کن که به مدّت ده سال در (منا) در ایام حجّ، بر من نوحه خوانى و سوگوارى کنند. بحارالانوار، ج ۴۶، ص ۲۲۰

امام رضا علیه السّلام فرمودند:
مَنْ کانَ یَوْمُ عاشورا یَوْمَ مُصیبَتِهِ وَ حُزْنِهِ وَ بُکائِهِ جَعَلَ اللّهُ عَزّوَجَلّ یَوْمَ القیامَهِ یَوْمَ فَرَحِهِ وَ سُرُورِهِ؛
هر کس که عاشورا، روز مصیبت و اندوه و گریه اش باشد، خداوند روز قیامت را براى او روزشادى و سرور قرار مى دهد.

نظرات[۰] | دسته: احادیث تولی وتبری | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
احادیث تولی وتبری(۱) پيوند ثابت

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
هرکس خداوند محبت اهل‌بیت(علیهم‌السلام) را به او بخشیده، به خیر دنیا و آخرت دست یافته است.
الخصال/۵۱۵

قال الامام الرضا – علیه السلام – :
ان لکل امام عهدا فی عنق اولیائه و شیعته و ان من تمام الوفاء بالعهد زیارهقبورهم.
حضرت امام رضا – علیه السلام – فرمودند:
برای هر امامی، عهد و پیمانی بر گردن دوستان و پیروان اوست و از نشانه‏های وفای کامل به این عهد و پیمان، زیارت قبر امامان است.«من لا یحضره الفقیه، ج ۲، ص ۵۷۷»

قال رسول الله ـ صلی الله علیه و آله ـ : شَفاعتی لأمتّی مَن أحبَّ أَهل بیتی.
رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: شفاعت من شامل آن کسی از امتم می شود که اهل بیت مرا دوست داشته باشد.«کنز العمّال، ح ۵۷»

قال امیرالمؤمنین – علیه السلام – : اَخَذَ رسولُ الله -صلی الله علیه و آله – بِیَد الْحَسَنِ و الْحُسینِ – علیهما السلام – فقال مَنْ احبّ هذین کانَ معی فی دَرجَتی یَومَ ‌الْقیامهِ.
امیرمؤمنان – علیه السلام – فرمودند: رسول اکرم – صلی الله علیه و آله – دست حسن و حسین – علیهما السلام – را گرفتند و فرمودند: کسی که این دو را دوست داشته باشد روز قیامت با من است.
«بحار الانوار، ج ۳۷، ص ۳۷»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : مَنْ اَحَبَّ الْحَسَنَ و الْحُسینَ و ذُرِیّتَهما مُخلِصاً لَمْ تَلْفَحِ النّارُ وَجْهَه …
رسول اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمودند: کسی که حسن و حسین – علیهما السلام – و ذریّه آن دو را خالصانه دوست داشته باشد، آتش هرگز به او نزدیک نمی شود مگر این که گناهی کرده باشد که او را از ایمان تهی کرده باشد.«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۷۰»

قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – : اِنَّ فاطمهَ لتشفع یومَ القیامهِ فیمن اَحَبَّها و تَولّاها و احبَّ ذُرِّیتها و تولّاهم و یَشْفَعُها الله فیهم و یدْخلُهم الجنهَ بِش‍فاعَتها.
پیامبر اکرم – صلّی الله علیه و آله – فرمودند: همانا فاطمه در روز قیامت برای کسی که محب و دوست دار او و فرزندانش باشد، شفاعت می کند و خداوند شفاعت او را در مورد این افراد می پذیرد ‌و آنها را با شفاعت او وارد بهشت می کند.«القطره من بحار مناقب النبی و العتره، ج ۲، ص ۱۸۹»

قال النبی – صلّی الله علیه و آله – : یا سلمانُ حُبُّ فاطمهَ یَنْفَعُ فی مائهِ مَوطنٍ ایسَرُ تلکَ المواطنِ: الموتُ و القبرُ و المیزانُ و المحشرُ و الصراطُ و المحاسبهُ.
پیامبر اکرم – صلّی الله علیه و آله – فرمودند: ای سلمان محبت فاطمه و دوست داشتن او در صد موقف و جایگاه از مواقف قیامت سودمند است، آسان ترین این مواقف: مرگ و قبر و میزان و محشر و (پل) صراط و موقف محاسبه اعمال است.«بحار الانوار، ج ۲۷، ص ۱۱۶»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : حُبُّ عَلیِ بنِ اَبیِ‌طالِب یَأْکُلُ الذُنُوبَ کَما تَأکُلُ النارُ الحُطَبَ.
رسول خدا – صلی الله علیه و آله – فرمودند: محبت علی – علیه السّلام – گناهان را می‌بلعد (نابود می کند)، همان‌گونه که آتش چوب‌ها را می‌بلعد.«بحار الانوار، ج ۳۹، ص ۳۰۴»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : عُنوانُ صَحیفَهِ المَؤمِنِ حُبُّ عَلیِ بنِ اَبی ‌طالِب.
رسول خدا – صلی الله علیه و آله – فرمودند: سرآغاز نامه عمل مؤمن، محبت علی بن ابی طالب است.
«بحار الانوار، ج ۳۹، ص ۲۸۴»

قال الله عزّوجلّ:برادرت علی را بشارت ده، که من دوست‌دار او را عذاب نمی‌کنم و به دشمن او رحم نمی‌کنم.
(امالی صدوق۳۹)

قال الامام الصادق ـ علیه السّلام ـ : طَلَبْتُ حبَّ الله عزّوجلّ فَوَجدتُهُ فی بُغضِ اهلِ المعاصیِ.
امام صادق ـ علیه السّلام ـ فرمودند: حب و دوستی خداوند را جستجو نمودم و آن را در دشمنی با اهل گناه یافتم. «مستدرک الوسائل، ج ۱۲، ح ۱۳۸۱۰»

قال الامام ابو جعفر – عَلَیْهِ السَّلامُ – : إنَّما یُحِبُّنا مِنَ العَرَبِ وَ الْعَجَمِ أهلُ الْبُیُوتاتِ وَ ذُوُو الشَّرَفِ وَ کلُّ مَوْلُودٍ صَحیحٍ وَ إنمّا یُبْغِضُنا مِنْ هؤُلاءِ کلُّ مَدَنّسٍ مُطَّرَدٍ. امام باقر – علیه السلام – فرمودند: از میان عرب و عجم فقط انسان های اصیل و با شرافت و هر کسی که به گونه ای صحیح متولد گردد ما را دوست می دارند و از میان آنان فقط کسانی که آلوده و مطرود باشند بغض ما را دارند.«بحار الأنوار، ج ۲۷، ص ۱۴۹»

عَنِ النَّبِیِّ – صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِه – قالَ: یا عَلِیُّ لِکلِّ شَئٍ أساسٌ و أساسُ الاِسْلامِ حُبُّنا أهْلَ الْبَیْتِ.
پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمودند: یا علی برای هر چیز پایه و اساسی است و اساس اسلام حب و دوستی نسبت به ما اهل بیت (عصمت و طهارت) است.«الکافی، ج ۲، ص ۴۶»

قالَ رَسُولُ اللهِ – صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِه – : ألْزِمُوا مَوَدَّتَنا أهْلَ الْبَیْتِ فَإنَّهُ مَنْ لَقی اللهَ وَ هُوَ یُحِبُّنا دَخَلَ الْجَنَّهَ بِشَفاعَتِنا وَ الَّذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لا یَنْفَعُ عَبْدٌ بِعَمَلِهِ إلّا بِمَعْرِفَتِهِ بِحَقِّنا. پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمودند: به محبت و عشق به ما اهل بیت روی بیاورید زیرا کسی که خدا را با چنین خصلتی ملاقات کند داخل بهشت گردد و از شفاعت ما برخوردار شود، قسم به خدایی که جانم در دست او است جز با معرفت به حق ما، هیچ کس از عمل خود بهر ه ای نخواهد برد.«امالی مفید، ص ۴۳»

عَنِ النَّبِیِّ – صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِه – قالَ: مَنْ ماتَ عَلی حُبِّ آلِ مُحِمَّدٍ ماتَ مَغْفُوراً لَهُ.
پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمودند: کسی که با حب و دوستی به آل محمد بمیرد، مورد آمرزش و غفران الهی قرار می گیرد.«مستدرک سفینه البحار، ج ۲، ص ۱۶۱»

عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قالَ: قالَ لی رَسُول اللهِ – صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِه – : لَمّا اُسْرِیَ بِی إلی السّماءِ إذاً مَلِک قَدْ أتانِی فَقالَ لِی یا مُحَمَّدُ! سَلْ مَنْ أرْسَلنا قَبْلَک قُلْتُ یا مَعاشِرَ النّاسِ وَ النَّبِیینَ عَلی ما بَعَثَکمْ اللهُ قَبلی؟ قالوُا: عَلی ولایتِک یا محمدُ و ولایهِ علیِّ بن ابی طالب. ابن مسعود گفت: پیامبر به من فرمودند: هنگامی که در آسمان سیر کردم (در معراج) یکی از فرشتگان به پیش من آمد و گفت یا رسول الله پرسش خویش را با آن ها که قبل از شما مبعوث گشته اند در میان گذار! و من گفتم ای گروه مردم و پیامبران (سلف) بر چه چیزی خداوند متعال شما را مبعوث ساخته است؟ پاسخ دادند: بر ولایت تو ای محمد و ولایت علی ابن ابی طالب.
«بشاره المصطفی، ص ۲۰۱»

قالَ رَسُولُ اللهِ – صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِه – : لا تَزُولُ قَدَما عَبْدٍ یَوْمَ الْقِیامَهِ حَتّی یُسْألُ عَنْ أربَعٍ عَنْ عُمْرِهِ فِیما أفْناهُ وَ عَنْ شَبابِهِ فِیما أبْلاهُ وَ عَنْ مالِهِ مِنْ أیْنَ اِکتَسَبَهُ وَ فِیما أنْفَقَهُ، وَ عَنْ حُبِّنا أهْلَ الْبَیْتِ.
پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمودند: بنده خدا در قیامت قدم از قدم بر نمی دارد جز آن که از چهار چیز سؤال می شود: از عمر او سؤال می شود که چگونه و در چه راهی آن را از دست داده است، از جوانی او می پرسند که در چه راهی آن را به فرسودگی رسانده است، از ثروت او که از چه راهی به دست آورده و در چه راهی آن را خرج نموده است و نیز از محبت و دوستی ما سؤال می شود.«بحار الأنوار، ج ۷، ص ۲۵۸»

عَنِ النَّبِیِّ – صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِه – قالَ: لا یُحِبُّک إلّا طاهِرُ الْوِلادَهِ وَ لا یُبْغِضُک إلّا خَبِیثُ الْوِلادَهِ.
پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمودند: … (یا علی) دوست نمی دارد تو را مگر شخص حلال زاده و دشمن نمی دارد تو را مگر کسی که ولادتش ناپاک باشد.«بحار الأنوار، ج ۲۸، ص ۱۰۰»

عنِ الامام الْباقِرِ – علیهِ السَّلام – قالَ: فَمَنْ کانَ مِنْکمْ مُطِیعاً للهِ یَنْفَعُهُ وَلایَتُنا وَ مَنْ کانَ مِنْکمْ عاصِیاً للهِ لَمْ تَنْفَعْهُ وَلایَتُنا و قالَ: … وَ مَنْ کانَ اللهُ مُطِیعاً فَهُوَ لَنا وَلِیٌّ وَ مَنْ کانَ للهِ عاصِیاً فَهُوَ لَنا عَدُوٌّ وَ ما تَنالُ وَلایَتُنا إلا بالْعَمَلِ وَ الْوَرَعِ.امام باقر – علیه السلام – فرمودند: از شما شیعیان، کسی که مطیع خدا باشد، دوستی ما برای او سودمند است و کسی که نافرمانی خدا را کند، حب و دوستی ما برای او سودی نخواهد داشت و نیز فرمودند: کسی که مطیع (بی چون و چرای) خدا است او دوست ما است و کسی که نسبت به دستورات خدا عاصی باشد او دشمن ماست وکسی به دوستی و ولایت ما نمی رسد جز از راه عمل و پرهیزکاری.

نظرات[۰] | دسته: احادیث تولی وتبری | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
احادیث امربه معروف و نهی ازمنکر (۲) پيوند ثابت

پیامبراکرم صلى الله علیه وآله :سُئِلَ رَسولُ اللَّه‏صلى الله علیه وآله: مَنْ اَتْقَى النَّاسِ؟ قال: آمَرُهُمْ بِالْمَعْروفِ وَ اَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ اَوْصَلُهُمْ لِلرَّحِمِ؛از رسول خداصلى الله علیه وآله سؤال شد: با تقواترین مردم کیست؟ فرمودند: کسى که بیشتر امر به معروف و نهى از منکر و صله رحم نماید.کنزالعمال، ح ۸۴۷۴ .

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:هرگاه مردم منکر را ببینند ولی آن را تغییر ندهند، نزدیک است که خداوند کیفرش را فراگیرشان کند.( کنز العمال: ج ۳ ص ۷۰ ح ۵۵۳۵ )

امام باقر علیه‏السلام می فرمایند:
امر به معروف و نهى از منکر راه و روش پیامبران و شیوه صالحان است و واجب بزرگى است که واجبات دیگر با آن بر پا مى‏شوند، راه‏ها امن مى‏گردد و درآمدها حلال مى‏شود و حقوق پایمال شده، به صاحبانش برمى‏گردد، زمین آباد مى‏شود و (بدون ظلم) حق از دشمنان گرفته مى‏شود و کارها سامان مى‏پذیرد.
کافى، ج ۵ ، ص ۵۶، ح ۱٫

پیامبراکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :
لا یَزالُ النّاسُ بِخَیْرٍ ما اَمَروا بِالْمَعْروفِ وَ نَهَوا عَنِ الْمُنْکَرِ وَ تَعاوَنوا عَلَى البِرِّ وَ التَّقْوى فَاِذا لَمْ یَفْعَلوا ذلِکَ نُزِعَتْ مِنْهُمْ الْبَرَکاتُ وَ سُلِّطَ بَعْضُهُم عَلى بَعْضٍ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُمْ ناصِرٌ فِى الاَْرْضِ وَ لا فِى السَّماءِ؛
تا وقتى مردم امر به معروف و نهى از منکر مى‏کنند و یکدیگر را در نیکى و تقوا، یارى مى‏رسانند، در خیر و نیکى‏اند، آن‏گاه که چنین نکنند، برکت‏ها از آنان گرفته مى‏شود و بعضى بر بعض دیگر مسلّط مى‏گردند و در زمین و در آسمان، هیچ یاورى نخواهند داشت. (تهذیب الأحکام، ج ۶، ص ۱۸۱، ح ۳۷۳٫ )

امام سجاد(علیه السلام) می فرمایند:
التارک الامر بالمعروف والنهی عن المنکر کنابذ کتاب الله وراء ظهره؛ترک کننده امر به معروف و نهی از منکر، مانند کسی است که قرآن را پشت سرش می اندازد.سیره پیشوایان، مهدی پیشوایی، صص۴۲۷و۴۲۸٫

حضرت فاطمه (سلام الله علیها) می فرمایند:
فَرَضَ اللَّهُ . . . الأمرَ بِالمَعُروفِ مَصلَحَهً لِلعامَّهِ؛ خداوند امر به معروف را براى اصلاح مردم قرار داد
بحار الأنوار ، ج ۶ ، ص ۱۰۷

امام علی (علیه السلام) می فرمایند:
قِوامُ الشَّریعَهِ الأمرُ بِالمَعرُوفِ والنَّهیُ عَنِ المُنکَرِ و إقامَهُ الحُدودِ؛استوارى شریعت ، به امر به معروف و نهى از منکر و برپاداشتن حدود است. میزان الحکمه ، ح ۱۲۶۸۸

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
إنَّ أَعظَمَ النّاسِ مَنزِلَهً عِندَاللّه‏ِ یومَ القیامَهِ أَمشاهُم فى أَرضِهِ بِالنَّصیحَهِ لِخَلقِهِ
بلند مرتبه ‏ترین مردم نزد خداوند در روز قیامت کسى است که در روى زمین بیشتر در خیرخواهى و ارشاد مردم قدم بردارد. (کافی، جلد ۲، ص ۲۰۸ صفحه ۵)

حضرت امام رضا(علیه السلام) می فرمایند:
لَتَأمُرَنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلَتَنَهَنَّ عَنِالْمُنْکَرِاَوْلَیَسْتَعْمِلَنَّ عَلَیْکُمْ شِرَارُ‌‌کُمْ فَیَدْعُوخِیَارُکُمْ فَلاَیُسْتَجَابُ‌ لَهُمْ .
حتماً‌ امربه معروف ونهی ازمنکرکنید، وگرنه اشرارتان برشما مسلط وحاکم می‌شوند آنگاه خوبانتان هم دعا می‌کنند، امّا دعایشان مستجاب نمی شود. وسایل الشیعه، ج۱۱، ص۳۹۴

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
إنَّ أَعظَمَ النّاسِ مَنزِلَهً عِندَاللّه‏ِ یومَ القیامَهِ أَمشاهُم فى أَرضِهِ بِالنَّصیحَهِ لِخَلقِهِ
بلند مرتبه ‏ترین مردم نزد خداوند در روز قیامت کسى است که در روى زمین بیشتر در خیرخواهى و ارشاد مردم قدم بردارد. (کافی، جلد ۲، ص ۲۰۸ صفحه ۵)

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
کُونُو دُعاهً للنّاسِ بِغَیر اَلسِنَتِکُم لِیَرُوا منکُم الوَرَع و الاِجتهادَ و الصَّلاه و الخیر فَانَّ ذلکَ داعیهٌ؛
مردم را با غیر زبانتان بخوانید تا از شما پارسایی و کوشش و نماز و خوبی را ببینند زیرا این امور آنان را به سوی حق فرا می خواند. (جهادالنفس،ح‏۱۹۵)

امام باقر(علیه السلام)می فرمایند:
فرمان دادن به خوبی و باز داشتن از زشتی، راه پیامبران و شیوه ی نیکوکاران است. فریضه ی بزرگی است که دیگر فرایض به واسطه ی آن برپا می شود و راه ها و روش ها امن می گردد، در آمدها حلال، حقوق و اموال به زور گرفته شده به صاحبانش بر می گردد، زمین آباد شده، از دشمنان انتقام گرفته می شود و کارها سامان می پذیرد.

نظرات[۰] | دسته: احادیث امربه معروف و نهی ازمنکر | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
احادیث امربه معروف و نهی ازمنکر (۱) پيوند ثابت

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : لا یَزالُ النّاسُ بِخَیرٍ ما أمَرُوا بِالمَعرُوفِ و نَهَوا عَنِ المُنکَرِ و تَعاوَنُوا عَلَی البِرِّ وَ التَّقوی .رسول خدا – صلی الله علیه و آله فرمودند: مردم همیشه در خیر خواهند بود تا وقتی که امر به معروف و نهی از منکر می کنند و در نیکی و پرهیزکاری یکدیگر را یاری می رسانند.«تهذیب الأحکام، ج ۶، ص ۱۸۱»

قال الامام الحسین – علیه السلام – : ان الأمر بالمعروف و النهی عن المنکر، دعاء الی الاسلام مع رد المظالم و مخالفه الظالم و قسمه الفیء و الغنائم و أخذ الصدقات من مواضعها و وضعها فی حقها.
امام حسین – علیه السلام – فرمودند: امر به معروف و نهی از منکر، آن است که: کافران را به اسلام دعوت کنی، حقوق ستمدیدگان را باز ستانی، با ستمگر به مخالفت برخیزی، غنیمت ها و بیت المال را عادلانه بین اهل اش قسمت کنی، صدقات (زکات) را از آنجا که باید، بگیری و در آنجا که باید، مصرف کنی.
«تحف العقول، ص ۲۷۰»

امام على علیه‏السلام :
الجِهادِ على أرْبَعِ شُعَبٍ : على الأمرِ بالمَعروفِ والنَّهیِ عنِ المُنکَرِ والصِّدْقِ فی المَواطِنِ وشَنَآنِ الفاسقِینَ .
جهاد چهار شاخه دارد : امر به معروف ، نهى از منکر ، پایدارى در جبهه هاى جنگ و دشمنى با تبهکاران .
الخصال : ۲۳۲ / ۷۴ منتخب میزان الحکمه : ۱۱۴

پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله):
نَصرُ الْمَظلُومِ وَالْأمرُ بِالْمَعرُوفِ وَالنَّهیُ عَنِ الْمُنکَرِ جِهادٌ؛
یارى رساندن به ستمدیده و امر به معروف و نهى از منکر جهاد در راه خداست.جامع الأحادیث قمى، ص ۱۲۵

پیامبرخدا(صلی الله علیه و آله):
مَن أَمَرَ بِمَعروفٍ فَلْیَکُنْ أمرُهُ ذلِکَ بِمَعرُوفٍ؛
کسى که امر به معروف مى‏کند. باید این کار را با شیوه خوبى انجام دهد. کنزالعمّال، ح ۵۵۲۳

پیامبراکرم(صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وسلم) فرمودند:
لا یَأمُرُ بِالمَعروفِ وَلا یَنهى عَنِ المُنکَرِ إلاّ مَن کانَ فیهِ ثَلاثُ خِصالٍ : رَفیقٌ بِما یَأمُرُ بِهِ رَفیقٌ فیما یَنهى عَنهُ ، عَدلٌ فیما یَأمُرُ بِهِ عَدلٌ فیما یَنهى عَنهُ، عالِمٌ بِما یَأمُرُ بِهِ عالِمٌ بِما یَنهى عَنهُ؛
امر به معروف و نهى از منکر نکند مگر کسى که سه خصلت در او باشد: در امر و نهى خود مدارا کند، در امر و نهى خود میانه روى نماید و به آنچه امر و نهى مى کند، دانا باشد.بحارالأنوار، ج۱۰۰، ص۸۷، ح۶۴

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
نَصرُ الْمَظلُومِ وَالْأمرُ بِالْمَعرُوفِ وَالنَّهیُ عَنِ الْمُنکَرِ جِهادٌ؛
یارى رساندن به ستمدیده و امر به معروف و نهى از منکر جهاد در راه خداست.جامع الأحادیث قمى، ص ۱۲۵

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
مَن رَأى مِنکُم مُنکَرا فَلیُغَیِّرهُ بِیَدِهِ ، فَإن لَم یَستَطِع فَبِلِسانِهِ ، فَإن لَم یَستَطِع فَبِقَلبِهِ وَذلِکَ أضعَفُ الإیمانِ؛
هر کس از شما منکرى ببیند باید با دست و اگر نتوانست با زبان و اگر نتوانست با قلبش آن را تغییر دهد، که پائین‏ترین درجه ایمان همین (تغییر قلبى) است.نهج الفصاحه، ح‏۳۰۱۰

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
إذا لَم یَأمُروا بِمَعروفٍ وَلَم یَنهَوا عَن مُنکَرٍ وَلَم یَتَّبِعوا الأخیارَ مِن أهلِ بَیتى ، سَلَّطَ اللّه‏ُ عَلَیهِم شِرارَهُم ، فَیَدعوا عِندَ ذلِکَ خِیارُهُم فَلا تُستَجابُ لَهُم؛هرگاه (مردم) امر به معروف و نهى از منکر نکنند، و از نیکان خاندان من پیروى ننمایند، خداوند بدانشان را بر آنان مسلّط گرداند و نیکانشان دعا کنند امّا دعایشان مستجاب نشود .

نظرات[۲] | دسته: احادیث امربه معروف و نهی ازمنکر | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
احادیث مسجدواماکن مذهبی (۲) پيوند ثابت

قال رسول الله -صلى الله علیه وآله -:
ان الله تعالى ، اذا انزل عاهه من السماء على اهل الارض صرفت من عمارالمساجد؛
خداوند وقتى مرضى را از آسمان بر مردم فرود آورد آن را از بانیان مساجد دور بگرداند.
(نهج الفصاحه ، حدیث ۶۸۲).

قال رسول الله -صلى الله علیه وآله -:
اذا استاءذنت امراءه احدکم الى المسجد فلایمنعها ؛اگر زنتان اجازه رفتن به مسجد خواست مانع نشوید.
(مستدرک الوسائل ، ج ۳، ص ۴۴۶).

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
المساجد سوق من السواق الاخره ، قراها المغفره و تحفتها الجنه ؛
مساجد، بازارى از بازارهاى آخرت است که در آن بر سفره آمرزش مى نشینند و هدیه آن بهشت است .
(بحارالانوار، ج ۸۴، ص ۴، مستدرک الوسائل ، ج ۱، ص ۲۲۶).

قال رسول الله -صلى الله علیه وآله -:
ان المساجد بیوت المتقین ، و من کانت المساجد بیوته فقد ختم الله له بالروح و الرحمه و الجواز على الصراط الى الجنه ؛مساجد، خانه پارسایان است و هرکس مسجد خانه اش باشد (اوقات خود را در آن و به عبادت بگذارند) خداوند انجام کار او را رحمت و شادى قرار داده واجازه عبور از صراط به سوى بهشت را به او خواهد داد.
(کنزالعمال ، ج ۷، ص ۶۵۹، حدیث ۲۰۷۸۵).

قال رسول الله -صلى الله علیه وآله -:
شر بقاع الارض الاسواق و خیرالبقاع المساجد و احبهم الى الله اولهم دخولا و اخرهم خروجا منها؛
بدترین جاهاى زمین ، بازار و بهترین مکانهاى آن ، مساجد است و محبوبترین افراد نزد خدا کسى است که زودتر از همه به مسجد داخل شود و دیرتر از همه بیرون رود. (وسائل الشیعه ، ج ۳، ص ۵۵۳).

قال رسول الله -صلى الله علیه وآله -:
المسجد بیت کل تقى ؛مسجد خانه هر پرهیزگارى است . (شهاب الاخبار، ص ۲۳).
قال رسول الله -صلى الله علیه وآله -:
اذا کان یوم الجمعه کان على کل باب من ابواب المسجد ملئکه یکتبون الاول فالاول فاذا جلس الامام طوار الصحف و جاءوا یستمعون الذکر ؛چون روز جمعه فرا رسد، بر درب هر مسجدى ملائکه مى نشینند و نام مردم را به ترتیب ورود اول و دوم و سوم مى نویسند تا وقتى که امام جمعه در جایگاه خود قرار مى گرفت پرونده ها را جمع مى کند و به ذکر (خطبه ها) گوش فرا مى دهند. (بحارالانوار، ج ۸۹، ص ۱۲، مستدرک الوسائل ، ج ۶، ص ۳۸).

عن النبى -صلى الله علیه وآله -:
قال : یا على ! خمسه تنور القلب : کثره قرائه قل هو الله احد و قله الکلام و مجالسه العلماء والصلاه فى اللیل و المشى ء الى المساجد؛ یا على ! پنج چیز دل را نورانى مى کند: کثرت تلاوت سوره ((قل هو الله احد))،کم گویى ، مجالست با علما، نماز شب و گام برداشتن به سوى مسجد. (المواعظ العددیه ، ص ‍ ۲۵۸).

عن الصادق – علیه السلام – قال :
ما یمنع احدکم اذا دخل علیه غم من غموم الدنیا ان یتوضاء ثم یدخل المسجد فیرکع رکعتین ، یدعواالله فیهما اما سمعت الله یقول : و استعینوا بالصبر و الصلاه ؛
وقتى در اثر فشار زندگى و حوادث روزگار مشکلاتى براى کسى پیش آمد، وضو بگیرد و به مسجد برود و دو رکعت نماز به جاى آورد، و خدا را بخواند. آیا شنیده اى که خداوند مى فرماید: از شکیبایى و نماز یارى جویید.
(وسائل الشیعه ، ج ۵، ص ۲۶۳).

قال على – علیه السلام -:
ان الله – عزوجل – لیهم بعذاب اهل الارض جمیعا حتى لایتحاشى منهم احدا اذا عملوا بالمعاصى و اجترحوا السیئات فاذا الى الشیب ناقلى اقدامهم الى الصلوه و الولدان یتعلمون القرآن رحمهم الله فاخر ذلک عنهم ؛
آنگاه که اهل زمین در گناه و بدیها غوطه ور مى شوند خداوند متعال قصد مى کند تمامى آنان را بدون استثناء دچار عذاب نماید، ولى با توجه به پیرمردان ریش سفیدى که براى نماز (به سوى مسجد) گام برمى دارند و نیز نونهالانى که در حال یادگرفتن قرآن هستند، به تمامى اهل زمین رحم نموده و عذاب آنان را به تاءخیر مى اندازد.
(مستدرک الوسائل ، ج ۳، ص ۳۶۰، باب ۳، روایت ۱۲).

عن الصادق – علیه السلام – عن ابائه علیهم السلام قال :
اشترط رسول الله – صلى الله علیه وآله – على جیران المسجد شهود الصلاه ، و قال : لینتهین اقوام لایشهدون الصلاه او لامرن موذنا یوذن ثم یقیم ثم امر رجلا من اهل بیتى ، و هو على فلیحرقن على اقوام بیوتهم بحزم الحطب لانهم لایاتون الصلاه ؛ امام صادق (ع ) از پدرانش علیهم السلام نقل کرده : پیامبر خدا (ص ) بر همسایه هاى مسجد شرط کرد در مسجد حاضر شوند. فرمود: جماعتى که به نماز حاضر نمى شوند باز گردند، و یا دستور مى دهم موذن اذان و اقامه گوید، سپس به مردى از اهل بیتم دستور مى دهم و او على است ، خانه جماعتى را با مجموعه هیزم مى سوزاند براى اینکه آن ها به نماز نمى آیند.(بحارالانوار، ج ۸۸، ص ۸)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
ان الشیطان ذئب الانسان کذئب الغنم یاخذ الشاه القاصیه و الناحیه فایاکم و الشعاب و علیکم بالجماعه و العامه و المسجد؛ شیطان گرگ انسان است همانند گرگ گوسفندان که همیشه میشهاى دور افتاده و کناره گیر را مى گیرد. پس از دسته بندیها (گروه گرایى و خط بازى ) بپرهیزید و بر شما باد به حضور در جماعت و مجالس عمومى و مسجد.(کنزالعمال ، ج ۷، ص ۵۸۱، حدیث ۲۰۳۵۵)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
من سمع النداء فى المسجد فخرج منه من غیر عله فهو منافق الا ان یرید الرجوع الیه ؛
کسى که بانگ نماز را در مسجد بشنود و بدون علت از آن جا خارج شود، منافق است ،مگر آن که قصد بازگشت به آن جا را داشته باشد.(بحارالانوار، ج ۸۸، ص ۹)

قال الباقر – علیه السلام -:
لاصلاه لمن لایشهد الصلاه من جیران المسجد الامریض او مشغول ؛
کسى که همسایه مسجد است و به نماز (جماعت ) حاضر نمى شود نمازش ‍ کامل نیست ، مگر مریض باشد یا عذر موجهى داشته باشد.(وسائل الشیعه ، ج ۵، ص ۳۷۵)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
و من مشى الى مسجد یطلب فیه الجماعه کان له بکل خطوه سبعون الف حسنه ، و یرفع له من الدرجات مثل ذلک ، فان مات و هو على ذلک و کل الله به سبعین الف ملک یعودونه فى قبره و یبشرونه و یونسونه فى وحدته و یستغفرون له حتى یبعث ؛ کسى که به قصد شرکت در نماز جماعت به سوى مسجد گام بر مى دارد، خداوند متعال در مقابل هرگامى که بر مى دارد، هفتاد هزار حسنه به او پاداش مى دهد و به همین میزان نیز درجات وى بالا خواهد رفت و اگر در چنین حالى بمیرد، خداوند متعال هفتاد هزار فرشته را مامور مى نماید تا در قبر به دیدار او رفته ، وى را بشارت دهند و در تنهایى قبر انیس او باشند و تا روز قیامت برایش طلب آمرزش کنند.
(وسائل الشیعه ، ج ۵، ص ۳۷۲)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
لاصلاه لمن لایصلى فى المسجد مع المسلمین الا من عله و لاغیبه لمن صلى فى بیته و رغب عن جماعتنا و من رغب عن جماعه المسلمین سقطت عدالته و وجب هجرانه ؛
کسى که بدون عذر موجهى با مسلمین در مسجد نماز جماعت نمى خواند نمازش کامل نیست ، و کسى که در منزلش نماز مى خواند و نسبت به جماعت مسلمین بى توجه است غیبتش جایز است و کسى که نسبت به جماعت مسلمین بى توجه است از عدالت ساقط است و واجب است دورى کردن از او.

نظرات[۰] | دسته: احادیث مسجدواماکن مذهبی | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
احادیث مسجدواماکن مذهبی (۱) پيوند ثابت

پیامبر خدا صلى‏ الله‏ علیه‏ و‏ آله :
إنَّ اللّه‏َ جَلَّ جَلالُهُ إذَا رَأى أهلَ قَریَهٍ قَد أسرَفوا فِی المَعاصی ، وفیها ثَلاثَهُ نَفَرٍ مِنَ المُؤمِنینَ ، ناداهُم جَلَّ جَلالُهُ وتَقَدَّسَت أسماؤُهُ : یا أهلَ مَعصِیَتی ، لَو لا ما فیکُم مِنَ المُؤمِنینَ المُتَحابّینَ بِجَلالی ، العامِرینَ بِصَلاتِهِم أرضی ومَساجِدی ، المُستَغفِرینَ بِالأَسحارِ خَوفاً مِنّی ، لَأَنزَلتُ بِکُم عَذابی ثُمَّ لا اُبالی .
هر گاه خداوند باشکوه ، مردم دیارى را غرق در نافرمانى ببیند ، در حالى که در آن دیار ، سه مؤمن نیز حضور دارد ، او ـ که باشکوه است و نام‏هایش مقدّس ـ ، آنان را چنین ندا مى‏دهد : «اى نافرمانان از من ! اگر نبودند در میان شما ایمان آورندگانى که به یاد جلالت و شکوه من با یکدیگر دوستى مى‏ورزند ، آنان که با نمازشان زمین و مساجد مرا آباد مى‏کنند و در سحرگاهان به خاطر ترس از من ، آمرزش مى‏طلبند ، بى تردید ، عذابم را بى آن که پروا کنم ، بر شما فرو مى‏فرستادم» .بحار الأنوار : ج ۷۳ ص ۳۸۱ ح۳ .

پیامبر خدا صلى‏ الله‏ علیه‏ و‏ آله :
إنَّ اللّه‏َ إذا أرادَ بِقَومٍ عاهَهً ، نَظَرَ إلى أهلِ المَساجِدِ ، فَصَرَفَ عَنهُم .
هر گاه خداوند بخواهد به مردمى آسیب برساند ، چون به مسجدیان بنگرد ، آسیب را از آنان دور مى‏سازد .
کنز العمّال: ج ۷ ص ۲۸۵ ح ۱۸۸۹۸ نقلاً عن ابن عدی والدیلمی عن أنس .

پیامبر خدا صلى‏ الله‏ علیه‏ و‏ آله :
إذا نَزَلَتِ العاهاتُ وَالآفاتُ عوفِیَ أهلُ المَساجِدِ . هر گاه آسیب‏ها و آفت‏ها فرود آیند ، مسجدیان در امان‏اند .
الجعفریّات: ص ۳۹ عن الإمام الکاظم عن آبائه علیهم ‏السلام .

رسول اللّه‏ صلى‏ الله‏ علیه‏ و‏ آله :
الاِختِلافُ إلَى المَساجِدِ رَحمَهٌ ، وَالاِجتِنابُ عَنها نِفاقٌ .
پیامبر خدا صلى‏ الله‏ علیه‏ و‏ آله :آمد و شد به مساجد ، [ مایه ] رحمت است ، و پرهیز از آن ، [ موجب ] نفاق است .کنز العمّال: ج ۷ ص ۵۷۰ ح ۲۰۳۰۲ نقلاً عن الدیلمی عن ابن عبّاس .

سنن الترمذی عن أبی هریره :
قالَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏ الله‏ علیه‏ و‏ آله : إذا مَرَرتُم بِرِیاضِ الجَنَّهِ فَارتَعوا . قُلتُ : یا رَسولَ اللّه‏ِ ، وما رِیاضُ الجَنَّهِ ؟ قالَ : المَساجِدُ . قُلتُ : ومَا الرَّتعُ یا رَسولَ اللّه‏ِ ؟ قالَ : سُبحانَ اللّه‏ِ وَالحَمدُ للّه‏ِِ ولا إلهَ إلَا اللّه‏ُ وَاللّه‏ُ أکبَرُ .
سنن الترمذى ـ به نقل از ابوهُرَیره ـ:
پیامبر خدا فرمود : «هرگاه از باغ‏هاى بهشت گذر کردید ، [ در آن ] گردش کنید » .
گفتم : اى پیامبر خدا ! باغ‏هاى بهشت چیستند؟
فرمود : «مسجدها» .
گفتم : اى پیامبر خدا ! گردش کردن چیست ؟
فرمود : «گفتن “سبحان اللّه‏ و الحمد للّه‏ ، و لا إله إلّا اللّه‏ و اللّه‏ أکبر ؛ پاک است خدا . ستایش ، از آن خداست . معبودى جز خدا نیست . خدا ، بزرگ‏ترین است”» .سنن الترمذى: ج ۵ ص ۵۳۲ ح ۳۵۰۹ ، کنز العمّال: ج ۷ ص ۶۵۱ ح ۲۰۷۳۹ .

قال ابوجعفرعلیه السلام:
زیاره قبر رسول الله صلى الله علیه و آله و زیاره قبور الشهداء، و زیاره قبرالحسین بن على علیهما السلام تعدل حجه مبروره مع رسول الله صلى الله علیه و آله؛
امام باقر علیه السلام فرمودند: زیارت قبر رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) و زیارت مزار شهیدان، و زیارت مرقد امام حسین علیه السلام معادل است با حج مقبولى که همراه رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) بجا آورده شود.مستدرک الوسائل، ج ۱ ص ۲۶۶/ کامل الزیارات، ص ۱۵۶٫

قال الامام باقرعلیه السلام:
لو یعلم الناس ما فى زیاره قبرالحسین علیه السلام من الفضل، لماتوا شوقاً؛
امام باقرعلیه السلام فرمودند:اگر مردم مى‏دانستند که چه فضیلتى در زیارت مرقد امام حسین علیه السلام است از شوق زیارت مى‏مردند.ثواب الاعمال، ص ۳۱۹؛ به نقل از کامل الزیارات.

قال الصادق علیه السلام:
شاطى‏ء الوادى الایمن الذى ذکره الله فى القرآن،( قصص/۳۰) هو الفرات و البقعه المبارکه هى کربلا؛
امام صادق (علیه السلام) فرمودند:آن ساحل وادى ایمن که خدا در قرآن یاد کرده فرات است و بارگاه با برکت نیز کربلا است.بحارالانوار، ج ۵۷، ص ۲۰۳؛ به نقل از تهذیب. ‏

قال الصادق علیه السلام:
زوروا کربلا ولا تقطعوه فان خیر أولاد الانبیاء ضمنته…؛
امام صادق (علیه السلام) فرمودند: کربلا را زیارت کنید و این کار را ادامه دهید، چرا که کربلا بهترین فرزندان پیامبران را در آغوش خویش گرفته است.کامل الزیارات، ص ۲۶۹٫

قال ابوعبدالله علیه السلام:
ان الله اتخذ کربلا حرما آمنا مبارکا قبل ان یتخذ مکه حرماً؛
امام صادق (علیه السلام) فرمودند:به راستى که خدا کربلا را حرم امن و با برکت قرار داد پیش از آن که مکه را حرم قرار دهد.( شایان ذکر است منظور از این روایت درعالم بالا می باشد که قبل از مکه، کربلا حرم امن الهی قرار گرفت.)کامل الزیارات، ص ۲۶۷/ بحارالانوار، ج ۹۸، ص ۱۱۰٫

قال ابوعبدالله علیه السلام:
موضع قبرالحسین علیه السلام ترعه من ترع الجنه؛
امام صادق علیه السلام فرمودند:جایگاه قبر امام حسین علیه السلام درى از درهاى بهشت است.
کامل الزیارات، ص ۲۷۱، باب ۸۹، ح ۱٫

قال ابوعبدالله علیه السلام:
لیس من ملک فى السموات والارض إلا یسألون الله تبارک و تعالى ان یوذن لهم فى زیاره الحسین علیه السلام ففوج ینزل و فوج یعرج؛
امام صادق علیه السلام فرمودند: هیچ فرشته‏اى در آسمانها و زمین نیست مگر این که مى‏خواهد خداوند متعال به او رخصت دهد تا به زیارت امام حسین علیه السلام مشرف شود، چنین است که همواره فوجى از فرشتگان به کربلا فرود آیند و فوجى دیگرعروج کنند و از آنجا اوج گیرند.مستدرک الوسائل، ج ۱۰، ص ۲۴۴ به نقل از کامل الزیارات، ص ۱۱۱٫

امام صادق علیه السلام فرمودند:
لیس نبى فى السموات والارض و الا یسألون الله تبارک و تعالى ان یوذن لهم فى زیاره الحسین علیه السلام ففوج ینزل و فوج یعرج؛هیچ پیامبرى در آسمانها و زمین نیست مگر این که مى‏خواهند خداوند متعال به آنان رخصت دهد تا به زیارت امام حسین علیه السلام مشرف شوند، چنین است که گروهى به کربلا فرود آیند و گروهى از آنجا عروج کنند.مستدرک الوسائل، ج ۱۰، ص ۲۴۴ به نقل از کامل الزیارات، ص ۱۱۱٫

امام صادق علیه السلام فرمودند:
ان أرض کربلا و ماء الفرات اول ارض و اول ماء قدس الله تبارک و تعالى…؛
سرزمین کربلا و آب فرات، اولین زمین و نخستین آبى بودند که خداوند متعال به آنها قداست و شرافت بخشید.
بحارالانوار، ج ۹۸، ص ۱۰۹/ کامل الزیارات، ص ۲۶۹ .

امام صادق علیه السلام فرمودند:
الغاضریه من تربه بیت المقدس؛کربلا از خاک بیت المقدس است. کامل الزیارات، ص ۲۶۹، باب ۸۸، ح۷ .

قال على بن الحسین علیه السلام:
تزهر أرض کربلا یوم القیامه کالکوکب الدرى و تنادى انا ارض الله المقدسه الطیبه المبارکه التى تضمنت سیدالشهداء و سید شباب اهل الجنه؛
امام سجاد علیه السلام فرمودند:زمین کربلا در روز رستاخیز، چون ستاره مرواریدى مى‏درخشد و ندا مى‏دهد که من زمین مقدس خدایم، زمین پاک و مبارکى که پیشواى شهیدان و سالار جوانان بهشت را در بر گرفته است.
کامل الزیارات، ص ۲۶۸٫

قال على علیه السلام:
واها لک ایتها التربه لیحشرن منک قوم یدخلون الجنه بغیر حساب؛
امیرالمومنین علیه السلام خطاب به خاک کربلا فرمودند:چه خوشبویى اى خاک! در روز قیامت قومى از تو به پا خیزند که بدون حساب و بى درنگ به بهشت روند. شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدید، ج ۴، ص ۱۶۹٫

قال على علیه السلام:
هذا… مصارع عشاق شهداء لا یسبقهم من کان قبلهم ولا یلحقهم من کان بعدهم؛
حضرت على علیه السلام روزى گذرش از کربلا افتاد و فرمودند:
اینجا قربانگاه عاشقان و مشهد شهیدان است شهیدانى که نه شهداى گذشته و نه شهداى آینده به پاى آنها نمى‏رسند.v

نظرات[۰] | دسته: احادیث مسجدواماکن مذهبی | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
احادیث روزه(۲) پيوند ثابت

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الصّوم جنّه من عذاب اللَّه؛روزه سپر عذاب خداست.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ثلاث حقّ على اللَّه أن لا یردّ لهم دعوه: الصائم حتّى یفطر و المظلوم حتّى ینتصر و المسافر حتّى یرجع؛
سه کسند که بر خدا لازم است دعایشان را رد نکند: روزه دار تا افطار کند و ستمدیده تا ستم از او دفع شود و مسافر تا به وطن خود باز گردد. نهج الفصاحه

امام کاظم (علیه السلام) می فرمایند:
برای هر چیزی زکاتی است ، و زکات تن روزه های مستحبی است . تحف العقول

قالَتْ فاطِمَهُ الزَّهْراء – سلام الله علیها – : ما یَصَنَعُ الصّائِمُ بِصِیامِهِ إذا لَمْ یَصُنْ لِسانَهُ وَ سَمْعَهُ وَ بَصَرَهُ وَ جَوارِحَهُ ؛
حضرت فاطمه زهرا – سلام الله علیها – فرمودند: روزه داری که زبان و گوش و چشم و دیگر اعضاء و جوارح خود را کنترل ننماید هیچ سودی از روزه خود نمی برد. مستدرک الوسائل، ج ۷، ص ۳۳۶، ح ۲

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
لو صلیتم حتی تکونوا کالاوتار و صمتم حتی تکونوا کالحنایا لم یقبل الله منکم الا بورع؛
اگر آن قدر نماز بخوانید تا همچون زه کمان شوید، و آن قدر روزه بگیرید تاهمچون کمان خم شوید، خدا از شما قبول نمی کند، مگر این که انسان با ورع باشید. ( بحار الانوار، ج ,۸۴ ص ۲۵۸ )

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
ان من تمام الصوم اعطاءالزکوه (لفطره ) کما ان الصلاه علی النبی – صلی الله علیه و اله و سلم – من تمام الصلاه ؛همانا پرداخت زکات فطره (در آخر ماه رمضان ) مایه تمامیت روزه می باشد،چنان که صلوات بر محمد (و آل او) باعث تمامیت نماز است (یعنی نماز با صلوات و روزه با زکات فطره کامل می شود).
( وسائل الشیعه ، ج ۶، ص ۲۲۱ )

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
و الحج جهاد کل ضعیف ، و لکل شی ء زکاه و زکاه البدن الصیام ، و جهاد المرأه حسن التبعل؛
نمازوسیله تقرب و نزدیک شدن هر پارسایی به خداست ، و حج ، جهاد افرادناتوان است .هر چیزی زکات دارد و زکات و پاک کردن بدن ، روزه گرفتن است . جهاد زن هم خوب شوهرداری کردن می باشد.
( نهج البلاغه ، فیض الاسلام ، ص ۱۱۵۲ )

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
یدخل علی المیت فی قبره الصلاه و الصوم و الحج و الصدقه و البر و الدعاء،و یکتب اجره للذی یفعله و للمیت؛
نماز و روزه و صدقه و نیکی و دعا برای میت در قبر او داخل می شود، واجر و پاداش این امور برای میت و آن کسی که آن را انجام می دهد، نوشته می شود. ( بحار الانوار، ج ,۸۲ ص ۶۲ )

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
قال لقمان لابنه : لکل شی ء علامه یعرف بهاو یشهد علیها و ان للدین ثلاث علامات : العلم و الایمان و العمل به ، (الی ان قال ) وللعامل ثلاث علامات الصلوه و الصیام و الزکوه؛حضرت لقمان به فرزندانش فرمود:برای هر چیزی علامتی است که به وسیله آن علامت شناخته می شود و به او شهادت داده می شود، به درستی که برای دین سه علامت است: ۱- علم، ۲- ایمان، ۳- عمل به ایمان تا آنجا که فرمودند: برای عامل به دین سه علامت است : ۱- نماز، ۲- روزه ، ۳- زکات .( مستدرک الوسائل ، ج ۱، ص ۱۸۳ )

امام باقر (علیه السلام ) می فرمایند:
بنی الاسلام علی خمس : الصلوه و الزکوه و الصوم و الحج و الولایه؛
اسلام بر روی پنج پایه بنا شده است : نماز، روزه ،زکات ، حج ، ولایت .( کافی ، ج ۲، ص ۱۷ )

پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :
آیا شما را از چیزى خبر ندهم که اگر به آن عمل کنید، شیطان از شما دور شود، چندان که مشرق از مغرب دور است؟ عرض کردند: چرا. فرمودند: روزه روى شیطان را سیاه مى‏کند، صدقه پشت او را مى‏شکند، دوست داشتن براى خدا و هم یارى در کار نیک، ریشه او را مى‏کند و استغفار شاهرگش را مى‏زند.امالى صدوق، ص ۱۱۷
پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :
اَللّهُمَّ لَکَ صُمْنا وَ عَلى رِزْقِکَ اَفْطَرنا فَتَقَـبَّلْهُ مِنّا ذَهَبَ الظَّماءُ وَ ابْتَلَّتِ الْعُروقُ وَ بَقىَ الاَْجْرُ؛
بار خدایا! براى تو روزه گرفتیم و با روزى تو افطار مى‏کنیم، پس آن را از ما بپذیر، تشنگى رفت، رگ‏ها شاداب شد و پاداش ماند. کافى، ج ۴ ، ص ۹۵، ح ۱٫

امام صادق علیه‏ السلام می فرمایند :
کانَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله اِذا اَفْطَرَ بَدَاَ بِحَلْواءَ یُفْطِرُ عَلَیْها، فَاِنْ لَمْ یَجِدْ فَسُکَّرَهٍ اَو تَمَراتٍ، فَاِذا اَعوَزَ ذلِکَ کُلَّهُ فَماءٍ فاتِرٍ وَ کانَ یَقولُ: یُنَقِّى الْمَعِدَهَ وَ الْکَبِدَ وَ یُطَیِّبُ النَّـکْهَهَ وَ الْفَمَ وَ یُقَوِّى الاَْضْراسَ… ؛
پیامبر خدا صلى ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله با حلوا افطار مى‏کردند و اگر حلوا نبود، با چیز شیرین دیگر و یا چند دانه خرما و اگر نبود، با آب گرم و مى‏فرمودند: آب گرم معده و جگر را پاک، دهان را خوشبو و دندان‏ها را تقویت مىکند.
کافى، ج ۴، ص ۱۵۲، ح ۴٫

امام صادق علیه‏ السلام می فرمایند :
ثَلاثٌ یُذْهِبْنَ النِّسْیانَ وَ یُحْدِثْنَ الذُّکْرَ: قِراءَهُ الْقُرآنِ، وَ السِّواکُ وَ الصِّیامُ؛
سه چیز، فراموشى را از بین مى‏برد و حافظه را زیاد مى‏کند: خواندن قرآن، مسواک زدن و روزه گرفتن.
دعائم الاسلام، ج ۲، ص ۱۳۷، ح ۴۸۱٫

امام صادق علیه‏السلام می فرمایند:
علت روزه گرفتن آن است که به سبب آن، ثروتمند و فقیر برابر شوند، زیرا ثروتمند گرسنگى را احساس نکرده، تا به فقیر رحم کند، هرگاه هم چیزى را بخواهد مى‏تواند فراهم کند. پس خداوند خواست میان بندگانش برابرى ایجاد کند و توانمند مزه گرسنگى و درد را بچشد تا بر ناتوان مهر بورزد و بر گرسنه ترحم کند .
بحارالأنوار، ج ۹۶، ص ۳۷۱، ح ۵۳٫

امام على علیه ‏السلام :
وَ عَنْ ذلِکَ ما حَرَسَ اللّه‏ُ عِبادَهُ الْمُؤمِنینَ بِالصَّلَوات وَ الزَّکَواتِ وَ مُجاهَدَهِ الصِّیامِ فِى الاَْیّامِ الْمَفْروضاتِ تَسْکینا لاَِطْرافِهِمْ وَ تَخْشیعا لاَِبْصارِهِمْ وَتَذْلیلاً لِنُفُوسِهِمْ وَ تَخْفیضا (تَخْضیعا) لِقُلُوبِهِمْ؛(
خداوند، بندگان مؤمن خود را به وسیله نمازها و زکات‏ها و جدّیت در روزه‏دارى روزهاى واجب حفظ مى‏کند، تا اعضا و جوارحشان آرام، دیدگانشان خاشع، جان‏هایشان فروتن و دل‏هایشان خاشع گردد.

نظرات[۰] | دسته: احادیث روزه | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
احادیث روزه (۱) پيوند ثابت

قال الامام علی – علیه السّلام – : فَرَضَ اللهُ … الصِّیامَ ابْتِلاءً لاخلاصِ الْخَلْقِ.
امام علی – علیه السّلام – فرمودند: خداوند روزه را واجب کرد تا اخلاص بندگان را بیازماید.
«نهج البلاغه، حکمت ۲۵۲»

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
صیام یوم غدیر خم یعدل صیام عمر الدنیا لو عاش انسان ثم صام ما عمرت الدنیا لکان له ثواب ذلک.
روزه روز غدیر خم با روزه تمام عمر جهان برابر است. یعنى اگر انسانى همیشه زنده باشد و همه عمر را روزه بگیرد، ثواب او به اندازه ثواب روزه عید غدیر است. وسائل الشیعه ۷: ۳۲۴، ح ۴٫

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : مَن صَامَ شَهرَ رَمَضَانَ فَاجتَنَبَ فِیهِ الحَرامَ وَ البُهتَانَ رَضِیَ اللهُ عَنهُ وَ أوجَبَ لَهُ الجَنَانَ.پیامبر خدا – صلی الله علیه و آله – فرمودند: هر کس ماه رمضان را روزه بگیرد و از کارهای حرام مخصوصا بهتان دوری کند، خدا از او راضی شود و بهشت را بر او واجب کند.«بحار الانوار، ج ۳۹، ص ۳۴۶»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : ألا اخبرکم بشئ إن أنتم فعلتموه تباعد الشیطان منکم تباعد المشرق من المغرب؟ قالوا: بلی، قال: الصوم یسود وجهه، والصدقه تکسر ظهره … .رسول خدا – صلّی الله علیه و آله – فرمودند: آیا شما را از چیزی خبر ندهم که اگر به آن عمل کنید شیطان از شما دور شود، چندان که مشرق از مغرب دور است؟ عرض کردند: چرا. فرمودند: روزه، روی شیطان را سیاه می کند و صدقه، پشت او را می شکند و دوست داشتن برای خدا و همیاری در کار نیک، ریشه او را می کنَد و استغفار، شاهرگش را می زند.
«أمالی شیخ صدوق، ص ۵۹»

رسول الله صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
مَن أکَلَ قَبلَ أن یَشرَبَ و تَسَحَّرَ ، و مَسَّ شَیئا مِنَ الطِّیبِ ؛ قَوِیَ عَلَى الصِّیامِ .
پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :هر کس پیش از نوشیدن چیزى ، غذا بخورد و سَحَرى میل کند و قدرى بوى خوش [بر خود] بمالد ، بر روزه گرفتن ، توان بیشترى یابد .کنز العمّال ، جلد ۸ ، صفحه ۵۱۰ ، حدیث ۲۳۸۸۲ نقلاً عن شُعب الإیمان عن أنس دانش نامه احادیث پزشکی : ۱ / ۱۰۸

الإمام على علیه‏السلام :
ثَلاثٌ یُذهِبنَ البَلغَمَ ویَزِدن فِی الحِفظِ : السِّواکُ ، وَالصَّومُ ، وقِراءَهُ القُرآنِ .
امام على علیه‏السلام :سه چیز ، بلغم را از میان مى‏بَرَد و حافظه را افزون مى‏کند: مسواک زدن ، روزه گرفتن و قرائت قرآن. مکارم الأخلاق ، جلد ۱ ، صفحه ۱۱۹ ، حدیث ۲۸۷ ، دانش نامه احادیث پزشکی : ۱ / ۲۵۴

امام صادق (علیه‌ السلام) فرمودند:
إِذا کانَ یومُ النَّیرُوزِ فاغتَسِل وَ البَس أَنظَفَ ثِیابِک وَ تَطَیب بِأَطیبِ طِیبِک وَ تَکونُ ذلِک الیومَ صَائِماً؛
چون روز عید نوروز فرا رسید، غسل کن، پاکیزه‌ترین جامه‌ی خود را بپوش، با بهترین عطر، خود را خوشبو کن و آن روز را روزه بدار. وسائل ‏الشیعه: ج ۸، ص ۱۷۲، ح ۱۰۳۳۸

امام باقر(سلام الله علیه):
الصِّیامُ والحَجُّ تَسکِینُ القُلوبِ؛روزه و حج، آرامبخش دل‏هاست. میزان الحکمه: ح ۱۱۰۷۴

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
إِنَّ المُؤمِنَ هِمَّتُهُ فِی الصَّلاهِ وَالصِّیامِ وَالعِبادَهِ وَالمُنافِقُ هِمَّتُهُ فِی الطَّعامِ وَالشَّرابِ کَالبَهیمَهِ؛
همّت مؤمن در نماز و روزه و عبادت است و همّت منافق در خوردن و نوشیدن؛ مانند حیوانات.
تنبیه الخواطر،ج۱، ص ۹۴

امام رضا (علیه‏السلام) فرمودند:
انما امروا بالصوم لکى یعرفوا الم الجوع و العطش فیستدلوا على فقر الاخر؛
مردم به انجام روزه امر شده‏اند تا درد گرسنگى و تشنگى را بفهمند و به واسطه آن فقر و بیچارگى آخرت را بیابند. (وسائل الشیعه، ج ۴، ص ۴، ح ۵ _ علل الشرایع، ص ۱۰)

رسول اکرم (صلى الله علیه و آله وسلم) فرمودند:
اِنَّ لِلجَنَّهِ بابا یُدعى اَلرَّیّانَ لایَدخُلُ مِنهُ اِلاّ الصّائِمونَ؛بهشت را درى است که ریّان نامیده مى شود از آن در، جز روزه داران وارد نشوند. (معانى الأخبار، ص ۴۰۹)

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) :
من اغتاب مسلما او مسلمه لم یقبل الله صلوته و لاصیامه اربعین یوما و لیله الا ان یغفر له صاحبه ؛
هرکس مرد یا زن مسلمانى را غیبت کند، چهل شبانه روز نماز و روزه اش پذیرفته نیست مگر این که غیبت شونده او را ببخشاید. (بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۲۵۸).

امام باقر (علیه‏السلام ) فرمودند:
اَلصّیامُ وَ الْحَجُّ تَسْکینُ الْقُلوبِ؛روزه و حج آرام‏بخش دل‏هاست. امالى طوسى، ص ۲۹۶، ح ۵۸۲

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
صِیامُ القَلبِ عَنِ الفِکرِ فِى الآثامِ أفضَلُ مِن صِیامِ البَطنِ عَنِ الطَّعامِ ؛ روزه گرفتن دل از فکر گناه ، برتر است از روزه گرفتن شکم از غذا . غرر الحکم و درر الکلم، حدیث۵۸۷۳

اوصى رسول الله -صلى الله علیه وآله – علیا – علیه السلام – فقال له :
یا على ! ثلاث فرحات للمؤ من فى الدنیاء لقاء الاخوان ، و الافطار من الصیام ، و التهجد من آخر اللیل
رسول خدا(صلى الله علیه وآله) به على (علیه السلام) وصیت نمود: اى على ! در این دنیا سه چیز براى مؤ من سرور آفرین است :
۱ – دیدار برادران دینى ؛
۲ – افطار روزه دار در پایان روزه ؛
۳ – عبادت در ساعات آخر شب .
(اعلام الدین فى صفات دیلمى ، ص ۱۳۳، بحارالانوار، ج ۷۴، ص ۳۵۲).

رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
من اغتاب مسلما او مسلمه لم یقبل الله صلاته و لا صیامه اربعین یوما الا ان یغفر له صاحبه – من اغتاب فى شهر رمضان لم یوجر على صیامه ؛
کسى که غیبت شخص روزه دارى نماید خداوند متعال نماز و روزه وى را تا چهل روز مورد پسند قرار نمى دهد، مگر آن که غیبت شونده از وى راضى شود.(و افزود:) کسى که در ماه رمضان غیبت کند از روزه دارى خویش ‍ اجرى به دست نمى آورد. (جامع الاخبار صدوق ، فصل الغیبه )

قال الکاظم – علیه السلام -:
لاتصم صوما یمنعک من الصلوه ، فان الصلوه احب الى الله من الصیام ؛
روزه اى(مستحبی) را که مانع انجام نماز مى شود نگیر، چرا که نماز در پیشگاه خدا بهتر ازروزه است .
(مستدرک الوسائل چاپ جدید، ج ۲، ص ۴۳)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
من اغتاب مسلما او مسلمه لم یقبل الله صلوته و لاصیامه اربعین یوما و لیله الا ان یغفر له صاحبه ؛
هر کس که غیبت مرد یا زن مسلمانى را کند، تا چهل شبانه روز نماز و روزه اش پذیرفته نیست ، مگر این که غیبت شونده او را ببخشاید. (بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۲۵۸)

قال على – علیه السلام -:
انما هو عید لمن قبل الله صیامه ، و شکر قیامه ، و کل یوم لا یعصى الله فیه فهو یوم عید ؛
امروز عید(فطر) کسى است که خداوند روزه اش را قبول کرده ، و نمازش را سپاس ‍ گزارده ، و هرروز که در آن نافرمانى خدا نشود، عید واقعى آن روز است (نهج البلاغه ، فیض الاسلام ، ص ۱۲۸۶)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
من اغتاب مسلما او مسلمه لم یقبل الله صلوته و لا صیامه اربعین یوما و لیله الا ان یغفر له صاحبه ؛
هر کس غیبت مرد یا زن مسلمانى را کند، تا چهل شبانه روز نماز و روزه اش ‍ پذیرفته نیست ، مگر این که غیبت شونده او را ببخشد. (بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۲۵۸)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
لو صلیتم حتى تکونوا کالاوتار و صمتم حتى تکونوا کالحنایا لم یقبل الله منکم الا بورع ؛
اگر آن قدر نماز بخوانید تا همچون زه کمان شوید، و آن قدر روزه بگیرید تا همچون کمان خم شوید، خدا از شما قبول نمى کند، مگر این که انسان با ورع باشید. (بحارالانوار، ج ۸۴، ص ۲۵۸)

قال الصادق – علیه السلام -:
یدخل على المیت فى قبره الصلاه و الصوم و الحج و الصدقه و البر و الدعاء، و یکتب اجره للذى یفعله و للمیت ؛
نماز و روزه و صدقه و نیکى و دعا براى میت در قبر او داخل مى شود، و اجر و پاداش این امور را براى میت و آن را انجام مى دهد، نوشته مى شود. (بحارالانوار، ج ۸۲، ص ۶۲)

قال الصادق – علیه السلام -:
ان الصلوه و الصوم و الصدقه و الحج و العمره و کل عمل صالح ینفع المیت حتى ان المیت لیکون فى ضیق فیوسع علیه و یقال : هذا بعمل ابنک فلان او بعمل اخیک فلان اخوه فى الدین ؛
نماز، روزه ، صدقه ، حج ، عمره ، و نیز هر عمل صالحى براى میت سود دارد، حتى اگر میت در تنگنا هم باشد، به واسطه این اعمال ، گشایشى براى او به عمل مى آید و به وى مى گویند: این گشایش به خاطر عملى است که پسر تو فلانى یا برادر دینى تو فلانى به جا آورده است . (بحارالانوار، ج ۸۵، ص ۳۱۲)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
من عرف الله و عظمه منع فانه من الکلام و بطنه من الطعام و عنا نفسه بالصیام و القیام ؛
کسى که خدا را شناخت و به عظمتش پى برد، دهان خود را از سخن (بى مورد)، و شکم را از غذاى حرام باز مى دارد، و به استقبال سختى روزه و نماز جهت دریافت پاداش و جلب رضایت حق مى شتابد.
(سفینه البحار، ج ۲، ص ۱۷۸)

قال الصادق – علیه السلام -:
ان اول ما یسئل عنه العبد اذا وقف بین یدى الله – عز و جل – الصلوات المفروضات و عن الزکاه المفروضه و عن الصیام المفروض ، و عن الحج المفروض و عن ولایتنا اهل البیت ؛
وقتى بنده (فرداى قیامت ) در مقابل خداى عز و جل قرار گرفت ، اولین چیزى که از او سؤ ال مى کنند، نمازهاى واجب ، زکات واجب ، روزه واجب ، حج واجب و ولایت ما اهل بیت است .(وسائل الشیعه ، ج ۳، ص ۹۰)

قال الصادق – علیه السلام -:
قال لقمان لابنه : لکل شى ء علامه یعرف بها و یشهد علیها و ان للدین ثلاث علامات : العلم و الایمان و العمل به ، (الى ان قال ) و للعامل ثلاث علامات الصلوه و الصیام و الزکوه ؛ حضرت لقمان به فرزندانش فرمود: براى هر چیزى علامتى است که به وسیله آن علامت شناخته مى شود و به او شهادت داده مى شود، به درستى که براى دین سه علامت است : ۱ – علم ۲ – ایمان ، ۳ – عمل به ایمان ، تا آن جا که فرمود: براى عامل به دین سه علامت است : ۱ – نماز ۲ – روزه ، ۳ – زکات . (مستدرک الوسائل ، ج ۱، ص ۱۸۳)

قال رسول الله – صلى الله علیه وآله -:
…و اسهم الاسلام ثلاثه : الصلوه و الصوم و الزکوه ؛ بهره اسلام براى شما سه چیز است : نماز، روزه ، و زکات .
(نهج الفصاحه ، ص ۲۴۴، حدیث ۱۲۱۲)

قال الباقر – علیه السلام -:
بنى الاسلام على خمس : الصلوه و الزکوه ، و الصوم و الحج و الولایه ؛ اسلام بر روى پنج پایه بنا شده است : نماز، روزه ، زکات ، حج ، ولایت . (کافى ، ج ۲، ص ۱۷)

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
إنّ أحَقَّ الناسِ بالتَّخَشُّعِ‏فی السِّرِّ والعَلانیَهِ لَحامِلُ القرآنِ ، وإنَّ أحَقَّ الناسِ فی السِّرِّ والعَلانیَهِ بالصلاهِ والصومِ لَحامِلُ القرآنِ ؛سزاوارترین مردم به خشوع ورزیدن نهانى و آشکار در برابر خدا ، حافظ قرآن است . و سزاوارترین مردم به نمازگزاردن و روزه گرفتن در آشکار و نهان ، حافظ قرآن است .
الکافی : ۲ / ۶۰۴ / ۵ منتخب میزان الحکمه : ۴۶۰

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
نوم الصّائم عباده و صمته تسبیح و عمله مضاعف و دعاؤه مستجاب و ذنبه مغفور؛
خواب روزه دار عبادت است و سکوت وى تسبیح است و عملش مضاعف است و دعایش مستجاب است و گناهش آمرزیده. نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
من نزل على قوم فلا یصومنّ تطوّعا إلّا بإذنهم؛هر که مهمان قومى شود بى اجازه آنها روزه دلخواه نگیرد.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لکلّ شی ء زکاه و زکاه الجسد الصّوم؛هر چیزى را زکاتى هست و زکات تن روزه داشتن است. نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الصّیام نصف الصّبر و على کلّ شی ء زکاه و زکاه الجسد الصّیام؛روزه دارى یک نیمه صبورى است، هر چیزى زکاتى دارد و زکات تن روزه داشتن است. نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الصّیام جنّه ما لم یخرقها بکذب أو غیبه؛روزه سپرى است مادام که آن را به دروغ یا غیبت ندرد. نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:الصّیام نصف الصّبر؛روزه یک نیمه صبر است. نهج الفصاحه

نظرات[۰] | دسته: احادیث روزه | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 

No Image
No Image No Image No Image
 
 
 

بایگانی شمسی

تقویم شمسی

دی ۱۳۹۰
د س چ پ ج ش ی
« آذر   بهمن »
 1234
۵۶۷۸۹۱۰۱۱
۱۲۱۳۱۴۱۵۱۶۱۷۱۸
۱۹۲۰۲۱۲۲۲۳۲۴۲۵
۲۶۲۷۲۸۲۹۳۰  
No Image No Image